Chapter

  1 1 |         Dzeń i noc robjima służbę: cze pon naju legnje v gęstim
  2 1 |         legnje v gęstim chvarznje, cze v brzedzastim lese, cze
  3 1 |            cze v brzedzastim lese, cze też po cecevji vleze pod
  4 4 |            na zomkovjisku, Remusu, cze nje? —~Jażem wuzdrzoł nę
  5 5 |        vrzeszczoł v dużim strachu, cze kleszcz nje jidze. Łąkę
  6 5 |    krolevjonce novjinę przënjese? ~Cze nad dużą vodą svoje bjołé
  7 5 |        svoje bjołé ruchna pjerze, ~Cze ji smok na bjołim zomku
  8 6 |     reminjem, bo v głovę, Bog vje, cze strzimosz.~I tak jem zrobjił.~
  9 7 |          setigo vjeprza!~Nje vjem, cze won moję godkę dobrze rozumjoł,
 10 7 |        moję godkę dobrze rozumjoł, cze nje. Alem to vjidzoł, ze
 11 9 |         serca nabjegô, i nje vjem, cze to mój Anjoł Stroż mje tam
 12 9 |         Stroż mje tam naprovadzeł, cze też złô pokusa jakô, co
 13 9 |        pola, nje vjedzoł jem razu, cze jem doma, cze nje.~ Bo svjat
 14 9 |            jem razu, cze jem doma, cze nje.~ Bo svjat mje sę wodmjenjil
 15 9 |         jesz dzis przed połnjim. — Cze te drzevjęta njedzelné przëwoblekłë
 16 9 |     njedzelné przëwoblekłë ruchna? Cze ten dim szedł modrzejszi
 17 9 |       szedł modrzejszi pod njebo?' Cze jezoro sę szkleło milijonami
 18 9 |     szkleło milijonami dijamańtóv? Cze njebo novą krosą pomalovał
 19 9 |            po njim chmurkji bjołé? Cze bor, vjększigo vząvszë dechu,
 20 9 |           czubë chojeczk i wolszk, cze krolevjonka moja nje jidze.
 21 9 |          na njim, trampk skjidłam! Cze mje, Boże, korzesz, że nje
 22 10|       Jesta va ze sobą zakantrani, cze nje?~Ale jô sę mocko dzevovoł
 23 10|   zdzevovanjô, wuvożającë sobje:~— Cze naszigo Remusa brzmjel kąseł,
 24 10|      naszigo Remusa brzmjel kąseł, cze mu gzel wob wuszë brzęczi,
 25 10|            gzel wob wuszë brzęczi, cze też sę wupjił, jak to chdzeroz
 26 10|           A jô njevjedzoł: Smjerc, cze wukozka, cze zvjerz njebivałi,
 27 10|   njevjedzoł: Smjerc, cze wukozka, cze zvjerz njebivałi, co dovnji
 28 11|      mjarąm njimogł sobje vdarzëc, cze jem go tam pjervji kjede
 29 12|           mje pocechë, bo njevjem, cze wucignę jadra.~— Nje mdzesz
 30 13|        dobrą miną. Bëlë to Szvedzë cze też Francuze. Delë wonji
 31 13|          Nje vjedzołbem povjedzec, cze nen cepłi vjid v jego chace
 32 13|         jego chace bjił z kominka, cze ze spjevë i povjôstk Mjichała,
 33 13|        spjevë i povjôstk Mjichała, cze też wod skarnji Martë, vjęząci
 34 13|          po stodole, be sę doznac, cze dosigną do zimku i cze jochem
 35 13|             cze dosigną do zimku i cze jochem nje navjedzi pustkovjô.
 36 13|         będzesz robjił do smjercë? Cze wostanjesz tu, służącë vjernje
 37 13|      vëvjezą na smętorz v Lipnje ? Cze pudzesz v svjat, tam za
 38 13|          za płotu chodzel zazerac, cze won so czasem v nocë vjidu
 39 13|       Boskô! — pomesloł jem sobje. Cze jô może jem v spjiku, cze
 40 13|          Cze jô może jem v spjiku, cze mje sę snjije? Jak długo
 41 13|            Vezdrzoł jem na slivkę, cze bem po nji, jak wonge, nji
 42 14|       słudzë krolevskji i szukelë, cze mje njima, be mje postavjic
 43 14|     mjętkji rozum zgęscëc. Bogvje, cze co skurała. Ale jô cë dom
 44 14|          coc rzekę dziso. Bog vje, cze jesz roz przë takji sele
 45 15|         pozerała, jaż won rzekł:~— Cze to poprovdze pon Jozef,
 46 16|            muszisz detka zarobjic. Cze të chcoł v służbę vstąpjic
 47 17|       ludze movją, że tam stroszô. Cze të jes bojąci, Remus?~—
 48 18|     wopjeka Boskô nad nami: movji, cze krol pruskji abo ruskji
 49 18|           mje, kjej jes go sę jął, cze të czuł mjęso i gnotë?~—
 50 19|           Të jezdes nasz złi duch!~Cze won v mojich woczach też
 51 19|       Czernjik, beł won to jistnje cze też v jego postaceji jakji
 52 20|          będą szukelë, a chto vje, cze i kjede naju przetrzimają?
 53 20|        polcem na łączkę i rzekł:~— Cze mje le sę tak zdaje? Ale
 54 20|           szedł woboczëc do czoma, cze go voda nje zabrała.~— To
 55 20|          jaż tu na Vdzidzką Pustą? Cze va może też co przeskurzeła
 56 20|          paraluż ruszeł i chto vje cze żije.~Vaspon vezdrzoł z
 57 21|          staceji będzemë rozvażac, cze napjic sę jingveru, cze
 58 21|            cze napjic sę jingveru, cze gorzkjigo, cze też szuremeju?~
 59 21|           jingveru, cze gorzkjigo, cze też szuremeju?~Klarneta
 60 21|           nje zdradzi, bo won som, cze Złi Duch na jego służbje
 61 22|           rozpitivelë sę wu ludzi, cze nji ma strzode kompanjiji  "
 62 23|           sę v kompanjiji dopitac: cze nje znają Prdzonka z Lipusza
 63 24|             jak wuvożosz? Vorto to cze nje vorto?~Tak jô vezdrzoł
 64 24|           prava — rzeczë: Vorto to cze nje vorto?~Zkąd mje sę wod
 65 24|           Ha, ha — smjoł sę Trąba. Cze Czernjik, cze jakji jinszi.
 66 24|            sę Trąba. Cze Czernjik, cze jakji jinszi. Vszescë ti
 67 25|           wobskacëc, ale nje vjem, cze tu chdze nje mjeszko lesni,
 68 25|        Wostanji tu i sę rozezdrzë, cze be sę nje doł jakji dach
 69 25|       kapje. Jô podińdę cknjenjim, cze nje nalezę jezora. Vëtrafjic
 70 25|         vzął jem nadstavjac wucha, cze vaspon nje jidze. Ale jô
 71 25|      vjęcorkji vëłożilë. A vątpję, cze sę dovjedzą v żëcu, że zrobjilë
 72 26|           dzivno, bom so wuvożoł:~—Cze takji njekara kupji ksążkę
 73 26|     litanjiją. Ku reszce pitoł sę, cze jô jezdem tim jistnim, co
 74 26|          przëznoł, tej mje pitelë, cze jô vjem, żem dziso na renku
 75 27|         poprovdze muszoł nameslec, cze jô jezdem tim Remusem, chturen
 76 27|            Panem Bogjern v zgodze, cze też takjim vistępcą, jakjim
 77 27|         wurągovjisko pitac kozelë, cze jô, Remus, z tim virokjem
 78 27|       vjęcij mje sę ju nje pitelë, cze jô z virokjem spokojni.~ 
 79 28|          sę dzirżko, bo chtuż vje, cze naszi bjedë nje będze dłużij
 80 28|          wu Neumana. Bo chtuż vje, cze to nje belë pjenjądze za
 81 28|       gromadze, bo srodze sę boję, cze të sobje som dosz radę.
 82 28|       pitoł mje sę dozerocz sodze, cze bem mu nje chcoł na woborze
 83 29|            pjisanô, przińdę do vas cze v cemni nocë, cze v dzeń
 84 29|           do vas cze v cemni nocë, cze v dzeń bjoli...~... Podej
 85 29|  bohaterstvo jedną chvałą sę poli: cze wono vołtorz mô v rebackji
 86 29|      vołtorz mô v rebackji pjersë, cze pod szarfą ricerza...~Ledvom
 87 31|          ze strachu, nje vjedzącë, cze ve vojnje z Francuzem dobędą,
 88 31|         vojnje z Francuzem dobędą, cze nje. Bo skorno dobelë, tej
 89 31|        sztukę bedła, be doznac sę, cze jô zdatni na vojoka. Co
 90 31|       Postój kąsk, Remus, i zdrzë! Cze të tam pod drzevami na pravą
 91 31|          mu zdrzë dobrze na nogji, cze może jedna nji mô sztołtu
 92 31|            Ksądz na to wodrzekł:~— Cze të jezdes paneszką dlo wochotë,
 93 31|      vanożącą ze strzelbą po polu, cze też corką njesposobnigo
 94 31|         nalezlisce krijovkę wojca, cze won vom ję povjedzoł?~—
 95 31|          povjedzoł svoją krijovkę, cze cë też do rękji nje doł
 96 32|     przëszło do głovë:~— Chto vje, cze sin jego bełbe z taką poczestnoscą
 97 32|    przëboczała z postavë i wurodë? Cze nę krolevjonkę, chternąm
 98 32|     wokjenku v mjesądzovim vjidze? Cze moję krolevjonkę ze zomkovjiska
 99 32|           brodem v głębokjim lese? Cze też serdeczné vezdrzenjé
100 33|        panna Klema dała nom vjédzą cze momë sedzec zataconi v jomje
101 33|     zataconi v jomje krola jezora, cze vińsc na dzeń Bożi. Tim
102 33|             Vjidzisz falę v morzu. Cze vjesz, czimu jidą po vjidomich
103 33|           wucekła. Tero sę pokoże, cze zchova krola jezora je pevnô.~
104 33|          lukji nje  zdradzałë nom, cze vszescë wodjechalë, cze
105 33|            cze vszescë wodjechalë, cze też wostavjilë jaką vartę.
106 33|          Jak vë meslice, jegomosc? Cze uwonji be sę na takji gvołt
107 34|           żdelë ludze na czołnach, cze ksądz jim kozanjô nje povje.
108 34|          że szukô ksędza Krauzego. Cze to po provdze vaju przezvjisko?~—
109 34|            na Trąbę, żebe vjedzec, cze też ksądz szczestlevje dostoł
110 34|        prziczinë, żem sę strachoł, cze mscëc sę na mje nje będąi
111 34|          Pitom sę tede karczmarza, cze ve vsë sedzi jakji szandara.—
112 34|            z przezvjiskjem Krauze, cze nje? Ale rzeknjice żevą
113 34|       przededvjerzu. Ale nje vjem, cze będze chcoł vaju zabrac
114 35|          nji mom vëcigac? Vjerzisz cze nje vjerzisz, ale na Szulistka
115 35|           zadoł mje pitanjć: Vorto cze Njevorto? — a ku reszcc
116 35|        jesz nje zdarzeło, żebe pon cze bjedni zamovjił Mszę Svjętą
117 35|        jeszcze jezdes. Rzeczë mje: Cze vjęcij v tvojich stronach
118 36|            bojoł i rzekł:~— Panje! Cze vë jesce jakjim vesokjim
119 36|          jakjim vesokjim szandarą, cze też minjistrem krola pruskjigo,
120 36|        minjistrem krola pruskjigo, cze też sędzim abo noveższim
121 36|    chcołbem vas wobrażëc pitającë, cze vë nje jesce może samim
122 36|   povjedzoł, ale nje bełjem pevni, cze może nje rągô. AIe Trąba
123 36|        trafji, i wod razu vëcknje, cze tam spodkjem je kaszubskô
124 36|       spodkjem je kaszubskô skora, cze nje? Zeli tak, to njeszczestlivimu
125 36|          njemjecką skorę woblekac, cze wona jim pasuje, cze nje.
126 36|     woblekac, cze wona jim pasuje, cze nje. Przez to njepotrzebno
127 36|           jistamańtnje nje vjedzoł cze ma są v pjekle cze nje,
128 36|         vjedzoł cze ma są v pjekle cze nje, cze to służcë, cze
129 36|            ma są v pjekle cze nje, cze to służcë, cze czortë. Choc
130 36|            cze nje, cze to służcë, cze czortë. Choc to mje rovnak
131 36|         jem wuvożoł sobje: — czort cze nje czort! — Napluł jem
132 36|                Czeva wobarchnjała, cze też vaju vëpuscilë z głupigo
133 36|            na sedzączkę i pitoł:~— Cze va poprovdze nje są djobłë
134 36|      wurlopje v ludzkji postaceji, cze też człovjekjem, stvorzonim
135 37|        Kaszubë v Pomorsce. ~Malorz cze też Czernjik? ~ ~Długjimi
136 37|          Bo jakuż chcesz rozeznac, cze to morus z Afrikji, cze
137 37|            cze to morus z Afrikji, cze czort z pjekła vëpuszczoni,
138 38|      Sorbskjigo. Ale Złé jich vje, cze to le nje je takji rąganjé.
139 38|         Nje bełbem mogł povjedzec, cze mje sę snjije, cze to java.
140 38|      povjedzec, cze mje sę snjije, cze to java. Ceszô panovała
141 38|   Gorzełasta sę gvesno na mje! Ale cze jô nji mjoł provdë, że tu
142 39|         svjata, le dziso nje vjem, cze strzimom. Gvesno nen czorni
143 39| woprzestało a ma vëstovjała wuszë, cze sę znovu czuc nje dô. Nje
144 40|     kłobukjem na głovje. Czort ten cze człovjek trzimoł drąg v
145 41|        pjekła. Nje vjem jesz dzis, cze won to nje beł nim pjekjelnim
146 41|            nim pjekjelnim malorzem cze nje, tak wonji za sobą szlachują!
147 41|      smjegovi pusti, nje vjedzącë, cze woczë człovjeka vëprovadzą
148 41|     człovjeka vëprovadzą do ludzi, cze też ducha wostavji v tim
149 41|        wokoma mje jak v wogroszce, cze to wod zibu, cze też uwod
150 41|        wogroszce, cze to wod zibu, cze też uwod strachu, tegom
151 41|       przëchodzeło mje do głovë:~— Cze może ta Smjerc na drodze
152 41|          nje njesła kose na Trąbę, cze też zataconô żdała na mje
153 42|            bom vjedzoł. że prędzij cze pozdnji z Trąbjiną sę rozińdę.
154 42|           të poprovdze wod rozumu, cze to le takji babskji bojanjé?~
155 43|        czestô, jak voda ze zdroju.~Cze to bełë dnje, cze też tidzenje
156 43|          zdroju.~Cze to bełë dnje, cze też tidzenje długji, com
157 43|        jakbesma sę pitac chcała:~— Cze krom nas dvoje jesz są ludze
158 45|           czuprinë v modri uwoczë, cze v njich nje wuzdrzę skrë
159 45|         Jozva na smętorz v Lipnje. Cze tam też jesz nad jezorem
160 45|            na pustkovju. Chto vje, cze wone nje bełë krom vszeskjigo
161 45|       najedno z naszich pustkovji. Cze wod trzęsenjô voza cze też
162 45|             Cze wod trzęsenjô voza cze też z jinszi prziczinë ruszeł