Chapter

  1 1 |    zapitac go wo nę krolevjonkę i nen zaklęti zomk. Tak jô przëstąpjił
  2 1 |    Povjedzce mje: Chdzeż to stoji nen zaklęti zomk i chdze sę
  3 2 |           bjołim vjidze połnjô. V nen czas — za dzecka — słova
  4 3 |             Nje bój siępastuszku! Nen stolim nagji, co po som
  5 3 |        rzekji, jimję jego Trud. A nen drugji, co na grubim camrze
  6 5 |           słuchô krolevjonce, jak nen gronk. Vez i zakop go v
  7 5 |    rozruchom!~Tej wona przënjesła nen pręt a jô, popjerającë sę,
  8 6 |     mesloł:~— Tam to będze, chdze nen Straszk mjeszkô! ~Tej jem
  9 6 |         nje popusci. Tak robjił i nen. I vej, co sę stało! —~Na
 10 6 |    zvjerząt. Ko to beł czas, kjej nen całi stvor vëszedł z rękji
 11 6 |    Dalibog. Tej wona ze mną szła.~Nen łupk sę tam jesz vjedno
 12 6 |    korunovaną jarzębjiną, i żem v nen czas beł za mali, żebe ję
 13 7 |           stronę jizbë, v chterni nen Straszk mjeszkoł.~— Choba
 14 7 |           nje verzasł.~Tec to beł nen Straszk z gorë, com go przez
 15 7 |        vzął na tim pustkovju?~Tej nen njibe knop sę rozesmjoł
 16 8 |        nje minje. Vjedzoł jô: Jak nen Czernjik sę zjavji, tej
 17 8 |           głovë mje nje vechodzeł nen, chternigo won nazvoł Czernjikjem.
 18 8 |           won movjił provdę. Bo v nen czas jô tego jesz nje rozumjoł.~
 19 8 |      chdze żdoł Mjichoł na lodze. Nen, skorno go wuzdrzoł, zavołoł:~—
 20 8 |         sę na słovo, co won mje v nen czas v stanji przepovjedzoł.~
 21 8 |              Takji vjarë jô beł v nen czas.~ ~
 22 10|          temu. Chtuż be mje beł v nen czas povjedzoł, że będę
 23 10|            bo sę zmjenjiłë, jak v nen czas, kjej jem woddoł moji
 24 11|      sidło. Kuńcem wurzeszë go za nen gozdz, com cë go pokozoł.
 25 11|       wobuchem zaczął jem valëc v nen gozdz z całi mocë.~Scanë
 26 11|   grzesznjiku, nje bluznjił jes v nen dzeń zdovanjô v przëbetku
 27 11|           tim samim norciku, co v nen czvortk. 1 znovu sę wodemkłë
 28 12|          wurzasł, kjej przed lati nen Straszk ze szczitovi jizbë
 29 12|          mje njeprzijocel pokozoł nen gozdz v scanje i kozoł sę
 30 12|      vëbjije godzena, tej won som nen Strach wodnekô. A jô bem
 31 13|          dobrze przëboczoł, bom v nen dzeń z woborë vjidzoł, jak
 32 13|        starszi? Vdarzisz so pevno nen wostrov na najim jezerze,
 33 13|         vjedzołbem povjedzec, cze nen cepłi vjid v jego chace
 34 14|          v Straszkovi jizbje, beł nen czas młodim, pesznim chłopokjem.
 35 14|           vësłoł na szkołë, ale v nen rok njewubetku vroceł won
 36 14|    jinaczi njiż më drudzë. Bo jak nen tam na gorze vjidzot jes
 37 14|        lękała sę wo cebje. Bo jak nen knopem mołim bivszë povjodoł
 38 16|        przëboczeł të so, com cë v nen czas movjiłv chlevje?~—
 39 17|           Zaszedłszë vjeczorem na nen folvark, jô tam mjoł mój
 40 17|      tovor?~— To sę vje! wodrzekł nen z czorną brodą. — Zemja
 41 17|       fenjiga nje doł.~I smjoł sę nen pjekjelnjik vszetkjimi zęboma.
 42 17|           jak psóv va mamutë!~Ale nen wobleczoni za pana Luceper
 43 17|           i ludzi.~I ma szła. Ale nen czorni pjekjelnjik za nami
 44 17|      wokno sę v pałacu wodemkło i nen som njezbednjik vołoł:~—
 45 17|       mocko rękę i dalibog, że na nen poczestunk nje pudzema,
 46 18|    grebich balk. Strzodkjem leżoł nen vjelgji camer szari i molami
 47 18|       wodrzekł jem. — Ale jô le v nen czas beł za małi i za słabi,
 48 18|        wukorunovaną jarzębjiną:~— Nen drugji, co na grubim camrze
 49 18|     tęgovich. Takjiwon beł!~Bom v nen czas beł jesz wudbë, żem
 50 18|     movjic, żem sę nje bojoł. Ale nen tam v vodze, kjej go so
 51 19|          a vkoł mje kjile ludzi i nen stari chłop, co go pon wod
 52 19| vëszkalovał. Beł też i Trąba. Tej nen stari rzekł:~— To je nen
 53 19|          nen stari rzekł:~— To je nen pon z bjołimi zęboma i czorną
 54 19|     rebogrifem. Po njim podpjisoł nen młodszi z żołtą brodą i
 55 19|           serca won grac wumje. A nen dregji dżiżanga jakjich
 56 19|    jakjims vstec groł a groł.~Ale nen z żołtą brodą vezdrzoł dzekjimi
 57 19|         Terom sę dobroł:Tec tobeł nen Strach z nocë ve młinje.~
 58 19|           jakji czort z pjekła? A nen ze żołtą brodą? Remus, nje
 59 20|           takji szor. Vjidzisz të nen stog v polu? Tam pojma!
 60 20|          go rzekł:~—Vejle. Remus! Nen stari jozc mô naju za svojich.
 61 20|          ruchała?~— Ta, z chterni nen cenkji szach v gorę jidze! ~
 62 20|      vołané z takjim strachem, że nen cuzi i jô bez nameszlenjô
 63 21|           gvesno tą nowuką bjił v nen mol, wo chternim njebelno
 64 21|          co to za dzivni człovjek nen Czernjik. Meszlę czasem,
 65 22|    kompanjiji jak sę zaludnjiła v nen dzeń. Za mjastem wobleklë
 66 22|           dziso przelecalë. Ale v nen czas sreberné blachë pjers
 67 23|           tego, coc povjem. Barzo nen kęsi pjes sę wopitivoł za
 68 24|          reszce mje sę przëboczeł nen vjeczor: Lasem starodovną
 69 24|   bestrich ruchnach? Rzekła mje v nen czas krolevjonka: Przed
 70 24|          szło porę ludzi młodich: nen chłopok z pod kapliczkji
 71 25|         do mogjiłë, jaż nakrivałë nen vądoł jak drożkji nad zopolą.
 72 25|     takjimu, co zabjił człovjeka, nen zabjiti vjedno na woczë
 73 25|        jidze i go tropji. Ale mje nen lesni po smjercë jesz njigde
 74 26|     ruszëc. Ko jô nje znoł jesz v nen czas jich zatvardzałoscë
 75 26|          koscoła nabivota?~ Na to nen z czervjoną blevjązką na
 76 26|           i cë to zaru vëłożę, bo nen szandara nje movji po polsku:
 77 26|          dzeje, bo skoczeł na mje nen policejant mjeskji, Ale
 78 26|          mjoł takjigo vjiktu, jak nen drugji, co strzod bęborkóv
 79 26|         Lipińskjich Pustkach, tej nen starszi szandara vstoł,
 80 26|          poznoł. To beł poprovdze nen Golijat, z chternim jô v
 81 26|          takjim poganom!~Jak tede nen szandara po długjim na mje
 82 26|       sądovi sodze!~Vzął mje tede nen przistava vjedno jesz z
 83 26|           Ku reszce povjedzoł mje nen tłomocz, co v njim stoji
 84 27|           nje vjesz, na co chodzi nen pjes buri, jaż cę wukąsi,
 85 27|        wod czego wogłuszoni mocni nen sługa vłodze spodł z konja
 86 28|        Golijatem! Szkoda, że cë v nen czas szandara nje przëtrzimoł
 87 28|          Pokąd dvuch mje trzimało nen golorz zasvjecel mje vjelgjim
 88 29|    vęglovnjika, wu chternigo ma v nen czas wob noc wostüła. Tam
 89 29|      vëkopje te drzozgji i zapoli nen mateczni jałovc. V tim razu
 90 29|          beł vëstrzeleł wokjem na nen mateczni kjerz jałovcovi,
 91 31|     frantovkji wo kozë i jeżu, le nen marsz wo Matce Boskjj, co
 92 32|         sę też doznoł, zkąd szedł nen vjid, chturen sę nom z daleka
 93 33|   rozestajnich drogach: Boczë, że nen dovni lud stolimóv go tam
 94 33|    povstałë: Wusepoł je na vodach nen dovni norod stolimóv. Tec
 95 33|        lechom sę vërzasł, jak mje nen mjech łoju wo nich kanonach
 96 34|      ksędza:~— Vëboczce Jegomosc. Nen wodrzemjech povjedzoł, że
 97 34|       jesz mjeszkac będze wu vaju nen ksądz Krauze?~Ledvjem te
 98 34|          rzekł:~— Tu won mjeszkô, nen pastor Krauze!~— Pastor
 99 34|     wokjem, a ten mu kjivnął. Tak nen pjerszi położeł rękę na
100 34|           wobjema rękoma trzimac. Nen szandara-gębola przipodkjem
101 35|          mje tak nje grałë, jak v nen czas! Cuż z tego, kjej jô
102 35|      Remus, povjem cë, żebem jô v nen czas, jô jak sobje na łeb
103 35|         jô jak sobje na łeb vëloł nen połkvaterk pochnąci vodë,
104 36|        Ale Derda pravjił dalij:~— Nen czort v wogrodze zbjerô
105 36|       chcoł sobje dac pojigę, jak nen seti chłop klasnął mocno
106 36|              Bo tak nom povjedzoł nen czort, chturen sę pa ludzku
107 36|         na przededvjerzé.~Tero sę nen dvorskji jął smjac, jaż
108 36|         zaszła. Przervoł mu godkę nen czorni, com go dvjerzami
109 36|              Tam won znovu stoji, nen djobeł wod zbjeranjô żogóvk!~
110 36|         będze takji serdeczni jak nen poczestunk v żebra, to będze
111 36|       żebe dusze nje zatracëc. Bo nen malorz pevno njic dobrigo
112 38|          na głovę!~Tak jô vsadzoł nen ricerskji szołm na głovę,
113 38|      chcołbem vjęcij grzeszec, bo nen czorni wod zbjeranjô żogóvk,
114 38|    brzadovą na całą dvornjicę. Bo nen vjekovi pon i na młodô panna,
115 38|        mało, że cę nje wusmjerceł nen malorz z pjekła, a jesz
116 39|        vjem, cze strzimom. Gvesno nen czorni wod zbjeranjô żogóvk
117 39|       żoden malorz. Jô cë povjem: Nen filut Derda łgoł a rovnak
118 39|         nich chrostach, chdze mje nen pjekjelni malorz zgjinął
119 39|           stojoł długji czas. Pod nen pas vjidiu vjidzec beło,
120 39|       vdarzę so dobrze, jak długo nen deszcz loł. Ku reszce jednak,
121 39|    spiczasti zakrivoł głovę.~— To nen pjekjelni malorz ze Sorbska! —
122 39|        nami gruńt, ale tam, chdze nen zvjerz nekoł, tam anji voda
123 40|          roz tam nje chcą. Boczë: Nen czorni wod żogóvk zbjeranjô
124 40|   zbjeranjô jesz kulavo chodzi, a nen malorz przepodł i zgjinął,
125 40|       skri mje przechodzeł, jak v nen czas, kjedem v zomku Sorbskjirn
126 40|          że i ten potcevi Derda i nen czorni wod żogóvk zbjeranjô,
127 40|        poląci koscoł, z chternigo nen spjev płenął. Czulë go i
128 40|           że ten tam na dachu, to nen pjekjelni malorz ze Sorbska
129 41|        mój głupi rozum Czernjik i nen malorz, to jedno Złé.~Jô
130 41|         leżała na sztreji, zańdze nen pjekjelni malorz abo nen
131 41|          nen pjekjelni malorz abo nen czorni wod żogóvk zbjeranjô
132 41|        smjegu.~Tak jô z woczoma v nen dalekji vjid vlepjonimi
133 42|         gvesno jich rodovi znak v nen dzeń żnjiv na mojich pjersach
134 42|          wostatnich granjic. Co v nen czas straszné przigodë wu
135 42|         czornigo ducha, jakjim je nen Czernjik. Povjesz, szołtesu,
136 43|         na te łiszczącé vodë i na nen las jałovcóv na procemnim
137 43|           Pevnje przëboczeł sę ji nen straszni dzeń, kjede vëgrzebała
138 43|           ma vzęła kjerunk nje na nen brzeg, ale na wotvarłé jezoro.
139 44|           kvjatu.....~Pokąd trunk nen v duchóv mocë,~Pokąd nje
140 45|          wodeszła. Bełbem sobje v nen czas wodebroł żëcé bez pokusicela,
141 45|      vjelgą pocechę vlołjes mje v nen czas v bjedné zvątpjałé
142 45|           na Pustkovju. Ko to beł nen mol, chturen Mjichoł njeboszczik
143 45|          brzidem ju zarosł v lese nen mol, na chternim mje dobrô
144 45|          całami. To beło to, co v nen dzeń straszni na Łisce Julka