1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-2000 | 2001-2500 | 2501-3000 | 3001-3383
Chapter
501 8 | Tobje nje je pjisané, żebes na pustkovju przë konjach i
502 8 | głovë. Bo sprovdzeło sę na słovo, co won mje v nen
503 8 | Mjichoł zapoloł svjeczkę na stole i rozkłodoł svój vjelgji
504 8 | mje przed woczoma, jakbem na to patrzeł z blizka. A ceszeło
505 8 | blizka. A ceszeło mje, że na njiin pustkovju rovnak takjich
506 8 | Mjichoł z głovą, spartą na ręce, przë stole na svojim
507 8 | spartą na ręce, przë stole na svojim grebim spjevniku
508 8 | czetac przez całą noc.~Marta na to wodrzekła:~—Vjera żid
509 8 | Ko jednę le duszę Pon Bog na początku svjata prawojcovji
510 8 | raju. A vszeskjich stvorzeł na jedno modło... Takji vjarë
511 9 | jażem ję wumjoł bezmała na pamjęc. Tej jô wuzdrzołv
512 9 | szedł gorą mojigo łożka, jak na javje vszetko, co ksążka
513 9 | pjerzeną v cepłim norciku, a na dvorze vjater smjotë nekô
514 9 | Njech sę tak stanje!~Na Matkę Boską Gromnjiczną
515 9 | gorą łodég. I mjoł provdę. Na Strumjanną ju słonuszko
516 9 | woroł pługjem v polu, bom na gburskjim chlebje wurosł
517 9 | vjedno njico godało: Bjej na zomkovjisko!~Ale jô sę strzimoł,
518 9 | Słuńce svjeceło przez wokno na podłogę, na łavę przë kominku
519 9 | przez wokno na podłogę, na łavę przë kominku i na lica
520 9 | na łavę przë kominku i na lica starigo zegara, chturen
521 9 | Bjej, ju czas! —~Tak jô na njego zdzevjoni zdrzoł,
522 9 | njiż zveczajiije. Patrzeł na mje woczoma takjimi, jak
523 9 | mje woczoma takjimi, jak na mje zdrzałë przed lati krolevskji
524 9 | do studnji Jozvovi, ztąd na jarzębjinę pod lasem, a
525 9 | Słonuszko malovało cepłé płachce na zemji. Ptoszkji cecho sedzałë
526 9 | v koscele, jażem stanął na brzegu rzekji. Tam jô scignął
527 9 | przemiszlac, zdrzącë z gorë na rzekę. Kjileż to ju lôt
528 9 | Gnjota ze mną, za nę vipravę na zomkovjisko!Jak jem vjidzoł
529 9 | krolevjonkę przez vodę i dobełbem na wonich straszedłach i bem
530 9 | bem posadzeł krolevjonkę na złotim tronje.~Ale ceszô
531 9 | przëplinęłë, be patrzëc na mje dzivnimi woczoma i mje
532 9 | sę czężko zrobjiło, jak na płacz. Ale jô sę nje poddoł
533 9 | vjelgjigo psa jak go strzelce na gonjitvę zabjerają ze sobą.
534 9 | sobą. Pjes szturk zdrzot na mje, tej vëvjijającë tepą,
535 9 | Tak jem vstoł i podszedł na gorę.~Ale tam na mje cos
536 9 | podszedł na gorę.~Ale tam na mje cos żdało tak njespodzevanigo,
537 9 | kjej jem stanął v gorze na zomkovjisku, tej stojała
538 9 | vołtorzu. A wona zdrzała na mje woczoma, jakbe mje chcała
539 9 | strzimac nje potrafjił.~Tak jô na nję zdrzoł całą chvjilę,
540 9 | wuczenjic. Jażem ku reszce kląkł na kolana i głovą przed ji
541 9 | moja, v dzecinnich latach na javje vjidzanô: Czimuże
542 9 | mje gasëc słuńce i gvjozdë na njebje! Koż, abem cë scignął
543 9 | doł v tvoję rączkę bjołą na zobovkę i żort. Na vszetko
544 9 | bjołą na zobovkę i żort. Na vszetko sę vożëc będę. Krev,
545 9 | Vstanji! —~Tak jô vstoł i na nję patrzeł, jak na cud
546 9 | vstoł i na nję patrzeł, jak na cud jakji. Takô wona pjęknô
547 9 | woczach tak, że roz vëzdrzała na krolevjonkę z pod korunovani
548 9 | korunovani jarzębjinë, to znovu na cnotlevą Genovefę, to na
549 9 | na cnotlevą Genovefę, to na cudovną zjavę z cuzigo kraju.
550 9 | tego szło z ji woczu njico na mje jak czarë, jak womona
551 9 | wunoszało nad zemją.~Ale wona na mje zdrzącô wusmjechała
552 9 | Njic cebje nje rozumjem!~Na to mje v sercu zakłoło,
553 9 | godkę, chterną le ludze na najim pustkovju rozumjeją.
554 9 | sę noleżi!~Wona vezdrzała na mje i rzekła:~— Dej mjecz!
555 9 | wona dala mje ręką znak na woddzękovanjé i pomału znjikła
556 9 | Tej jem podł, jak długji, na zemję i zączął całovac tę
557 9 | vjem, że vëszedłszë z boru na nasze znané pustkovskji
558 9 | studnji. Szedł jem noprzod na ne chojnë, jak zbłądzoni
559 9 | szukô. Tam jô sodł i patrzeł na jezoro i na dim, co z komina
560 9 | sodł i patrzeł na jezoro i na dim, co z komina gburskji
561 9 | gburskji chatë szedł v gorę i na komin, co ze za gorë vëzeroł,
562 9 | stało, ale całé moje żëcé na pustkovju chiżim krokjem
563 9 | woborze gonjił, —Golijat, com na njim dobeł, zvalivszë go
564 9 | takjim meszlenju zaszedł na woborę, Marcijanna szła
565 9 | zatrzimała i rzekła, zdrzącë na mje:~— A të sę nje vstidzisz,
566 9 | że moje skorznje wostałë na zomkovjisku przë rzece.
567 9 | nalozł, jak jem wostavjił: na brzegu rzekji.~Wod ti njedzeli
568 9 | bo jesz tak mało jak kot.~Na to rzekł Mjichoł:~— To będą
569 9 | prosto wod kozanjô pudzesz na zomkovjisko. Może wona tam
570 9 | tej nom chvjilkę żdac beło na smętorzu, bo pravje pjerszô
571 9 | wona mjała rozmovę. Ale na mje wona anji nje vezdrzała.
572 9 | vezdrzała. Jô jednak tak zblodł na tvarzë, że Marta sę pitała:~—
573 9 | vodą, cobe mje mjinęło.~Ale na to i svjęconô voda nje pomogła.~
574 9 | brodu v lese.~Tam jô sodł na naveższim molu i zdrzoł
575 9 | naveższim molu i zdrzoł na szterë stronë svjata, ponad
576 9 | jego vognju zaszkleł krziż na zvonnjicë lipińskji. Cenjô
577 9 | wucekała wona, le zdrzała na mje. A beła tak krotko,
578 9 | zrobjilë, bjedni chłopku? ~Na to mje sę tak czężko na
579 9 | Na to mje sę tak czężko na sercu zrobjiło, żem mesloł
580 9 | wuzdrzoł trzë chojnë. Ale na vjeczerzą jô nje szedł,
581 9 | mną degotało, jak ne lestë na wolszce. Jaż Liza sę dzevovała
582 9 | dzevovała i jęła mje chuchac na głovę. Bo to bidlę mjało
583 9 | zapalczevjem sekł, że moklezna na mjevëstąpjiła. Ale krom
584 9 | mjevëstąpjiła. Ale krom tego na połnjé nji mogł jem njick
585 9 | nje je, le jesc nji mogę! ~Na to wuvożoł Mjichoł.~—To
586 9 | wosamętanjé kąsk popuscivało. Ale na vjeczerzą jô znovu jodł
587 9 | V njedzelę pudzesz żdac na nję! — Po tim postanovjenju
588 9 | womoczeł v zupje, Marcijanna na svój sposob zaczęła sę jiscëc.~—
589 9 | vjarë? Varząchevkę stłukłam na njim, trampk skjidłam! Cze
590 9 | abo do Gduńska.~Ale mje na przëboczenjé trampka i varząchevkji
591 9 | zrobjiło tim barżij, żem zdrzoł na povjeszoni przë komjinje
592 9 | trzimoł mol po nim skjidłim na moji głovje. Tej takji słova
593 9 | procem moji voli przëszłë mje na jęzek.~—Trampk nje pomogł
594 9 | to wod razu będze dobrze,~Na takji povjedzenjé Marcijanna
595 9 | ęprzeżegnała. Tej długo na mjë zdrzała, jaż ku reszce
596 9 | chvjilami słunko vëlevało na svjat struminje vjidu i
597 9 | Lipnu. Ale jô nje wuvożoł na njic, le gnoł vprost, jaż
598 9 | vëmknął sę jak chart i gnoł na dravoka na zomkovjisko.
599 9 | chart i gnoł na dravoka na zomkovjisko. V lese vjater
600 9 | njim jachoł veżij drzév.~Jô na to nje wuvożoł, le sodł
601 9 | to nje wuvożoł, le sodł na dzarnje i pozvoleł vjatrovji
602 9 | tam sedzoł, przëszedł mje na woczë zegar nasz v czeladni,
603 9 | i jakbe mądrimi woczoma na mje zdrzącë, godołvstec:~—
604 9 | głosem:~—Nje przińdze njigde!~Na to mje sę tak na scrcu zebrało,
605 9 | njigde!~Na to mje sę tak na scrcu zebrało, żem zakreł
606 9 | mje postąpjiło pod gardło na wutchnjęcé a vszestkji członkji
607 9 | jakbem sę mjoł rozlecec na kavałkji.~Długo to mje tak
608 9 | tak męczeło, jażem wuczuł na głovje mjętką rękę po vłosach
609 9 | nalazła, Marto? Ale wona na to pitanjé njick nje wodrzekła,
610 9 | ale vjelgô panji, chterna na naju bjednich ludzi nje
611 9 | je nogorszé wosamętanjé. Na to bodej nji ma lekóv, le
612 9 | vszestkjigo, të bjedni! Bo to ju na jedno. V czvortk wona będze
613 9 | Vez, Marto i mje pomoż na nogji! — rzekł jem. — Bo
614 9 | kusi ludzi. Njechle stanę na nogach, to jô so dom radę.~
615 9 | radę.~I pomogła mje Marta na nogji, jak przed lati, kjej
616 9 | ludzom wunjikac trzeba!~Na brzegu jô ję postavjił na
617 9 | Na brzegu jô ję postavjił na nogji. Ale wona mojigo reminja
618 10 | vëzbeł vszelką vortosc. ~Na mojim łożku pod zelonim
619 10 | czim będę mogł.~Morcin na to sę chvjilkę namiszloł,
620 10 | mje pjervij wodpovjedzec na dva słova.~— Vejle! Mjichałova
621 10 | Ale jô sę mocko dzevovoł na takji pomeszlenjé, bo to
622 10 | jak njedzela. Pełno beło na woborze słuńca. Bedło sę
623 10 | sę kleszczeło z chlevóv na pażęc, a kurë sę wugonjałë
624 10 | wodrzekł jem i vsunąl na voz, be vząc drogę na Lipno.~
625 10 | vsunąl na voz, be vząc drogę na Lipno.~Do łav na rzece jô
626 10 | vząc drogę na Lipno.~Do łav na rzece jô jachoł stępją.
627 10 | gburskji sposob. Ale jô nekoł na złomanjé karku, bom sę bojoł
628 10 | zmudzëc zdovanjô. Ludze na polu stovelë wod robotë
629 10 | slubu jadą! ~Vëjachavszë na gorę, wuzdrzoł jem vjes
630 10 | dusze. Le vstec zdrzoł jem na vołtorz vjelgji, v chternim
631 10 | v norciku skrëti żdoł? A na co? Abe njeszczescé moje
632 10 | mojigo!~Podnjosł jem woczë na posovę vesoką i beło mje,
633 10 | wuchvacëc i vëdobëc wod smjercë. Na posovje vesoko vjisoł vizerunk
634 10 | vjisoł vizerunk Pana Jezusa na krziżu. Strach mje beło
635 10 | Strach mje beło vezdrzec na Zbavjicela, bo mje dusza
636 10 | I tak muszoł jem patrzëc na te skarnje bladé i krevavé
637 10 | Bez prziczinë gorz mje na njich vzął, że bełbem jich
638 10 | mjała spuszczoné i anji razu na mje nje vezdrzała. Jakżeż
639 10 | pasturk dovnji a dzis parobk na pustkovju Zobłockjigo, v
640 10 | Matce, njevjedzącë;za co na njego przëszło takji skoranjé.~
641 10 | jak to smjeszno, żem sę na tę wuroczestosc zchovoł
642 10 | norcik. I przëboczeła mje sę na zjava z pod korunovam jarzębjinë
643 10 | zbliżała, jak cud z njeba na zemję zestąpjoni, jô sę
644 10 | wotvorzeł woczë i vezdrzoł na ji lica, drogszé mje, njiże
645 10 | przëboczeła chłopoka, co ji na kolanach doł svój novjększi
646 10 | pjijanigo do povoznjika na peszną landarę i pojachelë.
647 10 | v gromadze chodzeł wonge na nowukę. Ti mje zaru przërôczilë:~—
648 10 | njosł łiszczącą tocę, a na nji dva kjeliszkji i butelkę
649 10 | zozdroscëc i ze mje podkorbjac. Na to żem vzął sę i szedł,
650 10 | tej strzimivoł jem voz a na rovnim cesnął jem bat i
651 10 | Cuż të tero będzesz robjił na tim svjece? —~Njebo zaczęło
652 10 | cepłé lato. Jô patrzącë na drzevjęta dzevovoł sę, bo
653 10 | vergle: i to tvoje dobëcé na Golijace i ta zaklętô krolevjonka!
654 10 | przez rzekę, Vnetk mjołjem na woczach naju pustkovjé:
655 10 | chturen znoł sę nolepji na vszelakjich choroscach dobetku:~—
656 10 | dobetku:~— Mjichale, vezdrzële na Remusa. bo mje sę zdaje,
657 10 | może bëc zle.~— A nji ma na to lekóv? — pitała sę Marcijanna.~—
658 10 | żol beło.~Marta mje sę na woczë nje pokazivała.~ ~
659 11 | nje dobroł.~Kjej jô legł na mojim łożku pod zelonim
660 11 | pod zelonim wokjenkjem, a na pustkovju vszetko pod wopjeką
661 11 | letko skrzepjało. Tej znovu na chvjilkę sę statkovało tak,
662 11 | noszejnjikóv Gnjadigo i Lize. Na wotmjanë znovu zaczęło wobchodzëc
663 11 | noc do spanjô!~Tej to sę na chvjilkę wustatkovało. Ale
664 11 | v moje ręce!~Z tim jô sę na bok przevroceł, żebe spac.
665 11 | Ale tej to vlazło jak kot na moję pjerzenę i zaczęło
666 11 | będzesz ju mjoł wubetku na svjece, bo wona, ta tvoja
667 11 | wodvroconą stroną ksężeca i vogą na zegarze svjata. Jô jezdem
668 11 | vjelgjim vozu, co nocą vëchodzi na njebje. Jô jezdem vognjem
669 11 | Ale" i "Nje". Jô sedzę na sprężenje porządku svjata
670 11 | svjata i dbaję, żebe szłë na wotmjanë: dzeń i noc, żëcé
671 11 | rękę i wod razu jô trafjił na łobskji gozdz, co tam beł
672 11 | Tamleżałë moje ruchna roboci, a na vjechrzu leżoł mój rzemjanni
673 11 | tvoję szeję i spuszczë sę na sedzączkę nad łożkjem tvojim.
674 11 | Vłosë mje dębem stanęłë na głovje. Przeżegnoł jem sę
675 11 | dobrze, mokleznę wuzdrzoł jem na njich. Pevnje i njemé bidlęta
676 11 | obrońcę Boga,~Nje przińdze na mje żadna straszna trvoga... ~
677 11 | njeprzijocelu!~Vzął jem sę i szedł na woborę. Tam za płotami na
678 11 | na woborę. Tam za płotami na vjerzesku leżała sekjera.
679 11 | chleva, zavjesoł latarnją na balce, żebe vjidzec, przeżegnoł
680 11 | vszeskji jinszi budinkji na pustkovju, v srąb wukłodané
681 11 | mesloł, że sę naszi vszescë na pustkovju pobudzą. Alem
682 11 | Tej jô zanjosł sekjerę na vjerzesko, legł i wusnął
683 11 | kjej jem drevka rąbjił na vjerzesku, przëstąpjił Mjichoł,
684 11 | zbędze?~Tej vzął sę i sodł na przevroconim pługu, przemiszloł
685 11 | jak grzmot. Cuż to beło?~Na to jô woprzestoł rąbjenjô,
686 11 | woprzestoł rąbjenjô, sparł sę na toporzesku i vszetko mu
687 11 | Njejeden człovjek przëchodzi na svjat njezrichtovani i sprochnjałigo
688 11 | człovjeka. Pon Bog litoscevi na początku svjata zasoł procem
689 11 | procem njim rozmajité zela na pomoc i lekovanjé. A jô
690 11 | z tich zel nje je lekjem na tvoję cliorosc. Znaję cebje
691 11 | vjeczné.~Tak won znovu długo na mje zdrzoł, potim vstoł
692 11 | Vjem!~Długowon znovu zdrzoł na mje, tej przëstąpjił krotko
693 11 | zdovanjô v przëbetku Pana Boga!~Na drugji dzeń mje gbur pusceł
694 11 | promiszkóv, kulko mogła, rzucała na sreberné ruchna Nosvjętszi
695 11 | tim barżij jęłë vëchodzec na jav, jak lica dobri matkji.
696 11 | sę poczuł słabim i chorim na smjerc.~Tej zaczęlë parminje
697 11 | zamknął dvjerze, za chternimi na złotich botach chodzeło
698 12 | gnotach.~Marcijanna, kjej na mje vezdrzała, vjedno sę
699 12 | przismaczkji. Ale to sę na njic nje zdało, bom schnął,
700 12 | kjej jem wusodł v czeladni na zedlu, tom mogł godzenami
701 12 | chcałë i patrzełv wogjiń na kominku. Vjęcij ma do se
702 12 | korzenju a peszni kvjat na vjechrzu. Chto ten kvjat
703 12 | do novjększigo szczescô na svjece. — A szedłbes të
704 12 | namjenjoné, tego nje mjinje. Na moję wudbę, të jesz zaspjevosz
705 12 | wudbę, të jesz zaspjevosz na mojim pogrzebje.~— Bronji
706 12 | woborze... (tu wonji z Martą na sę vezdrzelë, ale nje rzeklë
707 12 | të może i vëzdrovjoł.~— Na moję chorosc lekóv nji ma!~—
708 12 | Ale to cë rzekę, że tam na zomkovjisku dzis sę dzeją
709 12 | wurzasu mogł smjerc dostac.~Na to jô rzekł:~— Kjej chcece,
710 12 | bo nje chcę cebje mjec na sumjenju. Bëlë takji wodvożni,
711 12 | moji pamjęcë ju njicht sę na to nje doł. Moja njeboszczeca
712 12 | tam skrąceło głovę v teł na plece, a drugji straceł
713 12 | wucec, ale to go gonjiło jaż na woborę. Tu won sę skreł
714 12 | ratovało, bo vjerzeje sę na krziż zamikałë i bjelełë
715 12 | krziż zamikałë i bjelełë sę na njich trzë krziże, posvjęconą
716 12 | zomkovjiskjem v Svjętojańską Noc. Na mój głupi rozum, jô so tak
717 12 | tak meszlę: Żeli Pon Bog na strożë tego molu postavjił
718 12 | muszę.~Jesz rosa leżała na łąkach, a vëstudzoni kominë
719 12 | pocerz i poj ze mną! Mjoi na sobje dużi botë rebackji,
720 12 | wudbë, że won mje chce vząc na rebë.~Tak jô rzekł:~Njevjele
721 12 | przëszła do rzekji i veszła na łavë, tej won sę stanovjił
722 12 | pudzema dalij, pochil sę na vodę, jaż wuzzdrzisz, jakji
723 12 | bjeżała czestô jak szkło, a na ji dnje bjeleł sę pjosk.
724 12 | jô vjidzoł le svoję cenją na vodze.~Nje vdarzącë so njick
725 12 | szpilkami. Jak jem sę dostoł na nogji, vszetko ve mje dreżało
726 12 | psotë.~Ale jak ma zaszła na pustkovjé, tej jô ju vszetko
727 12 | żdała. Pevnje wonji bëlë na mje wumovjoni.~Jizdebka
728 12 | bela bokjem czeladni. Żdało na mje łożko, vesoko vësceloné.
729 12 | spjiku, czem też to vjidzoł na javje:~Ale vkoł mje jęłë
730 12 | kulac przez woborę prosto na mje, jakbe mje chcała wudusëc.
731 12 | pańskô, jakbe mjała korunę na głovje, szła do vołtorza.
732 12 | mje strzimała i patrzeła na mje woczoma modrimi jak
733 12 | czuł tak słabi, żem legł na vznak jak njeżevi.~Jinszą
734 12 | svobodną drogę. A jô stojoł na kraju, jak bosi Remus i
735 12 | służkę?~A wona vezdrzała na mje svojimi krolevskjimi
736 12 | vjelgjigo wurzasu i podł na zemję, bom vjedzoł: Nji
737 12 | wukozkami i dobivoł jem na njich, a wone priskalë precz
738 12 | njich, a wone priskalë precz na vszetkji stronë. Kjej jem
739 12 | stronë. Kjej jem tej vëszedł na kraj, sedzało tam straszedło
740 12 | nogji pod sebje jak krovc. Na głovje mjało muckę ze sto
741 12 | ręką, ceskającë skarupë na vodę. A kożdi roz jak skarupę
742 12 | rozesmjało sę wono do mje na vszetkji zębë i vrzeszczało:~—
743 12 | Tec jô tvoja bjałka! — Na tom sę tak wurzasł, żem
744 12 | ręka jak puch ptoszi leżi na moji głovje. Wotvorzeł jem
745 12 | jakbe rozumjała, co mom na mesłë, pitała sę:~— A chcołbe
746 12 | za słabi, żebe co rzec.~Na to wona sę wobroceła, podnjesła
747 12 | płakała.~— Bogu chvała!~Na svjętą Annę pozvolilë mje
748 12 | zaprovadzilë przede dvjerze na sluńce, chdze dva drzevka
749 12 | vëvjoł,deszcz wopadoł, a na Matkę Boską Sevną jô znovu
750 12 | svjec,—! szari popjoł leżoł na dnje duszë.~ ~
751 13 | stvorzenja svego, ~Zesłał na svjat Archanjoła cnego... ~
752 13 | pjeckach, a zdrzącë v wogjiń na kominku, pravjilë wo dovnich
753 13 | drzozgę v kominku i sadła na zedlu, strefle vjezącô.
754 13 | złotem ji woblevoł vłos na głovje i długji varkocze.
755 13 | to wodpovjodała i dobrim na mje vzerała wokjem. Dobrzem
756 13 | jak wona mje vëszukała na zomkovjisku v nę njedzelę,
757 13 | jednak spomnjenjé z popjołóv na chvjileczkę vëbuchło gorącim
758 13 | wod krevavi vodë. Naszi na pustkovju pozerelë cecho
759 13 | pustkovju pozerelë cecho na tę zjavę, przeżegnelë sę
760 13 | vjedno, że takji wogjiń na njebje v Svjętigo Mjichała
761 13 | Mjichała Pon Bog zesełô ludzom na wostrzegę, że będze vojna
762 13 | tacilë po lasach, dobetk na łaskę Boską wostavjivszë.~—
763 13 | przeżegnoł i vroceł sę na pustkovjé, bo chłopë wostelë,
764 13 | mje za czężkô i njeręcznô.~Na to jô rzekł:~— A może naszi
765 13 | godka spjevô, jak v Gduńsku na renku tak sę rąbjilë toporami
766 13 | Klinkosz, co dżadem sedzi na wodpustach pod koscołem,
767 13 | przedô za jeden peszni czepc na głovje, a sin rzeknje do
768 13 | wojca: tatku, jô mom bąble na ręku wod woranjô — tej kuńc
769 13 | svjata będze blizko. Tu na naszim pustkovju jesz vszetko
770 13 | ju bjałkji noszą żnjiva na głovach a senovje gburskji
771 13 | Vdarzisz so pevno nen wostrov na najim jezerze, chturen zvjemë
772 13 | doczekota, ale długo żdac na to svjat nje będze. Bo kjej
773 13 | kjej Pon Bog stvorzeł ludzi na wobroz i podobnosc svoją,
774 13 | spjevu ceszilë sę Svjęti na scanach, a jego godka beła
775 13 | jak kotka.~Minęłë Godë i na cudovnô noc, v chterni voda
776 13 | spsocëc, a jemu sę przë tim na skorę dostało, bo ze strachu
777 13 | słuńce svjeci, to zaraza na dobetk spadnje. Nje zabędę
778 13 | żem nje vjidzol vasązka, na chternim pon i panji jezdzilë
779 13 | Jozvovą. Beł to noveższi plac na całim naszim pustkovju.
780 13 | zaszedł, skovronkji ju spałë na mjedzach, a słuńce legło,
781 13 | czervjoni wostavjivszë woblok na njebje. Jezoro svjeceło
782 13 | szemarzëc vjater, be nańsc na pustkovjé nocą i vëtrząsc
783 13 | wobsichała. Tak jô sodł i zdrzoł na ten naju svjat pustkovjovi.
784 13 | Nacuż cę Pon Bog stvorzeł na tim svjece, Remusu? Cuż
785 13 | vjernje panu, jaż cę vëvjezą na smętorz v Lipnje ? Cze pudzesz
786 13 | knopa so wobjecivoł vińsc na svjat, jak wurosnę. I tą
787 13 | sedzoł, cecho jak kam wusadłi na mjedzë, a koło mje szłë
788 13 | mje no skrelë po dobëcu na Golijace. Tam jô veszedł
789 13 | Golijace. Tam jô veszedł na spich gorkji, za chterną
790 13 | przerosł vszetkjich chłopóv na pustkovju. Zaszedł jem ku
791 13 | chatë gburskji. Tam stojała na gromada kaminji, na chterni
792 13 | stojała na gromada kaminji, na chterni jô sę przed lati
793 13 | mocko stłukł, a nad nją na slivka, z chterni jô beł
794 13 | sę snjije? Jak długo jô na tim pustkovju pamjęcą signąc
795 13 | za woknem. Vezdrzoł jem na slivkę, cze bem po nji,
796 13 | takjich meslach szedł jem na woborę.~Ale tu na mje żdało
797 13 | szedł jem na woborę.~Ale tu na mje żdało jesz vjększé zdzevjenjé:
798 13 | stojoł vasążk cuzi kole vrot. Na njim ze szklącą mucą na
799 13 | Na njim ze szklącą mucą na głovje wuzdrzoł jem Golijata.
800 13 | Straszk, zamkłi dotechczos na gorze! Vszescë stojelë na
801 13 | na gorze! Vszescë stojelë na woborze, ale z daleka wod
802 13 | Tam sedzała Marcijanna na łavje przë pjecku, a przë
803 13 | veszedł. A jô z njich pozdrzoł na naju stari zegar, chturen
804 13 | zaredzevjałą gordzelą. Kożdô leczba na jego skarnji stojała jak
805 13 | wujachoł z pustkovjô!— Mjichoł na to sztot przemiszlivoł,
806 13 | przemiszlivoł, tej vezdrzoł na mje i rzekł:~— Moc Boskô!
807 14 | deptac po cechu a gadac na poł głosu. Ale jô tede jesz
808 14 | chcało! — rzekł jem. — I na vjększé jego wutropjenjć
809 14 | chtos kosę klepje.~— Cuż na svjece?—wuvożoł jem v sobje. —
810 14 | Choba porządk svjata na wopak sę vëvroceł! Chtuż
811 14 | jem vstoł i sę woblekł. Na dvorze letkji vjater parzeł
812 14 | bem beł malovjele wupodł na zemję. Tec tam sedzała Smjerc
813 14 | Tec tam sedzała Smjerc na łavje i klepała njebivałi
814 14 | długoscë kosę. Vezdrzała na mje głębokjimi, czornimi
815 14 | rzekł do mje Mjichoł:~— Na naszim puslkovju Smjerc
816 14 | jesz knopem a wona kjidała na mje trampkji i varząchevkji.
817 14 | dzivno, że jô zaczął vzerac na nasz stari zegar, jakbe
818 14 | pogodac.~Dzivno mje sę stało na takji słova, alem se vzął
819 14 | Kjej jem skrzepjącë veszedł na stopjenje v gorę, tej jem
820 14 | wuzdrzoł pod wustrzechą, na kozle zatchłą, bronją rozmajitigo
821 14 | Wodezvoł człovjek, leżąci na bjołi posceli. Bladi vëzdrzoł
822 14 | vëschłi jak drzozga. Ale na skarnjach kvjitłë mu czervjoné
823 14 | chturen jak ze za scanë na mje szedł:~— Të jezdes ten,
824 14 | szedł:~— Të jezdes ten, co na Golijace dobeł?~— To beło
825 14 | wodrzekł jem. Tak mon pokozoł na scanę ręką, a jô wuzdrzoł
826 14 | rozumje, le naszi ludze na pustkovju?~A won sę przësłuchoł
827 14 | przetchané i rzekł:~— Zdrzë na te ręce i boczë, że wone
828 14 | knapskjem bivszë, doł jes sę na Golijata i na njim dobeł.
829 14 | doł jes sę na Golijata i na njim dobeł. Boczë, i jô
830 14 | a mój wostoł ju trupem na placu.~Wostri kaszel vzął
831 14 | chustkę wodjął, unizdrzoł jem na nji krev. Zaro mje sę tero
832 14 | znaczi.~Ale won sę sparł na poduszkach i chvjilę woddichoł,
833 14 | znovu zaczął movjic:~— Zdrzë na scanę za sebje! — Cuż të
834 14 | stojalë dva rzędë ksążk na policach z drzeva. Nad njimi
835 14 | vojarskim płoszczu. Pod wobrazem na krziż vjisalë szabla długô,
836 14 | rzekł:~— Chto ten człovjek na portrece, povjem cë przë
837 14 | worędzë. Beł to mój podveższi na vojnje. Ale przëzdrzë sę
838 14 | moji przodkovje tępjilë na karkach Turkóv i pogan,
839 14 | przijaceli i chłopóv ze vsóv na gromadę i szekovanjé do
840 14 | człovjek zdradzeł i nasadzeł na mje takjigo Golijata jak
841 14 | Golijata jak tvój. Jakżesma na sebje naszła, nje beło radë:
842 14 | czervjonô krev vëstąpjiła mu na vargji. Tak won wodpocząl
843 14 | że zemja moja kaszubskô na wodpoczink vjeczni przëjimje
844 14 | reszce vjerzchu vodë. Tej na njich wusadnje zemja, a
845 14 | zemja, a ręka Bosko zaseje na nji zvjerzęta i roslenë.
846 14 | chłopku, że v ludzkjim svjece na ten przikłod sę dzeje. Nje
847 14 | wurosnje do vjidu, be Pon Bog na nji pjisoł svoje dzeje.
848 14 | taką drogą: Vërosnje narod na vjerzch i postavji zomk
849 14 | pokolenji, żebe go vëdvjignąc na vjerzch. Jô pudę do grobu,
850 14 | Ale mje sę smutno zrobjiło na te słova i jem wodrzekl:~—
851 14 | vaszę robotę, panje, vząc na sę! Vë wuczałi i pon, a
852 14 | provadzëc po roli i sec założëc na zotorze, ale ręka moja nje
853 14 | rzeką, żem głupi!~Won sę na to wusmjechoł, zdrzoł na
854 14 | na to wusmjechoł, zdrzoł na mje długo i rzekł:~— Na
855 14 | na mje długo i rzekł:~— Na tvojim czole napjisané,
856 14 | ji słova.~— Nje wuvożej na svoją małosc i żorotnosc.
857 14 | Kjej złoti mój bot postavję na jego stopjenje, znjikną
858 14 | povjedzoł:~— Njico jidze na cebje, Remusu, ze Straszkovi
859 14 | żebem vzął jego robotę na sę i szedł dalij jego drogą
860 14 | klepje kosę reno za stodołą na njego i scanë trzeszczą
861 14 | ruszac zaczęlë, jak pszczołë na rój. Won, ten tam v Straszkovi
862 14 | Zobłockji beł go vësłoł na szkołë, ale v nen rok njewubetku
863 14 | drugjim, posadzeł Pon Bog na ti zemji. Choc won beł starszim
864 14 | gburstvo, to vjidzelësmë ludze na pustkovju, że jimu njijak
865 14 | i delësma vłożëc jarzmo na sebje, jak no njemé bidlątko
866 14 | lica Svjętich v wobrozkach na scanje.~A jô vjedzoł, że
867 14 | wustrzechë i szła z njim na łąkji v lese, chdze won
868 14 | le sę dobrelë do sebje na żëcé i smjerc. Dobeł nasz,
869 14 | Dobeł nasz, ale som legł na długji tidzenje z kulą ve
870 14 | długjich latach do dom, ale na njego Smjerc kosę klepje.~
871 14 | ludze takji, co bez bożoka na Svjętą Katarzenę vezną dregjigo
872 14 | człovjeka v służbę. Vezdrzą na cę, rzekną: poj ze mną! —
873 14 | Takji człovjek je ten tam na gorze v Straszkovi jizbje.
874 14 | shichac muszisz. Të żes wurosł na parobka, mocni v gnoce i
875 14 | më drudzë. Bo jak nen tam na gorze vjidzot jes krolevjonkę
876 14 | vszetkjigo: Zamknji wuszë na to, co won gadac będze i
877 14 | gadac będze i przëmknji woko na jego vezdrzenjé. Bo kjej
878 14 | tvój stan cę namjenjił.~Jô na to nje wodrzekł njick a
879 14 | kjej won chori i Smjerc na njego kosę klepje?~Na to
880 14 | Smjerc na njego kosę klepje?~Na to Marta njick nje rzekła
881 14 | rzekła i tak ma sę rozestala na noc... V njedzelę pon Jozef
882 14 | roz won wuobleczoni sedzoł na stolku przë stole. Beł pravje
883 14 | cesnął pjoro i rzekł:~—Na cuż to pjisanjé sę zdô?
884 14 | robotę. A won zdrzącë długo na mje, rzekł ku reszce:~—Żebes
885 14 | mjecz!~V sercu mje zakłolo na te słova, bom sobje przëboczeł,
886 14 | i mjeczu, com je nalozł na zomkovi gorze. A won pitoł
887 14 | smutno:~—Vezbeł jem mjecz! Na kolana wuklękłszë doł jem
888 14 | nopjęknjeszi z dzevcząt na svjece, bom mesloł, że to
889 14 | krolevjonka zaklętigo zomku żivcem na svjat przëszlô.~A won na
890 14 | na svjat przëszlô.~A won na to wodvroceł woczë i zapatrzeł
891 14 | chternim ju kvjotkji vëstąpjiłë na drzevjęta v sadze i za catą
892 14 | tobje beła blizkô. A żol za ną pjękną panją bezmała cë
893 14 | svoją drogą nje boczącë na cerznje, drogji i kaminje
894 14 | Potim sztot sedzoł cecho, le na skarnjach zakvitlë mu czervonjé
895 14 | zaboczeł, żem chori i że ju na drugji rok nje woboczę kvitnącigo
896 14 | Won vzął, zavjeseł plotno na scanje i sę zapitoł:~— A
897 14 | przëboczeł, żem wu ksędza na nowuce vjidzoł takji risunkji,
898 14 | to dvje vjelgji rzekji: na vschodze słuńca Vjisła,
899 14 | vschodze słuńca Vjisła, na zochodze Wodra. Tam, chdze
900 14 | że przeszedłszë rzekę tę na levi brzeg, vjedno jesz
901 14 | brzeg, vjedno jesz stojisz na dovni zemji kaszubskji.
902 14 | naszi zemji kaszubskji. Na połnjé zemja sę z nją łączi
903 14 | A bëlë Kaszubji bogati na lądze i wokrętami vłosnimi
904 14 | przëkreł dvuma rękoma płachc na vizerunku i rzekł:~— Tile
905 14 | za krajem, vjedno jidacë na zochod słuńca. Tak przeszedl
906 14 | to ti, żebe jim zbivało na dzirżkoscë. duchu, bronji,
907 14 | Bëlë bjitni i wodvożni na lądze i morzu a mjelë sposob
908 14 | vińdzesz z tego pustkovjô na svjat, nje zaboczisz zańsc
909 14 | Novjększi z njich to Svjętopołk. Na smjertelnim jesz łożu kłopot
910 14 | z casni jizbë provadzełë na szerokji kraj. Tero jô mjoł
911 14 | szerokji kraj. Tero jô mjoł na pitanjô, co mje pod trzema
912 14 | Ale pon Jozef pokozoł ręką na vizerunk naszigo kraju i
913 14 | słuchało. Sąsma, jak serotë na pańskjim chlebje, co nje
914 14 | Jozvem i krev pokozała sę na jego vargach. Nje rzekł
915 14 | spovjodoł, naszi stojelë na domje. Bëlë pon i panji
916 14 | pocerz.~Pon Jozef leżoł bladi na svojim łożku, a jak sę skuńczeło
917 14 | żebe vszescë vëszlë, ale na mje patrzeł, żebem wostoł
918 14 | povje, njim sę vëbjerze na to długji podrożovanjé poza
919 14 | Jak wumrzę, povjezeta mje na smętorz zaboczoną drogą
920 14 | jidąci za trumą vezdrzoł na mol, chdzem nabroł mesli
921 14 | vjadomich. Të i jô i vszescë na tim pustkovju mają svoje
922 14 | zeszlë sę v zemji kaszubskji na gorze Revkole, co na morzé
923 14 | kaszubskji na gorze Revkole, co na morzé patrzi i dzeli tich
924 14 | vjidné jak słuńce woczë na njebo i morzé i ląd i povjedzoł
925 14 | Ten lud won wumarł a żije. Na bjołi Arkonje stolemni kaminje,
926 14 | vrog krevji svoji i głuchi na skargji, co vëchodzą z mogjił.
927 14 | nortu zbojnjikóv głodnich na mizernich szkutach. I v
928 14 | rodóv i plemjon rozrzeszoł na snopë, a snopë postavjił
929 14 | stolemni posąg rznął jem na zemję, a z jego rzezbą pokretich
930 14 | gburóv i rebokóv bjednich na smjerc sę sposobi. Bo kaminji
931 14 | dużô, co ve vjetrze żëzi na pustim wugorze: to grob
932 14 | go jak sevca seje zorno na przëchodni żnjiva ku vschodovji
933 14 | sęp stari. A won go vzął na dłoń, rozvjinął mu skrzidła
934 14 | szarim skrzidłem padałë na wognje i gasełë płomiń.~
935 14 | luoprzestot soc svjętich prochóv na kaszubską zemję a skrë padałë
936 14 | zapadłi zomk a v njim sadnje na tronje zaklętô krolevjonka
937 14 | zaklętô krolevjonka i zapanuje na zemji naszi svoboda i wubetk
938 14 | szczestlevosc.~Po tich słovach legł na vznak jak njeżevi, ale doł
939 14 | ale dusza moja wostała tam na gorze v Straszkovi jizbje
940 14 | ręce robją. Kjej jem szedł na vjeczerzą, tej letkji vjater
941 14 | zemji jak smjegjem. Ten tam na gorze spadnje lada chvjilę,
942 14 | pomeslołjem sobje — ale drzevo, na chternim wurosł, brzod rodzëc
943 14 | njeminje. Komu godzena vëbjiła, na tego czas!~Jakbe na wodpovjedz
944 14 | vëbjiła, na tego czas!~Jakbe na wodpovjedz zagotovało sę
945 14 | Ale jô vjidzoł zdrzącë na zegar, jak skarnje mu sę
946 14 | jak skarnje mu sę mjenjiłë na sposob, jak za mojich knopjęcich
947 14 | bjegas słabo sę zibotoł tad i na wodlev, jakbe chcoł stanąc.~
948 14 | zdrzoł z mokrimi woczoma na vëgaszoné lica brala. Panji
949 14 | szertuch chlichała. Ale na mje szło z ti kamjanni tvarzë
950 14 | przikozanjé i czężor sę na mje położeł, pod chternim
951 14 | njich woczoma przëchodnigo na mje vzeroł, jak mje sę zdovało.
952 14 | zegar jak ten trup v gorze na mje vzerol, bo jego bjegas
953 14 | lôt! — płakała Marcijanna. Na drugji dzeń rzekł pon do
954 14 | njeboszczik chcoł bëc vjezoni na smętorz do Lipna. Vezta
955 15 | XV~Jak vjezlë na smętorz cało pana Jozva
956 15 | Liza i Gnjadi svojigo pana na wostatni spoczink do smętorza
957 15 | roz, żebe szła tęde ze mną na nowukę. Przë vëcinanju drogji
958 15 | njeboszczik tatk mje movjił, że na tim storim trakce vedle
959 15 | Mjichoł dalij rąbjił chrostë na drodze.~Jak słuńce zaszło,
960 15 | lese, naszlë bëlë ludze na Pustą Noc, chternich do
961 15 | zacągnęłë, Mjichoł kulavjejącë na przodku zanoceł pjesnją,
962 15 | wobrońcę Roga, ~Nje przijdze na mje żadna straszna trvoga... ~
963 15 | trvoga... ~Spjev sę rozbjegoł na ceché pola, na chterne ju
964 15 | rozbjegoł na ceché pola, na chterne ju noc uwoblekała
965 15 | komudę. Ale kjej jesma veszła na starodovną drogę v lese,
966 15 | kjej moje vezdrzenjé padło na starodovni kaminje wovjidnjoni
967 15 | krolevjonka nasłała svoje ptochë na kondukt ricerza zaklętigo
968 15 | Ale kołpje stojałë cecho na rzece jak zogodkji i nje
969 15 | zogodkji i nje naszłë bleżij. Na levą rękę stojała gora zomkovô
970 15 | mocno i veraznje vëchodzeła na jav korunovanô jarzębjina,
971 15 | czężkjich serdecznich przigód na pustkovju. Ajô do nji z
972 15 | straszeło, wuzdrzoł jem na sami głovje zomkovi gorë
973 15 | kam cecho i zdrzocą v doł na nas. Tak jô trąceł Mjichała
974 15 | Za ktorem stojąc na żaden strach nocni, ~Na
975 15 | na żaden strach nocni, ~Na żadną trvogę anji dbaj na
976 15 | Na żadną trvogę anji dbaj na strzałi, Ktoremi seje przigoda
977 15 | Długo ma nje rzekłszë słova na sę pozerała, jaż won rzekł:~—
978 15 | jakji Kaszuba natrafjił na tę dovną drogę — choc po
979 15 | po smjercë.~— Żijąci ję na novo vërąbjilë! —wodrzekł
980 15 | jadze!~— A cuż vë tu, panje, na ti samotni gorze v nocë?~—
981 15 | zapadłi zomk! Jô chcę posadzëc na złotim tronje zaklętą krolevjonkę.~
982 15 | krolevjonkę.~V głovje mje zaczął na tę godkę szumjec całi las,
983 15 | kąsk slode wostała, żebe na mje żdac. Ta sę pitała:~—
984 15 | Chdziż të bivoł, Remusku?~— Na zomkovi gorze! — wodrzekl
985 15 | choc mje beło straszno.~Jô na to njick nje wodrzekł. a
986 15 | smjercë nje wutrzimosz Remusa na pustkovju, chocbe go dzesęc
987 15 | konji cignęło!~Vjidzoł jem na tę godkę jak Mjichałem cos
988 15 | mjoł nekac z pustkovjô? Na gburskjim chlebje wurosł
989 15 | ludzami dogodô?~I patrzeł na mje wob tę godkę potcevi
990 15 | pustkovjé, kożdimu jem doł rękę na woddzękovanjé. Kjej jem
991 15 | mocko wobskocala wogjiń na kominku jaż woczë mjała
992 15 | jesz roz jô wusodł i zdrzoł na to krolestvo dzecinnich
993 15 | 1vóv, starô dzekô jabłonka na mjedzë, chdzem dobeł na
994 15 | na mjedzë, chdzem dobeł na Golijace, Straszk v jizbje
995 15 | jarzębjiną. Długom zdrzoł na jezoro, na chternim łiskałë
996 15 | Długom zdrzoł na jezoro, na chternim łiskałë vjidë i
997 15 | chternim łiskałë vjidë i na budinkji pustkovjô, pełne
998 15 | chternich mje beło dobrze, i na las vkoł, chturen do ti
999 15 | vërzasł. Bo chtuż tam stojoł na brzegu rzekji?~— Marta!~
1000 15 | jak kam kol brodu i żdała na mje. A kjej jem naszedł,
1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-2000 | 2001-2500 | 2501-3000 | 3001-3383 |