1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-2000 | 2001-2500 | 2501-3000 | 3001-3383
Chapter
1 [Title]| PIERWSZY DZEL: NA PUSTKOWJU~
2 1 | pokolenjé jesz chodzeło na dzecinnich nożkach, chtuż
3 1 | dzecinnich nożkach, chtuż tej na Kaszubach nje znoł Remusa? —~
4 1 | smjecocha, chternigo zema vënekô na wuliczkji vsóv i mjasteczk,
5 1 | vesoko nad gromadą, zebraną na jarmarku v Brusach abo vestrzod
6 1 | bestro wobleczonich bjałk na wodpusce Matkji Boskji ve
7 1 | polaszącą. Navetk i daleko na połnjé za Charzichovskjim
8 1 | naszigo Cejnovë, Mjoł won na svoji karze frantovkji Jarosza
9 1 | mjastach kaszubskjich: "Valek na jarmarku" i "Vëmarsz żedóv
10 1 | Marsz, marsz, me serce na Kalvariją!", chturen spjevają
11 1 | do Vejherova.~Vozeł Remus na svoji karze takji pjesnjikji,
12 1 | Z jego mizernigo vozedła na jednim kole szłë te pjesnje
13 1 | jim te pjesnje przënjosł na rozvjeselenjé serca...~Zkąd
14 1 | ksążką i pjesnjikjem. Znają na Kaszubach takjich, co ze
15 1 | Są i takji, co v koszu na plecach noszą zobovkji dlo
16 1 | podnjesoną, choc ruchna na njim zvjeszałë sę wobdzarté,
17 1 | Kjej Remus sę zjavjił na jarmark abo na wodpust,
18 1 | sę zjavjił na jarmark abo na wodpust, popichającë svoję
19 1 | njechcąci napjic v żëcu i to na svoje njeszczescé i wutropjenjé.
20 1 | jedzenjé.~Pokąd Remus drzemoł na sanje, kara jego z ksążkoma
21 1 | kara jego z ksążkoma żdała na klcpjisku, wokretô voskovaną
22 1 | njebem wod deszczu i słuńca. Na vjechrzu leżoł stoł. Ale
23 1 | ręce svoję karę i karovał na renk abo pod koscoł i wustavjił
24 1 | tego, co jim dzeń kole dnja na woczach stoji, a nad novjększim
25 1 | meslach, kjej won wurosł na wojcovjisti roli.~Bivało
26 1 | Bo ti, co go vjidivelë na vszetkjich wodpustach i
27 1 | Bogjem! — A jednak mogł won na jich wudbę mjec lepszé żëcé.
28 1 | za grzech, kjejbe jimu, na litosc ludzką wostavjonimu,
29 1 | głovami i movjilë:~—I głupimu na starosc rozumu przëbivô! ~
30 1 | bodej mjoł mavjac:~— Zbjerom na pogrzeb!~Bo na żëcé rzitelnim
31 1 | Zbjerom na pogrzeb!~Bo na żëcé rzitelnim Bogjem njevjele
32 1 | darmoka dovô wobleczenjé na zemę i lato.~Naszi Kaszubji
33 1 | chturen z njich v podzartim na woczé ludzom jidze vampsu,
34 1 | woschłi beł jak pesternjok. Na głovje mu sedzała muca starodovnô,
35 1 | barankjem beło zeloné, ale na vjechrzu krosë jego bes
36 1 | słuńce przez tile lôt poleło na njim kolorë tęgovi, a deszcz
37 1 | deszcz i smjeg je pomjeszałë na jedno.~Z pod muce pchałë
38 1 | parminje czornich vłosóv na wuszë, kark i skarnje.~Lica
39 1 | stojało gęscij, njiż żetka na polach za Juszkami. Dlotego
40 1 | tile gubóv vjidzec beło na jegu skarnjach jak na wususzonim
41 1 | beło na jegu skarnjach jak na wususzonim jabłku. Ale gubë
42 1 | jaż mu sę dzivno stało. Bo na woko be sę beło zdovało,
43 1 | pękanim mrozu, jak svjeceł na vjater gołą piersą.~Nogavjice
44 1 | Valku" i "Panu Czorlińskjim" na karze.~Bo Remus zveczajnje
45 1 | Remus zveczajnje chodzeł na przërodzonich nogach boso.
46 1 | botë. Ale nje ze vzglądu na ludzi. Mjoł zveczoj, że
47 1 | podzękovac Bogu i zdac sę na Jego volą. A tam przed tim
48 1 | zebuvoł botë i ceskoł je na karę do "Różë z Tandeburga", "
49 1 | ale ceszą sę v ten czas na te snożé rzecze, jakji Gvjizd
50 1 | kjej jego foliszovi vamps na jarmarku kanął.~Ale na długosc
51 1 | vamps na jarmarku kanął.~Ale na długosc reminja nje bełbem
52 1 | jednigo razu tak sę stało, żem na chvjilę zaboczeł strachu
53 1 | won svój tovor do sąsada na woborę. Tam beł srodze złi
54 1 | srodze nje lubjiła i rvała sę na lińcuchu jak szolonô, kjej
55 1 | szolonô, kjej go dostała na woczë. Jak won tero na woborę
56 1 | dostała na woczë. Jak won tero na woborę ze svoją karą zaszedł,
57 1 | że Remus mô svoje botë na nogach — tak jô mesloł sobje. —
58 1 | Remus je sobje zachovot na wokroszenjé wobjadu. Jô
59 1 | złé sumjenjé i le bokjem na Remusa blészczała. Ale krom
60 1 | sę, żebe tutkę przevrocëc na rębë. Remus vjidzącë, co
61 1 | znovu smjoł. A gubë i brozdë na jego licach tak trojnje
62 1 | vëstąpjiłë, jak szor vjatru na gładze jezora.~Na to jô
63 1 | vjatru na gładze jezora.~Na to jô so wuvożoł, że Remus
64 1 | zaklęti zomk i chdze sę laci na zaczarovanô krolevjonka?~
65 1 | zaczarovanô krolevjonka?~Remus na takji słova wobezdrzoł sę
66 1 | takji słova wobezdrzoł sę na mje. Tej wusodł na svoji
67 1 | wobezdrzoł sę na mje. Tej wusodł na svoji karze i nje rzekł
68 1 | słova, le dużimi woczoma na mje patrzeł. Jô ju chcoł
69 1 | nogji za pas i wucekoł na dravoka...~V dzecinnich
70 1 | wurosnjesz, tej mjijają na wotmjanë. Jak deszcz i chmurë
71 1 | zabjije, a woczë wobrocisz na kuńc dalekjigo drożeszcza,
72 1 | zdobecz.~Tak i mje, kjile razi na woczë kanął modri vamps
73 1 | modri vamps foliszovi i kara na jednim kole Remusova i znovu
74 1 | wuzdrzoł jak wukozkę jaką na Długjim Mosce v Gduńsku.
75 1 | sztołtóv ludzkjich, co to je na renkach svojich mjast Njemcë
76 1 | Tak Remus stojoł i zdrzoł na vodë Mutłavë, na wokrętë
77 1 | zdrzoł na vodë Mutłavë, na wokrętë z cuzich krajóv,
78 1 | wokrętë z cuzich krajóv, na nasze szkutë helskji i na
79 1 | na nasze szkutë helskji i na tego vjelgjigo Bocona murovanigo,
80 1 | chternigo to Gdańszczanje na przekorę Krziżokom za bormistrza
81 1 | i wurodze. Ale won żodni na njich nje doł wuvogji —
82 1 | doł wuvogji — jak wonegde na psa Freszę — i ku reszce
83 1 | dalij.~Tej jem go vjidzoł na kalvarijach ve Vejherovje
84 1 | wod staceji do staceji, na vjększé wumortvjenjé karę
85 1 | go wuzdrzoł v Svorzevje na wodpusce Matkji Boskji Rebackji.
86 1 | svoją viżavą tak nje podoł na woczë, bo norod wokrętnijkóv
87 1 | duna morskô v dunje. Njicht na njego woczu nje vëtrzeszczoł,
88 1 | roz bivoł.~Kjej jem szedł na vesokji szkołë v svjat,
89 1 | mje Remus vjedno przëbivoł na woczë, kjej mje tęchnota
90 1 | Przëboczeło mje sę też na szkołach no pitanjé Remusové
91 1 | Kjej jem ku reszce ze szkół na vjedno sę vroceł do kochanich
92 1 | Czężkjim kaminjem padło mje na duszę, żem pjervji nje doł
93 1 | pjervji nje doł boczenjô na tę dzivną duszę, chterna
94 1 | tero ju vëprovadzeła sę na tamten svjat. Tec uiona
95 1 | tamten svjat. Tec uiona ju na zemji chodzeła njeznanô,
96 1 | povjedzenjô, kjej Pon Bog ję na svjat zesłoł.~ Jednigo dnia —
97 1 | nowukę. Sama przëszła godka na Remusa njeboszczika, a stari
98 1 | wobdzartim i njcmovą, ten sę na njim nje poznoł. Vjidzoł,
99 1 | wuskłodani talarë kozoł podzelëc na dva dzele:~— Jeden dzel
100 1 | Jeden dzel dejce koscołovji na pogrzeb i za duszę moję
101 1 | Kaszuba bjedni mogł jisc na vesokji szkołë, bo noimika
102 1 | papjorë, svjodkóv ducha. co ju na tamtim beł svjece. Szkolni
103 1 | bjołich vłosach pozerała na vjes, wurodë i vezdrzenjô
104 1 | vezdrzenjô tak mjiłigo, żem na chvjilę zaboczeł wo papjorach
105 1 | wostatną godzenę.~Vezdrzoł jem. Na scanje vjisoł zegar z bestro
106 1 | starigo człovjeka, chorigo na dichavjicę.~— Ten zegar —
107 1 | Vjem, że go roz przëvjozł na karze. Muszoł jimu bëc serdeczną
108 1 | pamjątką. Ale nje zlcceł go na njikogo i tak won tu jesz
109 2 | Straszku, chturen mjeszkoł na pustkovju. ~V Jimję Wojca
110 2 | to, co cë chcę wostavjic na pjismje, mjało svój szek
111 2 | pjiszę, knopku, cos wodrzekł na moje pitanjé:~— Chcesz vëbavjic
112 2 | będze przez plece tvoje na to pjismo. Chcołbem cë napjisac
113 2 | ruchna moje nje są pjękné na vezdrzenjé i nje przëchłoscają.
114 2 | woczoma będzesz patrzeł na svjat njiż wonge, kjej jes
115 2 | mje wucekoł. Vimova moja na pjismje je jinszô, a jô
116 2 | jô i godka moja pudzemë na cę v bjołim vjidze połnjô.
117 2 | do wogona, nalozł jem sę na służbje wu gbura Zabłockjigo
118 2 | służbje wu gbura Zabłockjigo na Lipskjich Pustkach. Tam
119 2 | checzovô, nje bojała sę njikogo na pustkovju, bo wod długjich
120 2 | słabszigo tłucze.~Ale naszła roz na to Marcijanna i zaczęła
121 2 | tom vjedno muszoł vzerac na długji i grubi parmin vjidu
122 2 | chturen szedł przez wokno na szkląci chrzebtë Lize i
123 2 | wo chternich povjodelë so na pustkovju po roboce: Vjidzoł
124 2 | straszlevigo, chturen sedzoł na vesokji vjeżë. Z vjeże vëzerała
125 2 | ręce załomivala. Ale njicht na nję nje patrzeł, choci vjele
126 2 | A jô to vszetko vjidząci na javje, dzevjił sę im nje
127 2 | krolevjonka le paluszk położeła na wustka, jak vjisznje czervjoné,
128 2 | wod jakji wukozkji.~A jô na to wuvożoł sobje:~— A żebes
129 2 | tak, Remusu, zakrziknął na tich ricerzi, be smoka zabjilë
130 2 | przëtchła do mojigo i z nozder na mje chuchac zacząła. Bo
131 2 | korunkę i wusadła przë pjecku na lavje. Ale jô jodł, a kjej
132 2 | wobliznął, tej jem muszoł vzerac na dużi zegar, co vjisoł na
133 2 | na dużi zegar, co vjisoł na scanje. Mjoł won bjegas
134 2 | Mjoł won bjegas długji na poł cigła, a vożkji, jak
135 2 | stąporë wopoczné vjisalë na grebich sznurach. A pokąd
136 2 | mje sę zdało, jakbe zegar na mje patrzeł skarnją, jak
137 2 | jak człovjek. Mjoł won na nji dużé liczbë czorné a
138 2 | nji dużé liczbë czorné a na brodze krosevi kvjotkji.
139 2 | stanje, bo won ję vjidzi na przededvjerzu, abo zacznje
140 2 | won jesz nje vëbjił.~Jô na to sedzoł cecho, bom so
141 2 | Ale stari zegar scignął na sę kjilka parminji słuńca,
142 2 | co przez wokno svjecełë na podłogę, i zdrzoł na dzevkę,
143 2 | svjecełë na podłogę, i zdrzoł na dzevkę, jak mądri stari
144 2 | nje vjidzała, bo patrzeła na podłogę sztivno, jak gapa
145 2 | pocerzu vjednom muszoł vzerac na zegar, bo mje sę zdało,
146 2 | lasem — też sę stało, żem na całi szturk zaboczeł wo
147 3 | vëzdrzała jak kopjica sana na krotkjim drągu. Ta trzecô
148 3 | dobré drzevjęta.~Wu naju na pustkovju povjadelë, że
149 3 | wostavjił i zmorzł.~Mol, na chternim wone trzë chojnë
150 3 | stojała za rzeką gora przidkô, na chterni njick nje rosło.
151 3 | v nocë njico szło ludzom na woczë, czego sę bojelë.~
152 3 | chojnami dovoł boczenjé na moje bedło, njico mje vjedno
153 3 | krovë v szkodę vlazlë! —~Na to jô słuchoł i stoł przë
154 3 | jakbe drzevję mjało korunę na szeji. Ta jarzębjina stojała
155 3 | tobe krev lecała. Tak jô so na dregji dzeń vzął dłoto z
156 3 | zatrzimało, kjej jem wostrzé na korę vsadził i doł jem poku.
157 3 | poku. Alem za to vjele pod ną wukorunovaną jarzębjiną
158 3 | Jednigo dnja zbjerało sę na njebje na grzmot. Grubé
159 3 | dnja zbjerało sę na njebje na grzmot. Grubé i czorné łavë
160 3 | napjité deszczem, jakbe na zemję spadnąc chcalë. Na
161 3 | na zemję spadnąc chcalë. Na jezerze łiszczałë vjidka,
162 3 | chmurë żołté, jak sarka. Na podnjebju vjodro grało.~
163 3 | słabosc v gnotach, żem legł na vznak i zamknął woczë. A
164 3 | woczë. A to beło pravje pod ną korunovaną jarzębjiną.~Tej
165 3 | jarzębjiną.~Tej mje tak przëszło na woczë, jak na javje, że
166 3 | tak przëszło na woczë, jak na javje, że sobje jesz dzis
167 3 | smjeg. Dach sę vspjeroł na słupach vesokjich, toczonich,
168 3 | timu zjavjisku, zaszorzeło na rzece i podpłinęłë, jak
169 3 | głos ten movjił:~— Vez mje na remjona i przenjes przez
170 3 | znoł z vjidzenjô. A kjej jô na nję podnjosł woczc, lej
171 3 | mjesądzovim, kjej jem v stanji na mojim bjednim łożku płakoł
172 3 | wobtroczkované. Vamps mój, wodemkłi na pjersach, doł vjidzec koszulę
173 3 | nje beła całô. Mój kłobuk na głovje mjoł durë a przez
174 3 | krolevjonce, żem woczë spusceł na svoje bosé nogji, bom sę
175 3 | mje położeła bjołą rękę na głovje i rzekła głosem spjevnim:~—
176 3 | chłopku, przez tę vodę. Zdrzë na ten zomk vjelgji i peszni
177 3 | vjek ludzkji won vëchodzi na javę głęboko ze zemji i
178 3 | głęboko ze zemji i żdaje na svojigo vëbovcę. Chto mje
179 3 | długji vjek człovjeka minje na svjece, njim przemovjic
180 3 | wodvogji:~— Nje wuvożej na svoję małosc i żorotnosc.
181 3 | Kjej złoti mój bot postavję na jego stopjenje, znjikną
182 3 | moc.~Tej jô woczë podnjosł na lica krolevjonkji i zaboczeł,
183 3 | będze cę chcoł scignąc na gruńt rzekji, jimję jego
184 3 | jego Trud. A nen drugji, co na grubim camrze płinje po
185 3 | A vjidzisz tam tę bjałkę na kraju? — V bestrich ruchnach
186 3 | nogji pod sebje, jak krovc. Na głovje mô muckę ze stoma
187 3 | ręką, ceskającë skarupë na vodę. A kożdi roz, jak skarupę
188 3 | podnjosła v gorę pręt. Na pręce sedzi głova małpë.
189 3 | voz drabjinovi, vjelgji, a na njim ładunk sana vesokji
190 3 | Przed tim płoszedłem mjij sę na bocznoscë! — Nogorszé wono.~
191 3 | Chiżem pusceł panją moją na zemję i vestchnął:~— Krolevjonko!
192 3 | sługa je za bjedni i za małi na taką robotę!~V tim z trzoskjem
193 3 | korunovaną jarzębjiną. Cemno beło na svjece wod chmur na pobjegłim
194 3 | beło na svjece wod chmur na pobjegłim njebje. A Mjichoł
195 3 | rozgorzę! —~Tak tej jô gvizdnął na Gnjotę i nekoł. Ale to bjicé
196 4 | gnota! Za bożoka, za talara na Godë, koszulę, vamps i botë
197 4 | Godë, koszulę, vamps i botë na Svjętą Katarzenę najął cebje
198 4 | won dobrze zrobjił. ~Jô na to njick nje rzekł, bo wona
199 4 | Za to żodni jankorkji na Mjichała nje będzeszmjoł,
200 4 | gębę do godanjô. Gadejle na svój sposób a jô będę vjedzała.~
201 4 | vlazło, żes sobje zarobjił na skorę? Czeż të społ? ~—
202 4 | pravje przë klósk gotovanju na vjeczerzą. Tej wona kozała
203 4 | noprzod bladô a tej czervjonô na licach. Tej zamjerzeła sę
204 4 | licach. Tej zamjerzeła sę na mje varząchevką i vrzeszczała:~—
205 4 | bo wona cë tę varząchevkę na głovje skjidnje!~I tak jô
206 4 | przëvtorzeł Mjichoł. ~Ale wona na njich nje słucliała, jaż
207 4 | chleba, bo pudzema nocą na rebë! ~Ale jô bełbem rod
208 4 | njimi szedł, Tak jô mrugnął na Mjichała, choc won mje dzis
209 4 | sę z moji movë, a Morcin na wodlev sę pitoł:~— A zaszedł
210 4 | jarzębjinë, co mô korunę na szeji. Ztąd prosto nosa
211 4 | njeba, tej le tam jidz!~Na to naszła Marcijanna i zaczęła
212 4 | va wułovjita, lo też kot na wogonje wunjese. ~Tak wonji
213 4 | nje dostołbes mje v nocë na zomkovjisko. ~Ta sprava
214 4 | vłosni chatë anji roli. Na chleb svój zarabjac będzesz
215 4 | nimu...~Słuchoł jem, jak na kozanju i nekoł, jak mje
216 4 | trzë chojnë. Tamem legł na słuńcu i zdrzoł ponad jezorem
217 4 | że mje ju nji mogą brac na woczë, navroceł jem dobetk
218 4 | drugji rog skjidnje, to na jarmarku chtuż ję kupji?
219 4 | Ale jô vnetk vëbłądzeł na stegnę, co ję sobje sarnë
220 4 | sprava zdradnô. Povjadelë na pustkovju wo takjich, chternim
221 4 | Strasznigo glovę v teł licami na plece vëkrąceło.~Szedł jem
222 4 | stegna. Z vjetvji jął vołac na mje łupk: ~— Chtuż jidze?
223 4 | Remus. ~Tej won woprzestoł na mali szturk. Ale ledvjem
224 4 | drugji stronje zchodzeł na doł, tej przede mną wodemkło
225 4 | povjadelë, że to durë do pjekła. Na grądach ti zibji rosłë brzoze.
226 4 | sę nji mają trząsc, kjej na nji Judosz sę povjeseł! ~
227 4 | sę pitoł sebje:~— Jes të na zomkovjisku, Remusu, cze
228 4 | chterni Mjichoł spomjinął: Na brzegu, kąsk v stron, małô
229 4 | dvuletnigo zgrzebjęca, tak że jô na njcn skoczeł, jak na konja,
230 4 | jô na njcn skoczeł, jak na konja, i noguma jął priskac
231 4 | bleżij, dvje szeje, zagjęté na sztołt łodëg maku, ale peszné
232 4 | koł, jakbe czorné wokulorë na woczach mądrich ludzi.~A
233 4 | mądrich ludzi.~A zdrzalë na mje, jakbe cos povjedzec
234 4 | znjiknęlë, zkąd ich przënjesło. ~Na brzegu zaczął wujadac mój
235 4 | wobskakivac vkoł drzeva, na chternim jô sedzoł jak na
236 4 | na chternim jô sedzoł jak na konju, chcącë vësunąc do
237 4 | przërechłëc, a tej vëbjegł na przodk.~Tak żesma wobaji
238 4 | woboczisz! ~Ale Gnjota le zdrzoł na mje, dichającë z vëvarłim
239 5 | V~Jak Remus nalozł na zomkovjisku czorni gronk ~
240 5 | rozegrzoc. Bezroga, nekającë roz na levo roz na pravo z karna,
241 5 | nekającë roz na levo roz na pravo z karna, sladkovała,
242 5 | wodezdrzała wod Lize abo Gnjadigo, na pażęc vëpuszczonich. Gnjota
243 5 | polu. Vjesołą gromadą, jak na bjesadę, nekałasma pod korunovaną
244 5 | lasa.~Rosa jesz stojała na trovje i na paprocach, bo
245 5 | jesz stojała na trovje i na paprocach, bo chmura zelonich
246 5 | mogło. Nogji moje sę slizałë na mechu, ale jô bjegoł dravo,
247 5 | drogę. Anjim nje słuchoł na łupka, chturen znovu vrzeszczoł
248 5 | nje skaleczëc v lecenju, a na wolszka trzęsącô sę wod
249 5 | vlozł jem wobuma nogama na woną krzevą chojnę i zdrzoł
250 5 | i rzeką v gorę.~Bom żdoł na vczoraszi dva kołpje, co
251 5 | ruchna pjerze, ~Cze ji smok na bjołim zomku zamknął złoté
252 5 | njick dobrigo. Lepji jisc na tę gorę naprocem, bo to
253 5 | Vësuszisz sę, Remus, na słuńcu.~Gora po procemnistronje
254 5 | spichem. Nje vjidzoł jem na nji anji drzév anji brzidu.
255 5 | molami po zberku, jak svjece na vołtorzu v Svjęto Jaster.
256 5 | Jaster. Jô bjegł v gorę na szterokach jak kot, jażem
257 5 | bolącé i v kjile skokach beł na gorze.~Ztąd jô vjidzoł daleko
258 5 | njebo modré. Leno daleko na podnjebju svjeceł złoti
259 5 | wuvożoł, że to będze krziż na zvonnjice v Lipnje, chdze
260 5 | naszi do koscoła chadzelë.~Na gorze mjirno beło i cepło.
261 5 | beło, że czubk gorë beł na rębje vesokji a ve vestrzodku
262 5 | Szklił won sę czorno a na brzuchu mjoł bjolé kreskji.
263 5 | kjej jem go vëdobeł, tej na spodku bjelełë kavałkji
264 5 | krolevjonce, bo jô tu stoję na ji zaklętim zomkovjisku.
265 5 | cignę — to mjecz!~Długji beł na siżeń, spiczasti wod kuńca
266 5 | korunovaną jarzębjiną, chterna na ti gorze stoji. A njikomu
267 5 | szkodze.~Tak ma dravovała na mjijovkę.~Jak ma vëlecała
268 5 | za bedłem. A to priskało na vszeternoskji stronë, le
269 5 | Tej Gnjota vcignął wogon i na mje zdrzoł, a jô vjedzoł,
270 5 | gorscë szligę leszczenovą na polc grebą i nją smigoł
271 5 | grebą i nją smigoł z gorë na doł, jakbe probovoł ji gjibkoscë.
272 5 | przë zemji i blészczącë na mje. Ale jô mu njick pomoc
273 5 | serschel v karku i zaczął go ną szligą wokłodac, jaż psesko,
274 5 | A chdzeżes të bivoł?~— Na zomkovjisku!~—A jak të vëzdrzisz,
275 5 | rzece? Krev mje sę zgęsceła na skarnji, jaż scigäło. Napevno
276 5 | larva, co ją Gvjiżdże noszą na strach dzecom ve Vjiliją
277 5 | sobje skazeł wo drzevo! Won na to wodrzekł:~— To cę ju
278 5 | Gnjotę, i zaczął mje karac ną szligą leszczenovą. Jô scesnoł
279 5 | Zdrovas Marija", a pevnje i na "Vjerzę v Boga" bełobe zbjegło.
280 5 | mje pusceł, tej jô podł na zemję i vjidzoł Gnjotę,
281 5 | dreżącigo, jak lestë wolszkji, na chterni Judosz sę povjeseł.~
282 5 | wuczułjem zemni cnjik Gnjotë na kolanje, chturen sę do mje
283 5 | A skorno sę doznoł, że na njego zdrzę, vstoł i strząsł
284 5 | karę nje przëslą wobjadu na pole?~Ale tego wonji jednak
285 5 | cliojen jidącą. Z nją jô na pustkovju mogł sę nolepji
286 5 | daleka:~— Jemus! Jemus! ~Na to jô:~— Pojle tu, Marta!~
287 5 | Tej jem so z bjedą pomogł na nogji i jodł na stojączce.
288 5 | bjedą pomogł na nogji i jodł na stojączce. Marta na mje
289 5 | jodł na stojączce. Marta na mje zdrzała i sę dzevovała:~—
290 5 | dzevovała:~— Czimu të jész na stojączce? ~A jô wodrzekł:~—
291 5 | Ale to minje. ~Tej wona na mje vezdrzala i rzekła:~—
292 5 | Vejle, to won cë jesz guz na głovje zrobjił i cę wokrevavjił?~—
293 5 | të mosz mokré ruchna!~— Na to jô njick nje rzekł, bo
294 5 | przecignęło, to bjicé!~AIe jô na to nje słuchoł, le vësepoł
295 5 | Połovę pocerza pon cë na ten guz wodrechovoł, a jednak
296 5 | cenjô z lasu vëchodzeła na pole, tej jô ju gnął, choc
297 5 | chromo, moje bedło do dom. Na woborze stojoł gbur i wobzeroł
298 6 | Jak Remus szukoł Straszka na pustkovju a v gromadze z
299 6 | gromadze z Martą zaczął chodzëc na nowukę. ~Vjele vodë wubjeżało
300 6 | wurosnje! — Tak movjilë na najim puskovju. Dlotego
301 6 | tile. A Marcijanna, kjej na mje vezdrzała, dzevovała
302 6 | skora a gnot...~Beło to na Matkę Boską Gromnjiczną.
303 6 | Marcijanna kozała mje przińsc na podvjeczork, bo mje njibe
304 6 | vjetrznjokami, chterno zdrzało na sod. A jô sobje mesloł:~—
305 6 | vjetrze klepała v to wokno i na nję jem vlozł, jak kot.
306 6 | sę vjidnjec, żem rozeznoł na bjołi scanje strzelbę zavjeszoną,
307 6 | łożkjem dva rzędë ksążk na policach. Ale Straszka jô
308 6 | poprovdze, zaczął jem sę zibotac na moji vjetvji, żcbe duńc
309 6 | i pusceła, a jô trzasnął na doł jak dozdrzenjałô slivka.~
310 6 | njick nje povjedzoł. Ale na nich kaminjach jô sę stłukł
311 6 | zdrovim rozumem szukołbe slivk na drzevje po Godach?~Na to
312 6 | slivk na drzevje po Godach?~Na to jô mjilczoł, bo wona
313 6 | takji: Kjej jem przëszedł na wobjod, Marcijanna mje czapnęła
314 6 | czapnęła za vłose i vëvlekła na woborę. V ręce wona trzimała
315 6 | rzekłszë, jęła mje wobkładac ną varząchevką. Szkoda ji beło,
316 6 | godzenë, żem muszoł vezdrzec na njego. A won godoł:~ — Jô
317 6 | bjegas jąl sę zibotac ztąd i na wodlev na novą godzenę.~
318 6 | zibotac ztąd i na wodlev na novą godzenę.~Naszedł Mjichoł,
319 6 | Vezdrzële, Mjichale, na tego Remusa. Wutropjenjé
320 6 | rod, bom vjedzoł. żewon sę na tim znaje i że gbur żodni
321 6 | nen. I vej, co sę stało! —~Na to Mjichoł boczlivje vezdrzoł
322 6 | namjenjoné, tego nje mjinje! Na mój głupi rozum, jô jem
323 6 | provdę, Mjichale — rzekła na to Marcijanna.~Njech tede
324 6 | Marcijanna.~Njech tede wod Jaster na nowukę chodzą!~— Przez to
325 6 | szlabizovac a tej stavjac literë na tablicë. Pjisanjô i czetanjô
326 6 | zdało, że vszescë Svjęti na vołtorzu ze mje sę smjeją.~
327 6 | ksądz vjikari v gromadze. Na pojedinkę jô chiże pojimoł
328 6 | ksążka z wobrozkami, chdze na pjerszi stronje sedzoł Bog
329 6 | stronje sedzoł Bog Wojc na tędze, a na zemji Jadom
330 6 | sedzoł Bog Wojc na tędze, a na zemji Jadom i Jeva vestrzod
331 6 | trzimało zgodę. A Pon Bog na to zdrzoł vjecznimi woczoma
332 6 | vëboczi, że mje żevi gorz broł na Jadoma, choc won vej rovnak
333 6 | ze żolącimi mjeczami, a na svjece gorę vzęlë złosc
334 6 | svjętich historiji wuczëc na pamjęc i je povtorzëc moją
335 6 | som Pon Bog z njim godoł na gorze Sinaji!~To povjedzenjé
336 6 | chodzeła ze mną v gromadze na nowukę. Droga na Lipno szła
337 6 | gromadze na nowukę. Droga na Lipno szła vedle naszigo
338 6 | i ji sami nje wostavję. Na to jô ji doł rękę i Dalibog.
339 6 | strachu przed kleszczem, a na wolszka sę trzęsła, ale
340 6 | Trud i Strach i Njevorto, a na chternich dobędze pasturk
341 6 | przenjesc. Ale jak jô ję na brzegu pusceł na zemję,
342 6 | jak jô ję na brzegu pusceł na zemję, tej wona mje nje
343 6 | nje pusceła za rękov, bo na levą rękę wunoszało sę v
344 6 | duktem jidzącë, naszłasma na dużą drogę. Tej jô vjidzoł,
345 6 | puscela mój rękov i rzekła:~— Na drugji roz jô z tobą brodem
346 6 | Vrocivszë sę z nowukji na wobjod, do podvjeczorku
347 6 | chterni v ksążce stoji. Na taką godkę wona sę zdzevjiła
348 6 | v chturen kozoł vrzucëc na spolenjé trzech chłopokóv
349 6 | że wona sina dostanje.~Na to Marta njick wodrzec nji
350 6 | bo mô szadą głovę. Jesz na chujeczce wutchnje.~— A
351 6 | sę z tego spovjadac. Ale na tim nje beło dosc.~Przasni
352 6 | chłopocë. A mje czężko padło na sumjenjé.~— Może to je kara
353 6 | vëmiszlanjé? Jak wona go na vjeczerzą krajała, tej Morcin
354 6 | beł gvesno vënekoł z pjeca na łeb.~Ale Marcijanna mjała
355 6 | przezvjisko?~V tim jô mrugnął na Mjichała, żebe nje vëdoł.
356 6 | toczoni. Ten vjisoł tam na chmjelovim sznurku, a jô
357 6 | długo vjekovoł. Jak wona na mje z njim, tak strzonkjem
358 6 | wobezdrzała, tej cesnęła go na zemję i vëburkła z jizbë.
359 7 | VII~Jak Straszka na pustkovjé vëpuscilë ~i jak
360 7 | Remus valczeł z Golijatem i na njim dobeł. ~Absalon nje
361 7 | zvekł trafjic mój kapelusz, na kjiju vsadzoni, tej jô sę
362 7 | że dobędę. Żdoł jem tede na svojigo Golijata.~Ale njimem
363 7 | njico dzivnigo sę stało na pustkovju. Ticzeło to nigo
364 7 | jisc po Martę i ję zabrac na nowukę. Zegar, połikającë
365 7 | vëzdrzalo jak człovjek. Vszetko na njiin szkleło: i skorznje
366 7 | skorznje vesokji i guze na vampsu i czopk na głovje.
367 7 | i guze na vampsu i czopk na głovje. A kjej jem sę timu
368 7 | lam nji ma.~Tej vëszedł so na woborę. Ale gbur zabroł
369 7 | vjidzoł!~Kobjetë krziknęłë na zjavjenjé sę tego płoszedła,
370 7 | wobrzedlevimi vëmjotł i vëtirzeł na woborę. V wokamergnjenju
371 7 | pomesloł jem sobje i vezdrzoł na zegar. Im sę mocko dzevovac
372 7 | i vëbjegł za Straszkjem na przededvjerzé. A i na woborze
373 7 | Straszkjem na przededvjerzé. A i na woborze sę cecho zrobjiło,
374 7 | Iudzkji i vjedzało, że sę co na pustkovju svjęci.~Ale Straszka
375 7 | Straszka vszędze beło pełno na całim posodłovju. Nekoł
376 7 | vëdobeł i szedł do jezora. Na brzegu leżało vjele kamiszkóv
377 7 | vjidzoł konja Golijatovigo na woborze. — To won gvesno
378 7 | Nade mną dzekô jablonka na mjedze zibotała sę, jakbe,
379 7 | parminje.~Chmurë je skleszczelë na vązkji blevjązkji, jaż ku
380 7 | rolô, pjenjizną płującë na pjosk a szumjącë jak na
381 7 | na pjosk a szumjącë jak na vojnę.~Ale za mjedzą vtorzoł
382 7 | trampanjé kopet końskjich na drodze.~— Jadze Golijat
383 7 | drodze.~— Jadze Golijat na konju! — pomesloł jeiu sobje. —
384 7 | żem mogł rozeznac spjonkji na wuzdze jego konja, tej jô
385 7 | Golijat go scignął i woczë na mje vëtrzeszczoł.~Ale jô,
386 7 | jego krijovkji vëpusceł na ludzi, a posodłovjé całé
387 7 | nami rozsądzi! —~Ale won na mje nje słuchoł, le zębë
388 7 | postąpjic.~Tak won sę zapoleł na licach gorzem vjelgjim i
389 7 | puszczovką przed jego łbem.~Won na to zaklął straszlevje i
390 7 | svoją rękę podnoszosz? Żdrzë na worzła, co go na szłomje
391 7 | Żdrzë na worzła, co go na szłomje noszę! Jô jezdem
392 7 | le sa! Bo choc të do mje na konju i z mjeczem, to jô
393 7 | mjeczem, to jô cę rozcignę na zemji, jak setigo vjeprza!~
394 7 | przegrzecha, co żolnjerzovji jidze na woczë v polu i v lese, be
395 7 | Vjedzoł jô, chdze go klasnę: Na szołmje jego szkleł sę sztołtt
396 7 | glosu, a strzelba vëpadla na zemję. Tej won zchileł sę
397 7 | go drvole podcęlë i spodł na svjętą zemję, jaż jęknęło.
398 7 | jô mjerkoł, że mje scągô na głovje i krev za kołnjerz
399 7 | kołnjerz leci. Njeboczącë na to, jô sę przeżegnoł i dzękovoł
400 7 | przestąpjił do leżącigo na zemji Golijata.~Tak jô vëdobeł
401 7 | mjecz z pochvë, sparł sę na njim, postavjił svoję nogę
402 7 | njim, postavjił svoję nogę na głovę Golijata na znak dobëcô
403 7 | svoję nogę na głovę Golijata na znak dobëcô i przemiszloł.~
404 7 | pustkovjó bjegoł Morcin na dravoka, za njim kurdusoł
405 7 | mje z całi mocë.~Tak jô na njich żdoł.~Pjerszi dobjegł
406 7 | kanąl Mjiclioł. Tak vezdrzoł na leżącigo Golijata, jął sobje
407 7 | płaczem, Straszka domocigo na ludzi vëpusceł a Pana Boga
408 7 | zastąpjił i gp go vezvoł na pojedink. Ale won le sę
409 7 | wuskromjił.~Mjichoł le słuchoł i na mje zdrzoł, jakbe mje jesz
410 7 | Matko Boskô! Skjidłam na njim tramk, skjidłam na
411 7 | na njim tramk, skjidłam na njim varząchevkę! Czeż beło
412 7 | v doł. Za chvjilę spodl na mje pęk słomë jeden i drugji
413 7 | vjidzołjem gvjozdë szklącé na njebje, jak Marcijanna mje
414 7 | njebje, jak Marcijanna mje na sznurku spusceła dvojokji
415 7 | mje poł bochenka chleba na słomę cesnęła i szła.~Trzë
416 7 | dusze, vëlozł z njigo dołu na svjat Boskji.~Krom nocë
417 7 | knopa. Zkądes të sę vzął na tim pustkovju?~Tej nen njibe
418 7 | Martë zrobjilë małigo Remusa na pokozkę. Ale za pustkovjé
419 7 | długo ruszëc nje delë, a na nowukę jô począł chodzëc
420 8 | ji wojc nakłodł mje jich na ranę, wobrzeszeł głovę płotnem
421 8 | przërzuci pjekjelni wogjiń tej na ten roz Smjercë botë kupjisz.~
422 8 | vëpjicô a Mjichoł pozeroł na mje i kjile razi gębę wotmikoł,
423 8 | nje wobjińdze. Kjej jużes na svój głupi rozum dzecinni
424 8 | Mjichol postavjił svjeczkę na stole, vëdobel grebą ksęgę,
425 8 | bo sę znoł, jak doktor, na vszelakjich choroscach dobetku
426 8 | ludzi. Le Marcijanna sę na mje vjedno jisceła, bo ji
427 8 | już sę też żodnim statkjem na mje nje porivała. Navetk
428 8 | Mjichale znovum zaczął chodzëc na nowukę do ksędza.~A kjej
429 8 | Jego. Dlotego Won vëdoł na gorze Sinaji przikozanjé:
430 8 | njepotcevi człovjek nastovoł na cnotę bjałkji, na żëcé bliznigo
431 8 | nastovoł na cnotę bjałkji, na żëcé bliznigo abo na żëcé
432 8 | bjałkji, na żëcé bliznigo abo na żëcé tvoje. I v tim razu
433 8 | puscëc do dom, vzął Mjichala na stron i rzekł:~— Knapsko
434 8 | je gbur pusceł ze służbë, na nowukę pjenjądze be sę nalazłë.~
435 8 | Jegomosc — tego nje mjinje!Na mój glupi rozum jô so wuvożom
436 8 | gnota, to won mô svój szek. Na tim jô sę znaję. Njechże
437 8 | lińcucha nje spuszczima.~Na to ksądz kjivoł głovą, doł
438 8 | vjid i zkąd go brac? —~ ~*~Na pustkovju wodtąd njic sę
439 8 | zamkłi v svoji jizbje, a na dole v czeladni zegar połikoł
440 8 | skłodałë jedna do drugji: jedne na dzeń, drugji na noc. Z dnji
441 8 | drugji: jedne na dzeń, drugji na noc. Z dnji i noci vjązałë
442 8 | zemovi pjeck i latovô robota na wotmjanë.~Stari Mjichoł
443 8 | abo krzikva srogô szolała na svjece, tede Mjichoł, nim
444 8 | vëdobivoł kozłovi rog, na chternim won trąbjic wumjoł
445 8 | trąbjic wumjoł i chodzoł na jezoro. Tam won z rogu trąbjił
446 8 | jednę stronę svjata, trąbjił na dregą. I tak na vszetkji
447 8 | trąbjił na dregą. I tak na vszetkji stronë vjatru.
448 8 | Bo czupła Smjerc gorą na drogjivskaże, ~Vkoło nji
449 8 | rôczba z pod ludzkjigo dachu ~Na łavę prosi pod svój komink, ~
450 8 | prosi pod svój komink, ~Na mjir i spoczink.~Co płacze
451 8 | sąd!~Tak trąbjił Mjichoł na vszeskji szterë nortë svjata.
452 8 | svjata. A bor, chturen naju na tim postkovju navkoł wodgrodzoł,
453 8 | stvorzenja svego, ~Zesłał na svjat Archanjoła cnego ...~
454 8 | njedaje bezpjeku, jaż pudę na jezoro i wotrąbję na zbłądzonigo.
455 8 | pudę na jezoro i wotrąbję na zbłądzonigo. Tej jô vstoł
456 8 | Mjichale!~Jak ma vëszła na przededvjerzé, tej na svjece
457 8 | vëszła na przededvjerzé, tej na svjece beła kurzatva, że
458 8 | procem vjichru vëdobeła jaż na jezoro. Tam Mjichot zaczął
459 8 | vjedno dalij wod brzegu na lod, na chternim kręck tańcovoł
460 8 | dalij wod brzegu na lod, na chternim kręck tańcovoł
461 8 | rękę navprost i pokozoł na mol, chdze rzeka szła v
462 8 | wustąpjił pola. Przez to jak na dłonji vjidzec beło wolszkę,
463 8 | mjerkjem. Tam dosc daleko na jezoro stojała wotvartô
464 8 | dalszich stron, bo nje szedłbe na wonę wolszkę, vjidzącë,
465 8 | navroceło z drogji, le nekało na dravoka ku wolszce. Na to
466 8 | nekało na dravoka ku wolszce. Na to Mjichoł sę stanovjił
467 8 | mosz młodszé nogji. Bjegej na dravoka i go navrocë, bo
468 8 | przez gapë rozczepranim. Na plecach jakbe mjoł gorb.
469 8 | gorb. Ale kjej ma ju naszła na sę, tej jô sę doznoł, że
470 8 | długą brodą i tłomokjem na plecach. Tak jô rzekł:~—
471 8 | v przerębli.~Ale won le na mje zdrzoł i nje wodrzekł
472 8 | tam chdze żdoł Mjichoł na lodze. Nen, skorno go wuzdrzoł,
473 8 | Njeszczestlevi, jakżes mogł na nę wolszkę zavrocëc? Wutonąłbes
474 8 | chvała! Jô mesloł, że jem na polu pod Lipnem.~—Tos të
475 8 | żëcô. Ku reszce vezdrzoł na mje i sę pitoł:~—A ten dobri
476 8 | ręce sciskac, jak mjedvjedz na postronku wu cegana.~Ale
477 8 | sebje i szła do pustkovjô. Na woborze rzekł Mjichoł:~—
478 8 | bądze Pon Bog pochvaloni!~—Na vjekji vjekóv. Amen! — wodpovjedzała
479 8 | vjara tego bronjiła.~Naszi na pustkovju go ju znelë z
480 8 | blevjązkji i co ludze jinszigo na vsë potrzebovelë. Na naju
481 8 | jinszigo na vsë potrzebovelë. Na naju pustkovjé won mało
482 8 | komorze wuszekovała do spanjô.~Na dregji dzeń na wobjod jeszcze
483 8 | do spanjô.~Na dregji dzeń na wobjod jeszcze żid beł,
484 8 | majątku vjelgjigo, co go na mojich plecach noszę, vszetko
485 8 | do zegarkóv i szelkji. A na spodku mom ksążkji, takji
486 8 | czetoł v ji planece, że na Trzë Krole vdovc po nję
487 8 | napjisané stoji. Zaru vëszukom.~Na to Marcijanna zaczęła go
488 8 | czornimi woczoma bleszczoł na vszestkji stronë i trząsł
489 8 | mjecha pjękną rożovą stążkę, na dva polce szeroką, trzimjącë
490 8 | svojigo mjecha i powukłodoł na łavje przë pjecku. Ku reszce
491 8 | mjesce nje przedadzą le na vogę złota. Bo jich nji
492 8 | drukarnji. Som krol ję czetô na kratochvjilę svoji krolevskji
493 8 | zveczajnô ksążka! ~A żid na to:~— Co Mjichoł movji!
494 8 | złoti wopravë, chocbe i na dijamańtovą zasługivała.
495 8 | Vez, Marto, wode mje na znak podzękji za to, żesta
496 8 | z tatkjem mje nę brozdę na głovje vëlekovała, chterną
497 8 | chterną mje Golijat vëworoł.~Na to Marta:~— Bog cë zapłac,
498 8 | z łaskji, tej gvesno nje na to, żebe to żid v mjechu
499 8 | Vjarë svjęti mjoł v ręku. Na pjerszi karce czetoł jem
500 8 | sedzoł pravje v chlevje na mojim łożku. Wokoma Liza
1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-2000 | 2001-2500 | 2501-3000 | 3001-3383 |