Chapter
1 1 | rozvjeselenjé serca...~Zkąd won sę vzął?... Njicht tego nje vjedzoł.
2 1 | A jak jimu beł czas, tej vzął v wobje ręce svoję karę
3 1 | co won vjęcij godoł, bom vzął, jak to movją, nogji za
4 1 | Freszę — i ku reszce sę vzął i karovoł dalij.~Tej jem
5 1 | doznelë.~Dreżącimi rękama vzął jem papjorë, svjodkóv ducha.
6 2 | pomogoł, kjej Morcin mje vzął i nabjił.~A do ti smarovkji
7 2 | nje rzeczesz! Tak Morcin vzął mje za łeb, przecignął mje
8 3 | Tak jô so na dregji dzeń vzął dłoto z szaruznji pod vamps,
9 3 | co chce!~I wukląkł jem i vzął wobjema rękoma krolovą i
10 4 | strzimoł,~Jednigo zavjitrza vzął jem sę i nekoł ku studnji,
11 4 | mje dobetk mój za lasem. Vzął jem tede nogji za pas i
12 5 | korunovaną jarzębjinę. Tam jô vzął i Gnjoce vbjił v głovę,
13 5 | mjirno beło i cepło. Tak jô vzął ję wobchodzëc navkoł. Vszęde
14 5 | zakop, jak beło.~Tak jô vzął rękoma grzebac, żebe vëkopac
15 5 | barżij sę czernjił. Tak jô go vzął kamiszkjem drapac. Tej sę
16 6 | ksądz proboszcz litoscevje vzął mje do plebanjiji i wuczeł
17 6 | svojimu tatkovji, a ten mje vzął vadzëc, żebem ze svjętich
18 7 | szlë kuka lolu. Tej jô so vzął za cel pjec Nabuchodonozorovi,
19 7 | njekaro, jak jô cę wuskromję!~Vzął jem sę tede i pobjegł do
20 7 | bezmała jak kurzé jajo. Te jô vzął do torbë i szedł kavałk
21 7 | przeze mje przejachac. Ale jô vzął moją puszczovką vëvjijac
22 7 | vjidzę knopa. Zkądes të sę vzął na tim pustkovju?~Tej nen
23 8 | dzeci chcoł puscëc do dom, vzął Mjichala na stron i rzekł:~—
24 8 | vołanjé njick nje pomogô, vzął rog do gębë i jął dąc.~Ale
25 8 | wokulavjił.~Tak jô nje żdoł, le vzął jem dravovac. Molami gołi
26 8 | wodrzekł njick. Tak jô go vzął za remję i provadzeł nazod,
27 8 | detkóv z mojigo talara a jô vzął ksążkę. Tej jem vjidzoł,
28 9 | vrzuceł jim wobroku, a tej vzął jem sę v drogę: Noprzod
29 9 | Zkądbe sę tu dalek wode vsë vzął takji belni pjes? Tak jem
30 9 | wumrzec. Ale jô vszeskji sełë vzął do gromadë i szedł wostrzij,
31 9 | zbjeglë. Ale trzęsk mje vzął i takji zib, że lożko ze
32 9 | moc sę vroceła. Tede jem vzął skorżnje v levą rękę a pravą
33 10| stojoł v Lipnje. Tak jô vzął Morcena za stodołę i rzekł
34 10| wostatni łavë pod chorem im sę vzął żdac. Całi szturk jô wostoł
35 10| prziczinë gorz mje na njich vzął, że bełbem jich mogł wusmjercëc
36 10| mje podkorbjac. Na to żem vzął sę i szedł, bom so wuvożoł:~—
37 11| Pożdejże, njeprzijocelu!~Vzął jem sę i szedł na woborę.
38 11| długo cë go zbędze?~Tej vzął sę i sodł na przevroconim
39 13| komin pustkovjô.~Tej jem sę vzął i vstoł.~—Gvesno ju naszi
40 13| choroscą, tak i po nji.~Nazod vzął jem drogę jinszą, tak żem
41 13| złô jakô womona.~Tak jô sę vzął i szedł do czeladni. Tam
42 14| na takji słova, alem se vzął i szedł. Kjej jem skrzepjącë
43 14| na placu.~Wostri kaszel vzął go dusëc po tich słovach,
44 14| njewuczałimu parobkovji, żebem vzął jego robotę na sę i szedł
45 14| pjękną panją bezmała cë nje vzął dusze. Kjej jes przez taką
46 14| żmijovatimi drogami. Won vzął, zavjeseł plotno na scanje
47 14| dokazac. Tak ksążę Svjętopołk vzął i rozrzeszoł pęk i podoł
48 14| sedzoł sęp stari. A won go vzął na dłoń, rozvjinął mu skrzidła
49 15| szedł v Jimję Boskji. Drogam vzął tę samę, chternąsma vjezła
50 15| Pon Bog vje czimu i jak.~I vzął jem sę i szedł mocnimi krokami
51 16| XVI~Jak Remus sę vzął do hańdlarstva. ~ ~Przeszedłszë
52 17| bjedokóv.~Po tim wodpoczinku vzął jem svoję karę v ręce a
53 17| srodze markotno, tak jem vzął sę i rzekł:~— Pojta ludze!
54 18| slepje i tu na mje. Tak jô go vzął v pasu, zebroł vszetkji
55 19| podpjiselë, tej pon Czernjik vzął i pjoro rżnąl na stoł, klepnął
56 19| będze. Tero le grej!~I Trąba vzął skrzepkji i groł. Ale jô
57 19| ricerzi. ~Żebes za dnja vzął kjij v rękę, ~po granjiczną
58 19| jęklevim vestchnjenjim. Tę jô vzął złomoł na kolanje a ji kavałkji
59 20| be wogjiń wobskocac, jô vzął trigjelk, be szukac vodë.
60 20| jaż mje durë porobją, le vzął i ze skrzepjicami szedł
61 20| slepkami patrzącigo v njebo.~Vzął Trąba i vrzuceł porę knepli
62 20| krokoma szedł v las, a jô vzął sę i zapoleł nę kopjicę
63 20| Stolimovji zapoleło sę serce i vzął i kriamko vëbudovoł głęboko
64 20| jak naszło dzevczę, tej vzął je ze sobą i beło jego bjałką...
65 21| Stach chcącë wopchnąc detka vzął do njesenjô wob drogę svojigo
66 21| ti drudzë vińdą, vstoł, vzął mje pod pochę i vëprovadzeł
67 22| wodegrelë pjesnją po egzorce, vzął jô kamrota Vebera v stron
68 22| przë Vigodze, chturen go vzął z ręku wumęczonigo starka.
69 23| beła to prożno robota. Tej vzął i vëdobeł kuferk pannë z
70 23| kobjołkji. Ale won njich nje vzął zaru i nje zanjosł, le wotvorzeł
71 23| wobvjązoł kobjolkę sznurem i vzął drugą i z njimi szedł do
72 23| Ale jô mu podzękovoł i nje vzął, rzekłszë:~— Zjédzle som.
73 24| woczë jakbe zgasłé. Ale won vzął mje pod remję, szedł kjile
74 24| norechlij policejô złapjiła.~Tej vzął mje za rękov i cignął ze
75 24| Trąbo, że Leon ze stenką vzął sę i wucekł?~— Vjem! rzekł
76 24| szeku, lem pochvaleł Boga, vzął mój mjech na plece i szedł.
77 25| dac sełę. Krol jezora ale vzął krom tego voruszk drevnjannich
78 25| wukretą v njim strzelbą. A jô vzął i sę rozezdrzoł mjedze nimi
79 25| Tak jô po rozum do głovë, vzął jem noż i vëcinoł z grabovjinë
80 25| nje zrobjił. Po ti roboce vzął jem nadstavjac wucha, cze
81 25| mjedze mogjiłami?~Tak jô sę vzął i vëszedł z mjedze mogjił
82 25| nadvigoł, a të jes młodszi.~Jô vzął szczudło z jego czężorem
83 25| sicenë. Tak jô zebuł botë i vzął noż v rękę, żebe choc na
84 25| vjęcorkji: povjedzołjôsobje.~Vzął jem tede i vëcignął vjęcork.
85 25| dziso v gromadze ze svjata vzął, to be może i v rok naju
86 25| drogę nje zemgleło, a jô vzął tvoję karę i ję zakarovol
87 26| że njerzitelni człovjek vzął co z moji karë i nje zapłacivszë
88 26| sądovi, chterną Czernjik vzął v ręce, jô ju bezmała zaboczeł,
89 26| kjej won przëstąpjił i vzął jednę z mojich ksążk v rękę.
90 26| przechłoscalë woczë. Tak Czernjik vzał jeden z viborkóv, vëjął
91 26| moji karë przëstąpjił i vzął v rękę jeden z mojich viborkóv.
92 26| z njim do sądovi sodze!~Vzął mje tede nen przistava vjedno
93 27| svoji burzońskji pjęscë vzął sobje sztołt worzła na szołmje
94 29| jakbem beł wumarłi Tej jô vzął z kominka pęczk smolnich
95 29| chvjilem sę nje namiszloł, le vzął jem sę jak beł i szedł na
96 29| kjcj jem roz tak na probę vząl v gorsc sekjerę i sę z nją
97 30| bo kjej so krol pruskji vzął nasze lase kaszubskji, to
98 33| długjich i krotkjich. Tak jô vzął dużi wovczi kożuch i skorzanni
99 34| Konfiskované!~—Aha! A tero won vzął furmonkę i povjedzoł "rekvirované".
100 34| se jô sę nje wobzeroł, le vzął nogji za pas i pjechti nekoł
101 34| na moji pjersë! Tak mje vzął strach, żebe może nje vjidzała
102 34| do stodołë po moję karę. Vzął jem chvecadła v wobje ręce,
103 35| wu szkolnigo. Tak Trąba vzął sę i szedł. Kole Gód kanął
104 35| spłinęłë a zemja wobeschła, vzął jem chvecadła moji karë
105 35| wudboł, że pudę.~Tej jem sę vzął do jidzenjô, jaż tu cos
106 36| roznekanjé czornich mesli.~I vzął Trąba svoje skrzepjice i
107 38| reszce rzekł:~— To to będze!~Vzął mje za rękę i podprovadzeł
108 39| wochronë będze,~Trąba sę zaru vzął do vëcinanjô cenkjich vjetev
109 39| może mje wuratujesz żëcé.~I vzął jem i zapoleł ksążkę wo
110 39| vëbji z głovë. Chocbes ję vzął na plece, nje dosz radë.
111 39| jem zjął moję pakę z nji, vzął na plece i dążeł slode rebokóv.
112 40| Sorbskji a za njim Derda.~— Vzął jes sę i szedł po ni straszni
113 40| rodóv Zoborskjich. A pon vzął go do rękji i z vjelgą wuvogą
114 40| mje, przijacelu: Zkąd të vzął v spodku ten ricerskji znak?~
115 40| znak?~Jô wodrzekł:~— Nje vzął jem go v spodku po starszich,
116 41| njigde nje dovjedzoł. Tak jô vzął za klamkę i wodemknął dvjerze
117 41| tu panem, jaż do rena!— I vzął i zervoł ze sebje vesokji
118 41| srodze wo mojigo tovarzesza i vzął jem sę chiże i vëbjegł na
119 41| znjikała v lese. Tej jem sę vzał i chiże dążeł do woni vësadzoni
120 41| sę vëpłakoł do negji, tej vzął jem sę i zamknął druchovji
121 41| pocerz za jego duszę. Tej vzął jô przemiszlac, co pocznę.~
122 41| mjeszkjem wod jego skrzepjic i vzął sę i szedł ku Vęglikovjicom.
123 41| pogrzeb, jak sę noleżi.~Vzął jem sę tero i szedł svojim
124 41| nalazła. Lem przeżegnoł sę, vzął chvecadła v ręce i pchoł
125 42| ludzkjich woczu tero z tobą vzął slub v koscele, to choba
126 42| to będze tak prędko. Tej vzął jem i karovoł do Trąbjinë.~
127 42| chmura woczë pobjegła, a jô vzął to straszedło v wobje ręce
128 43| szkolnigo, teguż samigo dnja vzął jem sę i szedł. Naszedł
129 43| wostrov strzelac na zvjerza, vzął je stolim pod rękę i zaprovadzeł
130 43| le są sami na svjece, i vzął jem dzevczę pod rękę i rzekł:~—
131 44| wodpovjedzë i v meslach vzął jem sę i szedł dalij.~Na
132 44| słuńca słonjecznim kvjatem.~Vzął jem z dreżącą ręką paproc
133 44| spravę.~Tak jô sę zchileł i vzął letkji cało Julkji na remjona
134 45| ksęgarnjach nje beło. Dlotegojô vzął i napjisoł svoje żëcé, żebe
135 45| Povjadej dalij!~ Ale jô sę vzął i szedł do dom, bo mje vjelgô
|