Chapter
1 1 | Matkji Boskji Rebackji. Tu won svoją viżavą tak nje
2 1 | vëtrzeszczoł, znadz Remus tu nje pjerszi roz bivoł.~Kjej
3 1 | panje, bo może duch jego vas tu sprovadzeł, żebesce sę tego
4 1 | stołu a szkolni movjił:~— Tu njeboszczik, kjej ju vroceł
5 1 | go na njikogo i tak won tu jesz svojim sposobem czas
6 3 | rękami przë gębje:~— Poj tu! —~Tej z lasa wodezvało:~—
7 3 | Tej z lasa wodezvało:~— Tu! —~I tej znovu zapadla ceszô,
8 4 | mje chcata womanjic, żebem tu szukoł vajigo gnjozda. Ale
9 4 | vołoł:~— Będzë cecho, łupku! Tu nji ma njiżodnigo kleszcza,
10 5 | takji słova:~— Przëpłińtaż tu do mje, kołpje, długą vodną
11 5 | rzekł jem do se — Chtuż tu gronk wostavjił?~Ale nje
12 5 | noleżi krolevjonce, bo jô tu stoję na ji zaklętim zomkovjisku.
13 5 | Jemus! ~Na to jô:~— Pojle tu, Marta!~Tej wona naszła,
14 6 | vjidzoł.~— Ko won jednak bëc tu muszi, kjej Marcijanna sama
15 6 | krze, tak żem so wuvozoł: Tu be i szerokjim vozem przejachoł.
16 6 | tede krziknęła:~— Chtuż tu je Putifarzeną?~No të, Marcijanno! —
17 7 | mizerni żabë, tobem jô cë tu zaru kruszkji vëtrząsł.
18 7 | nje zrobjił. Golijat, co tu leżi, napełnjił naju pustkovjé
19 7 | sklepje pod gorą. A timu tu njick nje będze, bo won
20 7 | mje przëkozivała.~—Tero tu posedzisz cecho, jaż jô
21 8 | Nacuż parobkovji nowuka? Ten tu i tak ju v głovje nji mô
22 8 | zdovało.~—Ale chdze jô sę tu nalozł — pitoł żid.~—Të
23 8 | Zobłockjigo pustkami, a ma tu jidzema po jezorze.~— Bogu
24 8 | zaprovadzeła do njego. Ko won je tu panem i jego je goscena.~
25 8 | dom wosmok tanji. Bo mje tu retovelë wod mokri vodë
26 9 | tą vodą v svjat, jak jô tu wuzdrzoł kołpje krolevjonkji
27 9 | sobjem pomesloł:~— Dzivné to tu jednak mjejscé, chdze takji
28 9 | Wuvożom sobje: Zkądbe sę tu dalek wode vsë vzął takji
29 9 | kołpje mje nje povjedzałë, że tu mom bjec, be tobje wofjarovac
30 9 | tij chvjilë przechodzeła tu moja krolevjonka z zaklętigo
31 9 | sę pitoł.~—Jakżes të mje tu nalazła, Marto? Ale wona
32 9 | ztąd precz! Poj do dom, bo tu njedobrze! Njedarmo ludze
33 9 | tego zomkovjiszcza. Mje tu tak straszno! Poj do dom!~
34 9 | i poj do dom! Bo jinaczi tu jesz nama wobuma będze smjerc.
35 9 | Bo jô som vjidzę, że tu co njedobrigo kusi ludzi.
36 9 | so rzekł:~— Poprovdze to tu mol, chternigo ludzom wunjikac
37 10| czas povjedzoł, że będę tu dziso v norciku skrëti żdoł?
38 10| Jakżeż też vjedzec mjała, że tu bjedni Remus ze svoją skażoną
39 10| noremné pitanjé:~— Pocuż wonji tu jesz procują? Tec svjat
40 10| jesz procują? Tec svjat tu nji mô żodni vortoscë!~Wod
41 11| A żeli jes co lechigo, tu wustąp v Jimję Boskji, bo
42 12| gospodarzëc po woborze... (tu wonji z Martą na sę vezdrzelë,
43 12| go gonjiło jaż na woborę. Tu won sę skreł chiże do stodolë
44 13| kuńc svjata będze blizko. Tu na naszim pustkovju jesz
45 13| pod trzema chojnami, bo tu nopjervji smjeg zbjegoł
46 13| smjercë? Cze wostanjesz tu, służącë vjernje panu, jaż
47 13| szedł jem na woborę.~Ale tu na mje żdało jesz vjększé
48 14| i tacëc sę po svjece. A tu mjeszkoł Straszk, pokąd
49 14| vrocel do wojczeznë, be tu wumrzec.~Znovu mje sę przëboczeła
50 14| panem.~— Bo won poprovdze je tu panem! — rzekt Mjichoł.
51 14| hobożnich Cistersóv, chterni tu ztąd vjarę svjętą rozsevelë
52 14| i movę a wobeczoj wojcóv tu nad Vjisłą i morzem zachovelë,
53 15| ti worądzem sę doznoł, że tu poprovdze provadzeł za dovnich
54 15| czimu tęde jadze!~— A cuż vë tu, panje, na ti samotni gorze
55 15| mjetelokjem, decht łagodnje. Tu më vszescë jego godkę rozumjejemë,
56 16| Svjat je vszędze ten som, co tu na tim molu v lese. Njicht
57 16| jego tovarë, chterne won tu v pińdlu mô, i te, co won
58 17| Ale jô pamjętom dobrze. Vë tu le v długjich latach czasem
59 17| i rzekł:~— Pojta ludze! Tu cnota je tovarem i dobré
60 18| przëczupłé do rzekji. Chdze tu so vëszukac leżą?~Tak Trąba
61 18| lepji nasze dva pękji stomë tu na dzarnje, a ma pożdejma,
62 18| norcik bezpjeczni. Pojle tu, Remus, z tvojim sposobem.
63 18| flekji drzeva sę bjelą. Tu chtos młinë napravjoł, tego
64 18| Wojca i Sena!... wukozkji tu gospodarzą i ludzom żevim
65 18| Remus! Wodecknjiże, bo tu sę cos dzeje. Tam v nim
66 18| Trąbë:~— Tec të vjedzoł, że tu straszi!~— Jô mesloł, że
67 18| słabim knopem. Dom jô cë tu straszëc!~Ale żebe sę też
68 18| anji womoną, to mje sę tu zaru przeżegnej krziżem
69 18| zervoł, vëcarł slepje i tu na mje. Tak jô go vzął v
70 18| zmovjiła, rzekł Trąba:~— Tero tu v ti latarnji njijak nje
71 18| tovarzestvje, chdze mje tu vszescë znają, jak topjelc
72 19| tak na vjelgą mjarę. Tec tu be voz drabjinovi porą konji
73 19| szpetolu. Cuż wonji mje tu nje naprzikrzelë sę, żebem
74 19| mô! — Ale rovnak mój rod tu sedzoł przez długji szesc
75 19| dregji roz nje zacigną. Ale tu navprost całą noc nom trzeba
76 20| zakozanigo bączka zjodł, kjej tu jeden vëzdrzi jak drugji.
77 20| stanovjił i rzekł:~— Ha! Tu ma sedzema, jak ve fortecë.
78 20| vodę. Choc cali rok v koło tu sedzec besma mogła i njicht
79 20| połnjô tich wostrovóv je tu kjile.~Mje beło tero naborżij
80 20| vëszukoma sobje leżą. Jô tu wod tile czasu nje bivoł,
81 20| nje vëdjidł. Bo doktora tu bes na całi wokrąg nje dostoł.
82 20| całi wokrąg nje dostoł. Tu ludze wod vłosnigo doktorovanjô
83 20| chcałi rozińc! Bo z ludzi nom tu be njicht krzivdë nje zrobjił,
84 20| krzivdë nje zrobjił, chocbe tu beł chdze zataconi. Tu po
85 20| chocbe tu beł chdze zataconi. Tu po vsach mjeszkają sami
86 20| dobrze znają. Ale mają wonji tu vjele gôdk wo topjelcach
87 20| jakjigo szałasu, jak wonji go tu lubją vëstovjac, kjej wovcami
88 20| Remus! Pojma ztąd precz, bo tu njedobrze. Jakjis Złé nom
89 20| akuratnje na Glonk, jakbe tu vjęcij wostrovóv nje beło.
90 20| rzekł Trąba. — Cepło tu kol wognja, ale na koszulë
91 20| Ludze povjodają, że won tu v tim wostrovje głęboko
92 20| to cë rzekę, że zle nom tu przë njim nje będze. Woboczisz,
93 20| zaczął movjic:~— Dobrze tu na tim wostrovje ve strzodku
94 20| ludzką wobmeslą. A z tich, co tu wostelë, szandaróv, njicht
95 20| vaju dvuch sprovadzeło jaż tu na Vdzidzką Pustą? Cze va
96 20| goscenje. Legnjita v tim tu molu! Deszczu nje będze.
97 21| kravce żëlë? — Vjidzisz, tu poł tuzena muzikańtóv, chterni
98 21| tak povjedzoł:~— Kamroce! Tu je pjerszô stacejô. Przeczetejta
99 21| po łacenje gadac.~— Żebe tu beł nasz worganjista, chturen
100 21| Dziso rzekę cë le tile: Tu v tich kamjenjicach v renku
101 22| vjidzę co będze. — Dobrze żes tu wusodł dlo wodpoczinku i
102 22| woczë, rzekła tak:~— Posedzë tu, jaż przińdze tvój tovarzesz.
103 22| kompanjijô do Vejherova, jô tu stoję i patrzę na tich co
104 22| v vojsku tich cenji, co tu dziso przelecalë. Ale v
105 23| Pogodoma co robjic. Bo jô tu vszetkji knjeje znaję.~I
106 23| plece wo płot i tak movjił:~—Tu je dosc cemno pod drzevami,
107 23| daleka nje vjidzelë. Wostanji tu ceszij kota, jaż będze cemnô
108 23| będze takô cemnô jakbe not. Tu pod tą figurą z daleka nas
109 23| Mjechucena na woczë nje vjidzoł.~—Tu won leżi! — wodezvalo sę
110 23| Wo vjilku mova a vjilk tu.~— Grizłbe ten vjilk — rzekł
111 23| go vjidzol też, jak won tu przëstanął a ręka mje mocko
112 24| zprovodzają do gromadë. Tu wuczujesz godkę kaszubską
113 24| dzecku dobri ksądz, to mje tu na woczach stanęło javno.
114 24| i rzekł:~— Zdrzë jak sę tu cecho zrobjiło. Njedovno
115 24| jezora rzekł:~— Poj! Sadnjema tu z boku gorë, bom zmęczoni
116 24| drogji przez gorë i lase tu ztąd jisc trzeba do mojich
117 24| gnjozda wojcóv mojich, ale jô tu vjidzę te modré vodë i czuję
118 24| Vdzidzkjich vodach. Ale tu v lese znaję vęglovnjika,
119 24| przëvjezc tvoję karę Trąba. A jô tu naju wobu poprovadzę takjimi
120 24| cebje pevno spodzevają. Jô tu wostanę pod kaplicą i mogę
121 24| vaspon — to zańdzesz po mje tu pod kaplicę.~Kjedem z gorë
122 25| pogodze nje sposob. Trzeba tu wostac, bobe mje sę pomileł
123 25| wobskacëc, ale nje vjem, cze tu chdze nje mjeszko lesni,
124 25| zatrzimoł krok i rzekł:~— Tu ma wostanjema wob noc! Wuvożej
125 25| dzeń. Spokojno możema sę tu mjedze njimi rozgospodarzec.
126 25| stolimóv — rodu. Dobrze, żesma tu naszła, bo chdze takji stolimovi
127 25| mojigo wobrechunku muszą tu stojec njedaleko vjelgji
128 25| Jô cë povjem: Wostanji tu i sę rozezdrzë, cze be sę
129 25| le të go, Remus, nje czuł tu mjedze mogjiłami?~Tak jô
130 25| smjało wogjiń, bo më momë tu bezpjek jak wu matkji za
131 25| dużi wogjiń, Remus, bo ma tu daleko wod ludzi. A v ti
132 25| stronje vodë. To też sedzema tu jak za svjatem, a kjejbe
133 25| Krotko dvuch godzin ma tu ju pevno sedzała przë szekovanju
134 25| sztrejach v Strzepczu, a ma tu sami v lese. Żebe też ti
135 25| Żebe też ti stolimovje, co tu pod gorami kaminji spją,
136 25| jô sę rozezdrzoł po lese. Tu krotko v dole stoji błotko
137 25| Lepuskjich lasach pod Tuszkovami. Tu znadz krol jezora znoł kożdi
138 25| sę vigodno i povjodoł:~ — Tu mje ju lepji, bo czuję sę
139 25| jutro te dżadovskji ruchna. Tu ma sę też rozińdzema Remus.
140 25| ze sobą... Mogłbem cebje tu pocesznimi frantovkami wuroczëc,
141 25| karę i ję zakarovol do dom. Tu na mje żdało przëvjitanjé
142 26| Psu kęsi! Żeli të mje tu będzesz v woczë bluznjił,
143 26| Bratku! Będzë spokojni, że ma tu cebje nje bjerzema do sodze
144 27| tovarzesz Trąba. Vjidno mje tu beło, że procem spravjedlivoscë
145 27| sądovnjik wobvjinjenjé:~— Remus tu przed sądem krolevsko pruskjim
146 28| Ala bjedze! Jaką wonji cë tu przed lati muszelë vëuworac
147 29| wotmikoł, movjił do mje:~— Tu më kładzemë tich, chternim
148 29| z vszetkjim do voli. Ale tu jich nje woboczisz. Volę,
149 29| drzozgji zakopję. Kjejbe tu wu vas doma, co bronji Boże,
150 29| wuderzeł. Potim, jak mje tu vjidzisz, jô stari cvjardi
151 30| Njc bój sę Remus! Długo cę tu v ti prizë ju nje będze!~—
152 30| ten papjor, chturen jô cë tu pokożę.~— A cuż na tim papjorze
153 31| Czekavi jezdem, co won mô tu tak daleko v lese som do
154 31| Jegomosc! Kjile lôt nazod żeł tu njedaleko szlachcec Zoborskji,
155 31| dvuch! — rzekł ksądz. Bo jô tu tich stron nje znaję. Moja
156 31| pustkovju, njeczułam. Bo chtuż tu wu naju mjołbe smjoc sę
157 31| pruskjigo porządku. Jesmë tero tu same dvje kobjetë z parobkjem
158 31| po całim svjece i znają tu kożdi knjej i rej. Wonji
159 31| Ale pożdejle! Zaru ma cę tu z Remusem zabjerzema zrzeszonigo
160 32| i zabjegła jim drogę. A tu, chdze ta Bożomęka stoji,
161 32| to sobje przëboczają, co tu sę stało. Njech vjidzą i
162 32| wobroceł do drugjich im rzekł:~—Tu to bëc muszi! ~Trąba sę
163 32| tvoja provda, Remus! Jô tu stoję, jak krova przed novimi
164 32| sobje povjedzoł:~Jednak to tu bëc muszi! Ale żebe przeszukac
165 32| Sprubujle szczescô, Remus! Ma tu z ksędzem jegomoscą będzema
166 32| zevë, a mje serce movjiło:~—Tu duch krola jezora stoji
167 32| sobje z vjększą vigodą. Tec tu żodną mjarą be njebeło można
168 32| njeboszczik krol jezora sobje tu głęboko pod zemją mjoł mjeszkanjé
169 32| povjeszoni krziż svjodczeł, że tu mjeszkoł nasz człovjek.~
170 32| przemeslnoscë tego, co sobje tu tak pjękną krijovkę wuszekovoł.
171 32| chcece tego dobrigo ksędza tu wukrëc, to go wukrijce.
172 32| kjejbe ludzkô czekavosc mjała tu zachodzec i sę dzevjic.~
173 32| Njicht vjęcij krom nas, cosma tu dziso na Glonk zajechała,
174 32| Ksądz będze mesloł, żesma sę tu chdze pod zemją zapadła,
175 32| moji bjałkji, bo cuż vama tu po mje? ~Ale jô povjedzoł:~—
176 33| mjeszkanjô vlozoł. Kjej jô tu czasem z vjédzą do pannë
177 33| takjich kretovjiskach, jak to tu. Głupi Francuze! Czemu sobje
178 33| przeczekac, jaż ten szor tu minje. Chcołbem, żebe Trąba
179 33| godzinką wopusceła: Tak tu njespodzevano czuc sę dało
180 33| jeden dzeń i jcdna noc, a tu njiżodnigo znaku wod pannë
181 33| parminje vjidu, jakjich mje tu v ti cemni jomje pod zemją
182 33| vanożec po Kaszubach, won tu nalozł wod razu drogę na
183 33| minjonich stvorzeł sobje tu posodłovjé. Le dzivno wostanje
184 33| zeblekę, to v vajich woczach tu sę przemjenję v szura vodnigo.
185 33| fategji. Bjeda będze, jak tu wogjiń robjic, kjej z brzegóv
186 33| sę dzevczę barzo, że vama tu nje dostanje jodła. Ale
187 33| rebokom. Vjerzą bo mocko, że tu je ksądz zataconi, choc
188 33| vojna sę skuńczeła? Ti ludze tu jadą na termin do Vjela
189 33| Remusem jako lekji na wurzas tu na tim Glonku takji gduńskji
190 33| Ko rovnak vszescë rebocë tu vkrąg vjedzą, że njeboszczik
191 33| I to jesz povjem: Żebe tu nje beło Jegomoscë i cebje,
192 33| żodni skarbë svjata bem tu v ti jomje nje vësedzoł
193 34| tej rzekł:~— Dzecë! Pjękno tu wu vaju, mjirno i dobrze,
194 34| svjeckjich, ale tich pevno bem tu wu naszich rebokóv nje dostoł.~
195 34| Redzi bëlëbesmë jegomoscé tu mjelë v tich czężkjich czasach,
196 34| knjejach Vdzidzkjich. Bo tu lud kaszubskji, vënekani
197 34| przë skażonim rozumje. Ale tu moce jego vjeprzin na hańdel
198 34| jich godką mazurzącą: nje tu na zemji nas raj, le na
199 34| poceszenjé jednigo vëpjic, jaż tu Złé sprovodzô dvuch szandaróv
200 34| woczoma zavrzeszczoł:~— Chdze tu ksądz Krauze?~Tak jô wudovoł,
201 34| Hej, panje Reza, mjeszkô tu wu vaju chto z przezvjiskjem
202 34| jednimi dvjerzami i rzekł:~— Tu won mjeszkô, nen pastor
203 35| wofjarę Msze Svjęti za dusze tu pochovanich ksążąt kaszubskjich:
204 35| krotko poł sto lôt służę tu przë tim koscele, ale v
205 35| tich grobach pamjętają? Bo tu vszescë, krom mje jednigo,
206 35| sę vzął do jidzenjô, jaż tu cos na mje vësunęło ze za
207 35| gburskjich vsach pitom, czë tu nje przechodzeł takji długji,
208 35| godka njemjeckô. Njicht tu ju mojich ksążk nje kupovoł,
209 35| jô społ na słomje. Vjele tu dużich dober, na chternich
210 36| skrzepjice, tak movjił:~— Zorobk tu nje lechi. Ale nje chcołbem
211 36| lechi. Ale nje chcołbem tu wumrzec i bëc pochovani.
212 36| kaszubsku:~— Zkąd va sę tu vzęła?~— Z Kaszub, panje! —
213 36| z jakji va stronë? Bo i tu, pokąd jô żiję, są jesz
214 36| zaproszô na goscenę, a të tu mje będzesz głupstva godoł!~
215 36| głovje i rzekł:~— Remus! Jô tu nje vjidzę anji krziża,
216 36| wobrazu. Woboczisz, że ma sę tu dostała do djobelskji kuchnji!~
217 36| vłodzą grulkji bjałczeni. Bo tu navetk ta voda ve vjadrze
218 36| wuzdrzoł jem żodni Bożimękji, a tu nji ma anji kropelnjiczkji,
219 36| rod bem vjedzoł, chdze ma tu są?~— V pjekle! — wodrzekł
220 36| njemjeckji frantovkji. Dokąd ma tu też zaszła, Remus! Jak sę
221 36| też zaszła, Remus! Jak sę tu vëdostac? Żebesma njigde
222 36| potępjińcóv.~— Ala! Tos ma tu zaszłal A cuż va z nami
223 36| skorę scigają. Bo vejcele: tu wu naju, to je provdzevé
224 36| vanogami, chternich won sobje tu zvlekoł, Bog jego vje, po
225 36| poprovdze nje są djobłë a to tu nje je pjekło?~— Chobas
226 36| je pjekło?~— Chobas som tu pjekła narobjił, przegrzeszoni
227 36| dobjijelë:~—Dejta poku! Jô sobje tu som dom radę! Na to wonji
228 36| ducha i rzekł:~— Njech vaju tu vszetkjich szvernot veznje!
229 36| pazur vëbavjił, a tej vë mje tu pjęscą łomjece żebra i besce
230 36| kręgu puckjigo. Vejta! — tu rozpjął vamps — że noszę
231 36| dobra na całi Pomorsce, a tu v Sorbsku mô svój pałac.
232 36| zkąd ma jidzema i jakesma tu zaszła. Przervoł mu godkę
233 36| panjenkji ten całi trzosk tu nje doszedł, bo bëlëbe ju
234 36| Złem njic nji mô. Ale kanął tu njedovno takji malorz, chternimu
235 36| dvornicë maluje. Wodkąd won sę tu sprovadzeł, to wob noc jakjis
236 36| nje vënekoł. Ale jak won tu dłużij wostanje, to jô dłużij
237 37| varce i rzekł.~— Panje! Tu wonji są!~Pon sedzoł na
238 37| jakjim sposobem va sę jaż tu, tak daleko, zapusceła?~
239 37| nje potrafji. Jakużbe sę tu domovjił wo kavałk chleba?~
240 37| kozanjé kaszubskji abo jak më tu rzeczemë: słovjińskji. Navetk
241 37| vaszą. A gbur to mur! Ale tu wu naju sa le vjelgji panovje
242 37| ksążęta kaszubskji. Mosz jich tu vszeskjich: wod Vartisłava
243 37| nodzeja!... Tak tede, co va tu vjidzita, bracô, to reszta
244 37| fala v rzece vëschła, a te tu pamjątkji są jak kaminje
245 37| ksążąt naszich vjidzita tu skarnje wuczałich, vojevodóv
246 37| mjiłoscevi mje grzesznimu! To cë tu, Remus, je mol, na chternim
247 37| Smętk chodzi po Kaszubach: tu won maluje, tam pravo vëkłodô,
248 38| svjat, żesma beła, kjej tu naju nje będze.~A jô rzekł
249 38| slode jidze, jaż zaszlë tu... I szeroko wodemkłimi
250 38| ku mje i rzekła:~— Bo won tu!~Przeze mje przeszłë v ti
251 38| pjesnjô zgodë gra~Ku vschodu tu, na zochod tam, ~Po bjołi
252 38| zviczęztva i zvątpjenjô: tu wone sę stałë zjavą. Nje
253 38| koła Smętkovigo vozu! A tu na progu tvoji proce podosz
254 38| cze jô nji mjoł provdë, że tu pjekło? Tam z pałacu vësłelë
255 38| Ale jô czuł wod ludzi, że tu som Złi kożdi roz kanje
256 38| njigdze go nji ma.~— Jô tu dłużij svjęligo Mjichała
257 38| zavołoł dvornjik.~— Jô tu anji pocerza dłużij nje
258 38| Derda. — Jô wostanę, bo chcę tu jesz grzebac v starich szvotołach,
259 38| pudą na drugji svjat, tej tu vszetko njemjeckô zaleje
260 38| svojim zveczajem znjiszczą tu kożdą pamjątkę.~Nad nami
261 39| vjelgji rzekji; chterna tu stolemnimi falami szeroką
262 39| Trąbë:~— Chto vje, chdze tu v tich vjelgjich vodach
263 39| pocuż të mje vleczesz jaż tu, na ten kuńc svjata, tego
264 39| Remus! — rzekł won — gvesno tu le pjosk i voda v tim dzelu
265 39| kołem vse Babidoł i Gace — tu Łeba vpłivô v jezoro — lądovelësmë
266 39| lądovelësmë v Jizbjicach. Tu ju wob ten czas naszło połnjé.
267 39| mokleznę z karku i skarnji. — Tu mje sę cos nje vjidzi. Ten
268 39| czortóv jego naprovadzeł naju tu na tę straszlevą zibją.~—
269 39| jak krzik sovë v nocë. Won tu naju na njeszczescé naprovadzeł
270 39| malarzem. Ale prożno. Gruńt sę tu zdovoł plachcami dosc cvjardi,
271 39| naju. A jô czuł v duszë, że tu błądzi Smutk i Wurzas i
272 39| błądzi Smutk i Wurzas i że tu nje dobrze ludzom nocovac.~
273 39| vjetvji i sicenë jezorni.Tu tego nji ma, ale cenkji
274 39| beła czołnem. Bo jak morzé tu vodë nanekô a chmurë z gorë
275 39| szvotołë z chmur, przez chterne tu i tam zaszklełë gvjozdë
276 39| dożdac, bo mje sę zdaje, że tu pod nami sę gruńt ziboce.~
277 39| jakbe całi zgraji.~— Może tu njedalek jednak ludze mjeszkają! —
278 39| i czaróv! Remus, żeli ma tu żevi vińdzema, to jakji
279 39| trovë morskji i rzeklë:~—Tu legnjita!~Tej delë nom porę
280 40| wodprovjelë kaszubskji, a jak më tu rzeczemë, słovjińskji nobożeństvo.
281 40| dinë. Godka nasza jesz żije tu i za Pustinką po Gardzkji
282 40| vjelgjigo Mostnjika, chturen tu zakłodoł svój koscoł slovjińskji.
283 40| jego vjelgô wudba nji mogła tu vjecznigo korzinja zapuscëc,
284 40| zatraci, kjej jesz dlużij tu vanożec będze.~Rzekł mu
285 40| na tvoji pjersë vjidzoł tu pon Derda, jak cebje cucilë
286 40| długo ma tam sedzała, jaż tu wod razu całi smętorz stanął
287 41| na jaką zibję. Ludzkô moc tu nje pomoże, a jô sę przëznaję
288 41| jezorem Juszkovskjim, a tu le njebo i smjeg. Tak stanovjił
289 41| pole v stronę Juszk. A ma tu jidzema v doł a las tam
290 41| chterni nom povjedzą, chdze ma tu zaszła. V takjich nocach
291 41| krąceł głovą:~— Remus, jô tu njick vjęcij nje vjidzę
292 41| jich zchronjiskach. Żebe to tu nje bełë rovnak nasze stronë,
293 41| skałami szkleł sę vjid. I tu na nasze klepanjé njick
294 41| prędzij spodzoł, njiże nańsc tu v tim molu tę kobjetę! V
295 41| głos Czernjika:~— Cuż va tu stojita, jakbe vom na woczach
296 41| roz nom vińdze słuńce a më tu stojimë na Bjołi Gorze!~—
297 41| svoją cenją nakreła! Tëro jô tu panem, jaż do rena!— I vzął
298 41| prosto? Ale nje mój rozum tu zbłądzeł, le mocnjeszi sełë
299 41| go wod vjatru zastovjol. Tu też bełë wone mało zavjané.~
300 41| na vestrzodk drogji, ale tu ju co porę krokóv smjeg
301 41| nocë vanożisz? A może të sę tu chcoł też po spôdk meldovac?~
302 41| mu smjerc spravjił, sedzi tu! — I pokozoł jem ręką na
303 41| mojim brace. Wodtąd won tu sedzi i pracuje. A że to
304 41| Czernjikovji dej poku, bo ma tu vszescë svjodkami, że won
305 41| ję beł przed chvjilą som tu wostavjił. Smjeg vkoł nji
306 41| przemiszlac, jak moja kara sę tu nalazła. Lem przeżegnoł
307 42| bavelnę! Povjem cë: Zajachoł tu z jakąs worędzą pon Czernjik
308 42| podzękovac gromadze, kjej cę tu veznę i ze stopjenji na
309 42| vjęcij wode mje nje żądosz. Tu mosz vszeskji pjenjędze,
310 43| vjem vszestko. Bo choc ma tu za lasami v pusti mjeszkoma,
311 43| jidącim na drugji svjat.~Tu jesma sę krom voli zatrzimała,
312 44| zemglałich pazur vëpodł kam tu na rozestajné drogji. Ale
313 44| chcało, bo so wuvożom, żc go tu postavjił norod stolimóv
314 44| ludze ze vsë,~Pocuż va sę tu zeszlë?~Tec nje vjeta, co
315 44| nochvatszi chłopok vëskoczi tu v gorę, zapoli beczkę i
316 45| je Remus, co jak va rosł tu na tim pustkovju. Nje povjadałam
|