Chapter
1 1 | czężoł, nje zavodzoł, a kjede szedł v perzenë, tej v kjile pocerzi
2 1 | Navkoł Remusovi karë hańdel szedł wod samigo zavjitra...~Ludze
3 1 | wuvożnje i Remusovji i ksążce i szedł, ksążkę v kjeszenji, zopłatę
4 1 | pjerszi roz bivoł.~Kjej jem szedł na vesokji szkołë v svjat,
5 1 | krose. Naprocem pod gorę szedł dużi sod a nad sadem stojoł
6 2 | vjidu mjesądzovigo, chturen szedł przez wokno na szkląci chrzebtë
7 2 | sznurach. A pokąd bjegas szedł roz ztądka i nazod, vjedno
8 3 | pospode kozą brodę. Chtobe szedł ve vjeczor, mogłbe mjec
9 3 | Ale njicht tam rod nje szedł, bo v połnjé i v nocë njico
10 3 | krose. Po procemnim brzegu szedł v gorę bjołi zomk. Scanë
11 4 | Ale jô bełbem rod z njimi szedł, Tak jô mrugnął na Mjichała,
12 4 | za sobą dom i mjejscé i szedł v sviat cuzi. Ale za njim
13 4 | sę nje rozbjegł anji nje szedł v szkodę. —~Tak Gnjota wostoł,
14 4 | jem tero przesunął rov i szedł pod dużimi drzevami, beło
15 4 | sę nje dzarla! — ~Tede jô szedł dalij. Krze sę skuńczełë,
16 4 | licami na plece vëkrąceło.~Szedł jem przeką nich paproci,
17 5 | won minął Gnjotę i mje i szedł v las, njick nje rzekłszë.
18 5 | njego le połova wostala, ale szedł, wobrocającë sę co zamanąvszë,
19 5 | Ale gbur cesnął szligę i szedł precz. A jô sę poceszoł
20 6 | Mjichoł i jô. Bełbe i Mjichoł szedł, ale wob zemę vlazło jimu
21 6 | njico do povjedzenjô.~Tej jô szedł. V czeladni jizbje stari
22 6 | vjedzec.~Za brodem vedle zomku szedł jakbe szerokji dukt, le
23 7 | puszczovka. Jô ję vëdobeł i szedł do jezora. Na brzegu leżało
24 7 | jajo. Te jô vzął do torbë i szedł kavałk drogji do Lipna,
25 8 | Njeszczesllevi człovjeku! Kjejbes beł szedł dalij jak dotąd, bełbes
26 8 | roboce vjeczorami.~Żid, njim szedł svoją drogą, przëszedł do
27 9 | chturen parminjami zelonimi szedł gorą mojigo łożka, jak na
28 9 | jezora. A jô po tim lese szedł nobożno jak v koscele, jażem
29 9 | trzë chojnë przë studnji. Szedł jem noprzod na ne chojnë,
30 9 | z komina gburskji chatë szedł v gorę i na komin, co ze
31 9 | przëwoblekłë ruchna? Cze ten dim szedł modrzejszi pod njebo?' Cze
32 9 | tak mje spac nje dało — i szedł jem po moje botë do zomkovjiska,
33 9 | njedzela, tej jô z Martą szedł do Lipna do koscoła. Pon
34 9 | jak Anjoł Bożi. Wokoma ji szedł peszni pon młodi. Z tim
35 9 | wona ju nje przińdze!~I tej szedł jem v doł.~Po rzece tańcovałë
36 9 | Będzë cecho i spji! ~Jak jem szedł przez łąkę, chdze stojalë
37 9 | vszeskji sełë vzął do gromadë i szedł wostrzij, bom vjedzoł, że
38 9 | Ale na vjeczerzą jô nje szedł, le prosto legł v łożku.
39 9 | Ale po wobjedze jô znovu szedł do robotë, bo przë procë
40 9 | zeloni vjid wod mjesądza szedł przez wokno nad moję leżą,
41 10| będze po vszetkjimu. Tej szedł jem do koscoła. Ksądz pravje
42 10| ale njiżoden pocerz nje szedł mje z dusze. Le vstec zdrzoł
43 10| mojich bluznję. Ale wod wokna szedł grubi parmiń vjidu ku Njimu,
44 10| podkorbjac. Na to żem vzął sę i szedł, bom so wuvożoł:~— Tero
45 11| njeprzijocelu!~Vzął jem sę i szedł na woborę. Tam za płotami
46 11| v nocë wujodałë i trzosk szedł wod chleva jak grzmot. Cuż
47 11| smutnô, ale cechô. A jô szedł do dom znaną Lipińską drogą,
48 13| wostelë, żebe bronjic.~Chtobe szedł pod wustrzechę woboczëc
49 13| vanożenjô po polu. Tak jô szedł przez woborę i dzivno mje
50 13| pomeslołjem sobie.~Tej szedł jem prosto ku nim trzem
51 13| strzimała. V takjich meslach szedł jem na woborę.~Ale tu na
52 13| womona.~Tak jô sę vzął i szedł do czeladni. Tam sedzała
53 14| takji słova, alem se vzął i szedł. Kjej jem skrzepjącë veszedł
54 14| chturen jak ze za scanë na mje szedł:~— Të jezdes ten, co na
55 14| po chterni të bes dalij szedł ku kłąbkovji. Bo cebje vëbrała
56 14| kjej będze trzeba.~Tak jô szedł, a dzivné mesle mje po głovje
57 14| vzął jego robotę na sę i szedł dalij jego drogą Vjem jô,
58 14| le ręką doł znac, żebem szedł.~Beła to sobota, kjej przëszedł
59 14| jem dobrze, że dim svjece szedł za njim. Chori doł znak
60 14| i podparł jich mocą. Im szedł przed jich vojskjem jak
61 14| nortu i połnju. A proch szedł ku zemji, jak rój gvjozd,
62 14| doł mje ręką znac, żebem szedł.~Tak jô szedł do svoji robotë,
63 14| znac, żebem szedł.~Tak jô szedł do svoji robotë, ale dusza
64 14| co ręce robją. Kjej jem szedł na vjeczerzą, tej letkji
65 15| tvoje mito.~Vstoł pon i szedł a jô vstot za njim, pochvoleł
66 15| Bjej z Bogjem!~Tak jô szedł.~Pod trzema chojnami jesz
67 15| jem vstoł, przeżegnoł sę i szedł v Jimję Boskji. Drogam vzął
68 15| roz tak czężką mjała vogę. Szedł jem przez las pomału, a
69 15| tatk, chturen beze mje be szedł na ponjevjerkę i żebem sę
70 15| czimu i jak.~I vzął jem sę i szedł mocnimi krokami do brodu.
71 16| krev vjinem. Jak ve snje jô szedł ze żedem stopjenje v gorę
72 17| je tak jak z nim żedem. — Szedł żid nocą przez las a beło
73 18| to robjic?~Ale Trąba nje szedł za moją radą, le sę jisceł.~—
74 18| Dobri Trąba! Na svój sposob szedł mje v pomoc ze svoją kanoną.~
75 19| wurvje. Ale krom tego jô szedł, bo tak ju pevno ve virokach
76 19| Dziso jesz nje vjem, czemum szedł na takji przëroczenjé. Znac
77 19| łiszczala sę kosa. Ale nje szedł za nami, lev stron na pola.~ ~
78 20| le vzął i ze skrzepjicami szedł i z trąbą, chdze nije lubjilë.
79 20| vesoko i przidkjim spichem szedł do gorë. A na gorze krom
80 20| kańtą lasu pod drzevami.~I szedł przede mną vesoką wurzmą
81 20| remję i vjelgjimi krokoma szedł ku mje. Jak naszedł na trzë
82 20| grac kopjicë sana?~— Jô le szedł woboczëc do czoma, cze go
83 20| jezora długjimi krokoma szedł v las, a jô vzął sę i zapoleł
84 20| sę podzoł vaspon Mucha?~— Szedł v las i nje kozoł patrzec
85 20| povjedzoł. Tero won pevno tam szedł, ale jô bem njikomu nje
86 20| Pustkach. Vaspon be gvesno szedł na vëbavjenjé zaklętigo
87 21| przed svjętim krziżem i szedł do dom letkji i bez czężoru.
88 21| jak vjeczor kanął, tej jô szedł smjało na mjasto, bom też
89 21| krol jezora je vmjesce? Szedł jem jeszcze v meslach dalij,
90 21| beło na głovę spadło.~Tej szedł jem dalij, jaż mje zatrzimało
91 21| zatrzimało vjesołé tovarzestvo.~Szedł Trąba, pod kożdą pochą mjoł
92 21| wodrzekl Trąba — to bes szedł jak svjeca do njeba.~Ale
93 21| Mom! — rzekł jem.~Tak won szedł ze mną, a jô mu povjodoł:~—
94 21| dżadovji.~Vaspon przez chvjilę szedł jak njemi wokoma mje, tej
95 21| mje rękę, wobroceł sę i szedł.~ ~
96 22| wobroz v bjołim zgle daleko szedł przed nami. Jesz słonuszko
97 22| wusodł dlo wodpoczinku i nje szedł v gromadze z kompanjiją
98 22| karno wovjeczk za pasturzem, szedł nasz lud. Strzod njego stari
99 22| uwodbjijało jezoro, a spjev szedł na ceché vodë jego i rozlegoł
100 22| cecho, bo mje dzivni zib szedł przez kosce.~Tej na drzevje
101 22| nogoma ludztva ruszeł sę i szedl za kompanjiją jak chmura
102 23| sznurem i vzął drugą i z njimi szedł do karczmë. Tak Leon sobje
103 23| Rzekłszë tak Trąba vstoł i szedł. A jô wostoł som i za jego
104 23| ricerz młodi długjimi krokoma szedł v cemną noc.~Anjoł Stroż
105 23| Boskji na dalszą drogę. I jô szedł podzękovac Matce Boskji,
106 23| slode. Mjedze kompanjiją szedł Leon wobcerającë chdzeroz
107 23| wokrągłé woczë jak bulvë i szedł prosto na Leona. Wo reti!
108 24| won vzął mje pod remję, szedł kjile krokóv, stanovjił
109 24| jego pjękné granjé.~Tak jô szedł z njim im mu wob drogę wopovjodoł
110 24| prożną przëvjezę. Rod bem szedł z tobą i krolem jezora v
111 24| povjedzoł Stach.— V kompanjiji szedł takji vëstavjinoga, chternigo
112 24| vzął mój mjech na plece i szedł. Trąba vëszedl za mną i
113 25| vaspanu, a won tak povjodoł:~— Szedł jem v stronę, podlug moji
114 25| zjodł resztę mojigo chleba i szedł v drogę.~Tego vjeczora jô
115 26| wuvożają za wobrazę.~Tej won szedł. Le jô nje dboł wo tę wostrzegę,
116 26| przë pasach. Mój hańdel szedł chvalebnje. A kjej chto
117 26| głovą, położeł go nazod i szedł. Ale za mołą chvjilkę won
118 27| Vjidzisz, Remusku, pocużes të szedł z najigo pustkovjô mjedze
119 28| żem vłosną wod njich volą szedł v svjat i serca jich zranjił.~
120 29| z kalvariji vejherovskji szedł v gromadze z krolem jezora
121 29| woczoma jesz nje vjidzoł.~Szedł jem tede za dozeroczem,
122 29| le vzął jem sę jak beł i szedł na ten poląci znak mojigo
123 29| Lod trzimoł dobrze, kjedem szedł na drugji brzeg. A kjedem
124 29| jem strzelbę na zemji i szedł dalij. Tero wonji wod razu
125 29| vińdzesz, le pudzesz tam, chdze szedł przed tobą krol jezora...~
126 31| Klemantina a jich szlachem jô szedł, pchającë moję karę przez
127 31| duszę. 1 tero spjik mje zaru szedł na woczë.~ ~
128 32| noglębszim sklepje. Wod lukji szedł tero v głębją gorë gonk
129 32| zchilac barzo. A nogoma szedł jem jaż do kolon v vodze.
130 32| jem sę też doznoł, zkąd szedł nen vjid, chturen sę nom
131 32| nę podzemną lukę. Noprzod szedł jem jô, tej Trąba, trzimająci
132 33| Trąba doł sę namovjic i szedł na rozpravę ze svoją bjałką...~
133 33| że krom vjidu, co z gorë szedł, jesz wostrô plama sę kładła
134 33| Trąbę, a jô nje czekającë szedł i wodłożeł vjelgji żelazni
135 33| zib strząsł. Tej vstoł i szedł do kuchnji, njibe to sę
136 34| Krauzego arasztovelë. Jak Remus szedł ~ze Zobór bez woddzękovanjô. ~
137 34| vłodze, żebem jak norechlij szedł do krajóv katolickjich,
138 34| njeprzijoceli dreżąci kraj i szedł wod vołtorza precz.~Jesz
139 35| ksążąt kaszubskjich i jak szedł na zochod przez Żarnovjickji
140 35| szkolnigo. Tak Trąba vzął sę i szedł. Kole Gód kanął Trąba zos.~—
141 35| sobje na głovę vëloł i tej szedł grac pod woknem dzevczęca,
142 35| częższi terminë.~Tak Trąba szedł.~Prożno won też po Godi,
143 35| njigdze njezabavjił, le szedł na Mszą Svjętą do koscoła
144 35| namjenjił. A jô pochvoleł Boga i szedł.~Wodtąd szedł jem brzegiem
145 35| pochvoleł Boga i szedł.~Wodtąd szedł jem brzegiem morzô po vsach
146 36| przënjosł służka jodło i szedł. A ma, jakżesma sę najadła
147 36| movjił: Derda. Jak służka szedł, tak Trąba wobroceł sę z
148 36| chrapjącë, jak mjedzvjedz, szedł na Trąbę, chturen ze strachu
149 37| Zavstidzeł sę Trąba, a pon szedł dalij i wodemknął dvjerze
150 38| tej rzekla, jakbe głos szedł z daleka, wod jinszi wosobë:~—
151 38| krose. Po procemnim brzegu szedł v gorę bjołi zomk. Scanë
152 38| straszni vjeczor.~Trąba szedł, jiscącë sę za mną przez
153 39| kompanjiją po roz pjerszi szedł do Vejherova i wuzdrzoł
154 39| vëzdrząci jak chrząszcz, szedł człovjek v spiczastim kłobuku
155 39| cebje, ksążeczko, do mje szedł za dzecinnich lôt! — rzekł
156 40| chternim stojoł komin. Nje szedł ten komin przez dach jak
157 40| vód morskjich. Ku lądom szedł dim z dachóv chędogjich
158 40| njim Derda.~— Vzął jes sę i szedł po ni straszni nocë! rzekł
159 41| wotmjenjiło. Rok za rokjem szedł ve vjecznosc, a jô wobchodzeł,
160 41| I rozpłakoł sę Trąba i szedł.~A i mje sę chdzeroz zdovało,
161 41| Trąba nje chdze jindze będze szedł le na Juszkji, dokąd ma
162 41| cął jak żogovkami. Tak jem szedł dalij, srodze zajisconi
163 41| przëvjezłë Czernjika?~Tej jem szedł dalij. A na svjece beło
164 41| pełnim zemnich gvjôzd.~Szedł jô tede i szedł, ale znovu
165 41| gvjôzd.~Szedł jô tede i szedł, ale znovu co dzivnigo sę
166 41| jednim lasem i drugjim.~I szedł jem dalij godzenę i dłużij.
167 41| chternąm przeszedł. Żeli jô szedł prosto, to bełbem muszoł
168 41| też zrobjił.~Alem znovu szedł dobrą godzenę i dzivno mje
169 41| pod lasem. Tęde won gvesno szedł, be las go wod vjatru zastovjol.
170 41| wo vłosnim wumęczenju i szedł dalij. Ale za kjilkanosce
171 41| jego skrzepjic i vzął sę i szedł ku Vęglikovjicom. Całé wumęczenjé
172 41| dovoł leżnosc rąganjô?~ Szedl jem tede do dvjerzi, ale
173 41| pjekła mjedze vami sedzi.~Tej szedł jem nazod v tę noc mrozu
174 41| noleżi.~Vzął jem sę tero i szedł svojim szlachem nazod. Zbłądzec
175 41| na drogę do Vęglikovjic i szedł jem po mojim szlachu, vjidnim
176 42| beła barzo spokojnô, a jô szedł z karą. chdze mje woczë
177 43| samigo dnja vzął jem sę i szedł. Naszedł czas ju vedle połnjô,
178 43| skovronk gvesno vjedzoł, że jô szedł vezdrzec na wostatni kvjatë
179 43| gospodarzeł i dopjeru beł szedł na wobjod.~Za lasem jô vëszedł
180 43| vjidzisz, cobe przodk czołna szedł procem valom, bo jinaczi
181 44| v meslach vzął jem sę i szedł dalij.~Na rozestajnich drogach
182 44| vjińce i kvjatë Za njim szedł z vjelgą statecznoscą przewodzani
183 45| to Marta. Tak jô vstoł i szedł ji naprocem. Dvaji knopjicë
184 45| dalij!~ Ale jô sę vzął i szedł do dom, bo mje vjelgô njemoc
|