1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-2000 | 2001-2500 | 2501-3000 | 3001-3500 | 3501-4000 | 4001-4290
Chapter
3501 38 | starnjevkom. A to jô jim vjerzę i ztąd gvesno wode mje leci
3502 38 | spjik nje zamknął woczu i gębë. Ale mje to długo spac
3503 38 | snjiło mje sę, że v pan cerzu i pod szołmem Vjitosłava Młotka
3504 38 | słonuszko veszło na njebje, i długo wusnac jem nji mogł,
3505 38 | kjoj jem ju beł woblekłi i rozmiszloł co robjic, zdrzącë,
3506 38 | będzesz dzirżkjigo serca i njiczimu sę dzevjic njebędzesz,
3507 38 | Dcrdze, chturen tero dzeń i noc sedzi nad historicznimi
3508 38 | dvornjicë z woknami na jezora i morzé. Przez dużi szibë
3509 38 | złotim vjidem stari portretë i vëvobjała tvarze dovnich
3510 38 | vëvobjała tvarze dovnich dam i ricerzi na jav, jaż te na
3511 38 | przesvjecałë przez skorę na rękach i skarnjach. Pjęknô njebivałą
3512 38 | dvornjicę. Bo nen vjekovi pon i na młodô panna, to wostatné
3513 38 | kol sebje. Ztąd jô vjidzoł i pannę i malarza i rząd wobrazóv
3514 38 | Ztąd jô vjidzoł i pannę i malarza i rząd wobrazóv
3515 38 | vjidzoł i pannę i malarza i rząd wobrazóv na scanje.~
3516 38 | wogjiń na njebje gusł. Damë i ricerze zdovalë sę cofac
3517 38 | sprochnjaligo drevna szkleł i szkleł ku pannje. Vjidë
3518 38 | woknje zrobjilë sę bladi i zemni. Płomiń wognja v kominku
3519 38 | Zemno cë?~— Nje, wojcze!~I znovu ceszô sadła v ti vjelgji
3520 38 | szerokjim polu przed burzą i grzemotem. Le zamjast zachmurzałigo
3521 38 | Woczë ji zrobjilë sę dużé i dzevé. Vargoma ruchała chvjilę
3522 38 | corko moja?~— Przez vrzose i pola i lase i bagna i pjoskjem
3523 38 | Przez vrzose i pola i lase i bagna i pjoskjem
3524 38 | Przez vrzose i pola i lase i bagna i pjoskjem przëmorskjim
3525 38 | vrzose i pola i lase i bagna i pjoskjem przëmorskjim ku
3526 38 | żolą Svarożicovi wogjiń i vjidë...~Won szukô drogji
3527 38 | zomkom, ale chtuż dô mu mjecz i vjid?...~Slode Smętk jidze,
3528 38 | naszich wod kuńca smjerc njosł i pomstę...~Smętk, co mje
3529 38 | Krukovę żonę v Henrika łożko i topor wostrzeł, co zrąbjił
3530 38 | zrąbjił głovę mojigo męża i krola Ruji...~Smętk, chturen
3531 38 | Stannjicę spoleł Duńczika ręka i gorejącim Svjętovjitovim
3532 38 | jidze, jaż zaszlë tu... I szeroko wodemkłimi woczami
3533 38 | dusze cę vjidzą...~Vstała i vëcignęła ręce. A mje vłose
3534 38 | starodovnich strojach damë i ricerze i chodzec cechim
3535 38 | strojach damë i ricerze i chodzec cechim korovodem
3536 38 | starodovni suknji z jedvabju i złota, ale vnet zgasła,
3537 38 | pjerszi porenk, a ji sztołt i lica szklełë dalij ze złoconich
3538 38 | Grifovi, panująci na Pomorzu i v wosemdzesątim roku żëcô
3539 38 | woczë, vëcignęła rękę ku mje i rzekła:~— Bo won tu!~Przeze
3540 38 | Boską może zińsc na zemję i formovac sobje wurodę całą,
3541 38 | przegrani! Przëtim vstała i vëcignęła ręce ku mje. Tak
3542 38 | ku zochodovji za jezora i morzé i mocnim głosem movjiła
3543 38 | zochodovji za jezora i morzé i mocnim głosem movjiła tak,
3544 38 | cemnigo kuńca dvornjice. I mrovkji po mje przeszłë
3545 38 | krziknęła panna Slavjina i czężko wupadła na krzasło.
3546 38 | dzecku svojimu do pomocë i zaczął vołac na służbę.
3547 38 | same wod sebje zapolełë i przerazlevi vjid zaloł tę
3548 38 | Zdrzë! — krziknął do mje i zervoł dużé płotno z wobrazu
3549 38 | kłopotë moji dusze, zviczęztva i zvątpjenjô: tu wone sę stałë
3550 38 | toczonich v złoté podstovkji i złoté głovjice. Brama ze
3551 38 | provadzełë stopjenje szerokji i pańskji, krosnimi divanami
3552 38 | głovą v dol drugji zomk i drugji drzeva, jak v zvjercadle.~
3553 38 | wodgrodzala voda a v vodze Trud i Strach straszlevigo vezdrzenjô.
3554 38 | zvoneczkami. Snijalë sę ji woczë i gęba. Skarupë ceskającô
3555 38 | tvarz Julkji z Garecznjice i tero jô sę dobroł:~Tec to
3556 38 | cenje, ale krosni ricerze i czężkji konje jak grzemot
3557 38 | woczach vjid moji pochodnji i buchająci z nji wogjiń.
3558 38 | chterna ve mje tkvjiła i za mną szła z grzemotem
3559 38 | z grzemotem tesąca konji i zbrojnich ricerzi, valeł
3560 38 | wostala bjałka "Njevorto" i ceskała skarupë, krzikającô:
3561 38 | vëszorzeł z wostrimi pazuraini i chcevim krevji peskjem szętoperz,
3562 38 | sę zesepało tesące na mje i na moje vojsko. Wobrzedlevi
3563 38 | sę do ricerskjich karkóv i do końskjich grziv, a chdze
3564 38 | chdze sadłë, tam ricerz i koń blodł i sę zamjenjoł
3565 38 | tam ricerz i koń blodł i sę zamjenjoł na bladą cenją.
3566 38 | wurodę peszni krolevjonkji i movjił:~— Krolevjonko! Tvój
3567 38 | Krolevjonko! Tvój sługa je za małi i za bjedni na taką robotę!
3568 38 | taką robotę! Ten szor zjavë i provdë na wotmjanë, wurzas,
3569 38 | żol, tesknjączka, bolenjé i zvątpjenjé dusze tak mną
3570 38 | dun. Vjelgô wobojętnosc i słabota scęłë mje nogji
3571 38 | słabota scęłë mje nogji i czuł jem, jak mje żëcé wopuszczô.
3572 38 | ducha! Cuż cë navetk mjecz i vjid, kjej të nji mosz...~
3573 38 | stojoł krom njego Trąba i vołoł, kjej jem voczë wodemknął:~—
3574 38 | zjął. Vestchnął jem głęboko i sę wobezdrzoł. Stojelë vkoł
3575 38 | mje dobri Trąba, dvornjik i filut Derda. Za woknami
3576 38 | ju mje słabosc wodeszła i czuł jem sę mocni.~Derda,
3577 38 | pałacu vësłelë do Lęborka i do Lebë po jednim vozu v
3578 38 | Sorbskji przë nji pjiluje i sę strachô. Vszeskjimu vjinjen
3579 38 | jak żid po cemnich nocach i njigdze go nji ma.~— Jô
3580 38 | naszich dzejach. Jak stari i jego pjeknô corka pudą na
3581 38 | kaszubskji movë.~— V jimję Wojca i Sena... — krziknął Trąba. —
3582 38 | litoscë nad svoją duszą i nad moją?~Ale jô njick nje
3583 38 | sę za mną przez pjoskji i noc. Jaż jô mu przervoł
3584 38 | Dej poku! Vińdze słuńce i roznekô te czarë. Rągorz
3585 39 | Małgorzatë, ale ratuje żëcé Trąbë i svoje. ~ ~Jutrznjô rożovô
3586 39 | Mjirachovskjich sę taceł i z kompanjiją po roz pjerszi
3587 39 | pjerszi szedł do Vejherova i wuzdrzoł za sobą no vjelgji
3588 39 | mjedze grobami stolimóv i pjił vodë ze zdrojóv ti
3589 39 | Ale człovjek mô volną volę i może jisc chdze go woczë
3590 39 | njevjadomich drogach a pjoskovatich i czężkjich zmęczeł go dosc
3591 39 | zmęczeł go dosc tile. Ale i jô czuł wołov v gnotach.~
3592 39 | wopovjadelë, że jesz za jezorem i za rzeką Pustinką movją
3593 39 | Alem vëzbeł le guze, jigłë i njitkji. Mojich ksążk njicht
3594 39 | won — gvesno tu le pjosk i voda v tim dzelu svjata.
3595 39 | vedle jezora przez pjoskji i błota droga poprovdze zimkô.~
3596 39 | muszałasma sę boso zebuc i dużi kavałk jisc v jezoro.
3597 39 | czołen vnjesłasma moję karę i sadła. Z dvuch rebokóv,
3598 39 | trzimoł vjosło długji, mocni i gjibkji, chternim won kjerunk
3599 39 | chternim won kjerunk dovoł i rovną vogę. Drugji na małim
3600 39 | a płotno nabrało vjatru i nadęté, jak brzuch vjelgji
3601 39 | vjelgjim kołem vse Babidoł i Gace — tu Łeba vpłivô v
3602 39 | Położelësma sę tede pod grzępą i wusnęła.~Słuńce ju nasze
3603 39 | drogji tam zabłądzec może i wutonąc v Błoce, tim siadnji,
3604 39 | kjej vjater vjeje wod morzô i vodę podnoszô v gorę.~Tede
3605 39 | mogłë. A jak ma z nji zeszła i zbłądzeła, tego jô do dzisodnja
3606 39 | człovjek v spiczastim kłobuku i szerokjim kołnjerzu. Tak
3607 39 | że won pevno z tuteszich i naju naprovadzi na jaką
3608 39 | Czole, Remus! — rzekł Trąba i sę stanovjił, be wocerac
3609 39 | wocerac mokleznę z karku i skarnji. — Tu mje sę cos
3610 39 | Takjich vesokjich kłobukóv i szerokjich kołnjerzi nje
3611 39 | tak som po njich vanożi.~I zavołoł głosno.~Ten tam
3612 39 | stanął, tuobrocel sę pomału i vezdrzoł.~Ve mje jakbe trzasło!
3613 39 | mjedziso v nocë zrobjił, i za nę njeszczestlevą pannę
3614 39 | postavjił karę na stegnje i lecoł na njego. A mesloł
3615 39 | jezdes krevni!~A won stojoł i na mje żdoł. Ale jak jem
3616 39 | smjeje nocą puszczik v lese, i sunął v chrostë njevjelgji,
3617 39 | sedzoł won na moji karze i zdrzoł z wurzasem v woczach
3618 39 | chternigo pod nogoma naszimi i kołami karë vodni vëchodzełë
3619 39 | tvoji karze! Po poł koła i pokuńc podpór wona ju zagrądzonô.
3620 39 | przëgasała dnjovi vjidë i szarą komudę zacigała na
3621 39 | nodzeja! Zlez z moji karë i pochadej za mną, pokąd sę
3622 39 | njiże wutonąc v tim torfje i stanąc przed svjętim Pjotrem
3623 39 | że to jô, Trąba z Lipna, i kopnąc nogą do pjekjelnich
3624 39 | wustavjiłasma karę, sadła na nji i przemiszlała.~Dalij jisc
3625 39 | nogach wod morzô. Ale jak i tam chmurë zeszłë już na
3626 39 | zdovało, jakbe chcałë spadnąc i nas svojim czężorem przetłoczëc.
3627 39 | duszë, że tu błądzi Smutk i Wurzas i że tu nje dobrze
3628 39 | tu błądzi Smutk i Wurzas i że tu nje dobrze ludzom
3629 39 | spadnje. Dlotegomsę zervoł i rzekł doTrąbë:~— Czole Trąbo!
3630 39 | zbudovalësma sobje dach z vjetvji i sicenë jezorni.Tu tego nji
3631 39 | nogoma do gorë, przëkrëc ję i przeplesc galęzami. Jak
3632 39 | do gorë. Pakę z tovarem i ksążkami, wovinjętą v dechtovné
3633 39 | na spodk. Trąba, scinając i censzé gałąze i grebą trovę,
3634 39 | scinając i censzé gałąze i grebą trovę, rzekł:~— Vjele
3635 39 | jak Bog dô! — rzekł jem. I tak v ti cemnoscë ma dvaji
3636 39 | chmur, przez chterne tu i tam zaszklełë gvjozdë Ale
3637 39 | pod nami sę gruńt ziboce.~I mje sę tak zdovało. Po chvjilë
3638 39 | połnjé nocë.~Strząsł sę Trąba i rzekł:~— To czas, chdze
3639 39 | nadsłuchivoł. Przez vjater i szum morzô verazno czuc
3640 39 | mjeszkają! — pomesloł jem sobje i rzekł jem to do Trąbë. ~
3641 39 | znovu jakô nocnô womona i gvesno njic dobrigo.~Na
3642 39 | znovu, ale vjele krocij nas i głosnji. Patrzałasma wostrima
3643 39 | krąceł je v dzivni sztołtë i nekoł tam, zkąd Łeba szła.
3644 39 | woprzestało. Grało wono dalek i szerok po błotach, jakbe
3645 39 | jakbe głovą sigała chmur i długjimi krokoma v njebivałim
3646 39 | długji, a pod jego skrzidłami i wogonem nekało vojsko zbrojnich
3647 39 | zbrojnich ludzi vjechrzem i pjechti z trzoskjem, gvjizdem
3648 39 | pjechti z trzoskjem, gvjizdem i szorem. Tak chiże ta zjava
3649 39 | zjava kanęła na Błotach i zgjinęła na vschodze, chdze
3650 39 | legovjisko. Przelała sę i wupłinęła nazod.~— Cuż to
3651 39 | woczë Tec to kraj womon i czaróv! Remus, żeli ma tu
3652 39 | to naju spłocze v torfë i mulë. Jak meslisz? Czebe
3653 39 | mojich młodich lôt na zemę i mroz trąbjic vekł na zbłądzonigo.
3654 39 | czornich zaczarovanich Błot.~I Trąba zaczął dąc svoję zveczajną
3655 39 | trzęsavjiska, pełne womon i wurzasu.~Groł ję i groł,
3656 39 | womon i wurzasu.~Groł ję i groł, ale njick sę nje wodezvało
3657 39 | dalekjich dun morskjich i pluskanjô vodë naszich nóg.~
3658 39 | naszich nóg.~Wodpoczął chvjilę i groł dalij, jaż mu ku reszce
3659 39 | zbjegło. Tej sodł smutni i zvątpjałi na przevroconi
3660 39 | zvątpjałi na przevroconi karze i rzekł:~— Sadnji też, Remus!
3661 39 | bëc człovjek z latornją!~I zaczął dąc v svoję trąbę
3662 39 | Trąba na chvjilkę woprzestoł i rzekł, sapjacë wod wumęczenjô:~—
3663 39 | Remus! A żeli to strzimje i nje wuńdze, tej to poprovdze
3664 39 | Trąbovigo granjô v pustą i muszoł milëc nigo z latarnją.
3665 39 | nastałë po francuzkji vojnje i po mjastach ju zastępovałë
3666 39 | huchającimi nozdrami Lize i Gnjadigo czetivoł nocami:
3667 39 | może mje wuratujesz żëcé.~I vzął jem i zapoleł ksążkę
3668 39 | wuratujesz żëcé.~I vzął jem i zapoleł ksążkę wo Genovefje.
3669 39 | polącą ksążkę nad głovą i vëvijol nją jak pochodnją.~
3670 39 | długjich rebackjich botach i smolonich zidvestrach na
3671 39 | kupjisz. Przë tim mogłbes i naju zgubjic. I tak będzesz
3672 39 | mogłbes i naju zgubjic. I tak będzesz sę mokł, njim
3673 39 | pakę z nji, vzął na plece i dążeł slode rebokóv. Gvesno
3674 39 | kupę suchi trovë morskji i rzeklë:~—Tu legnjita!~Tej
3675 39 | Płoszcze te vonjiłë smołą i cvjardo sę chvitałë, jak
3676 39 | Podzękovałasma Panu Bogu i naszim wosvobodzicelom i
3677 39 | i naszim wosvobodzicelom i wusnęłasma przë dalekjim
3678 39 | nekało svoje dunë v ląd i zalevało straszné Błota
3679 40 | Zmartvichvstanjé na gorze Revekole i je svjodkjem jak pjorun
3680 40 | Pomorsce. ~Do rena jô wodecknął i zdrzoł z moji leże vkoło.
3681 40 | njego dim vëchodzeł pod dach i zabavjivszë sę tam, vędzeł
3682 40 | zabavjivszë sę tam, vędzeł sece i norzędza rebackji pod poszëcim
3683 40 | vekleszczeł sę na dvor z jednigo i drugjigo kuńca dachu.~Kjej
3684 40 | kaszubskji dadzą jim v trumę i przësepją zemją, pod chterną
3685 40 | Godka nasza jesz żije tu i za Pustinką po Gardzkji
3686 40 | popłocô.~Przeszłasma wurzas i zvątpjenjé v ti dziseszi
3687 40 | Błoce. Ale ten som wurzas i to same zvątpjenjé chveceło
3688 40 | Vëzbełjem vszetką wodvogę i bełbem v ti chvjilë zavroceł
3689 40 | sę vëpłakoł, wocarł woczë i rzekł, jakbe zgodivoł moje
3690 40 | pomoglë nom vëszukac karę i ję vëcignąc z Błota.~—
3691 40 | Bronji Bog! rzekł rebok i podnjosł rękę. Chto wostavji
3692 40 | połknęło Błoto a połknje i vaju, kjejbesta sę zasadzeła
3693 40 | vëdrzec mu wofjarę!~Zjadłasma i z njimi podwobjod vëdobivszë
3694 40 | krom tego są vesokji wurodë i mocnigo gnota.~Przez rzekę
3695 40 | jezorem Garneńskjim żiją i zvją sę Słovjińcami. Jesz
3696 40 | pjoskach wusadło do dzegvjenjô i podnjesło rogati łbë do
3697 40 | łbë do gorë. Takji vjelgji i sztołtu rogóv są vjetrznjokji,
3698 40 | wopovjodoł. Długo jô stojoł i zdrzoł na wobroz vjelgjigo
3699 40 | rzeka Lupava. Na vschod i zochod słuńca, na nort i
3700 40 | i zochod słuńca, na nort i połnjé vjidzec rozcignjęti
3701 40 | rozcignjęti kraj mjedze łebą i Lupavą. Wod nortu bez kuńca
3702 40 | procovjitich ludzi ze Smołdzin i vjosk i posodłovji v gorę
3703 40 | ludzi ze Smołdzin i vjosk i posodłovji v gorę żinijovatigo
3704 40 | pjękną tę zemję stvorzeł i woporządzeł. Ale jô, zamjast
3705 40 | ję, sładno vëzbędzesz sę i drugji połovë i będze po
3706 40 | vëzbędzesz sę i drugji połovë i będze po tobje. Tak jô cë
3707 40 | njim Derda.~— Vzął jes sę i szedł po ni straszni nocë!
3708 40 | nołożni. Chdze vëmjerają ludze i rodë, tam vjedno co strasznigo
3709 40 | chodzi, a nen malorz przepodł i zgjinął, jak żid po cemnich
3710 40 | choc wostało doma, patrzi i nas vjidzi. Povjodało mje
3711 40 | Povjodało mje wo vaszich drogach i przepravach. Takji żorotni
3712 40 | przepravach. Takji żorotni i bjedni, rovnak jezdes mojigo
3713 40 | rovnak jezdes mojigo rodu i ricerskjigo ducha. A znak
3714 40 | znak!~Tak jô rozpjął vamps i zjął ze szeji znak rodóv
3715 40 | A pon vzął go do rękji i z vjelgą wuvogą jął go wobzerac.
3716 40 | Vjitosłavovi. Z głębji dusze vëszło i zazdrzało mje do woczu pitanjé:~—
3717 40 | do woczu pitanjé:~— Czim i kjim të poprovdze jezdes,
3718 40 | jezorem. Rzekł:~— Za gorë i rzekji mesle moje lotą po
3719 40 | Przegrałasma vojnę tesącletną i tam po za sobą wostavjiłasma
3720 40 | przodkóv naszich. Klęknjijina i zmovma pocerz za wumarłich.~
3721 40 | pocerz za wumarłich.~Jô kląkł i povjedzoł:~— Będę proseł
3722 40 | zmortvichvstanjé! A Derda, ten smjeszni i vjedno kumrë mająci v głovje,
3723 40 | stronę, zkąd płinęła Leba, i rzckł mocnim głosem:~— Tam
3724 40 | nas Derda jesz przed nocą i godoł, żebesma sę z njimi
3725 40 | głovą, zacząl sę jiscec i zarzekac, że żodną mjarą
3726 40 | pojadze.~— Volę mjetelok i grulkę Trąbjinë, Remus.
3727 40 | Traba sę za njimi wobrocoł i żegnoł krziżem svjętim,
3728 40 | kurzu na drodze, vestchnął i rzekł:~— Kamiń mje ze serca
3729 40 | Mje vjedno sę mekci, że i ten potcevi Derda i nen
3730 40 | że i ten potcevi Derda i nen czorni wod żogóvk zbjeranjô,
3731 40 | drzeva vëczosané tablice i timiż krosami malované ludzką
3732 40 | grobové kaplice vjelgjich i możnich rodóv kaszubskjich.
3733 40 | Rekovóv, Zastrovóv, Nadzmiróv i jinszich. Njechterne jô
3734 40 | Grzemot coroz zatrząsł njebem i zemją. Zchovałasma sę z
3735 40 | smętorz stanął jak v wognju i strzaszlevi grzemot strząsł
3736 40 | strzaszlevi grzemot strząsł zemją i kaplicą, że naju vërzuceło
3737 40 | że naju vërzuceło vprzodk i rżnęło wo zemję. A jakżesma
3738 40 | całi koscoł stojoł v wognju i poleł sę, jak vjelgô smolnjica.~
3739 40 | To pjorun Bożi trzasnął i spoleł svjątinję, v chterni
3740 40 | pjesnjô płinęła przez grzemot i trzosk polącigo dachu:~Rzekł
3741 40 | nen spjev płenął. Czulë go i ludze i rozległ sę krzik:~—
3742 40 | płenął. Czulë go i ludze i rozległ sę krzik:~—Tich
3743 40 | przëstavjił drabinę do wokna i vezdrzoł:~— Sedzą stareszk
3744 40 | vezdrzoł:~— Sedzą stareszk i stareszka v łovce i spjevają.
3745 40 | stareszk i stareszka v łovce i spjevają. Rozvalëc dvjerze! —
3746 40 | rozcągnje po całim svjece ~I njeposłuszni narodë zgnjece... ~
3747 40 | drąg. Kjile rąk go chveceło i zaczęłë bjic njim v dvjerze
3748 40 | postacejô v długjim kolnjerzu i ze spiczastim kłobukjem
3749 40 | człovjek trzimoł drąg v ręku i trzasnął njim z całi mocë
3750 40 | całé wokno z łóż vëlecało i z trzoskjem vpadło do koscoła.
3751 40 | tego, co to wokno vëbjił i sę szętoleł jesz po dachu,
3752 40 | pjekjelni malorz ze Sorbska i z Łebskjich Błot?~Jô sę
3753 40 | podlegoł vłodzë grulkji i mjeteloka svoji bjałkji
3754 41 | provdzevje jezdes, Remus, i jakô cë namjenjonô procô?~
3755 41 | chterną ve mje zgodł ju i njeboszczik krol jezora.
3756 41 | Mora, mój żivot żorotni i wudba ludzi, chterni ve
3757 41 | dlo nji jô nji mjoł robotë i dlo tego wona mje duseła
3758 41 | jezorem, pełen żolu, wurzasu i womon. Pokąd jô tam valczec
3759 41 | muszoł, be vënjesc duszę i zdrovjé bez skaze to Glonk
3760 41 | zdrovjé bez skaze to Glonk i Vesokji Zoborë wostałë slode
3761 41 | zańsc, klęknąc przed nją i movjic:~— Pjęknô jezdes,
3762 41 | jiscącë sę na svoję bjałkę i kjej jem na sobje czuł woczë
3763 41 | moja dusza robjiła sę małô i vstid mje przëgnjotł do
3764 41 | Łebskjich Błot, Głovczëc i Sorbska, przëszedł Trąba
3765 41 | podbjitim, sodł na zedlu i rzekł:~— Jak vjidzisz, Remus,
3766 41 | wod tich przigód naszich. I to cë rzekę, że chdze v
3767 41 | strzodka dostoł svoję pojigę i nje dopusceł żevi dusze
3768 41 | mój głupi rozum Czernjik i nen malorz, to jedno Złé.~
3769 41 | roz wokjem v stronę Glonka i Zobór. Alem nje smjoł wodvjedzëc
3770 41 | v poł drogji sę zavroceł i mje wodszedl. Movjoł tej,
3771 41 | czorni wod żogóvk zbjeranjô i naju porvje na jaką zibję.
3772 41 | notë v Mjirachovskjim lese.~I rozpłakoł sę Trąba i szedł.~
3773 41 | lese.~I rozpłakoł sę Trąba i szedł.~A i mje sę chdzeroz
3774 41 | rozpłakoł sę Trąba i szedł.~A i mje sę chdzeroz zdovało,
3775 41 | jakjis vjekové jak svjat i brodaté krosnję tam gospodarzi.
3776 41 | Svjętigo Mjichała mroze i smjegji scesnęłë svjat wobręczą
3777 41 | scesnęłë svjat wobręczą lodu i płachtą bjoła, jak zgło
3778 41 | karę, chterną v gburskjich i chłopskjich chatach wobsvjecoł,
3779 41 | wobsvjecoł, be pokozivac dorosłim i dzecom cuda woni nocë, kjej
3780 41 | won groł na skrzepjicach i spjevoł:~— A vczora z vjeczora~
3781 41 | ruchnach, ze smjegjem na nogach i żłodzą na vlosach i brodach,
3782 41 | nogach i żłodzą na vlosach i brodach, tej ludze rozgrzani
3783 41 | pravje vëszła z Rotębarku i chcała przez Juszkji na
3784 41 | muszałasma sę jednak zbłądzec i zińsc z drogji, bosma szła
3785 41 | zińsc z drogji, bosma szła i szła a jednak Juszk jak
3786 41 | Juszkovskjim, a tu le njebo i smjeg. Tak stanovjił sę
3787 41 | stanovjił sę ku reszce Trąba i rzekł:~— Remus, tero mje
3788 41 | rozzeroł na vszetkji stronë i wuzdrzoł ku reszce dalek
3789 41 | przodku bjił po skarnjach i v woczë parzeł smjegjem,
3790 41 | parzeł smjegjem, wobroceł sę i jął naju z tełu popichac.
3791 41 | chiże, gnani z tełu vjatrem i smjotami.~Za dobré poł godzenë
3792 41 | przede mną skoczeł do dvjerzi i klepoł, Kjej sę jimu njicht
3793 41 | jem moję karę z tovarem i Trąbovą szopką na nji pod
3794 41 | bez stodołë, bez chlevóv i bez woborë. To je jakjis
3795 41 | jak v bojce wo mordarzach i jich zchronjiskach. Żebe
3796 41 | skałami szkleł sę vjid. I tu na nasze klepanjé njick
3797 41 | dovjedzoł. Tak jô vzął za klamkę i wodemknął dvjerze i vszedł.~
3798 41 | klamkę i wodemknął dvjerze i vszedł.~V jizbje poleła
3799 41 | chterna sę tero podnjesła i stanęła prosto, tak że vjid
3800 41 | woszkleł ją całą jak złotem i małovjele a bełbem krziknął:~—
3801 41 | wodvroceł sę płom drzozgji i tej jô wuzdrzoł bjedné cemné
3802 41 | wuzdrzoł bjedné cemné ruchna i bladé skarnje Julkji z Garecznjice,
3803 41 | zogodkji?~Kjej jem tak stojoł i przemiszloł, Julka, jakbe
3804 41 | Sorbsku. Vjidzałam cebje i tvojigo tovarzesza tonącich
3805 41 | tonącich na Łebskjich Błotach i zanjesłam vołanjé vasze
3806 41 | Garecznjicą. — Roz jeden i roz drugji nańdzesz mje
3807 41 | nańdzesz mje na svoji drodze. I tede sę co stanje. Ale dnja
3808 41 | woczoma, ruszeł sę tero i przënjosł ne zedle. Julka
3809 41 | momańt zagrzebała na kominku i dołożeła porę szczép z gromadë,
3810 41 | przedtim sedzała, dmuchnęła i ju vjesołi wogjiń bjił kominem
3811 41 | bok. Na dvorze veł vjater i sepoł ze svjistanjim fale
3812 41 | svjistanjim fale smjegu na scanë i dach chałupë, klepoł z glińgotanjim
3813 41 | małi zeloni szibë wokna i nekoł bjołi sztołtë mjimo
3814 41 | Julka wobroceła sę do mje i rzekła:~— Chcałabem cë drogę
3815 41 | Svjętigo Jana, kjej dzeń i noc sę zrovnają, będzesz
3816 41 | będze lud. Dom cë tej mjecz i vjid, bes vjodł za sobą
3817 41 | Trąba mje szturnął łokcem i szepnął cecho:~— Nje czuł
3818 41 | mrozové noce. Ale ku reszce i na ji skarnjach drgnęło,
3819 41 | skarnjach drgnęło, bo znadz i do ji wuszu dochodzeło przez
3820 41 | dochodzeło przez kurzatvę i szor vjatru dalekji granjé
3821 41 | zervała sę, vëprostovała i słuchała z wuvogą.~A granjé
3822 41 | tak, że le jô to czuł:~— I Smjerc!~V ti chvjilë zvonkji
3823 41 | mocko zagrałë przed chałupą i wustałë. Tej sę dało czuc
3824 41 | sę wodemkłë z trzoskjem i veszła vjelgô postacejô
3825 41 | postacejô ve vesokjim kapeluszu i długjim kolnjerzu.~— Malorz
3826 41 | Sorbska! — krziknął Trąba i jak szoloni vëburkł z jizbë.
3827 41 | po woczë, stojoł chvjilę i łiszczoł woczoma, tej wodezvoł
3828 41 | të lepji vjesz, Smętku, i tvój voznjik z pjekła!—
3829 41 | v tim żorotnim chłopje — i pokozoł na mje — ducha Vjitosłava
3830 41 | lôt? Prożnô tvoja robota i bo jô na njego naslę dzenną
3831 41 | Ale boczë, duchu złoscë i potępjenjô! Jednak roz nom
3832 41 | tu panem, jaż do rena!— I vzął i zervoł ze sebje vesokji
3833 41 | panem, jaż do rena!— I vzął i zervoł ze sebje vesokji
3834 41 | ze sebje vesokji kłobuk i kołnjerz.~Stojoł tero przed
3835 41 | won do mje kjivnął głovą i rzekł:~— Dziso to wostrzejszô
3836 41 | njiże no ve Zvadze! Ale i dziso jeden wumrze.~Tero
3837 41 | Julka stojała jakôs vesokô i postavnô naprocem wognja
3838 41 | sepnął gorscą na wognjisko i zaru vjid dzivni krose rozeszedł
3839 41 | wonji naprocem sebje: Julka i Złi v postaceji Czernjika
3840 41 | Złi v postaceji Czernjika i zdrzelë na sebje z woczoma,
3841 41 | chternich polełë sę vzgarda i gorz vjeczni. I wudało jim,
3842 41 | vzgarda i gorz vjeczni. I wudało jim, jakbe dvje moce
3843 41 | probovałë, woba vjelgji, pjękné i straszné. Ku reszce pod
3844 41 | wobroceła sę do mje Julka i rzekła dichającô czężko:~—
3845 41 | dichającô czężko:~— Jidz tero i spjesz sę barzo, żeli chcesz,
3846 41 | żëcim ti nocë. Bo chdze jô i won — vskozała ręką na Czernjika —
3847 41 | srodze wo mojigo tovarzesza i vzął jem sę chiże i vëbjegł
3848 41 | tovarzesza i vzął jem sę chiże i vëbjegł na dvor. Tam jô
3849 41 | vëjiskrzełë sę na njebje i mroz straszni zesłałë ze
3850 41 | jednigo lasu do drugjigo. I wod razu jô poznoł, że to
3851 41 | rozeznac. Tak jô sę stanovjił i zdrzoł vprost przed sebje,
3852 41 | płenęla drogą tak spokojnô i cechô, jakbe mjała przed
3853 41 | jakbe mjała przed sobą dobrą i spravjedlivą robotę.~Przeżegnoł
3854 41 | Przeżegnoł jem sę krziżem svjętim i zdrzoł jak zdrevnjałi, jak
3855 41 | v lese. Tej jem sę vzał i chiże dążeł do woni vësadzoni
3856 41 | njedaleko. Tak jô stanął i vołoł z całi mocë:~— Hej!
3857 41 | lasu wodbjiła moje vołanjé i woddała go procemni scanje.
3858 41 | sę jednak podzałë konje i sankji, chterne do samotni
3859 41 | jakbe vszescë ludze vëmerlë i le jô som wostoł jedini
3860 41 | zemnich gvjôzd.~Szedł jô tede i szedł, ale znovu co dzivnigo
3861 41 | dopjeru mjedze jednim lasem i drugjim.~I szedł jem dalij
3862 41 | jednim lasem i drugjim.~I szedł jem dalij godzenę
3863 41 | szedł jem dalij godzenę i dłużij. Ale drogji do Juszk
3864 41 | Tak jô stanął, wobroceł sę i zdrzoł slode sebje na drogę,
3865 41 | womona ludzom woczë manji i provadzi jich vkoł po smjegu.
3866 41 | człovjek na svoje szlachë i na mol, z chternigo vëszedł.~—
3867 41 | przeżegnoł, wukląkł na smjegu i podnjosł ręce do Boga, żebe
3868 41 | doł nalezc drogę do ludzi i pozvoleł retovac wod smjercë
3869 41 | drogę mjedze dvuma lasami.~I tak jô też zrobjił.~Alem
3870 41 | znovu szedł dobrą godzenę i dzivno mje beło, bo moje
3871 41 | drzevami mjedze jednim lasem i drugjim. Wobezdrzoł jem
3872 41 | wostavjił tich dvoje dzivnich i strasznich ludzi, ale nji
3873 41 | sęju męczeł wod chodzenjô i przëchodzeło mje do głovë:~—
3874 41 | Vęglikovjic. Zavjanô wona beła i żodné kołovaża anji łoze
3875 41 | stojałë drzeva.~Zib mje broł i chęc spjiku, alem rovnak
3876 41 | alem rovnak szukoł przek i spak drogji za znakami krokóv
3877 41 | chternim smjeg beł przëbjiti i podeptani.~—To zle! — povjedzoł
3878 41 | zaboczeł wo vłosnim wumęczenju i szedł dalij. Ale za kjilkanosce
3879 41 | krziżują z Grzebova, z Lizokóv i ze Zicovihutë, nad szerokjim
3880 41 | pokrivającich tę zemję, sekjerą i plugjem stvorzilë posodłovja
3881 41 | stvorzilë posodłovja ludzkji i początk delë vsom, rozsadłim
3882 41 | Sudomjem, Zchodnem, Zagnanjem i Radolnją. Nostarszi ludze
3883 41 | vëcigô wona svoje grubé i pokrąconé vjetvje, ale njiżodno
3884 41 | muzikańta Trąbę, sztivnigo i bez ducha!~Na pjerszé vezdrzenjé
3885 41 | wodpękl wod spjevnich skrzipk i szeroką do jich vnętrznosci
3886 41 | vargji na straszni krzik żolu i duszę svoję spjevną vësłałë
3887 41 | wokoma zemnigo tovarzesza i płakoł, jaż mje woczë lodem
3888 41 | do negji, tej vzął jem sę i zamknął druchovji woczë.
3889 41 | druchovji woczë. Kląkł jem potim i zmovjił pocerz za jego duszę.
3890 41 | drucha do vsë.~Kjej jem vstoł i vezdrzoł v gorę na chojnę,
3891 41 | mjeszkjem wod jego skrzepjic i vzął sę i szedł ku Vęglikovjicom.
3892 41 | jego skrzepjic i vzął sę i szedł ku Vęglikovjicom.
3893 41 | wumęczenjé ze mje spadło i czuł jem sę mocni i chvatkji.~
3894 41 | spadło i czuł jem sę mocni i chvatkji.~Kjej jem ku reszce
3895 41 | lepji, że nje spją, meszlę. I zaklepoł jem ve dvjerze.
3896 41 | wodezvelë, wodemknął jem dvjerze i veszedl do jizbë. Ale ledvjem
3897 41 | głovą, jak dobrimu znajomimu i rzekł:~— Cuż të, Remus,
3898 41 | nad mojm bjednim druchem i gorzem na tego pjekjelnjika.
3899 41 | do stołu, podnjosł rękę i zavrzeszczoł:~— Tam pod
3900 41 | smjerc spravjił, sedzi tu! — I pokozoł jem ręką na Czernjika.~
3901 41 | Czernjik pozdrzoł po ludzach i rzekł vëszczerzającë bjołi
3902 41 | błądzi! ~Szołtes na to vstoł i rzekł do mje:~— Rzeczë,
3903 41 | chdzem sedzoł ze starą Julką i Trąbą przë wognjisku. Wurzasem
3904 41 | przë wognjisku. Wurzasem i czarami vënekoł mojigo drucha
3905 41 | vënekoł mojigo drucha na mroz i pod kosę smjercë.~— Ko vjidzita,
3906 41 | blészczi na svoję wofjarę.~I takji mje gorz porvoł, żem
3907 41 | Ale v jizbje sę kopnęlë i drogę mje zastąpilë. A szołtes,
3908 41 | nocovoł, przëstąpjił do mje i povjedzoł:~— Jidz z Bogjem,
3909 41 | brace. Wodtąd won tu sedzi i pracuje. A że to tak długo
3910 41 | mjedze sobą szeptac z litoscą i rąganjim. A szołtes mje
3911 41 | mjiłosernje poklepoł po reminju i rzekł:~— Wostań, Remus,
3912 41 | naju nje ruszeł.~Potcevi i zacni beł to człovjek, ten
3913 41 | przińdze lato a won wodtajô.~I zaczęłë sę jedni rzechotac.
3914 41 | vëszedł, uwobroceł jem sę i rzekł:~— Njech vaju Pon
3915 41 | jem nazod v tę noc mrozu i smjercë. Doszedłszë do stari
3916 41 | Przëprovadzisz svoję karę i zavjezesz zmarłigo som na
3917 41 | noleżi.~Vzął jem sę tero i szedł svojim szlachem nazod.
3918 41 | na drogę do Vęglikovjic i szedł jem po mojim szlachu,
3919 41 | gorce. choc beła noc cechô i vjidnô. Ale woprzestol jem
3920 41 | svoję karę z paką tovaróv i Trąbovą szopką na nji, jakbem
3921 41 | nji beł mjętkji jak puch i żodnich krokóv ludzkjich
3922 41 | sę, vzął chvecadła v ręce i pchoł ję tam, chdze leżoł
3923 41 | wułożeł jem go sobje z pakami i szopką na karze i ten całi
3924 41 | pakami i szopką na karze i ten całi czężor, vestchnąvszë
3925 41 | Boga, vjozł jem przez mroz i smjegji ku Lipnu.~ ~
3926 42 | vëpadła na przededvjerzé i zaczęła vadzëc. Beła wudbë,
3927 42 | żije, zaczęła sę jiscec i lamańtovac, jakbe go beła
3928 42 | płacz zvabjił ludzi ze vsë i v kjile pocerzi ju całô
3929 42 | starą chojną pod Grzebovem i Lizokami. Njedługo a kanęlë
3930 42 | Njedługo a kanęlë szołtes i szkolni, żebe spjisac protokoł.
3931 42 | wumarł, serdeczni chłop mój!~I zaczęła v njebogłose sę
3932 42 | jiscec, kulac sę po zemji i vërivac sobje vłose z glovë.
3933 42 | vje, żes të mjetelokjem i grulką pokozivała njeboszczikovji
3934 42 | dogrzevô, a czijeż to deszcz i rosa, co vom pola roszô?
3935 42 | taką, chdze gnotë trzeszczą i skora moknje. Vszestko jinszé,
3936 42 | Vszestko jinszé, to trele i zobovka. Njeboszczik nje
3937 42 | kosztóv. Jô go pochovję. I to vom povjem, że novjidzalszi
3938 42 | jes ze mną vjerno bjedę i wutropjenjé. Ratovoł jes
3939 42 | jes pod wokna moji sodze i grivoł mje na wucechę. Za
3940 42 | kam. Po ti vjelgji fatedze i strasznich przigodach moc
3941 42 | wodemkłi trumje, skrzepjice i trąbę przë sobje. V jizbje
3942 42 | gorsc zemji v mój grob, vez i wucekej! Wucekej ze smętorza,
3943 42 | smętorza, wucekej ze vsë i nje pokoż sę rechlij, jaż
3944 42 | grobje trzë raze wurosnje i zvjędnjeje.~Podnjosł jem
3945 42 | z kaminja vëkuti, cechi i wobojętni na spravë svjata.~
3946 42 | kamrot Veber z Klarnetą i timi z chternimi v gromadze
3947 42 | vszeskjim noseł wochotę i serdeczni czar svoji notë.~
3948 42 | jô przemiszloł, co beło i co mô bëc dalij. Przë tim
3949 42 | krotkji wobrozk proce czężkji i długji. Njim dozdrzenjeją
3950 42 | dobri Bog z njeba zesle rosę i deszcz i cepło słuńca, błogosłavjącë
3951 42 | njeba zesle rosę i deszcz i cepło słuńca, błogosłavjącë
3952 42 | przez womonë Strachu, Trudu i Njevorta tesące pastuszkóv
3953 42 | lasach, knjejach, vsach i mjastach kraju, Smętk jich
3954 42 | Smętk, chturen zdradą i mjeczem tępjił lud nasz
3955 42 | Zdej sę na volę Boską i robji, co cë dusza koże! —
3956 42 | chternim codzenni chlebk i cepłi norcik v chace abo
3957 42 | norcik v chace abo bogactvo i chvała wu ludzi są żnjivem
3958 42 | wopakovoł karę ksążkami i tovarem i karovoł v svjat!
3959 42 | karę ksążkami i tovarem i karovoł v svjat! Le żol
3960 42 | stanał v Koscerznje na renku i rozkłodoł na karze moje
3961 42 | nę rozpravę ze szandarą i ze szabelką mjeskjim wo
3962 42 | Tak jô sobje povjedzoł i doł jipoku.~Kjej jem cignął
3963 42 | Vszescë ludze z wokolice dalij i krocij Lipna vjidzelë, jak
3964 42 | kole mje za karą z ksążkami i tovarem, jakbe do mje noleżała.
3965 42 | posvjęcenjô na wodpustach i rzekła:~— Pjękni są te małi
3966 42 | sena przechodzeł barzo dużi i pjękni mantolik z vëwobrażenjim
3967 42 | możno?~—Nje! — rzekł jem. I krev mje buchnęła gorącą
3968 42 | wona na mje zdrzała dobrimi i kąsk smutnimi woczoma a
3969 42 | woczë, tej podała mje rękę i zgjinęła v hurmje zebranich
3970 42 | złoscë, vëpluła na zemję i rzekła:~— Ta panna ze Zobór
3971 42 | krolovô przez morzé ludzi. I vzęła mje za nją strasznô
3972 42 | przëgasełë płoszczem wurzasu i smutku, to tero całą mocą
3973 42 | woczu patrzi?~A won rozumjoł i rzekł rągającim głosem:~—
3974 42 | Wona sę na cebje zavzęła i të gvesno nje wuńdzesz vłodzë
3975 42 | pjęknô krolevjonka jezora i przëboczełë mje sę dnje
3976 42 | nje beło.~Tak minęło lato i jesiń i kanął svjęti Mjichoł.
3977 42 | Tak minęło lato i jesiń i kanął svjęti Mjichoł. Do
3978 42 | jem sedzoł v moji jizdebce i czetoł, zaklepało na moje
3979 42 | zaklepało na moje dvjerze i vszedł gosc. Zdzevjiło mje
3980 42 | veszedł, pochvaleł Pana Boga i rzekł:~— Przë ti svjęti
3981 42 | nosa ?~Jô mu podoł rękę i go roczeł do sedzenjô. Won
3982 42 | vëjął rożk, zażeł tobakji i rzekł:~— Jednak co hańdel
3983 42 | Rzemiszk zażeł tobakji i pravjił:~— V Pjismje Svjętim
3984 42 | svjece. Bo to ju gvoli vjiktu i pjérze chłopu not bjałkovskji
3985 42 | karczmë połkvaterk gorzołkji i dva kjeliszkji i przëroczeł
3986 42 | gorzołkji i dva kjeliszkji i przëroczeł jem gosca, przeprosivszë,
3987 42 | vëboczeł, vëpjił jednigo i drugjigo, a tej zaczął mje
3988 42 | vezdrzoł na mje z boku i sę pitoł:~— A na co të svoje
3989 42 | trumje sreberni kandelabrë i divan pod katafalkjem, nje
3990 42 | nje movjącë wo vigilijach i egzorce. Jô cë mogę, jak
3991 42 | jesz daleko do katafalku i egzortë. Nje bełobe to lepji
3992 42 | egzortë. Nje bełobe to lepji i zdrovji dac za żëcô i folgę
3993 42 | lepji i zdrovji dac za żëcô i folgę grzesznimu cału i
3994 42 | i folgę grzesznimu cału i stracëc te pjenjędze v gromadze
3995 42 | gromadze z jaką potcevą i mjiłą bjałką?~— Cuż to pomoże,
3996 42 | mogłbes mjec. Zdrovą bjałkę i chvatką jeszcze. Kąsk navet
3997 42 | żem go Rzemiszkjem zvoł, i rzekł:~— A cuż të za grof,
3998 42 | zaro jutro na zopovjedze i jeszczebe podzękovoł gromadze,
3999 42 | gromadze, kjej cę tu veznę i ze stopjenji na doł szmergnę,
4000 42 | srodze, jaż zblodł. Vstoł i chcoł wucekac. Ale jô go
1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-2000 | 2001-2500 | 2501-3000 | 3001-3500 | 3501-4000 | 4001-4290 |