Chapter

  1 1 |         njigde gorzołkji pjijącigo. Roz jedini bodejże, jak povjadalë,
  2 1 |         tich gubóv vësepało sę jesz roz tile, njiż zveczajnje, kjej
  3 1 |      dręgjich lekóv. Vjidzoł jem go roz v takjim smjechu, ale ze
  4 1 |    Podzevjisz sę jim tile, co serce roz zabjije, a woczë wobrocisz
  5 1 |       Remusova i znovu go nje beło.~Roz jem go wuzdrzoł jak wukozkę
  6 1 |            vesoko nad ludem bjeżoł.~Roz jem go wuzdrzoł v Svorzevje
  7 1 |          znadz Remus tu nje pjerszi roz bivoł.~Kjej jem szedł na
  8 1 |             wuvożanju. Vjem, że go  roz przëvjozł na karze. Muszoł
  9 2 |        słabszigo tłucze.~Ale naszła roz na to Marcijanna i zaczęła
 10 2 |           lubjiło vadzëc i njejeden roz mje v skorę nasoleło. Ale
 11 2 |      sznurach. A pokąd bjegas szedł roz ztądka i nazod, vjedno v
 12 3 |            skarupë na vodę. A kożdi roz, jak skarupę cesnje, zatrzęse
 13 4 |             Mjichoł vsepoł. Ale ten roz won dobrze zrobjił. ~Jô
 14 4 |            Tej wona kozała mje jesz roz rzec, bo wod razu z moji
 15 4 |             nji mogł ruszëc z domu. Roz wona mje v roboci dzeń zvędzeła,
 16 4 |           do Gnjotë: ~— Gnjoto! Ten roz to nama wuszło suchim pękjem.
 17 4 |            pękjem. Ale kjej të jesz roz wodbjegnjesz wod bedła,
 18 5 |        rozegrzoc. Bezroga, nekającë roz na levo roz na pravo z karna,
 19 5 |       Bezroga, nekającë roz na levo roz na pravo z karna, sladkovała,
 20 5 |              To cę ju Pon Bog jeden roz skoroł. Za to të wode mje
 21 6 |         dzevczęczesko, ta Marta, le roz wona zle zrobjiła. Bo za
 22 6 |         rękov i rzekła:~— Na drugji roz jô z tobą brodem nje pudę,
 23 7 |             i vëpoleł prosto ve mje roz i drugji.~Dim jak chmura
 24 7 |          jak drevno.~Jak gvjozdë po roz trzeci do mje zazeralë,
 25 8 |         pjekjelni wogjiń tej na ten roz Smjercë botë kupjisz.~Tej
 26 8 |          jego godkji nje rozumjała.~Roz beło to przed Godi. Mroz
 27 8 |       szkleł mjesądz v pełnji. Kjej roz mocnji zasvjeceł, Mjichoł
 28 8 |            sę smjelë.~Żid, jak naju roz do smjechu pobudzeł, jesz
 29 8 |             rzekł:~— Remus, ma jesz roz lepszi hańdel zrobjima,
 30 8 |         bjedë spravjił. Ten pjerszi roz czetałasma, jaż dregô i
 31 9 |       smjałë.~Tak jem przeczetoł ję roz i drugji i kjile razi jażem
 32 9 |            mje sę v woczach tak, że roz vëzdrzała na krolevjonkę
 33 10|           ksądz mje przëjął pjerszi roz do Svjętich Sakramańtóv.
 34 10|          gosci? Cuż wona cë krzevô? Roz jedini do cebje przemovjiła,
 35 10|        jedini do cebje przemovjiła, roz jedini cë zaszklełë gvjozdë
 36 10|            bez tego pjijani. I jesz roz mje słuńce zasvjeceło i
 37 12|            skarupë na vodę. A kożdi roz jak skarupę cesnęło, zatrzęsło
 38 12|            je strzimoł, AIe jak jem roz strzimoł, tej chorosc vëszła
 39 14|            znovu kozoł przińsc. Ten roz won wuobleczoni sedzoł na
 40 14|            dziso. Bog vje, cze jesz roz przë takji sele z tobą movjic
 41 14|        rzekł won. — Tak svjeca jesz roz sę rozżoli vjideni, njim
 42 15|        zomkovjiska i Martę namovjił roz, żebe szła tęde ze mną na
 43 15|          dostelësma konje do vodë a roz v żłobje rzekji spjeszno
 44 15|            Pod trzema chojnami jesz roz jô wusodł i zdrzoł na to
 45 15|             mojim młodim żëcu kożdi roz tak czężką mjała vogę. Szedł
 46 15|        rzeką wobezdrzoł jem sę jesz roz. Tam przeką drzév i chrostu
 47 16|           povjedzoł: Rcmus, ma jesz roz lepszi hańdel zrobjima,
 48 16|            vjeczor, kjej jô pjerszi roz v żëcu kłodł sę pod cuzim
 49 17|         wodmovjom, le pocignął jesz roz i rzekł:~—To njech będze
 50 17|            bo to pevnje ju wostatni roz, że takjich jak va dvaji
 51 18| njeboszczika na pustkovju — pjerszi roz v moji vędrovce po svjece.~
 52 19|         vjédzą, żebesma zaszła jesz roz do Zvadë, bobe ludze chcelë
 53 19|         dzesęc konji mje tam dregji roz nje zacigną. Ale tu navprost
 54 20|          mje teczi, to mje nalezeta roz njeżevigo na polu, jak smjecocha
 55 20|             strząsô, i povjedzoł:~— Roz vjilka wutłuką! Vrocma sę
 56 20|           pokji pora.~—Sprobuj jesz roz! — rzekł jem.~Ale njim Trąba
 57 20|              że ta maszina jich też roz woszukô i tej wonji sę mocko
 58 21|      szukanjô, wobroceł jem sę jesz roz do krola jezora, chturen
 59 21|        robji, kjej go vjidzę. Kożdi roz, kjej jem go vjidzoł, njeszczescé
 60 22|     tajemnjicę spovjedzë. Tam sę po roz wostatni woddzękovują ludze
 61 22|      Mjechuceno, Vigodę i Strzepcz. Roz leno do roku zaludnji wona
 62 22|    podnjesła głovę.~— Pjerszi njibe roz z tobą movję a jednak cę
 63 22|              A zapamjętej to sobje: Roz jeden i roz drugji nańdzesz
 64 22|    zapamjętej to sobje: Roz jeden i roz drugji nańdzesz mje na svoji
 65 22|           pjesnjô, chterna le jeden roz na rok graje v tim dużim
 66 23|       mruknął i vëszczerzivszë jesz roz woczë na naju, zavroceł
 67 23| Vejherovjejô cë kupję kjełbasę jesz roz tak dużą jak ta, chterną
 68 24|           ludztva.~ Chdzeż jô go ju roz vjidzoł?~Ku reszce mje sę
 69 24|   przecesnąc i rzec:~— Panje! Jô ju roz vas vjidzoł na Zomkovi Gorze
 70 25|         lasóv. Tam wobnocujemë jesz roz, a ztąd jô cë pokożę drogę
 71 25|            drodze za Lipnem pjerszi roz poznała a jô cę czestovoł
 72 26|             grobu i muszelë go jesz roz ze zemji vëdobivac.~Jô na
 73 27|             Vjedzoł jô, że wonji cę roz przëskrzenją, Remus, ale
 74 27|      pustkovjô jak celę, co pjerszi roz jidze na pażęc. Nje vjesz,
 75 29|             tej rzekł:~— Movjił mje roz mądri człovjek przed lati:
 76 29|          wopjece Boskji. Kjej chdze roz do vsë przińdę, to le jak
 77 29|             wodvożni.~Poznoł jes ju roz Vdzidzkji jezoro, kjej jes
 78 29|            zemj pod njimi. Le jeden roz lesni jeden... ale të ju
 79 29|            sę zabjeroł, tej jô jesz roz pozdrzol ku matecznimu krzu.~
 80 29|         njick nje zdało. A kjcj jem roz tak na probę vząl v gorsc
 81 31|             Lipno. Kjej jem pjerszi roz znovu wuzdrzoł modré njebo
 82 31|            Tak jô sę doznoł pjerszi roz v żëcu, że zgnjiłi dnje
 83 31|             Panu Bogu, że mje i ten roz z rąk njeprzijoceli vëbavjił
 84 31|            to dzeń pjękni, kjede jô roz karovoł v kamroctvje z Trąbą
 85 32|         zovijasach... Wobjachałasma roz i drugji całi wostrov, ale
 86 32|       Wuzdrzalam vas vczora pjerszi roz na woczë, ale mom vjarę
 87 33|          będę wob drogę grivoł jesz roz tak vjesoło, vjedzącë, że
 88 33|        vesokjigo njeba.~Kjej jem sę roz jisceł, że vjidu mje nje
 89 33|        pęczk kvjatóv. Kjej jesma sę roz dzevjiła, wodrzekła:~— Tak
 90 33|      pitającimi woczoma. V tim jesz roz, jak na potvjerdzenjé, pękłë
 91 33|           vjidzec nje dało, le jesz roz słabo wuczułasma dva strzałë.~—
 92 33|             Tim sposobern ju drugii roz v żëcu svjat mje sę wotmjenjił.
 93 33|          mje sę wotmjenjił. Pjerszi roz zrobjiła to krolevjonka
 94 33|          Trąba, chocem go nje jeden roz vjidzoł bojącim, jednak
 95 33|         sigoł do pjęt. Tej pocignął roz i drugji z butelkji, strząsł
 96 33|         nacuż be je mjoł?— Tej jesz roz pocignę z ti flachë, a mom
 97 33|      gorzołką zchovani! Doł won nom roz z Remusem jako lekji na
 98 34|          ksędza Krauzego?~— Pjerszi roz go na woczë vjidzę! — wodrzekł
 99 34|           do dom — do Lipna. Drugji roz v mojim żëcu zatrzasł jem
100 35|      drugjich muziką.~— Pudzesz ten roz som — rzekł jem. — Jô wostanę,
101 35|         njic le sadnąc muszisz jesz roz, bo kuracejô be nji mjała
102 35|            że kożdigo, chto pjerszi roz przińdze do Gduńska, zaprovadzą
103 35|        Wolivë kożdi Kaszuba, chocle roz jeden v żëcu, wodbëc povjinjen
104 35|    kaszubskjich ksążąt. Bo mjerzekł roz nasz ksądz:~— Va Kaszubji
105 36|           knjeji, chternejô pjerszi roz v żëcu na woczë vjidzę.
106 36|              Le to vjem, że pjerszi roz v mojim żëcu tesknję sę
107 36|           przez wokno:~— Będzesz të roz cecho, të pjekjelni muzikańce!~—
108 36|          zbavjenjć dusze. Będzecele roz wudbë, żesce sę za żëcô
109 38|             tak je, jakbem cebje ju roz vjidzoł, ale nje v tich
110 38|       Przełożivszë ten nadpjis jesz roz vezdrzoł pon Sorbskji na
111 38|            bo takô przigoda może le roz jeden v żëcu tobje sę trafji.
112 38|      zjeżelë sę na głovje — pjerszi roz v mojim żëcu — bo z nich
113 38|          njesmjertelni vjęcij njiże roz jeden za volą Boską może
114 38|          ludzi, że tu som Złi kożdi roz kanje na zomkach szlachtë
115 38|         jakji stari rod vëmrzec mô. Roz bodej przińdze jako malorz,
116 38|         bodej przińdze jako malorz, roz jako doktor, roz jako czornokrziżnjik,
117 38|            malorz, roz jako doktor, roz jako czornokrziżnjik, chturen
118 39|             taceł i z kompanjiją po roz pjerszi szedł do Vejherova
119 39|         wobora, przeszukoł jem jesz roz kożdi mol za nim njezbednim
120 39|            z tich, chternąm pjerszi roz v żëcu v chlevje za knopa
121 40|           to dobri traf, że cę jesz roz vjidzę, brace, — rzekł chtos
122 40|           bój sę muzikańce! Chto sę roz z pjekła vëdostoł, tego
123 40|        pjekła vëdostoł, tego drugji roz tam nje chcą. Boczë: Nen
124 40|             gorë, pon Sorbskji jesz roz wobroceł woczë v stronę,
125 41|             drzév celovoł jem chdze roz wokjem v stronę Glonka i
126 41|           Vjitosłavem, kjej pjerszi roz mje vjidzała na drodze do
127 41|           drodze pod Garecznjicą. — Roz jeden i roz drugji nańdzesz
128 41|          Garecznjicą. — Roz jeden i roz drugji nańdzesz mje na svoji
129 41|             ti chvjilë zvonkji jesz roz mocko zagrałë przed chałupą
130 41|         złoscë i potępjenjô! Jednak roz nom vińdze słuńce a më tu
131 41|           tego sługę pjekła pjerszi roz potkoł. Vszescë mje rozumjelë.
132 42|             A tej kożdi czuje chdze roz volę Bożą. Ko bełobe to
133 42|       spjevka:~—To beł szpos! Remus roz~Do Trąbjinë v łożko vlozł.~
134 42|          żcm v woni chvjilë —jedini roz v żëcu — podnjosł rękę na
135 42|           njeboszczika Trąbë trzeci roz vërosnje i zvjędnjeje.~Słuchelë
136 43|      chternimem v te stronë pjerszi roz sę dostoł. Vjidzec beło
137 43|      Zoborskji rzekła:~— Tak to nom roz namjenjoné, że nasze drogii
138 43|              A jak wono przëjachało roz na ten wostrov strzelac
139 43|         vdarzę. Pjerszi i uwostatni roz v mojim żëcu wukochanô kobjeta
140 43|          serc, bo na tim molu ju po roz vtori dvoje ludzi sobje
141 44|          remjona a strzelivszë jesz roz wokjem ku zgraji njesvjadomigo
142 45|            i veznje vas v mjech! Le roz jeden të, dlo chternigo
143 45|             pojigji bjednimu sercu.~Roz jô zabłądzeł nocą v lasach.
144 45|           sę krolevjonka tego zomku roz jeden na sto lôt i prosi,