1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-2000 | 2001-2500 | 2501-3000 | 3001-3500 | 3501-4000 | 4001-4290
Chapter
1501 17 | morzeł sę noparce ku Vjisle i doparł svigo!~Rzekł jem
1502 17 | Poszłasma donjego, poszła: Mjotk i Novc i Labuda stari i drudzë.
1503 17 | donjego, poszła: Mjotk i Novc i Labuda stari i drudzë. Ale
1504 17 | Mjotk i Novc i Labuda stari i drudzë. Ale won vënekoł
1505 17 | mjasta z czornimi woczoma i z czorną brodą. Jô nje vjem
1506 17 | Ten le vëszczerzoł zębë i rzekł do naju godką naszą:~—
1507 17 | przedac komu volô z głovą i wogonem, bele cë dobrze
1508 17 | zapłaceł.~Tak jô sę wosmjeleł i rzekł:~— Vëboczce, panje!
1509 17 | Jô jem prosti czlovjek i movję svojim prostim rozumem.
1510 17 | za njich fenjiga nje doł.~I smjoł sę nen pjekjelnjik
1511 17 | Ale nasz pon porvoł harap i zamjast na njego zamjerzeł
1512 17 | njego zamjerzeł sę na nas i vrzeszczoł:~—Pochadejta
1513 17 | Luceper go ręką zatrzimoł i sę rzechotoł:~—Jidzta tero,
1514 17 | markotno, tak jem vzął sę i rzekł:~— Pojta ludze! Tu
1515 17 | ludze! Tu cnota je tovarem i dobré jimję wu Boga i ludzi.~
1516 17 | tovarem i dobré jimję wu Boga i ludzi.~I ma szła. Ale nen
1517 17 | dobré jimję wu Boga i ludzi.~I ma szła. Ale nen czorni
1518 17 | povjesëc.~Skora na mje cerpła i straszno mję sę zrobjiło
1519 17 | wokno sę v pałacu wodemkło i nen som njezbednjik vołoł:~—
1520 17 | so dała na to mocko rękę i dalibog, że na nen poczestunk
1521 17 | ludze, to njech vëszkaluje i vëbjije, ale wobrazëc nas
1522 17 | muszoł sadnąc na mjedzë i sę vësapac. A jak sę vësapoł,
1523 17 | provadzi, ve vądole stoją młin i pjiła. Kjejbe nje beło tak
1524 18 | svoji proce pędzeła młin i pjiłę, jedno za drugjim.
1525 18 | szopë zataconé ve vądole i przëczupłé do rzekji. Chdze
1526 18 | straszno. Bo tam stoji tile rur i koł zębovatich, a do tego
1527 18 | naju przëjęła jak v grobje. I takôż ceszô. V jednim kuńcu
1528 18 | cemnoscë wuchveceł za łokjec i rzekł:~— Remus, czo brace!
1529 18 | jem, że Trąba sę kąsk boji i wuczenjił jem mu do voli.
1530 18 | vëdobeł svoje skrzepjice i jął novą stronę nacągac.~
1531 18 | vojsko z takjimi strzelbami i kanonami. Trąba, choc to
1532 18 | smjeszka na moich licach i sę gorzeł.~—Vjidzec! rzekł
1533 18 | na pustkovju za jezorami i lasem. Bo bes vjedzoł, że
1534 18 | bojąci, wuzbrojił v trąbë i njiczim vjęcij le granjim
1535 18 | mje jakbe co wosamętało i jô takji smjecoch żorotni
1536 18 | to mogłbem jich wosamętac i pędzëc, chdzebem chcoł,
1537 18 | jeseń porvje lestóv chmarę i jadze z njinni chdze chce.~
1538 18 | tich słovach vstoł Trąba i vëcignął rękę do gvjôzd
1539 18 | chvjilë vëdovoł sę dużi i pełen sełë. Mjesądz pravje
1540 18 | vëszedł nad spichem vądołu i wosvjeceł mu bladé skarnje,
1541 18 | przed chvjilą vińsc do pjilë i v lese mje rozprovjoł wo
1542 18 | wo svoji bjałce wokrutni i wo pocesze, chterną pjijoł
1543 18 | tim barżij won sę gurdżoł i stovoł znovu żorotnim i
1544 18 | i stovoł znovu żorotnim i mołim Trąbą. Ku reszce rzekł:~—
1545 18 | Dochodzeło go też kąsk i przez skałë v scanach z
1546 18 | nen vjelgji camer szari i molami svjecąci strupjałim
1547 18 | na karze, tvoje rożańce i nobożné ksążkji będą naju
1548 18 | szańcë, a moja strzelba i kanona zeza szańcë. A tej
1549 18 | tej jesz tvoje dużé pjęsce i wopjeka Boskô nad nami:
1550 18 | skrzepjice movją godką drevna i wovczich flakóv, a moja
1551 18 | wokjenko zjachało v rzekę i vędrovało v svjat! Nje zaduszema
1552 18 | lotoł wod bromë do wokjenka i na wodlev.~Po ti godce przëstąpjił
1553 18 | wokjenka, spjął sę na polce i vëzeroł długo. Potim wodstąpjił,
1554 18 | legł na słomje wokoma mje i tak povjedzoł:~— Co ten
1555 18 | jego roboce dzivné granjé i vjelgą pjesnją proce. Dlotego
1556 18 | Dlotego sę znaję na tim. I rzekę cë jedno: Le zostavë
1557 18 | pon jutro vëzbivô zemję i młinë cuzim?~— A może ti
1558 18 | słomę. A jak jô skuńczeł i legł, zaczął mje gadac do
1559 18 | Może jakjis— Jimję Wojca i Sena!... wukozkji tu gospodarzą
1560 18 | wukozkji tu gospodarzą i ludzom żevim womonę na woczë
1561 18 | vëchodzą na javje ze zemji abo i z vodë zomkji i krolevjonkji
1562 18 | zemji abo i z vodë zomkji i krolevjonkji i proszą bjednich
1563 18 | vodë zomkji i krolevjonkji i proszą bjednich ludzi wo
1564 18 | vëbavjenjé. A ko to je le womona i sztołt bez cała, co ludzom
1565 18 | Ale jô wodrzekł mu pomału i verazno, co be mje dobrze
1566 18 | vjidzoł krolevjonkę zaklętą i vjidzoł zomk zapadłi. To
1567 18 | le v nen czas beł za małi i za słabi, żebe przenjesc
1568 18 | przenjesc krolevjonkę przez vodę i dobëc na strasznich wukozkach,
1569 18 | wukozkach, chternim mjona Trud i Strach i Njevorto. A tero
1570 18 | chternim mjona Trud i Strach i Njevorto. A tero jô do kuńca
1571 18 | żëcô po svjece chodzec będę i szukac takjich, co sę wodvożą.
1572 18 | drogach. Graję po karczmach i po vjesołach, a jak zańdę
1573 18 | sę podnjosl na sedzączkę i patrzeł. Mjoł provdę Trąba.
1574 18 | zęboma ruchała sę v levą i v pravą, v doł i v gorę.
1575 18 | v levą i v pravą, v doł i v gorę. To mje beło dzivno.
1576 18 | Tedem legł nazod na słomje i rzekł jem do Trąbë:~— Zrobji
1577 18 | jak jô. Legnji na słomje i wodmovji pocerz: Pod Tvoję
1578 18 | to mogło bëc?~Medetovoł i medetovoł Trąba nad tą spravą,
1579 18 | Tam cos stavjidła spuszczô i vodę zatrzimuje! ~I mje
1580 18 | spuszczô i vodę zatrzimuje! ~I mje sę tak zdało. Żoga woprzestała
1581 18 | v vodze czuc beło plusk i szum vjelgji. Tak jô rzekł
1582 18 | karadajka z całim svjętim i svjatovim jivańtarzem spolełabe
1583 18 | sę jak czopka. Moja trąba i skrzepkji mjałëbe ju vëspjevané
1584 18 | vëspjevané wostatną notę. A të i jô jak dva bochenkji chleba
1585 18 | mu dodol wodvogji. Vstoł i vedle scanë domakloł sę
1586 18 | lukji, co zdrzała na vodę i vëtchnął głovę.~Ale jesz
1587 18 | njiże ję vëtchnął, cofnął sę i reknął takjim głosem, że
1588 18 | że sę v szotorë rozlecałë i wobjegł jem szopę navkoł,
1589 18 | doznac, co sę na rzece dzeje i co tak mocno vëstraszeło
1590 18 | grubim camrze cos sedzało i zdrzało na mje. Przëboczoło
1591 18 | stvor, podnjosł jem głos i tak zavrzeszczoł:~— Njekaro!
1592 18 | człovjekjem chleb jedzącim i tcącim Boga na njebje, a
1593 18 | mje woczë vëtrzeszczeło i cos vrzeszczało v pjekjelni
1594 18 | jô zervoł vamps ze sebje i jak jem stojoł, sunął v
1595 18 | jem stojoł, sunął v vodę i na njego. Voda mje sigała
1596 18 | slizkji celsko, vëvroceł i rznął łbem v doł pod vodę.
1597 18 | chvjilë zervoł, vëcarł slepje i tu na mje. Tak jô go vzął
1598 18 | vszetkji sełë, podnjosł go i rżnął na vjelgji koło poprzez
1599 18 | wodsapnoł, przeżegnoł sę i vëszedł z vodë. Tero jô
1600 18 | skałë v scanach, przez lukę i przez rozvaloné vjerzeje.
1601 18 | vësvjeceło vszetkji nortë i pokozało zaredzevjałą żogę,
1602 18 | a svjat sę robjił vjidni i bezpjeczni, jak zopjeck
1603 18 | Bele beła wugotovanô i zapravjonô czims mocnjejszim! —
1604 18 | jesz żołądk kavalerskji i wumjesz zemną vodę żłopac,
1605 18 | na folvarku nabroł kavë i cikoriji i wugotuję cë pjijotk,
1606 18 | folvarku nabroł kavë i cikoriji i wugotuję cë pjijotk, jak
1607 18 | vszetkji ptoszkji v drzevach i chrostach sę rozspjevivałë.
1608 18 | mje z wuvogą, krąceł głovą i rzekł:~— Zełgołbem jak pjes,
1609 18 | Sedzoł na płenącim camrze i cos mestrovoł przë zostavach.
1610 18 | na mje, medetovał chvjilę i movjił:~— Długji jezdes
1611 18 | Długji jezdes jak Wojcze Nasz i Vjerzę v Boga i mocnigo
1612 18 | Wojcze Nasz i Vjerzę v Boga i mocnigo gnota. Ale żebes
1613 18 | sę jął, cze të czuł mjęso i gnotë?~— Czuł jô! A beło
1614 18 | Czuł jô! A beło to mocné i bronjiło sę dzirżko,~— A
1615 18 | kjej jem go mocko scesnął i rżnął przez nę zostavę,
1616 18 | Czemużes tej sę tak wurzasł i reczoł jak voł?~— Na wostrzegę
1617 18 | vszelką sełę pjekjelną. I to cë rzec mogę, że vjększim
1618 19 | Smętkové dzeje v norodze naszim i żol mje serdeczni chvitoł,
1619 19 | Kjej słuńce zaczęło zapadac i cenje ludzkji stolemovi
1620 19 | postavë z czorną brodką i szklącimi woczoma.~Jô stojoł
1621 19 | woborze a vkoł mje kjile ludzi i nen stari chłop, co go pon
1622 19 | mamutóv vëszkalovał. Beł też i Trąba. Tej nen stari rzekł:~—
1623 19 | nen pon z bjołimi zęboma i czorną brodką, chturen będze
1624 19 | vëstavjinogę z czorną brodką i bjołimi zęboma, bo za njim
1625 19 | gorz, zvada, prava, pomsta i łzë. — Tero jô go poznoł.
1626 19 | pon Czernjik, znani szerok i dalek pravnjik, co ludzi
1627 19 | sądami bronji, wugodë robji i prava provadzi.~Ale co tam
1628 19 | Czernjikjem, vëszedł z voza i podszedt do naju.~— Ha!
1629 19 | koguż vjidzę ? Trąbę z trąbą i skrzepjicami, to będze dziso
1630 19 | Zapolima ve dvorze svjece i będzema pjilë litkup, bo
1631 19 | litkup, bo pon dobjił targu i przedoł zemję za pełen mjeszk
1632 19 | z tovarami wobjeżdżô vse i mjasta.~— To njech przińdze
1633 19 | poklepoł mje po reminju i rzekł:~— Provdzevi Kaszuba!
1634 19 | Szczecena do Gduńska, bjedni i ze skażoną godką. Pojżeż,
1635 19 | rozchodzelë stopjenje na levą i na pravą, wobłożoni divanami.
1636 19 | wobzeroł sę na vszetkji stronë i rzekł:~— Remus! Że też ti
1637 19 | stopjenje szerokji na trzë voze i te słupë złoconi. Vjerzë
1638 19 | co mjerkovoł, wobrocel sę i kjivnął nom polcem.~— Pochadejta
1639 19 | nom polcem.~— Pochadejta i nje bójta sę! Njicht vaju
1640 19 | stopjenje rozchodzełë na levą i na pravą, pod scaną sedzała
1641 19 | kosę za stodołą. Sedzała i zdrzała prosto przed sebje,
1642 19 | vjidzenjô serce bjic woprzestało i nji mogł jem kroku postąpjic.
1643 19 | Tej to vszetko zbladło i vjidzoł jem sę znovu v tim
1644 19 | Czernjik veszczerzoł bjołi zębë i vołoł:~— Cuż va tam stojita,
1645 19 | wuzdrzała Smjerc? Pojta chiże i pokożta gębë vjesołé, bo
1646 19 | Drugji vëdovoł sę młodszim i sedzoł z brodą żołtą i szerokjimi
1647 19 | młodszim i sedzoł z brodą żołtą i szerokjimi plecoma rozparłi
1648 19 | wozdobjonich, przëstavjił Trąbje i mje stolik małi v norciku
1649 19 | postavjił butelkę z gorzołką i dva kjeliszkji.~Trąba so
1650 19 | godzenę to jich pjisanjé i szvargotanjé. Wob ten czas
1651 19 | szvargotanjé. Wob ten czas jô też i zaczął pozerac po scanach.
1652 19 | szablë mjenjiła sę złotem i drogjimi kamiszkami.~Pomesloł
1653 19 | nen młodszi z żołtą brodą i flastrem nad wokjem. A jak
1654 19 | podpjiselë, tej pon Czernjik vzął i pjoro rżnąl na stoł, klepnął
1655 19 | v ręce, jaż sę rozległo i zavołoł:~— Kuntrakt podpjisani —
1656 19 | cahch Kaszubach. Na vjesoła i na pogrzebë, na łzë serdeczné
1657 19 | pogrzebë, na łzë serdeczné i na rozvjeselenjé serca won
1658 19 | stopjenjach, won be ję vjidzoł.~I kjivoł do mje głovą przëtim,
1659 19 | sę krijamko pod vampsem i rzekł jem sobje:~— Pocuż
1660 19 | jesce rovnak rodem Kaszuba i to jesz ze storigo rodu.~
1661 19 | Pon dzedzec machnoł ręką i zrobjił krzevą gębę.~— Jakji
1662 19 | ten lud prostich chłopóv i rebokóv jô nje stoję.~—
1663 19 | pojadzece, to pon Miller — i pokozoł na tego ze żołtą
1664 19 | przerobji na svoje modło.~— I dobrze zrobji! — rzekł pon
1665 19 | teczi Zvadë, moją jesta i mogę z nją robjic, co mje
1666 19 | nasze pustkovjé pełne much i przedpotopovich Kaszubóv
1667 19 | dekoraceją! —rzekł pon Czernjik i pokozoł polcem na scanę,
1668 19 | scanę, chdze vjisalë tarcza i szabla.~Pon vezdrzoł, zaczervjenjił
1669 19 | vezdrzoł, zaczervjenjił sę i zavołoł:~— Vjina!~Przëbjegł
1670 19 | spjevoł będze. Tero le grej!~I Trąba vzął skrzepkji i groł.
1671 19 | I Trąba vzął skrzepkji i groł. Ale jô sę sparł wo
1672 19 | Ale jô sę sparł wo stoł i zdrzoł na tich troje za
1673 19 | stołem, jak wonji pjilë i sę vjeselilë. Ten kaszubskji
1674 19 | AIe jak won gębę wotvorzeł i sę smjoł, tej tę całą pjęknosc
1675 19 | pana vëtrupjoł wod strzodka i tero go wobalô ten ze żołtą
1676 19 | wobalô ten ze żołtą brodą i Smętk, co v postaceji Czernjika
1677 19 | jego noce. Takji bjedni i żorotni, jak won beł, a
1678 19 | Czernjik sę do naju wobroceł i zavołoł:~— Trąbo! Vez sę
1679 19 | dzeń,~zdradno dzeląc vjid i ceń,~to v głębokjim tvojim
1680 19 | będze gna~za grańce Dobra i Zła...~V vątpjach zemji
1681 19 | przed nim Zdrada, Gorz i Buńt ~zvalełë stolima v
1682 19 | dva:~bjedni stvor Słuńca i Dnja. ~Takji pravo, takji
1683 19 | takji rząd ~bjerze stvor i karno ztąd.~Ale kogo rodzi
1684 19 | rovno vożi Cnotę, Grzech ~i sę smjeje Smętka smjech, ~
1685 19 | grzmji ~jaż sę Słuńce vëpoli ~i pod berło veznje svjat ~
1686 19 | Njico jakbe ve mje wuderzeło i mjc porvało v gorę, żcm
1687 19 | Strach.~Prożni Czorta gorz i szur.~Pożdej! Jesz zapjeje
1688 19 | murach njech minje vjesoło.~I zaru mje postavjił służka
1689 19 | nje beł sobą. Porvoł jem i rżnął szklonkę wo podłogę,
1690 19 | na perzenë sę rozprisła i podnjosł jem rękę ku timu
1691 19 | granjiczną Bożąmękę ~wobszedł i ten wuzdrzoł mol, ~może
1692 19 | mdze v cudze jarzmo gjąc~i mdze tvoe jimję klnąc. ~
1693 19 | vimovą Remusovcj, ale czestô i wostrô i cvjardô, jak stol.
1694 19 | Remusovcj, ale czestô i wostrô i cvjardô, jak stol. Vjidzoł
1695 19 | jak stol. Vjidzoł jô że i ten zaprzańc pon ję rozuinjoł.
1696 19 | boczeł na to, lem skoczeł i zervoł ze scanë nę szablę,
1697 19 | Zavrzeszczoł njico, vstoł i wupodł czężko nazod na krzasło.
1698 19 | njego ten z żołtą brodą i go szarpoł zdrovą ręką.
1699 19 | Ale kuńtrakt podpjisani. — I klasnął ręką v stoł.~A Trąba
1700 19 | porvac, ale namesloł sę i wodemknął wokno. Tero czuc
1701 19 | harmonjice pjijani spjevelë i sę radovelë Tak won sę vëchileł
1702 19 | won sę vëchileł z wokna i do njich zavrzeszczoł:~—
1703 19 | Pon zabjiti! Bivejta ludze i chvitejta zbojcę! ~Zrobjiło
1704 19 | Czernjik sę vëchileł z wokna i zavołoł:~— Pjijta dalij
1705 19 | zavołoł:~— Pjijta dalij ludze i ceszta sę, bo pon vaju żije! ~
1706 19 | wusmjechnął sę dzivnim smjechem i rzekł:~— Remus, ricerzu
1707 19 | karę z tovarami z vozarkji i karovoł, chdze mje woczë
1708 19 | rozchodzelë drogji na levo i na pravo, tam ma stanęła.
1709 19 | Boskji.~Vzęłasma sę tede i szła spjeszno tą drogą.
1710 19 | dalekjich woknach żolełë i rzekł:~— Tam ma dzisu beła.
1711 19 | pjijateka, pjisanjé kuntraktu i spjevanjé? A ten pon, co
1712 19 | sę zdaje. V jimję Wojca i Sena...! Ta gorzołka mje
1713 19 | pjekjelnjikóv. Bogu czesc i chvała i Nosvjętszi Matce,
1714 19 | pjekjelnjikóv. Bogu czesc i chvała i Nosvjętszi Matce, żesma
1715 20 | XX~Remus i Trąba na Glonku ~i tańcującô
1716 20 | Remus i Trąba na Glonku ~i tańcującô kopjica sana. ~ ~
1717 20 | potępjoną duszą do pjekła i robji takji szor. Vjidzisz
1718 20 | Tak ma sę wobroceła v pole i v nim stogu nalazła bezpjeczni
1719 20 | wobudzeł naju dzeń szari i komudni. Zemno beło, ale
1720 20 | wobjema rękoma za głovę i stękoł:~— Pjekjelni to tam
1721 20 | naprocem las? Stoji. Pojma i wugotujma sobje co cepłigo,
1722 20 | muszoł mje vladovac na karę i vjezc jak celę na jarmark.~
1723 20 | Jô sodł z drugji stronë i beło nom cepło jak v jizbje.
1724 20 | tobe zervelë svoje dachë i mjeszkivelë pod wurzmą.
1725 20 | Trąba moje mesle zgodł i tak povjedzoł:~— Remus!
1726 20 | grzechóv głovnich? Może leż mje i ta moja gra do głovë poszła,
1727 20 | gra do głovë poszła, bo i ta beła pjekjelnô, jakbe
1728 20 | nasłą na naju szandaróv i naju do sodze zamkną.~—
1729 20 | jaką meslą!~Zaczęłasma jesc i pjic. Zemnjice sę rozbjegałë
1730 20 | rovje za wurzmą beło cepło i mjiło. Całé karna skorcóv
1731 20 | zemji. Stari jozc, bjedni i vëgłodnjałi vëlozł njedaleko
1732 20 | njedaleko wod naszi durë i sedzącë v rovje zdrzoł zaspanimi
1733 20 | Wob całi post won posceł i nobożnje lizoł pazurë i
1734 20 | i nobożnje lizoł pazurë i dlotegoje tero takji bjedni.
1735 20 | korzenjami storigo dęba i słuchałbem notë, co v korunje
1736 20 | vjilkóv.~Jakżesma sę najadła i napjiła v nim cepłim norciku
1737 20 | modrim, Trąba vestchnął i povjedzoł:~— Nji ma czego
1738 20 | żdac! Jesma, jak ten jozc i ten zajk i te skorce na
1739 20 | jak ten jozc i ten zajk i te skorce na polu, zdani
1740 20 | szukelë, a chto vje, cze i kjede naju przetrzimają?
1741 20 | borzestovskji, brzezińskji i konarskji rosnje dosc tile
1742 20 | chodzilë v żelaznich blachach i jezdzilë na vesokjich konjach.
1743 20 | chturen panu szablę złomoł i Stracha rżnął na młińskji
1744 20 | że rada Trąbë je dobrô. I przëboczeło mje sę v ti
1745 20 | jak mje no potcevi Mjichoł i Marta na pustkovju zchovelë
1746 20 | bjesóv, strachóv, czernjikóv i szandaróv. Vjele vodë wupłinje,
1747 20 | pozdnji stracisz so kark i będze po tobje.~Tak jô sę
1748 20 | do moji skorë dobjerelë i tile mje v nji dur narobjilë,
1749 20 | mje durë porobją, le vzął i ze skrzepjicami szedł i
1750 20 | i ze skrzepjicami szedł i z trąbą, chdze nije lubjilë.
1751 20 | njechcelë, tamem sę nje morzeł. I z tim mje je dobrze. Żebe
1752 20 | leżącigo brzuchem do gorë i vëgasłimi slepkami patrzącigo
1753 20 | patrzącigo v njebo.~Vzął Trąba i vrzuceł porę knepli v wogjiń,
1754 20 | jaż zatrzeszczało skrami i rozmiszloł nad svoją dolą
1755 20 | pjes, kjej bjedę strząsô, i povjedzoł:~— Roz vjilka
1756 20 | jezora, chdze nom delë jesc i pjic. Potim wobeszłasma
1757 20 | lasem do Plęs. Ju naszła noc i cemno sę zrobjiło na svjece
1758 20 | cemno sę zrobjiło na svjece i cecho. Le z daleka czuc
1759 20 | żebe nalezc jakji czołen i puscëc sę na njim po vodze
1760 20 | vodę, zapakovała moję karę i tovarë i puscełasma sę na
1761 20 | zapakovała moję karę i tovarë i puscełasma sę na cemné vodë.
1762 20 | woczë, skrącema na pravo i vedle brzegu pobjeżema,
1763 20 | pjoskovatim brzegu. Vëskoczełasma i vëcignęła czomo na brzeg.
1764 20 | naszłasma gruńt, chturen vesoko i przidkjim spichem szedł
1765 20 | łąkji, Trąba sę stanovjił i rzekł:~— Ha! Tu ma sedzema,
1766 20 | koło tu sedzec besma mogła i njicht be wo tim nje vjedzoł.
1767 20 | vjidzoł, że wod połnocë i wod połnjô tich wostrovóv
1768 20 | tovarë na jakjim suchim molu i je wod vjilgocë z gorë wochronjic.
1769 20 | godzinkę, jaż mjesądz vińdze i sę kąsk rozvjidnjeje. A
1770 20 | kańtą lasu pod drzevami.~I szedł przede mną vesoką
1771 20 | nje wupodł mjedze korzinje i so jakjigo gnota nje vëdjidł.
1772 20 | wod vłosnigo doktorovanjô i vłosnich lekóv wumjerają.~
1773 20 | ma sę vëdostała na rovné i wusadła na mechu pod vesokjimi
1774 20 | Letkô doka płenęła gorą i gladzeła vodë tak, że jezoro
1775 20 | dusze wutopjonich rebokóv i proszą żijącich wo "vjeczni
1776 20 | dusze a Trąba przeżegnoł sę i godoł:~— Żebe le ta doka
1777 20 | sami dobri ludze, gburzë i rebocë, co muzikę lubją
1778 20 | rebocë, co muzikę lubją barzo i mje dobrze znają. Ale mają
1779 20 | vjele gôdk wo topjelcach i wo dzevim łovcu, chturen
1780 20 | chturen sę taci po jezorze i po lasach vkoł i v borach
1781 20 | jezorze i po lasach vkoł i v borach mjedze jezorem
1782 20 | v borach mjedze jezorem i Juszkami. A jô cë sę przëznaję,
1783 20 | żece. Słabi vjater dmuchnął i zaszcmarzeł v czubkach drzév
1784 20 | zaszcmarzeł v czubkach drzév i rozervoł v kjile molach
1785 20 | Trąba. — Takji won długji i szerokji, że dva valné gburstva
1786 20 | rozgonji. Będze vjidno.~I vjidnjało dosc chiże. Szerokô,
1787 20 | je wuzdrzoł też, smjoł sę i rzekł:~— Co to za gospodarze
1788 20 | wovcami potrov vëposają.~I chcoł vstac, ale sę zatrzimoł,
1789 20 | pokozoł polcem na łączkę i rzekł:~— Cze mje le sę tak
1790 20 | ledvjem to povjedzoł, tak i jô vjidzoł, że ta kopjica
1791 20 | razem z nim drążkjem v ną i v wovą stronę.~— Cuż na
1792 20 | Wuchvaceł mje za rękov i movjił:~— Remus! Pojma ztąd
1793 20 | Wodepchnjema sę na vodę i dalij. Popłinjema na wostrov
1794 20 | chrztem svjętim wochrzconi i Złé do cebje przistąpu nji
1795 20 | kanonę? — rzekł jem. Vez i zagrej "Chto sę v wopjekę" ,
1796 20 | trafjilë Trabje do serca i dodalë mu ducha. Vëdobeł
1797 20 | plecacli svoję szklącą trąbę i jął dąc. A głos jego trąbë
1798 20 | wod razu povtorzelë drzeva i posłałë dalij na ceché vodë
1799 20 | vodë jezora, na wostrovë i na dalekji chatë ludzkji.~
1800 20 | woprzestoł grac, verazno i pevno jęla sę kopjica po
1801 20 | czuc glos mocni:~—Tuńca!~I kopjica sę zaczęła zibotac
1802 20 | kopjica sę zaczęła zibotac i skakac jak v tuńcu, jaż
1803 20 | krziknął "Jezus Marja!" i szust! bokjem v krze, le
1804 20 | zaszorzeło.~Tero jô vstoł i żdoł, co sę stanje.~A kopjica
1805 20 | reszce z nji sano wopadło i stojoł vesokji chłop z dłiigą
1806 20 | vesokjich, jak je rebocë noszą i z barankovą mucą na głovje.
1807 20 | won przevjeseł przez remję i vjelgjimi krokoma szedł
1808 20 | vezdrzoł z wuvogą na mje i rzekł:~— Njech będze pochvnloni
1809 20 | takjim strachem, że nen cuzi i jô bez nameszlenjô jęłasma
1810 20 | przedzerac przez chroslë. I cuż ma wuzdrzata? Na zibji,
1811 20 | jak tam vpodł wucekającë i vrzeszczoł vnjebogłose,
1812 20 | strzelbë z jednigo kuńca i mu kuńc cesnął, żebe sę
1813 20 | strach lechą drogę doradzeł i bełbe cę wutopjił. A przeznajesz,
1814 20 | człovjeka słabigo ducha.~I podol mje rękę mocko nją
1815 20 | jastrzębjim wokjem na naju i vëzdrzoł poprovdze jak krol.
1816 20 | poprovdze jak krol. Rzekł:~— I vjitom vas v mojim krolestvje
1817 20 | gosci! — Le të. Trąbo, jidz i vëczap sę v jezerze, bo
1818 20 | wognju. A të, Remus, jidz i zapolë nę kopjicę sana na
1819 20 | je porę łokci cvjardigo i suchigo grądu. Sedzë cecho
1820 20 | suchigo grądu. Sedzë cecho i za mną sę nje wobzerej,
1821 20 | szedł v las, a jô vzął sę i zapoleł nę kopjicę sana,
1822 20 | sana, jak won mje kozoł i sodł jem na zemji. Noprzod
1823 20 | wognja buchnąl pod gvjozdë i drugô krevavô stegna sę
1824 20 | jô scignął ze sebje vamps i mu go doł, be sę njim przëwobłeld.~—
1825 20 | vaspon Mucha?~— Szedł v las i nje kozoł patrzec chdze
1826 20 | wodrzekł Trąba cechszim głosem i jął wustavjac leszczenovi
1827 20 | spravje z njim nji ma żartóv.~I zchileł sę do mje Trąba,
1828 20 | wodmesleł, machnął ręką i rzekł:~— Njech kożdi som
1829 20 | łovjenju zapolają jałovc i pol jezora njim mogą wobsvjecëc,
1830 20 | krol jezora z flińtą v ręce i vorkjem na plecach.~— Na
1831 20 | ręką na słup vesokji wognja i troje skri. — Ale jak ten
1832 20 | wusodł kole nas na zemji i rzekł do Trąbë:~— Tero le
1833 20 | zjim mój plecok z karku i vëpakuj na trovę. Nalezesz
1834 20 | mu vjele za długji.~Vstoł i sę smjoł.~— Njigde jô vjęcij
1835 20 | zavoroł głovą v ten wogjiń i so moje snożé lica przëskvarzivszë
1836 20 | co pjes wo pjątą nogę. I sę ji nje dzevuję, bo vanożëc
1837 20 | psë posô.~Vestchnąl Trąba i rzekł:~ —Vjedno jô movjił:
1838 20 | rib, a ku reszce krotką i pękatą butelkę. Vszetko
1839 20 | przezeroł przez nją pod wogjiń i povjedzoł:~— Provdzevô gduńszczonka
1840 20 | Provdzevô gduńszczonka z łososem i płivającim złotem! Njech
1841 20 | do mje, tej jô podzękovoł i wodmovjił. Vaspon na to
1842 20 | Jozef ten trunk pochvaleł i poczestovoł njim Trzech
1843 20 | Trzech Kroli... Do gorzołkji i pjiva przegrezema tich rib
1844 20 | pjiva przegrezema tich rib i chleba. A jak ten wogjiń
1845 20 | vëdobędzema połc sorena. I to, żebesta nje godoła po
1846 20 | Tak ma tede tam zajodała i zapjijała, jaż wogjiń począł
1847 20 | woddechu za secami, za rebami i jezorovą trovą.~Jak wogjiń
1848 20 | vęgle na wognjisku sę żolełë i grzałë. Vaspon so zapoleł
1849 20 | njigde z ręku njevëpusceł i zaczął movjic:~— Dobrze
1850 20 | njeba z milijonami gvjôzd i dużim vjidem mjesądzovim.
1851 20 | Pon Bog buduje vjększi i spanjalszi pałace, njiże
1852 20 | njeroz retovoł svobodę a może i żëcé, kjej ne kęsi psë pruskji
1853 20 | Jô jezdem krolem jezora i mom vojnę z krolem pruskjim.
1854 20 | krolem pruskjim. Won mô ludzi i vojska dosc tile, a jô le
1855 20 | vënekalë. Tam deszcz leje i słonuszko Bożé svjeci z
1856 20 | gospodarzi moja bjałka z corką i senem. Jich dobetk jedna
1857 20 | Jich dobetk jedna krova i jedna szkapa na tich dużich
1858 20 | kjejbe dachë napravjilë i dobetku sę dochovelë, tobe
1859 20 | Zemja moja rodzi woslë i wosocz, bo jô, ji pon, tacę
1860 20 | ji pon, tacę sę na vojnje i nji mogę sę pluga jąc...
1861 20 | mogę sę pluga jąc... Dobrze i cepło dziso przë tim wognju,
1862 20 | bobe mje zdradzeł. Dzis i jutro vszetkji lesni sedzą
1863 20 | Dlotego momë dzis bezpjek i możemë wogjiń polëc.~Ale
1864 20 | nocnigo Stracha zviczężeł i gorą koła młińskjigo na
1865 20 | zajisceł, że go paraluż ruszeł i chto vje cze żije.~Vaspon
1866 20 | vezdrzoł z wuvogą na mje i rzekł:~— Zvadzkji pon nje
1867 20 | z njego jesz cepłą duszę i z nją kominem nekoł do pjekla.
1868 20 | won gardzeł svojimi. Sena i corkji doł vëchovivac v
1869 20 | Tam wone wodveklë wod movë i wobeczajóv wojcóv svojich.~
1870 20 | zachovała spusceznę po wojcach i z vrogami nje szła v konszachtë.
1871 20 | rękę ku polarni gvjozdze i povjodoł:~—Tam z dalekjich
1872 20 | za dovnich czasóv stolim i zacząl mjeszkac na tim wostrovje.
1873 20 | Stolimovji zapoleło sę serce i vzął i kriamko vëbudovoł
1874 20 | zapoleło sę serce i vzął i kriamko vëbudovoł głęboko
1875 20 | tego wostrovu zomk peszni i v njim nagromadzeł vszelkjigo
1876 20 | Tej przejachoł czołnem i sę zataceł ve vjelgjich
1877 20 | dzevczę, tej vzął je ze sobą i beło jego bjałką... Wod
1878 20 | folgovelë, że to më ricerzami i szlachtą. Ale jak naszlë
1879 20 | porachovelë ribkji vjezerze i nąże nom bronjic i wudzelac
1880 20 | vjezerze i nąże nom bronjic i wudzelac i chojeczkji z
1881 20 | nąże nom bronjic i wudzelac i chojeczkji z lasa i sorena
1882 20 | wudzelac i chojeczkji z lasa i sorena i zajka z pola i
1883 20 | chojeczkji z lasa i sorena i zajka z pola i rebë z jezora.
1884 20 | i sorena i zajka z pola i rebë z jezora. Mje sę poprovdze
1885 20 | maszina jich też roz woszukô i tej wonji sę mocko przerachują.
1886 20 | Trąba pozdrzoł na njego i nje dovjerzoł.~— A jak vaspana
1887 20 | rechlij, njiż v jinszé lata.~I vëcignął sę krol jezora
1888 20 | kjej ju mjesądz zeszedł i gvjozdë mrugałë na drzemjącą
1889 20 | mrugałë na drzemjącą zemję i na dichającé długjim dechem
1890 20 | bjeżącim mjedze njebem i zemją bjegjem rovnim i cechim.
1891 20 | njebem i zemją bjegjem rovnim i cechim. Tej moja pamjęc
1892 20 | Tej moja pamjęc zgasła i jem wusnął.~ ~
1893 21 | XXI~Remus i Trąba v gromadze z krolem
1894 21 | Vejherova. Wo muzikańtach i wobraznjikach koscerskjich. ~ ~
1895 21 | plece, zgjęté pravé kolano i grebo łatami wobvjązané,
1896 21 | pod pochą na podporę grubé i dużé szczudło. Na głovje
1897 21 | Sadłasma v czołno. Trąba i jô ma vjosłovała, a vaspon
1898 21 | wod kuńca je barzo grubé i czężkji. Jak jem sę pozdnji
1899 21 | przez dużi las Vdzidzkji i pioskji kole Juszk i Rotębarku
1900 21 | Vdzidzkji i pioskji kole Juszk i Rotębarku naszłasma, jidącë
1901 21 | tej vaspon sę stanovjił i rzekł:~— Tero ma sę rozińdzema,
1902 21 | że cę Much przëselô, to i na noc cebje wotrzimają.
1903 21 | vëmalovac to modré njebo i cepłi vjid słonuszka na
1904 21 | słonuszka na zelonich polach i bjołich drogach! I te krose
1905 21 | polach i bjołich drogach! I te krose chorągvji, kjej
1906 21 | litoscevje na granjicach i rozestajnich drogach, a
1907 21 | gromodkji klęczącich ludzi i svjętą mgłę pocerzi! I te
1908 21 | ludzi i svjętą mgłę pocerzi! I te bjołé figurë, pokreté
1909 21 | vjonkami z bestrich malbronkóv i zelonigo borovjiczô! Muszołbem
1910 21 | słomjanni leżë v nocë — i ten marsz kalvdrijskji,
1911 21 | naszigo kraju kaszubskjigo. I rebocë z mjedzemorzô helskjigo,
1912 21 | helskjigo, z pod Svorzeva i Pucka, i ti, co na Woksevskji
1913 21 | z pod Svorzeva i Pucka, i ti, co na Woksevskji Kępje
1914 21 | pszenjicznich gruńtach sedzą, i ti dużi chłopë z Wolivë,
1915 21 | grobóv ksążąt kaszubskjich, i ti, co na Karvijskjich Błotach
1916 21 | svoje checze postavjilë, i ti, co na Żornovjiznje przëlglë
1917 21 | przëlglë do vjelgjigo jezora, i ti co na njemjeckji Pomorsce
1918 21 | żiją strzod jinnovjercóv, i ti co sę tacą po lasach
1919 21 | lasach Mjirachovskjich, i ti z Czestich Pól, i ti
1920 21 | Mjirachovskjich, i ti z Czestich Pól, i ti z brzegóv Redunji ku
1921 21 | brzegóv Redunji ku Gduńskovji, i ti z Kaszubskji Szvajcariji
1922 21 | z Kaszubskji Szvajcariji i Redunji zdrojóv, i ti ze
1923 21 | Szvajcariji i Redunji zdrojóv, i ti ze zemji koscerskji,
1924 21 | zemji koscerskji, zoborskji i z gruntóv pjoskovatich szlacheckjich
1925 21 | svój mjeszk pełen bjedë i kłopotu po nich przidkjich
1926 21 | zemję przed svjętim krziżem i szedł do dom letkji i bez
1927 21 | krziżem i szedł do dom letkji i bez czężoru. Alem jednigo
1928 21 | smjało na mjasto, bom też i rod bełbem sę potkoł z Trąbą,
1929 21 | cos të nabrojil ve młinje i ve dvorze, chcą cę vsadzëc
1930 21 | zchovoł svój worzłovi nos i tak nje łiszczoł slepjami,
1931 21 | remję, przedzarło vamps i wupadło mje na nogę.~Srodze
1932 21 | drugjimi jak bob z marchvji i trzimoł przë gębje klarnetę
1933 21 | łagodnimi woczoma na Trąbę i rzekł:~— Trąbo! Të rągosz
1934 21 | Njebjeskjigo, jaż Matka Boskô i vszescë Svjęti chvalëc będą
1935 21 | vszescë Svjęti chvalëc będą i sę ceszëc z bjednigo Trąbë.~—
1936 21 | trąba basovô kark, plece i szeję. A won przëtchnął
1937 21 | munsztuk do brodati gębë i jął dąc nogrebszim basem,
1938 21 | sę na przodk vszetkjich i maszerovoł przez renk a
1939 21 | żem nji mogł sę vëdostac i muszoł jisc z njimi v gromadze.~
1940 21 | woprzestoł dąc, a Trąba vëstąpjił i tak povjedzoł:~— Kamroce!
1941 21 | Przeczetejta wuvożno nadpjis i przezvjisko Neumana a doznajeta
1942 21 | svoji doł sztołt podkovkji i pjiszczoł:~— Trąbo! Të zos
1943 21 | przeżegnoł z miną płaczlevą i pjerszi veszedł do szankovnji.~
1944 21 | przëczupnjąté bjałkji staré i młodé, chterne chcalë do
1945 21 | le blesnął do mje woczoma i dalij wodmovjoł korunkę.
1946 21 | vëcignął na przëvjitanjé i vołoł:~— Całé trąbjicelstvo
1947 21 | przësadni mjeskji chłopok i przëlecoł z mołi jizdebkji.~—
1948 21 | beczką beze dna!~Za Franckjem i Stachem tero vpadło jesz
1949 21 | njebelnich ruchnach dużi i mocni z długjim nosem, pokuńc
1950 21 | stenka. Trąba sę przësunął i povjodoł mje v wucho:~—
1951 21 | chturen je mestrem szevjeckjim i jednim z nobogatszich mjeszczanóv.
1952 21 | przëwoblëc nogji całi vsë Lipna i vszetkjich lipińskjich pustkovji.
1953 21 | norciku przë dżadach wostoł i sę przëzeroł z daleka, co
1954 21 | stole kanęlë kjeliszkji i butelka — bo won nje pjije.~—
1955 21 | Ale Klerik vezdrzoł na mje i rzekł:~—Abstinentia est
1956 21 | v głovje. ~Ale som vząt i vëtrąbjił kjeliszek dużi.~
1957 21 | rękoma, sparł łokce na stole i jął vzerac v svój kjeliszk
1958 21 | wonji sobje tam podkorbjelë i vëmiszlelë, jaż butelka
1959 21 | Ale kanął som karczmorz i rzekł:~— Panovje i muzikańcë!
1960 21 | karczmorz i rzekł:~— Panovje i muzikańcë! Jutro reno vama
1961 21 | zdrój poceszenjô vëschł i ze suchimi gardłami spjevac
1962 21 | mądrich slóv karczmarza i sę porajilë. A jô, com dejadej
1963 21 | Trąba na njego nje wuvożoł — i doł jem mu woczoma vjédzą,
1964 21 | vstoł, vzął mje pod pochę i vëprovadzeł przez jinszé
1965 21 | zchovoł svój worzłovi nos i tak nje łiszczoł slepjami,
1966 21 | vjidzę — rzekł vaspon — że i cebje co napotkało. Vjidzisz,
1967 21 | sę le Pana Boga na njebje i njiczego vjęcij nje bojoł,
1968 21 | tich kamjenjicach v renku i v dalszich chatach na skraju
1969 21 | njespokojno, chternim czężi i chterni chcą vëzbëc svój
1970 21 | czorné woczë, czorną brodę i bjołi zębë Czernjika na
1971 21 | Scesnął mje rękę, wobroceł sę i szedł.~ ~
1972 22 | przez Mjirachovskji las i vjidzi vojsko duchóv. ~Reno
1973 22 | rozchodzą: Do Vjeprznjice i na vjelgji kamiń przë Wovsnjicach,
1974 22 | przë Wovsnjicach, do mjasta i do Skorzeva. Vestrzod zelonich
1975 22 | wonji vëzdrzelë potcevi i stateczni.~V stronę Skorzeva
1976 22 | Boruceno, Mjechuceno, Vigodę i Strzepcz. Roz leno do roku
1977 22 | chłopë vzęlë go na pase i njeslë daleko przode. Jakbe
1978 22 | poszłë v gorę pod njebo i vtorzełë spjevem. Slode
1979 22 | woladovanich kobjołkami i pudłami ze żevnotą. Po wobu
1980 22 | krziżem pokuńc. Ale porządk i bez njich sę trzimoł.~A
1981 22 | lase, vse, vszędze vjitani i chiże sę woddzękującë. Vjedno
1982 22 | mjedze Reduńskjimi jezorami i po vesokjich brzegach jego
1983 22 | jego minęłasma Boruceno i zaszłasma do Vigodë.~Jô
1984 22 | kompanjiji, bom vozeł svoję karę i nje chcoł jem nją ludzom
1985 22 | a vjonkami z malbronkóv i borovjiczô beła wobvjeszonô.
1986 22 | przë nji pilątka jesz żołté i słabé na nogach. Njedalek
1987 22 | jô wusodł na moji karze i słuchoł jak tam dalij zvonë
1988 22 | jak tam dalij zvonë grają i norod spjevô.~Tak naszła
1989 22 | vsë, zkąd spjev dochodzeł i głose zvonóv, naszedł młodi
1990 22 | zvonóv, naszedł młodi chłopok i klęknął z drugji stronë.
1991 22 | zvożającë na mołą gąsorkę i na mje. Ale jak spjevanjé
1992 22 | na mje. Ale jak spjevanjé i zvonë wucechłë, kożdé z
1993 22 | njich sę samo podnjesło i szło nje patrzącë jedno
1994 22 | drugji.~Të małô gąsorko i va żołté pilątka pod bjolą
1995 22 | czężko zrobjiło na sercu i mje porvoł płacz. Tak jô
1996 22 | naszim pustkovju za jezorami i za lasami.~Ale tich dvoje
1997 22 | młodich ludzi: chtopoka i pannę, co nje wumjała chodzec
1998 22 | tede karę na krej jezora i wusodł nad vodą. Słuńce
1999 22 | rozsadta za naszim pustkovjem i za ludzami, chterni mje
2000 22 | Ludze mje zovją proroczką i mje sę boją...~— Czimuż
1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-2000 | 2001-2500 | 2501-3000 | 3001-3500 | 3501-4000 | 4001-4290 |