Chapter

  1 1 |      pjerszé moje pitanjé beło: — Cuż z Remusem?~— Remus nje żije! —
  2 2 |         jô sę pitoł:~—Marcijanno! Cuż ten zegar tak połikô?~—
  3 2 |           mogł gadac movą ludzką. Cuż be won nje nawopovjedzoł!
  4 2 |           Boskji tam vezdrzi.~— A cuż v tim norce jesta? — pitoł
  5 2 |           V Jimję Wojca i Sena... Cuż jô cë za bojkji wopovjodaję,
  6 4 |        sposób a jô będę vjedzała.~Cuż jô mjoł godac? ~Tak wona
  7 4 |        godac? ~Tak wona pitala:~— Cuż też v cebje, pestko, vlazło,
  8 4 |           jem — alem vjidzoł.~— A cuż të vjidzoł? ~— Jô vjidzoł
  9 4 |   Marcijanna i zaczęła vadzëc: ~— Cuż va będzeta małimu knopu
 10 5 |        tës nalozł mjecz, Remusku. Cuż të z njim zrobjisz?~I przemiszloł
 11 6 |        Tak Mjichoł sę pitoł:~—Aza cuż të go bjiła, Marcijanno?~—
 12 6 |         je v ksążce vëmalovani.~— Cuż to szkodzi? — Njechle nasz
 13 7 |   trzęsącë głovą, sę dzevovała.~— Cuż to? — Të małi Remusu, chcesz
 14 7 |         głovë rvac i vrzeszczec.~—Cuż, të zrobjił, głupi knopje!~
 15 7 |         mô njedobrze v glovje. Za cuż mje Pon Bog z njiin skaroł?
 16 7 |          Bog z njiin skaroł? A za cuż kozoł mje sę tą njivekę
 17 8 |        jak voł a serce jak kam. A cuż jô mom dlo pannë Marcijannë?
 18 8 |        talara. Tak jô do żeda:~—A cuż ta ksążka kosztuje?~— Ti
 19 9 |      takji szło do mje pitanjé:~— Cuż wonji cë zrobjilë, bjedni
 20 9 |        dzevovała sę Marcijanna. — Cuż v tego knopa vlazło? Rzeczë
 21 10|         naszłë mje takji meslë:~— Cuż cę to zdovanjé mô wobchodzëc
 22 10|  wustovjają dlo bjesadnich gosci? Cuż wona cë krzevô? Roz jedini
 23 10|           co wob wuszë brzęczi:~— Cuż të tero będzesz robjił na
 24 11|          i słuchej moji radë.~— A cuż të mje radzisz?~Tej to chvjilkę
 25 11|      szedł wod chleva jak grzmot. Cuż to beło?~Na to jô woprzestoł
 26 12|    vszetkji zębë i vrzeszczało:~— Cuż të chcoł? Tec jô tvoja bjałka! —
 27 13|         mocnich konji nje zvjozł. Cuż to muszała bëc za wopoka
 28 13|   stvorzeł na tim svjece, Remusu? Cuż będzesz robjił do smjercë?
 29 14|      stodołą chtos kosę klepje.~— Cuż na svjece?—wuvożoł jem v
 30 14|         vjęcij zajętô pitanjim:~— Cuż të za timi dvjerzami umzdrzisz,
 31 14|        Zdrzë na scanę za sebje! — Cuż të vjidzisz? ~Jô sę wobroceł
 32 14|        tvojich luoczu duch movji. Cuż cë rzekła krolevjonka pod
 33 14|         cesnął pjoro i rzekł:~—Na cuż to pjisanjé sę zdô? Zapozdze
 34 14|           sę i pitoł zdzevjoni:~— Cuż ten zegar tak długo bjije?~—
 35 15|        vje, czimu tęde jadze!~— A cuż vë tu, panje, na ti samotni
 36 15|        gbur sę pitoł vprost:~— No cuż, Remus, wostanjesz z nami? ~
 37 16|      lesné. Ku reszce sę pitoł.~— Cuż të tero będzesz robjił na
 38 16|           ze mną prosto do Lipna. Cuż jô cë rzekł na pustkovju
 39 16|          też będzesz mjeszkoł.— A cuż të będzesz robjił jutro?~—
 40 17|        Tak jô też mesloł. Bo vej! Cuż mje po bjake? Jezdem jak
 41 18|        kjij, strzelba abo kanona. Cuż zrobjisz, kjej cë kjij pęknje
 42 18|          abo strzelba nje spusci? Cuż zrobjisz jak v granju strona
 43 18|         mje njicht nje rozumje.~— Cuż të tam znovu bredzisz? Moje
 44 18|           choba njespełna rozumu!~Cuż jô mjoł rzec? Markotno mje
 45 18|           Remus. Ale to cë rzekę: Cuż mje po zomkach? Cuż mje
 46 18|        rzekę: Cuż mje po zomkach? Cuż mje po krolevjonce? Jak
 47 18| krolevjonkę abo ję vëszkalovac. A cuż tej? Zomk gotov po takji
 48 18|         jażem dobrze wodecknął.~— Cuż? — rzekł jem.~— Remus, ta
 49 18|         też njico kuczkovało. Ale cuż na to robjic? Tedem legł
 50 18|     pocerz: Pod Tvoję wobronę! Bo cuż chcesz na to robjic?~Ale
 51 18|        mestrovac.~— Gvesno!~— Ale cuż be to mogło bëc?~Medetovoł
 52 18|       mogła zapolëc jak svjeca. A cuż be z nami beło? Tvoja karadajka
 53 19|       Trąba mje zaczął szarpac:~— Cuż cë je Remus?~Tej to vszetko
 54 19| veszczerzoł bjołi zębë i vołoł:~— Cuż va tam stojita, jakbesta
 55 19|       Czernjik smjoł sę:~— Ha ha! Cuż za glupstvo mje vëszło z
 56 19| jistamańtnje jak dżod v szpetolu. Cuż wonji mje tu nje naprzikrzelë
 57 19|       rzekł:~— Tam ma dzisu beła. Cuż to beła za pjijateka, pjisanjé
 58 20|         povjem cë: Z nami zle! Bo cuż? Pobjiłjes Stracha ve młinje,
 59 20|            cobe naju vëszukoł. Bo cuż të meslol? Njech v karnje
 60 20|           v ną i v wovą stronę.~— Cuż na svjece! — mesloł jem
 61 20|       przedzerac przez chroslë. I cuż ma wuzdrzata? Na zibji,
 62 20|        nji mjała do vaju mocë!~—  Cuż të chcoł, Trąbo? Nje sedzoł
 63 20|    przëskvarzivszë woszkaradzeł — cuż za kłopot dlo moji bjałkji
 64 20|        procem pruskjim zakonom?~— Cuż ma mjała przeskurzëc? —
 65 21|      dżadë noszą po wodpustach.~— Cuż na svjece! — dzevovoł sę
 66 23|     vezdrzoł na nas i sę pitoł:~— Cuż va za jedni?~Trąba pokozoł
 67 24|      człovjek. Patrzę: Trąba.~— A cuż të tam tak długo pokutovoł
 68 24|     zjadłë, kjejbes nji mjoł mje.~Cuż jô mjoł rzec? Pevnje won
 69 24|      njich przëstąpjił i rzekł:~— Cuż va tak nose pospuszczelë,
 70 25|         njeszczescé na mje jidze.~Cuż jô mu mjoł na to rzec? Żiczbą
 71 25|          njebje położeł spac.~— A cuż cë sę stało? — pitoł jem. ~
 72 25|           bjałka sprała.~— Ale za cuż wona sę na tobje tak pastvjiła?~—
 73 25|        mje je barzo markotno. Ale cuż zrobjisz z bjałką? Pożiczë
 74 26|        trzimoł v ręce valni kosz.~Cuż ti njezbednjicë wod cebje
 75 26|          czuł jak naszi vołelë:~— Cuż ti Njemce chcą wod naszigo
 76 27|        njemjiłosernje skorelë! Za cuż naju woboje Pon Bog tak
 77 28|       wona wod cebje dostała. Ale cuż dzevczę zrobji, jak stari
 78 28|         sę z Martą wożenji, bo po cuż mô mjec lepji njiż jinszi
 79 29|          zińsc z tego svjata.~Ale cuż znaczi wudba ludzkô, kjej
 80 30|         be sę vëpitivac wo cebje. Cuż jô ji mjoł rzec? Tec jô
 81 30|         smjercą! — rzekł jem.~— A cuż won cë povjedzoł?~— Zleceł
 82 30|      chturen jô cë tu pokożę.~— A cuż na tim papjorze stoji?~— 
 83 30|         zamedlenjô woczu głupich. Cuż cë to szkodzi Remus, kjej
 84 30|          pjerszą moją meslą beło: Cuż za njeszczescé dziso spadnje
 85 31|           Remus, nje przepuszczą. Cuż të tam na vojnje zrobjisz,
 86 32|          Mje to beło po meslë, bo cuż wonji mje moglë pomoc? Ale
 87 32|          rzekło:~—Straszno mje! — Cuż to tam za bjołô wosoba przed
 88 32|          i wodemknęłasma dvjerze. Cuż ma wuzdrzała? — Dużô jizba,
 89 32|         vrocę do moji bjałkji, bo cuż vama tu po mje? ~Ale jô
 90 33|            tegojô nje vjem. Bo za cuż so kupję gorzolkji na dzirżkosc
 91 33|           wod gromadë jałovcóv.~— Cuż to be mogło znaczëc? — pitoł
 92 33|           kaczka beła na woborze. Cuż be to beło, kjejbe won mje
 93 34|         jesz krocij i sę pitoł:~— Cuż va za jedni?~ Trąba vëstąpjił
 94 34|          i pitoł jem som sobje:~— Cuż sę z tobą, Remus, dzeje? —~
 95 34|          A żebe mje jęzek wuschł! Cuż jô nolepszigo plestoł? —
 96 34|            jaż wodezvoł pastor:~— Cuż va sobje żiczeła, dobri
 97 35|        nje grałë, jak v nen czas! Cuż z tego, kjej jô togranjé
 98 35|          granjice naszigo ludu.~— Cuż cë z tego? — wodrzekł Trąba,
 99 36|           i rzekł mje do wucha:~— Cuż ten Njemc nom sę tak mô
100 36|         roczeł do złoconi karetë? Cuż ma zgrzeszeła procem Bogu
101 36|       szterë godzenë do vjeczora. Cuż ma będzema robjiła?~— Mje
102 36|           njibe rebë v jadrach.~— Cuż na svjece! — dzevovoł sę
103 36|          Ala! Tos ma tu zaszłal A cuż va z nami chcała zrobjic?~— 
104 37|     vizerunkji na tich scanach. A cuż wodpovjedzą ti, co po zemji
105 38|         sedzącą kol levigo wucha! Cuż të mesloł, jak be jô vëzdrzoł,
106 38|         żëcu tobje sę trafji. Ale cuż jô cë tam godom wo dzirżkoscë!
107 38|        jinszi wosobë:~— Vjidzę!~— Cuż vjidzisz, corko moja?~— 
108 38|           proce podosz bez ducha! Cuż cë navetk mjecz i vjid,
109 39|          v Mjirachovskjim lese?~— Cuż cë do głovë przëszło? —
110 39|       Błoto będze jednim jezorem. Cuż nom pomoże dach nad głovą,
111 39|           sę i wupłinęła nazod.~— Cuż to beło?— szeptoł Trąba,
112 40|           patrzec muszę na cebje. Cuż të jezdes bez tvoji karë!
113 40|         połknęłë Łebskji Błota, a cuż won znaczi bez svoji karë?
114 41|          beł to głos Czernjika:~— Cuż va tu stojita, jakbe vom
115 41|           dzivni chatë z Julką.~— Cuż sę tam tero nje dzeje? —
116 41| provadzeła, nji mogł jem nańsc.~— Cuż na svjece! — pomesloł jem
117 41|      dobrimu znajomimu i rzekł:~— Cuż të, Remus, tak po nocë vanożisz?
118 41|   rzechotac. Ale jô so wuvożol:~— Cuż të będzesz głupim dovoł
119 42|         nabjeroł sę talarami. Ale cuż mje z njich, kjej z njimi
120 42|           sobje wukuję mjecz. Ale cuż beło to trzecé, wo czim
121 42|          vdova po mojim druchu.~— Cuż të chcała, kobjeto? — pitom
122 42|          gromadze z tobą vanożeł.~Cuż jô mjoł na to rzec? Beło
123 42|           mje. Tak jô sę pitom:~— Cuż të tak przëlnęła do mje,
124 42|       dzis te młodé dzevczęta !~— Cuż cë do tego, Trąbjinô? —
125 42|   wuńdzesz vłodzë ji mjeteloka.~— Cuż ti ludze wod cebje chcą? —
126 42|           beło letko, a krom tego cuż jô mjoł spolnigo z timi
127 42|           Jaką radę ?~— Wożeń sę!~Cuż ten człovjek wod cebje chce?—
128 42|         potcevą i mjiłą bjałką?~— Cuż to pomoże, kjej jô nji mom
129 42|     jeszcze. Kąsk navet cnotlevą. Cuż tam będę wobvjijoł v bavelnę!
130 42|    Rzemiszkjem zvoł, i rzekł:~— A cuż të za grof, że sę tak smjejesz?
131 42|           svoji wurzasłi dusze:~— Cuż to beło?~Ale na wulicë vjeskji
132 43|    woczoma, beło pitało:~— Remus! Cuż sę stało, że të jidzesz
133 43|        strachem v głosu pitała:~— Cuż tobje, mój nodrogszi?~Ale
134 43|      zdrzącë mje v woczë, pitô:~— Cuż të tam vjidzisz, kochani
135 43|     wostanę na vjekji tvoją żoną. Cuż mje wobchodzi godanjé ludzkji.
136 44|        lese cudovnim kvjatem.~Ale cuż wona, staró Julka, mje krom
137 44|         To të som mjec muszisz!~— Cuż to, co jô som mjec muszę?~
138 45|     vanożenjé po Kaszubach.~— Ale cuż będze dalij? — pitoł jem