Chapter
1 1 | dostała na woczë. Jak won tero na woborę ze svoją karą
2 1 | tak jô mesloł sobje. — Ale tero Fresza mu je vëszekuje,
3 1 | Sovë Smętka sę polą!~Tero jô ju zaczął jimu sę vërivac
4 1 | tę dzivną duszę, chterna tero ju vëprovadzeła sę na tamten
5 2 | smutno głovą krąceła. A tero jô vjidzoł, jak v ji vłosach,
6 3 | komjin svoji chatë. Takô mu tero moc vstąpjiła do serca,
7 3 | rzekł jem do svoji dusze: Tero veznę i przenjesę krolevjonkę
8 4 | jô cë jesz lepji vsepała.~Tero jô vjidzoł, że wona mje
9 4 | ale pod studnję. A słuchej tero czimu! —Tam pod jarzębjiną
10 4 | vjernimi woczami. ~Kjej jem tero przesunął rov i szedł pod
11 4 | muszoł wobińsc bokjem. Ale tero jô ju czuł z njedaleka granjé
12 4 | Ku moji spokojnoscë jô tero vjidzoł, że krovë sę pasłë,
13 5 | i zazdrzoł: Wuzdrzoł jem tero bjołi pjosk, a kjej jem
14 5 | tchnęło.~Patrzę — a to Gnjota.~Tero mje sę ju co njedobrigo
15 5 | beł i tak przëszedł. Ale tero dravuj! Bo mje do wucha
16 6 | chat, tej jem so rzekł:~ — Tero vnetk smjeg przëkrije mój
17 6 | jiglen v łożko vsëpała!~Tero jo sę dobroł prziczinë Marcijannenigo
18 6 | sełę v gnotach. Noprzod le tero njech go ksądz jegomosc
19 6 | zvonnjica koscoła v Lipnje.~Tero Marta puscela mój rękov
20 7 | i dużi mjecz przë pasu.~Tero jô sę dobroł i rzekł jem
21 7 | chce. Ale jô sobje wuvożoł— tero je czas!~Tak jem chize vëjął
22 7 | jego ruchna rozpjinac.~Ale tero nadbjegła i Marcijanna.
23 7 | jak mje przëkozivała.~—Tero tu posedzisz cecho, jaż
24 7 | cos të zrobjił, nje będę tero movjiła. Ale to cë rzekę: —
25 7 | chterna do mje movjiła.~—Tero vez sę i vëlez, Remus, bo
26 7 | szczepcach Golijatovich.~Tero jô sę doznoł, że naszi z
27 8 | skorë dobjeroł, dovoł mje tero poku.~Moji puszczovkji jô
28 8 | ma wobaji nasłuchivała. A tero jô czuł ju verazno dalekji
29 8 | zamkła ksążkę i rzekła:~—Tero ju czas spac!~Ale mje sę
30 9 | chvecełë kąsk sevi mroze.~Jô ju tero woroł pługjem v polu, bom
31 9 | wostac muszoł, bo wona sę tero sama bojała. Ale Marta mje
32 9 | to beło dzis! Bom mocni tero i dużi. Dziso bem przenjosł
33 9 | dovni tovarzesz v posanju. Tero won ju v novim pasturku
34 9 | njeprzijocelami. Ale to vszetko mje sę tero vëdovało takji małé a tak
35 9 | nogji. Przëboczeł jem sobje tero, że moje skorznje wostałë
36 9 | njeba, a jô so mesłoł:~— Tero ju naszi będą doma a cebje
37 9 | bem serdeczną za cę dala. Tero vjesz! Nje jô cę męczę,
38 10| jęlë vëchodzec do bramë.~— Tero të ji vjęcij nje woboczisz! —
39 10| długji, meszlącë sobje!~—Tero wumrzesz, a tvój trup będze
40 10| szedł, bom so wuvożoł:~— Tero dejadej je po vszeskjimu.~
41 10| spjeszec? — rzekł jem sobje. — Tero jednak je po vszeskjimu.~
42 10| wuszë brzęczi:~— Cuż të tero będzesz robjił na tim svjece? —~
43 11| go bjił i kopoł nogoma. Tero dusza tvoja za nją bez przestonku
44 11| njic z cebje nje będze!~Tero mje wod razu vjidno sę zrobjiło: —
45 11| zmokłë wod wurzasu.~A jô tero sodł przeką łożka i zaczął
46 11| moje szczescé. Vjedzoł jem tero: Droga człovjeka provadzi
47 12| naju, Remus! Mało kjede cę tero vjidzę v chace. Czeż të
48 12| Podoł won mje rękę i rzekł:~—Tero poj!~Mocko mje beło dzivno,
49 13| napjisełë v minjonich latach a tero beł vjarë, że z njim pojadą.
50 14| na nji krev. Zaro mje sę tero przëboczeło klepanjé kose
51 14| lata mocni i zdrovi. Ale tero vjem, że sę vjęcij stanovjiła
52 14| panovanjé, ma Kaszubji. — Won tero vroceł po długjich latach
53 14| czuł jem takjich gódk jak tero wod pana Jozva i Mjichala.
54 14| dałë mje leżnoscë k'temu, a tero, kjej jem vroceł, lampka
55 14| kożdi z wosobna. A wonji je tero letkjim sposobem połomelë. —
56 14| provadzełë na szerokji kraj. Tero jô mjoł na pitanjô, co mje
57 15| mjoł szczerze czestovani. Tero vjeczorem po roboce przëszlë
58 15| dobrąs mje doł wodpovjedz. A tero bjej i tovarzë timu v wostatni
59 15| na dnje dobri i na bjedę. Tero vjesz! —~I zakreła woczë
60 16| jem lasem v svjat, chturen tero przede mną sę wotmikoł.
61 16| Jak sę mjevosz, Gabo?~Tero won mje poznoł po moji godce,
62 16| reszce sę pitoł.~— Cuż të tero będzesz robjił na svjece?~—
63 16| povjedzec i rzekł:~— Słuchej tero mje! Bo jô znaję svjat.
64 17| i sę rzechotoł:~—Jidzta tero, ludkovje, bo pon sę gorzi.
65 18| Trud i Strach i Njevorto. A tero jô do kuńca żëcô po svjece
66 18| całô pjiła sę zatrzęsła. Tero jô ju nje żdoł na to, co
67 18| przeżegnoł sę i vëszedł z vodë. Tero jô dopjeru czuł, że całô
68 18| zmovjiła, rzekł Trąba:~— Tero tu v ti latarnji njijak
69 18| jednę taką strzimoł. Zebe le tero jakji dobri podfrisztek
70 18| pożdejle... Ale słuchej tero. Przemovję do cebje bjałczenim
71 18| potępjińca z nocë jô sę tero nje boję, bo kuronë ju dovno
72 18| tam v vodze, kjej go so tero za dnja przëboczom, zdołbe
73 19| Golijatem. Nji mogł jem tero woczu wod njego wodervac,
74 19| prava, pomsta i łzë. — Tero jô go poznoł. AIe dusza
75 19| mjeszk złota. — Vstid jimu!~Tero jô sę znovu z wuvogą przëzdrzoł
76 19| Kuntrakt podpjisani — tero muzikańce grej! ~Trąba też
77 19| strojic. Ale pon sę nom tero nopjerv przëzdrzoł z wuvogą.
78 19| pon Czernjik zavołoł:~— Tero grej, Trąbo, a Remus njech
79 19| jesz dzis spjevoł będze. Tero le grej!~I Trąba vzął skrzepkji
80 19| vëtrupjoł wod strzodka i tero go wobalô ten ze żołtą brodą
81 19| zavołoł:~— Trąbo! Vez sę tero do gromadë, bo jô cë tero
82 19| tero do gromadë, bo jô cë tero co zaspjevom, czego tvoje
83 19| Tak spjevoł Czernjik. Jô tero vjedzoł, że to poprovdze
84 19| namesloł sę i wodemknął wokno. Tero czuc beło, jak ludze folvarkovi
85 20| lizoł pazurë i dlotegoje tero takji bjedni. Bivszë njim,
86 20| wostrovóv je tu kjile.~Mje beło tero naborżij wo to, żebe położëc
87 20| kjile molach szarą dokę. Tero jô ju rozeznoł na dole przed
88 20| nje nje dbadzą. Będzema so tero szukała jakjigo szałasu,
89 20| chatë ludzkji.~Patrzełasma tero woboje. Na kopjica z drążkjem
90 20| za njim tak zaszorzeło.~Tero jô vstoł i żdoł, co sę stanje.~
91 20| sę wuchveceł. ~— Trzimej tero, Trąbo, a ma cę vëcignjema! —
92 20| vë bëlë ną kopjicą sana. Tero jô vjem, czimu moja kanona,
93 20| njikomu drogji nje povjedzoł. Tero won pevno tam szedł, ale
94 20| zemji i rzekł do Trąbë:~— Tero le mje zjim mój plecok z
95 21| sę stanovjił i rzekł:~— Tero ma sę rozińdzema, a v mjesce
96 21| przepjilë svoje talare, a tero chcą, żebes jich przeżevjił
97 21| Za Franckjem i Stachem tero vpadło jesz dvuch. Jeden
98 21| won njim njigde nje beł, a tero przedovô botë v lodze svojigo
99 21| wopjisivoł Trąba. Ale wonji sę tero zasedlë z muzikańtami do
100 22| strzeglë naszi svobodë. A tero wonji cignęlë tam, chdze
101 22| wodpovjedzë nje wodebrałam. Ale tero, kjej ju mom lata i patrzę
102 22| szczescé won wostoł slode. Tero wuvożej: Tam stoji karczm
103 22| przińsc muszi. Ale jô mu tero pudę naprocem. Të sę postavjisz
104 22| dobrze, wo co chodzi, a tero wuvożejma, bo ju vjes krotko.~
105 22| mje. — Droga je svobodno. Tero jazda!~Przë granju kamrota
106 22| nota raptem sę wurvała.~— Tero żevo! krziknął Trąba. —
107 22| beł knopem mołim i słabim. Tero jô czuł v sobje moc, żebe
108 22| tarcz nosi... ~Przëłączeł sę tero do naju kamrot Veber, wodemknął
109 22| przodk na krziż njesoni tero vesoko przez nigo chłopoka
110 23| Wutropjenjé z timi szandarami! Tero znovu takji jeden ze szklącą
111 23| wobjecoł dobrze futrovac, a tero nje dbô i mje głodem morzi. —
112 23| stenkę, vstoł i rzekł:~— Tero jô pudę, njech mje Stach
113 23| bo na drugji je slepi. Tero jô jidę z kompanjiją najintaceją,
114 23| Pożdejle, jô cë to spravję! A tero won svoję pomstę vëkonoł.~
115 24| nas.~To beł ten jistni. Tero jô go poznoł. I nje dało
116 24| zaboczoną drogą?~—Tam to beło.~—Tero jô so cebje przëboczom.
117 24| vjeko svoji trumë...~Ruch sę tero zrobjił v morzu ludzkjim,
118 24| po tich szadich gorach. Tero rozeszlë sę jak rozlotają
119 24| vożni worędzë spotkac. Ale tero mje czas v drogę. Vrocec
120 24| wodpovjedz, le godoł:~— Tero ju je po wodpuscë, a ludzeska
121 24| wona njibe to nje znała. A tero po wodpuscë jidą vjedno
122 24| Bo kjij mô dva kuńce!~Tero vmjeszoł sę v jich godanjé
123 25| takji vądoł jeden ma zeszła. Tero przed naju woczami stanąlë
124 25| signałóv! — rzekł won.—A tero poj! Z ti sicenë poszijemë
125 25| cknąl nosem vonją vodë. Tero jô vjedzoł, że to muszi
126 25| To muszi bëc Potęgovo. I tero jô sę dobroł, chdze ma zaszła.
127 25| rzekl krol jezora. — Tero nasza kompanjijô ju dovno
128 25| sepoł krepë do trigjelka. Tero jô sobje przëboczeł vczoraszé
129 25| nje woboczisz. Povjem cë tero tvoję drogę. Pudzesz przez
130 25| dziseszich ludzi.~No, ale tero sę fefka vëpoleła. Dej rękę,
131 25| njevjidzalnim znakom pod ruchnami.~Tero jô sę dobroł, że go jego
132 25| vëvrotnoscë i jędzotnoscë. A tero wona sę vëbjerô do naszigo
133 25| karę przëvjozł do Lipna. A tero jô przëszedł do cebje, jak
134 25| tej mu sę zachcało spac. Tero Stach zaczął płakac, że
135 26| do sodze. ~ ~Wob lato jem tero z mojimi tovarami po vsach
136 26| dobri vzątk. Leżałë wone tero na moji karze szkląci v
137 26| korunë sobje przëvłoszczeł. Tero jim je markotno, żeli chtos
138 26| njebożnim wudbanju.~Szandara tero wotmikoł jeden vibork za
139 26| bo nje chodzilë do njego, tero nabivają wod cebje vszetkji.~
140 26| lontrusami, ale nje ze mną!~Tero przëstąpjił szandara i wuchvaceł
141 26| teł skrępovalë. Chiże mje tero założilë lińcuszkji i tej
142 27| tegom sę nje spodzevoł. Tero jô cë przëszedł povjedzec,
143 27| rzetnjicę jaż spuchnje. Tero wuvożej: V tim domu prava
144 27| vanożec po kraju mającë tero ju pełną pojigę. Ledvjeteż
145 28| XXVIII~Remus v sodzë~ ~Tero jô beł wobsądzoni i przez
146 28| Dozerocz sodze przëzdrzoł sę tero moji glovje i povjedzoł:~—
147 28| stvorzeł, i rzekł:~— Żebe cę tero głovę scęlë, tobe z nją
148 28| wogolilë jaż na skorę.~— Tero të vëzdrzisz jak człovjek! —
149 28| dużą baliję z ceplą vodą. Tero uwonji z vjelgą chiżoscą
150 28| Pomstlevi Njemce! Zarzinac cę tero będą jak vjeprza.~Żol mje
151 28| mje nje dbô.~Mjijałë mje tero tidzenje długji na przemiszlanju,
152 28| przez grubi murë sodze.~— Tero pomesloł jem sobje — smjeg
153 28| zaboczilë. Morcen gvesno tero sedzi wu njich, jak dovnji
154 28| meslec muszoł i czuł sę tero poprovdze podrożnjikjem
155 28| jerichońskji. Mjerzi mje tero po svjece samimu chodzec.
156 29| położilë. Doznajesz sę som. Tero le veńdz. Na pomjé jô wotvorzę.~
157 29| dzirżkji i mocnigo serca. A tero na tim łożku leżała le jego
158 29| chvjilę, tej sę jisceł:~— Tero na Zoborach zgasnje przczvjisko
159 29| tej też zaczął movjic:~— Tero mojigo sena vjezą po vjelgjich
160 29| moji njevjastë i do dzeci: Tero jô wuńdę na jezoro i vas
161 29| povjodoł dalij:~— Dovjesz sę tero moji novjększi tajemnice:
162 29| viżavë. Przëboczelë mje sę tero moje dzotkji i moja bjalka
163 29| na zemji i szedł dalij. Tero wonji wod razu vszescc do
164 29| jich przëvodzca rzekł:~— Tero pojce z nami, panje fon
165 30| jezora zeszedł sę i płakoł. Tero won le corkę uwostavjił
166 30| bo kanął pon Czernjik. Tero jô vjedzoł, że na svjece
167 30| Martë z Pustk: ~wojc wumarł. Tero jô, Remus, cebje ju vjęcij
168 31| godelë:~— Dobelë Njemce: tero wonji nom dadzą bobu! Njedługjigo
169 31| zaplac, Remus! — rzekł ksądz. Tero ma sę ju nje zavroceła na
170 31| i zrobjiła sę vjidzalô! Tero panna je provdzevą krolevjonką
171 31| sę chłopocë do tuńca. Ale tero, ko momë ksędza mjedze sobą
172 31| pruskjigo porządku. Jesmë tero tu same dvje kobjetë z parobkjem
173 31| dzevczę. Przëzdrzoł jem ji sę tero z wuvogą. A przëboczała
174 31| pocerz za jego duszę. 1 tero spjik mje zaru szedł na
175 32| na tim molu, na chternim tero jego corka postavjiła ten
176 32| sparł na drugjich kaminjach. Tero jô za njim wuzdrzoł durę
177 32| sklepje. Wod lukji szedł tero v głębją gorë gonk vązkji
178 32| topork i vjele gozdzi. Jak jô tero beł pevni, że to poprovdze
179 32| Klema, chterna sę przëzerała tero moji roboce z czekavoscą,
180 32| jizbę, kjedem je wodemknął. Tero ma sę nalazła v chędogji
181 32| łożko, pokreté poscelą. Tero jô też wuzdrzoł drugji wokjennjice
182 32| gburskji chace. Vjidzec tero beło, że njeboszczik krol
183 32| movę straceła, przëstąpjiła tero do mje i rzekła z prozbą
184 32| krijovkę povjedzoł. Mom tero do vas vjelgą prozbę. Kjej
185 32| dziseszich panóv!~Zjavjił sę tero Trąba i vołoł:~— Ju jô vjidzę,
186 33| njepomoże. A jô bjedni muzikańt tero tę njepotrzebovaną sełę
187 33| sebje vjetvje, chterne je tero zakrivają jak gęsté brevje
188 33| vjidzoł, kjej chto najeżdżoł.~Tero nama sę sztuka krola jezora
189 33| wusmjechnął sę ksądz Paveł. Ale ma tero vjedzała, że wonji naju
190 33| żebesma jim nje wucekła. Tero sę pokoże, cze zchova krola
191 33| narodzelë sę.~Rzekł ksądz:~—Tero nom njick nje pomoże, le
192 33| sedzec ceszij kota.~Poszłasma tero do zvjercadła przë kominku.
193 33| zvjercadła przë kominku. Ztąd tero beło vjidzec, że trzë czołna
194 33| przevjezc nje chcoł.~ — Tero wonji sę rozsepją po całim
195 33| pomesloł jem sobje.~Sadlasma tero na łavje przë kominku i
196 33| Całimi dnjami czetivałasma tero ksążkji, sedzącë przë lukach
197 33| vątk dzejóv meslë ludzkji. Tero jô nopjervji rozumjoł, co
198 33| co naju pjilują. Nolepji tero będze, kjej legnjema do
199 33| gvesno po checzach rebackjich tero drzemją.~I mje ju też grzeszk
200 33| przepravę ze szandarami. Tero jô sę dobroł, czimu mje
201 33| butelkji, strząsł sę i rzekł:~—Tero jô le na tich drotach nad
202 33| të gvesno zapłakoł. Ale tero mje ju cepło ! Pojma do
203 33| przeżegnoł i povjedzoł;~— Tero, bracô, zmovma pocerz i
204 34| I rzekła panna Klema:~— Tero, jegomosc, możece bezpjeczno
205 34| na rebji svjat, wobroceło tero gorą do słuńca, be służeło
206 34| zrzucenju ze sebje czężoru.~ Tero panna Klema do naju przëstąpjiła
207 34| rumu pod jednim dachem. Tero to vezną Njemcë i znovu
208 34| nalezlë gnjozdo prożné. Nji ma tero czasu jisc po ruchna, le
209 34| takji? — rzekł szandara tero do ksędza. — Vëzdrzice,
210 34| żebe sę dac wogolic.~Trąba tero rzekł za ksędza:~— To je
211 34| ksędza nje vëzdrzice — rzekł tero do mje szandara. — A to
212 34| Remus, na mój rozum të sę tero nolepji navrocisz na Zoborë.
213 34| chterna vestchąvszë rzekła:~—Tero ju nji ma co żdac. Trąba
214 34| Krauzem njick nje vjem.~—Tero të łżesz, bratku — krziknął
215 34| a może i żëcé vëzbëc. — Tero choba vjece dosc i dejce
216 34| na dvjerze.~Na wotmjanë tero zapoleł sę na tvarzë szandara.
217 34| ręce. Le njevjidzało mje sę tero, że jeden z nich wodrzemjechóv
218 34| Konfiskované!~—Aha! A tero won vzął furmonkę i povjedzoł "
219 35| javjiła sę i znjikała. Bladła tero ta cenjô v mojich woczach
220 35| łiszcząci trąbë. '~— Ha, tero cebje mom! — krziknął vłoscicel
221 35| klosztoru i jem zgodł. A tero jô ce mom i poza te vodë
222 36| landarze kol sebje i rzekł:~— Tero sadnjijta, va dvaji!~Ale
223 36| stojałë łożka. Vezdrzoł jem tero na dużą miskę vodë i na
224 36| rzekę tobje, że volołbem tero sedzec v Lipnje pod vłodzą
225 36| starigo grzesznjika! No, tero mje mają!~Ale czorni le
226 36| strachu zaczął sę trzasc.~Tero mje sę srodze żol zrobjiło
227 36| zaboczę! Wostatnô nodzeja tero v moji kanonje, chocem ję
228 36| dzarł sę v njebogłose:~— Tero je po naju, Remus. Tero
229 36| Tero je po naju, Remus. Tero nas mają! ~Na to ten, co
230 36| zvlekoł, Bog jego vje, po co?~Tero Traba sę podnjosł na sedzączkę
231 36| Trąba vjidzącë, że jô mu tero mogę jisc do pomocë, nabroł
232 36| cesnął na przededvjerzé.~Tero sę nen dvorskji jął smjac,
233 37| jak jem sę jimu przëzdrzoł tero dobrze, vëglądoł won barzo
234 37| podoł nom rękę i pitoł:~— A tero povjedzta: zkąd vaju Pon
235 37| zasłonë wodemknął, a jô tero wuzdrzoł v pełnim vjidze
236 37| Mestvjinóv.~Ale pon naju tero zaprovadzeł do trzeci dvornjice,
237 37| naju i povjedzoł:~— Bjejta tero, bracô, i robjita wob vjeczor,
238 38| msci na Dcrdze, chturen tero dzeń i noc sedzi nad historicznimi
239 38| Pon Bog le vje, czimu të tero v ti żorotni postaceji po
240 38| tvarz Julkji z Garecznjice i tero jô sę dobroł:~Tec to no
241 38| rozpjęti, be mje cucëc, a tero na pjersë moji sę szkleł
242 38| przëchodni czase vrożi. Malorz tero chdzes przepodł, jak żid
243 38| jô bjedni Remus, chturcn tero pchoł v pjosku svoję karę
244 39| go zibjô połkła.~Belo mje tero kąsk vstid moji zapalczivoscë,
245 39| Remus! — rzekł won.— Tero ma wostała sami na tich
246 39| nocną pustą, po chterni tero vjater szarpoł zemnjice,
247 39| rzekł jem do sebje. — A tero, kjej cebje dom na wogjiń
248 39| Wutonęłabesta bez retunku. A tero pojta za nami!~ Tak jô przevrocel
249 39| kaszubskjim moje ksążkji, mjała tero wutonąc v tich strasznich
250 40| wodezvoł:~— Moje dzecko tero, choc wostało doma, patrzi
251 40| koscoł, v chternim zvonë tero zaczęłë njepojętim sposobem
252 40| narodë zgnjece... ~Jednak tero na retunk nim stareszkom
253 41| namjenjonô procô?~Vjedzoł jem tero, że ricerską mom duszę jednigo
254 41| dovnigo parobka z Pustk a tero hańdlarza, chturen z ksążkami
255 41| duseła wod strzodka.~Kjej jem tero spomnjoł wo pjękni łovjoczce
256 41| minjonigo szczescô. Ale kjedem tero vroceł zdrovi, krosni te
257 41| Trąba i rzekł:~— Remus, tero mje ju pcvno jak amen v
258 41| postacejô kobjetë, chterna sę tero podnjesła i stanęła prosto,
259 41| nje wodrzekł, bom sobje tero przëboczeł, że wona ju przed
260 41| chterni vaju retovelë. A tero przëboczë sobje, com cë
261 41| potkanjô vjedzec nji ma. Tero sprovadzełam cebje v tę
262 41| wodemkłimi woczoma, ruszeł sę tero i przënjosł ne zedle. Julka
263 41| V straszni bjelë bjegałë tero mjimo wokna sztołtu bjołich
264 41| krocij nachodzeło.~— Cos sę tero stanje! — pomesloł jem sobje,
265 41| kłobuk i kołnjerz.~Stojoł tero przed nami njicht jinszi
266 41| Ale i dziso jeden wumrze.~Tero mje jakbe wogroszka porvała.
267 41| dichającô czężko:~— Jidz tero i spjesz sę barzo, żeli
268 41| chatë z Julką.~— Cuż sę tam tero nje dzeje? — pomesloł jem
269 41| beło.~Przëboczeł jem sobje tero, jak no Mjichoł na Lipińskjich
270 41| drugjim. Wobezdrzoł jem sę tero v teł, żebe wuzdrzec tę
271 41| pode drogą v lese?~Alem tero rvoł dzirżko długjimi krokoma
272 41| wodpoczivoł v smjegu. Tero też skuńczeł sę las, a droga
273 41| kjej jem wuzdrzoł nę krev. Tero jô ju bjegł dravo, jażem
274 41| Smętku! — krziknął jem tero. — Czorni duchu! Tës vnekoł
275 41| mojigo vjernigo drucha a tero tvój przijacel, kruk czorni,
276 41| na chvjilę nje vëszedł.~Tero ludze zaczęlë mjedze sobą
277 41| jak sę noleżi.~Vzął jem sę tero i szedł svojim szlachem
278 42| Trąbjino! Tvoją spravą tero chłopa pochovac. Ale detka
279 42| naszigo pola.~A Trąbjinô tero zaczęła:~— A czijesz to
280 42| cvjardo v soloku sedzi. A tero besta nje chcała go pochovac?~—
281 42| proce nje beło sposobu.~Tero jô ju vjedzoł dobrze, że
282 42| procë ludzkji. Vjedzoł jô tero, że zapadłi zomk ludu kaszubskjigo
283 42| njimem so przëboczeł, że leżi tero cechi pod zemją na smętorzu
284 42| płoszczem wurzasu i smutku, to tero całą mocą płominjem vjelgjim
285 42| Godi po gburskjich vsach. Tero nje beło co robjic.~ Jedni
286 42| njeboszcziku Trąbje. Vjes ję tero żevjic muszi, a të vjesz,
287 42| mje z rzekji. Kjedrovskji tero mje jął lac mocni gorzołkjiv
288 42| wob noc społ wu Trąbjinë.~Tero zrobjił sę gvołt vjelgji.
289 42| Trąbjinë v łożko vlozł.~Tero jô sobje zapozdze przëboczeł
290 42| kjej jô dlo ludzkjich woczu tero z tobą vzął slub v koscele,
291 42| i mjetelokjem. Dostałas tero cvjika za njeboszczika i
292 42| rechunk je vërovnani. A tero poj ze mną! Jô vaju pojednom.~—
293 42| sobje v głovje wukłodoł, co tero robjic. Patrzeł chvjilę,
294 42| dvjerzi i povjedzoł:~— A tero z drogji pracharstvo! Bo
295 42| czuł jem jich szeptanjé:~— Tero won znovu błądzi!~ ~
296 43| gnjozdo jego szczescô. ~Tero povjedzoł jem sobje tak:~—
297 43| nekała. Przéboczeł mje sę tero njeboszczik krol jezora,
298 43| zapoleł gromnjicę, chterna tero żoltim vjidem podzemną naszą
299 43| przode na dnje jezora, a tero zbudzoné burzą i grzemotem.
300 43| burzą i grzemotem. Wodemkłą tero scaną vpadłë wone na nas
301 43| starodovni jason, paląci sę tero, jak vjelgô smolnjica pod
302 43| kraju przëchodzeła, bjeżała tero dużô voda, chterna ju całé
303 43| krzikało do wucha.~— Robji tero, jak wode mje vjidzisz,
304 43| Knjeji, rzekło dzevczę:~—Tero dej boczenjé! Wobrocëma
305 43| czolen zatańcovoł na molu. Tero ju szła jazda z vałami,
306 43| Zoborskjim brzegom. Chiże naju tero bez proce njosłë vałë jezora,
307 44| przińdzesz, Vjitosłavje! Tero poj ze mną!~Nje provadzeła
308 44| le svjęté pravo bjije.~Tero rakorz przërzeszoł kanję
309 44| Vołałas të: pjic! ~Tero cebje scic ~Żdô ju kat ze
310 44| vjelgji spravë. Będą wonji tero tam v dole sądzëc svoje
311 44| mjała movjonć.~Jô rozumjoł tero, że cud sę nje stoł z moji
312 45| z chternimi jô so wudboł tero jisc na długji vanożenjé
313 45| som, le tak małi mje sę tero zdovoł, kjej za dzecka beł
314 45| v mojim żëcu!~Zegar ten tero vjisi v moji jizdebce i
315 45| wod łiskavjice, tak sę mje tero v duszë rozvjidnjało przë
|