Chapter

  1 1 |         wutropjenjé. Kożdi gospodorz doł jimu z kuchnji miskę bulev
  2 1 |            Pon Bog mu wod wurodzenjô doł taką skazę v jęzeku, że
  3 1 |      wobdzartigo i bjednigo, chturen doł sę woszukivac i wokradac,
  4 1 |           Ale won żodni na njich nje doł wuvogji — jak wonegde na
  5 1 |            na duszę, żem pjervji nje doł boczenjô na tę dzivną duszę,
  6 1 |           kupcóv po tovarë a vszkole doł mu jizdebkę pod wustrzechą,
  7 2 |           mje wod wurodzenjô Pon Bog doł jęzek skażoni, tak że jô
  8 3 |            wostrzé na korę vsadził i doł jem poku. Alem za to vjele
  9 3 |              rzecem wuzdrzoł głovą v doł drugji zomk i drugji drzeva
 10 3 |           mój, wodemkłi na pjersach, doł vjidzec koszulę z varpu,
 11 3 |             chiże zervoł, pjęscą mje doł v kark, żem kozła vëvroceł
 12 4 |           drugji stronje zchodzeł na doł, tej przede mną wodemkło
 13 4 |        priskac nad vodą. ~V gorę i v doł rzeka szła jakbe duktem
 14 5 |              chojnę i zdrzoł rzeką v doł i rzeką v gorę.~Bom żdoł
 15 5 |              wona przidko spichała v doł, le v teł wod rzekji chrzebt
 16 5 |         grebą i nją smigoł z gorë na doł, jakbe probovoł ji gjibkoscë.
 17 6 |            pusceła, a jô trzasnął na doł jak dozdrzenjałô slivka.~
 18 6 |             Przez to też. Ma stari v doł a młodi v gorę!~— Czas,
 19 6 |           jem wudbë takji: — Jednimu doł Pon Bog krovę a dregjimu
 20 6 |            nje wostavję. Na to jô ji doł rękę i Dalibog. Tej wona
 21 6 |              zdrzoł za njimi rzeką v doł i rzeką v gorę.~Marce jô
 22 7 |          kamiszkji strzeloł. Timu jô doł dva guze wod mojigo vampsa
 23 7 |              porvozka. Za to won mje doł svoję strzelbę i mje z nji
 24 7 |            sę sztołtt worzła. Tak jô doł moji puszczovce novjększigo
 25 7 |             Marcijanna i vepchnęła v doł. Za chvjilę spodl na mje
 26 7 |              z gorë cecevjé do mje v doł, a jô wuczuł zev Martë,
 27 8 |          Żëcé vszelakjimu stvorzenju doł Pon Bog som i to zëcé je
 28 8 |           njemim stvorzenjem Pon Bog doł człovjekovji vłodzę, ale
 29 8 |            Na to ksądz kjivoł głovą, doł mje rękę i rzekł:~- Njechże
 30 8 |          słova, vëdobeł mjeszk i mje doł cvjardigo talara. Tak jô
 31 8 |         svjata prawojcovji Jadomovji doł v raju. A vszeskjich stvorzeł
 32 9 |          svjat wodmjenjił i jak won ~doł svój złoti mjecz vjelgji
 33 9 |            rzeka. A jô zdrzoł vodą v doł i vodą v gorę, ale nji żodne
 34 9 |             chmur bjicze pjorunovi i doł v tvoję rączkę bjołą na
 35 9 |             i złoti mjecz!~Tak jô ji doł znak ręką, żebe żdała i
 36 9 |          przińdze!~I tej szedł jem v doł.~Po rzece tańcovałë jakjis
 37 9 |       wodłomjonô zlecała przed namiv doł. A Marta wobjema rękoma
 38 10|              przeszkodë.~Tak won mje doł rękę, że jô pojadę i ma
 39 10|           karczmë, vëprzągł szkapë i doł jim wobrok, bom sobje wudboł
 40 10|          chłopoka, co ji na kolanach doł svój novjększi skorb nagorze
 41 11|             lekovanjé. A jô zebroł i doł posvjęcëc v Matkę Boską
 42 12|       pamjęcë ju njicht sę na to nje doł. Moja njeboszczeca matka
 43 13|           roku moji choroscë Pon Bog doł żnjivo valné.~Bëlë tede
 44 14|         jizbë stopjenjami v gorę i v doł. Ale ze Straszkjem vszelako
 45 14|         małim jesz knapskjem bivszë, doł jes sę na Golijata i na
 46 14|          mjecz! Na kolana wuklękłszë doł jem go v dorunku nopjęknjeszi
 47 14|             jeszcze takji vjédze nje doł, żol sę zrobjiło, że naju
 48 14|              Nje rzekł njic, le ręką doł znac, żebem szedł.~Beła
 49 14|          svjece szedł za njim. Chori doł znak ręką, żebe vszescë
 50 14|            na vznak jak njeżevi, ale doł mje ręką znac, żebem szedł.~
 51 14|           żevo v całim domu. Czuc sę doł krzik Marcijannë: Nje żije!
 52 15|            jak kam cecho i zdrzocą v doł na nas. Tak jô trąceł Mjichała
 53 15|        dzivnje skażoną. I dobrąs mje doł wodpovjedz. A tero bjej
 54 15|              Nje namovjom cebje, bom doł rękę njeboszczikovji. Żol
 55 15|          vamps, nogavjice i skorznje doł mje pon a dvadzesce talaróv
 56 15|          całé pustkovjé, kożdimu jem doł rękę na woddzękovanjé. Kjej
 57 16|             mojigo novigo rzemjęsła. Doł mje kalandorz, v chternim
 58 17|               wodrzekł jem.— Pon Bog doł pogodę cepłą, to vëspję
 59 17|              be za njich fenjiga nje doł.~I smjoł sę nen pjekjelnjik
 60 17|           brzedkjigo przezvjiska nje doł jak: mamutë! Szkolni nom
 61 18|            drugji bok.~Ale Trąba nje doł mje poku, jażem dobrze wodecknął.~—
 62 18|           Jak mje ju njijak poku nje doł, tak jem sę podnjosl na
 63 18|       ruchała sę v levą i v pravą, v doł i v gorę. To mje beło dzivno.
 64 18|              vëvroceł i rznął łbem v doł pod vodę. Ale won sę v ti
 65 18|             A uwon po njim zjachoł v doł, le takji szor czuc beło.~
 66 18|            jes go rżnął gorą koła na doł, mogł jes go zabjic.~— Takji
 67 18|           bez moji pomocë nje beł so doł radë. Boczë: To vje1gô a
 68 19|          naju wodprovadzeł do młina, doł nom reno vjédzą, żebesma
 69 19|            postavjił służka długą, v dol spiczastą szklonkę z vjinem
 70 19|            pjijani tak jô vëszedł na doł. Njicht mje nje zastąpjił
 71 19|        wodpocząc, bo dalij szło ju v doł. Wobroceł jem sę za sebje.
 72 20|            jaż dął tak mocko, że nje doł nama postąpjic. Szamotani
 73 20|           pjesnji nobożni, z kopjice doł sę czuc glos mocni:~—Tuńca!~
 74 20|      patrzała, jaż sę njespodzevanjé doł czuc straszlevi rëk Trąbë:~—
 75 20|           njego. Bjedni Trąba so nje doł tego dva raze povjedzec,
 76 20|       scignął ze sebje vamps i mu go doł, be sę njim przëwobłeld.~—
 77 20|              gorą koła młińskjigo na doł v rzekę cesnął. Tej bełasma
 78 20|       gardzeł svojimi. Sena i corkji doł vëchovivac v Berlinje. Tam
 79 21|             szłë po jedni brozdze na doł, tak że to vëzdrzało, jakbe
 80 21|              do njeba, a gębje svoji doł sztołt podkovkji i pjiszczoł:~—
 81 21|             na njego nje wuvożoł — i doł jem mu woczoma vjédzą, żebem
 82 22| przepovjedzała!...~Ale Trąba mje nje doł czasu na długji meszlenjé.
 83 22|           wonji, jak to kamrot Veber doł vjédzą, vëlezlë na przededvjerzé
 84 22|              pustkovjô do Lipna radę doł takjimu jak jeden z njich,
 85 22|         cvjardigo talara:~— Tego mje doł ksądz za moje dvje pjesnje! —
 86 24|            cecho jak kam i zdrzała v doł na nas.~To beł ten jistni.
 87 24|             dva tesące lôt. Z gorë v doł a z dołu v gorę czężkô vjodła
 88 24|             jak wostatni zchodzilë v doł do mjasta, a nowostatnjeszé
 89 24|            Kjedem z gorë zchodzeł na doł do mjasta, z cemnoscë vëstąpjił
 90 24|        talara, chternigo mu jegomosc doł v Mjechucenje za jego pjękné
 91 25|          reno nom wugotovoł krepóv i doł chleba. Potim ma znovu legła
 92 25|             rozezdrzë, cze be sę nje doł jakji dach sklecec nad głovą,
 93 25|           dalekji woborë czuc sę nje doł, znadz wobrechunk krola
 94 25|            vëstąpjic chtos, cobe mje doł wodpovjedz i radę. Ale leno
 95 25|       szkolni za robotę na jego polu doł dziso bochenk chleba i gleń
 96 25|        kjesziń vłożilë. Kamrot Veber doł mje kavałk chleba, cobe
 97 26|             vłożeł nazod v pochevkę, doł mje ję v rękę i povjedzoł:~—
 98 26|         bęborkóv sę kuloł. Bełbem mu doł poku, bom mu wodebroł kosz
 99 26|              bjitvje może z njimi so doł radę, ale dvuch skoczeło
100 26|         rzekł bormistrz, podpjisoł i doł papjorë timu, co mje dvjerze
101 28|         kozoł nom sę karovac. Jednak doł nom po cvjardim talarze,
102 29|             wostüła. Tam krol jezora doł so nasepac pełen mjech czornich
103 29|             wobroceł strzelbę lufą v doł na znak że sę bronjic nje
104 30|         wuvożej, Remus, żebes sę nje doł zvędzëc Marce. Lepji njech
105 31|        jidzemë drogji.~Ale Trąba nje doł wodpovjedzec pannje, le
106 31|           matko, że njeboszczik wojc doł nasz znak rodovi chłopcu,
107 31|              cze cë też do rękji nje doł naszigo znaku rodovigo?~
108 32|             gromadę kaminji. Tak jem doł znak pannje Klemje, żcbe
109 32|          poza tovarzestvem ludzkjim.~Doł jem znak, że sę godzę i
110 32|            go chto z tełu popichoł i doł sę wodchilëc ku mje, jaż
111 32|            ten wobroceł sę na pravo, doł rumu v gorę, żem sę mogł
112 33|          grivac po svjece. Jô bem cë doł list do jednigo człovjeka.
113 33|            lestu.~Kjej tak, to Trąba doł sę namovjic i szedł na rozpravę
114 33|             navetk na żelazni hok sę doł zamknac, tak że jinaczi
115 33|        vëkopuje lesa z jomë. V jomje doł jem boczenjé, żebe v kuchnji
116 33|           won chce do naju, tego won doł nom dziso vjédzą svojim
117 33|           milą deszcz i doka! Bełbem doł dzesątą. To żdejma, chocbe
118 33|                 rzekę.~ I na tim mje doł poku. Ale nocą ma wuradzeła
119 33|        butelkji z gorzołką zchovani! Doł won nom roz z Remusem jako
120 33|             jegomosc mesloł, jak mje doł dlo nji nigo talara. Jô
121 34|      Dograbjivałë grabjorkji. Pogodę doł Pon Bog pjękną. Nad scętimi
122 35|                Tego rokujô sę ju nje doł v svjat. Z Trąbą, kjej uwon
123 36|            norzędzé jego uwod gębë i doł mu pjęscą jednigo v żebra,
124 37|             Vstoł, jak nas wuzdrzoł, doł ręką znak służce, chturen
125 38|              rzecem wuzdrzoł głovą v dol drugji zomk i drugji drzeva,
126 38|    womglenjim, że na njic vjęcij nje doł boczenjô. Za małą chvjilę
127 40|           kjejbe nje słovo, chternem doł wumjerającimu na Lipińskjich
128 40|       Vjelmożni panje! V tim momance doł mje Remus przërzeczenjé,
129 40|           njese, że svój ringraf won doł v dorunku ricerzovji polskjimu,
130 40|          svjat. A ten ricerskji znak doł mje na vłosnosc człovjek
131 40|            wob ten czas przez trzosk doł sę czuc dalszi spjev v movje
132 40|              z Łebskjich Błot?~Jô sę doł cignąc Trąbje, jak won chcoł,
133 41|             Juszk. A ma tu jidzema v doł a las tam chdzes daleko
134 41|              po kjile krokach ju nje doł sę vjęcij rozeznac. Tak
135 41|      podnjosł ręce do Boga, żebe mje doł nalezc drogę do ludzi i
136 41|           blészcząci jednim wokjem v doł. Tak jô nakreł skarnje zmarłigo
137 41|          vesoko z galęzë blészczoł v doł.~Tak jô so wuvożoł:~— Przëprovadzisz
138 42|             Tak jô sobje povjedzoł i doł jipoku.~Kjej jem cignął
139 42|              veznę i ze stopjenji na doł szmergnę, jak mjech brukvji?~
140 42|             go przëcesnął na stolk i doł mu noprzod gorzołkę vëpjic,
141 42|              z Bogjem!~Won sobje nje doł tego dva raze povjedzec,
142 42|      povjedzec, le nekoł stopjenje v doł, le za njim dudnjało. Choc
143 42|           sobje nje vjedzoł radë, le doł na zopovjedze.~Za szterë
144 43|         jakbe mje chcoł vënagrodzëc, doł pjękną pogodę. Sano i mjod
145 43|           dłoń i rzeklo:~— Zińdzma v doł! Burzô, chterna nachodzi,
146 44|            povjem. — Zdrzë noprzod v dol, co sę dzeje kol stóp gorë.~
147 44|          notë, jął zchodzec z gorë v doł ku vsë.~Pod Bożąmęką ve
148 44|              i pjerszi gbur z brzegu doł zaprzęgac, nje stracivszë
149 45|         strzimac v ten sposob, że sę doł nim przëdusëc, be wuchronjic
150 45|             vëszedł ksądz wod njego, doł sę czuc przë svjecącim słuńcu