Chapter

  1 1 |             vstojoł. A jak jimu beł czas, tej vzął v wobje ręce svoję
  2 1 |             jim, ale ceszą sę v ten czas na te snożé rzecze, jakji
  3 1 |             tu jesz svojim sposobem czas rechuje.~Tej szkolni wostavjił
  4 2 |         bjołim vjidze połnjô. V nen czas — za dzecka — słova mojigo
  5 2 |            tak połikô?~— Won połikô czas! — wodrzekla Marcijanna
  6 2 |            tim Straszku. Ale po ten czas anji dzevka anji wonji mje
  7 5 |         zemji mje nje dało. Wob ten czas cenjô sę cofała v las a
  8 6 |            jarzębjiną, a jô wob ten czas posoł dobetk i rosł.~— Bez
  9 6 |          jizbje stari zegar połikoł czas, jak vjedno. Njigde mu nje
 10 6 |             v doł a młodi v gorę!~— Czas, żebe z tich dzeci ju katolikóv
 11 6 |            wo njim. A zegar polikoł czas, jakbe nje beło njiżodni
 12 6 | vszeternoskjich zvjerząt. Ko to beł czas, kjej nen całi stvor vëszedł
 13 6 |             jarzębjiną, i żem v nen czas beł za mali, żebe ję przenjesc
 14 7 |             mje i godoł:~— Bjej, ju czas! — Bjej, ju czas! —~— Jô
 15 7 |           Bjej, ju czas! — Bjej, ju czas! —~— Jô zaru jidę! — wodrzekł
 16 7 |           nje godol vjęcij: Bjej ju czas! — Bjej ju czas! — Ale lica
 17 7 |             Bjej ju czas! — Bjej ju czas! — Ale lica mjoł jakbe womglałé,
 18 7 |             nové durë vjerceło. Wob czas takji po bjitvë słuńca z
 19 7 |           jô sobje wuvożoł— tero je czas!~Tak jem chize vëjął z torbë
 20 8 |             movjił provdę. Bo v nen czas jô tego jesz nje rozumjoł.~
 21 8 |            v czeladni zegar połikoł czas. Godzenë sę skłodałë jedna
 22 8 |            kjej Won komu przëchodni czas wobjavji z łaskji, tej gvesno
 23 8 |             słovo, co won mje v nen czas v stanji przepovjedzoł.~
 24 8 |           ksążkę i rzekła:~—Tero ju czas spac!~Ale mje sę njijak
 25 8 |            Takji vjarë jô beł v nen czas.~ ~
 26 9 |        rozgami. Ale boczë, przińdze czas, że jak jô v lestach lasu
 27 9 |         chturen vjedno jesz połikoł czas i nje wustovoł anji dnja
 28 9 |        połknjęcu movjił:~— Bjej, ju czas! — Bjej, ju czas! —~Tak
 29 9 |           Bjej, ju czas! — Bjej, ju czas! —~Tak jô na njego zdzevjoni
 30 9 |          ludzkji i jakbem ji długji czas nje vjidzoł. A wona sę zatrzimała
 31 10|          głębokji kołovaża. Wob ten czas nade mną vesoko podlecoł
 32 10|              Chtuż be mje beł v nen czas povjedzoł, że będę tu dziso
 33 10|            poceszeło. Ksądz wob ten czas mjoł przemovę, z chternim
 34 10|             sę zmjenjiłë, jak v nen czas, kjej jem woddoł moji krolevjonce
 35 11|           lekovanju cała jesz będze czas pogadac.~Wodszedł Mjichoł,
 36 12|      zegarovji, chturen tam połikoł czas, jak długom le so vdarzëc
 37 12|             natchnje.~Marta wob ten czas sedzała przë kominku i vjęzła.
 38 14|           drevnje, le głova wob ten czas beła mu zaredzevjalô.~—
 39 14|             żije.~A won mje wob ten czas poleł svojimi woczoma i
 40 14|          Straszkovi jizbje, beł nen czas młodim, pesznim chłopokjem.
 41 14|             Skarnje jimu sę wob ten czas zapolełë jak krev; a z woczu
 42 14|          Ormuzdovą vjęcij. Przindze czas, że jich będze tile, jaż
 43 14|            godzena vëbjiła, na tego czas!~Jakbe na wodpovjedz zagotovało
 44 14|             Wumarł pon. Njech stoji czas!~— Vëbjił won tę njeszczestlevą
 45 16|      przëboczeł të so, com cë v nen czas movjiłv chlevje?~— Vjem! —
 46 16|             moja dovnô krolevjonka. Czas minjoni spravjił, żem mogł
 47 17|    spravjilë so tuńce. Ju beł dovno czas spac, kjej szpektor zrobjił
 48 17|          ale won mje przëboczoł wob czas naju rozmovë Lucepra wobleczonigo
 49 18|       rozvjidnjeje. Cepło je a momë czas. Vnetk ksężec vińdze nad
 50 18|     wodrzekł jem. — Ale jô le v nen czas beł za małi i za słabi,
 51 18|             Takjiwon beł!~Bom v nen czas beł jesz wudbë, żem poprovdze
 52 19|             i szvargotanjé. Wob ten czas jô też i zaczął pozerac
 53 20|            sana. ~ ~Vjater rosł wob czas, jak żesma vandrovała dalij
 54 20|             rozvjidnjeje. A wob ten czas sadnjima nad kańtą lasu
 55 20|        przińdzesz do szeku.~Wob ten czas porę razi voda wuderzela
 56 20|             povjem: wucekejma pokji czas!~— A nacuż të mosz svoję
 57 20|            kjezróv moltech.~Wob ten czas sano z vjerzchu sę vëpoleło,
 58 20|          jak nji ma tak nji ma!~Wob czas tego podkorbjanjô Trąba
 59 21|          chternigom wob ten krotkji czas przëvekł barzo. Kjej jem
 60 22|       chleba i jodł. A wona wob ten czas pozerała na jezoro i długo
 61 22|         dziso przelecalë. Ale v nen czas sreberné blachë pjers tvoję
 62 22|       pudłami i kobjołkami. Wob ten czas kamrot Veber vstec groł
 63 22|           volnosc wyjdą... ~Wob ten czas ma sę ju przëbliżelë do
 64 22|           to vënagrodzeł...~Wob ten czas kompanjijô ju minęła karczmę
 65 23|   vszetkjich nji moglë przëjąc. Wob czas proceseji voze zajachałë
 66 23|          retovała Leona. Bo wob ten czas z vesokji drogji nad drzevami
 67 24|          ruchnach? Rzekła mje v nen czas krolevjonka: Przed tim straszedłëm
 68 24|       worędzë spotkac. Ale tero mje czas v drogę. Vrocec sę jutro
 69 24|     spravach sę nje wuczeł. Wob ten czas ma zaszła do karczmë Lemana
 70 25|            przëkrëcé dachu.~Wob ten czas minęla godzena i vjęcij,
 71 25|       matkji za zopjeckjem. Wob ten czas jô rozłożę sicenę na dachu
 72 25|        słuchac. A kjej wusnjesz wob czas moji godkji, to też njick
 73 25|         Stroż mój gvesno sę wob ten czas chdze v jakjim norciku v
 74 26|           Ko jô nje znoł jesz v nen czas jich zatvardzałoscë serca.~
 75 26|       zatvardzałoscë serca.~Wob ten czas vjęcij a vjęcij ludztva
 76 26|         moji godkji. Jednak wob ten czas pjisork vjele zapjisoł papjoru.
 77 27|       dozvoleła długo vjekovac. Wob czas jego żëcô jednak Remus co
 78 27|          zmarłi Jozef Zobłockji wob czas przestovanjô z Remusem rozmjecoł
 79 27|            stegnami wucekł. Wob ten czas Remusovi wobrońca vërobjił
 80 28|      Golijatem! Szkoda, że cë v nen czas szandara nje przëtrzimoł
 81 28|             Marcijannamovji, połikô czas. Wod czego mu gordzel jednak
 82 28|            moje krotochvjilą. Minął czas po Godach i podług mojigo
 83 29|  vęglovnjika, wu chternigo ma v nen czas wob noc wostüła. Tam krol
 84 29|      chvjile jô le żdoł, kjej będze czas prosëc wo ksędza.~ ~
 85 31|             jedzenjô.~Matka wob ten czas sadła do nas i jęła wopovjadac:~—
 86 31|         naju njicht, choc Klemce ju czas meslec wo mirzu, ale chlopocë
 87 31|            svoję krijovkę. Wob całi czas jego uwopovjodanjô dzevczę
 88 32|     zestavjoną. Panna Klema wob ten czas z czekavoscą cemną lukę
 89 32|             sę żivcem na tak długji czas!~Ale jô nje namiszlającë
 90 32|    mjeszkanjé wuszekované na długji czas. V scanach vsadzoné bełë
 91 33|           jak zapadłi zomk? Tec beł czas takji, że vjodł pod svojimi
 92 33|        dziso przez pannę Klemę.~Wob czas długjich tidzenji, cosma
 93 33|        krotko to wucechoł na długji czas. Ku reszce pluskanjé vodë
 94 33|          beło. Ale jak ju nachodzeł czas podvjeczorku, tede jô wuzdrzoł,
 95 33|           cała, a Remus mje wob ten czas v tich scanovich szafach
 96 33|    skorzanni pas dlo Trąbë. Wob ten czas vęgle sę rozżolełë, że wod
 97 34|            to mogę, ale won wob ten czas na mje svoję jiverę przëtrzimô
 98 35|            tak nje grałë, jak v nen czas! Cuż z tego, kjej jô togranjé
 99 35|           povjem cë, żebem jô v nen czas, jô jak sobje na łeb vëloł
100 35|            szopką. Svjat sę wob ten czas nje zapadnje, a jô przechodzeł
101 35|        koscoła klosztornigo. Bo wob czas naszi njevoli na Glonku
102 36|             bjednich ludzi.~Wob ten czas ma zajechała na dużi plac.
103 37|          njevjadomo przëchodni dążi czas. Ale wu nas fala v rzece
104 37|            na te słova, a v ten som czas przëboczel mje sę stari
105 38|         wobrazóv na scanje.~Wob ten czas wogjiń na njebje gusł. Damë
106 38|        Stefana Batorego zabjiti wob czas buntu mjeszczon v Ridze?~
107 38|              Derda, chturen wob ten czas z Trąbą muszoł jaką zgodę
108 39|           Jizbjicach. Tu ju wob ten czas naszło połnjé. Vjater wusnął,
109 39|            pas vjidni stojoł długji czas. Pod nen pas vjidiu vjidzec
110 39|      Strząsł sę Trąba i rzekł:~— To czas, chdze rożni njedobri duchë
111 40|          mje przechodzeł, jak v nen czas, kjedem v zomku Sorbskjirn
112 40|       Rozvalëc dvjerze! — A wob ten czas przez trzosk doł sę czuc
113 40|             ludzom, chterni wob ten czas vëbjilë dvjerze, dzekjimi
114 41|             Trąbą vzęlasma sę v ten czas na vędrovkę po vsach. Wu
115 41|       zapjeczętovaną. Julka wob ten czas zdrzała cvjardimi woczoma
116 42|          trumë, żeli nje zeszłë wob czas vanożenjô jego z Remusem.
117 42|      przigodach moc mje vszestka na czas wodstąpjiła. Za mje pon
118 42|        wostatnich granjic. Co v nen czas straszné przigodë wu vëmjerającich
119 42|            chdze jô jezdem. Wob ten czas Trąbjinô ze słodkjimi słovami
120 42|          szoloni, do dom. Beł to ju czas nad ranem. Na drodze stoł
121 43|             jem sę i szedł. Naszedł czas ju vedle połnjô, dlotego
122 44|          mogjił i grobóv. Beł takji czas, kjej na ti gorze łiszczoł
123 45|        wodeszła. Bełbem sobje v nen czas wodebroł żëcé bez pokusicela,
124 45|           pocechę vlołjes mje v nen czas v bjedné zvątpjałé serce.
125 45|        jizdebce, żebe dalij połikoł czas i mje przëboczeł lata na
126 45|            v moji jizdebce i połikô czas zaredzevjałą gordzelą, jak
127 45|       drogji i sądë Boskji!~Wob ten czas ma stanęła na smętorzu.