Chapter

  1 1 |          nje wodrzecze, tej won sę może straszno rozgorzëc.~Ale
  2 1 |           so wuvożoł, że Remus nji może bëc takji złi, żeli psa
  3 1 |             Czetejce vë, panje, bo może duch jego vas tu sprovadzeł,
  4 2 |          vjidzi Smjerc!~—Jakuż won może Smjerc vjidzec?~—Won stanje,
  5 2 |        cepło. Ludzkji woko v każdi może zazdrzec nort, bo dobrô
  6 3 |          podpędzëc pod las krotko. Może, żebe co przez drzeva vjidzec
  7 3 |         wuvożoł jem sobje, że wona może bëc krolovą, co ją las naprocem
  8 4 |       svjece vanożi dzis, v bjedze może i nędzë. Wostavjił za sobą
  9 4 |     namjenjił, i służeł będzesz. A może, że dorobjisz sę vłosnigo
 10 4 |      stravë tvojim kavlem będze. A może jesz co gorszigo, jak nimu...~
 11 5 |            Pomesloł jem sobje:~— A może to jistnje, starô droga,
 12 5 |    zachcało jesc, alem sę bojoł:~— Może wonji cë za karę nje przëslą
 13 6 |    dzevczęta (a beło naszigo karna może setmëdzesąt sztek) smjelë
 14 6 |        czężko padło na sumjenjé.~— Może to je kara Boskô za tvoje
 15 8 |           że tam pevnô smjerc.~— A może ji wod ni stronë nje vjidzi?~—
 16 8 |           takji lebjoda go wunjesc może) i vëjął z tłomoka gronuszk.
 17 8 |        plecach noszę, vszetko mjec może. Są zvjercadła, grzebjiszkji,
 18 9 |    wodpusceł krevji za talerz. Ale może to i bez tego mjinje.~Całi
 19 9 |            pudzesz na zomkovjisko. Może wona tam będze!~Jak przëszła
 20 10|        vstec povtorzała nodzeja —  może sę co stanje?~Zaturkotałë
 21 10|              rzekł Mjichoł. —Jakuż może bëc jinaczi, kjej won njick
 22 10|            to sę nje wodmjenji, to może bëc zle.~— A nji ma na to
 23 11|    szczerze wufa jemu,~Smjele rzec może:~Mam obrońcę Boga,~Nje przińdze
 24 12|     strachu mogł nagnac, to bes të może i vëzdrovjoł.~— Na moję
 25 13|     njeręcznô.~Na to jô rzekł:~— A może naszi le wodveklë wod bronji. —
 26 13|          jem ti wudbë, że va młodi może jesz kuńca svjata nje dożijeta,
 27 13|          rzekł jem do sebje. — Ale może Marcijanna cë co wostavjiła.
 28 13|         pomesloł jem sobje. Cze jô może jem v spjiku, cze mje sę
 29 14|       bogati. A jednak stracilë... Może sę dobjerzesz wo prziczinach
 30 15|            wufa Jemu, ~Smjele rzec może: Mam wobrońcę Roga, ~Nje
 31 15|           młodich, tesknjic będę a może i płakac, ale wostac z vami
 32 16|        chternich żid przedavac nji może: ksążkji do koscoła, różańce,
 33 17|          chvatkji jak żevé srebro. Może jimu też beło jinszé poprovdze
 34 17|            będze zdovała smjesznô. Może to cę wuchronji, ale barzo
 35 18|           zemję i młinë cuzim?~— A może ti cuzi pravje to robją?
 36 18|         gadac do wucha:~— Remus! A może z tim napravjenjim mje to
 37 18|          mje to sę le tak zdovało. Może jakjis— Jimję Wojca i Sena!...
 38 18|        njechże sę ruchô, kjej sama może! Ale Trąba mje szarpoł.~—
 39 18| njevjidzącë ti bjotkji na woczë. A może to jednak nje beł człovjek
 40 19|         sobje! To norod co żëc nji może a wumrzec nje chce, jistamańtnje
 41 19|       povjedzoł, panje, że won nji może spjevac, bo mô skażoną godkę.~—
 42 19|      wobszedł i ten wuzdrzoł mol, ~może be cë belo żol.~Mjast to
 43 20|           setmë grzechóv głovnich? Może leż mje i ta moja gra do
 44 20|       noprzod — rzekł na to Trąba. Może Pon Bog mje natchnje potim
 45 20|           sledza z karczmë të mosz może porę detkóv przë sobje?~—
 46 20|          vse, bo kaduk nje spji. A może naju będą gonjic?~Vjeczorem
 47 20|        cebje przistąpu nji mô?~— A może mje dobrze nje wochrzcilë! —
 48 20|           sedzą, tego jô nje vjem. Może też duch tego pana ze Zvadë,
 49 20|           jak sę doznoł, że sę nji może vëdostac. Zaru też ten z
 50 20|           njeroz retovoł svobodę a może i żëcé, kjej ne kęsi psë
 51 20|          na Vdzidzką Pustą? Cze va może też co przeskurzeła procem
 52 20|      potrafji vszetko wobrachovac. Może wonji tą masziną navetk
 53 21|       povjodają, że Leon ze stenką może na jeden moltech całigo
 54 21|         Glonku... Ale povjem cë to może pozdnji... Dziso rzekę cë
 55 22|     chternimu żes szablę złomoł, a może i wo nigo Stracha ve młinje.~
 56 23|       slepji svojich wotvorzëc nji może i zdrzec chdze jidze.~Sprava
 57 24|      wodzevosz sę na moje pitanjé. Może nje rozumjesz. Toc rzekę
 58 24|        tvoje ponjesesz na plecach. Może cë też do Lipna przëvjezc
 59 24|        vëzdrovjeje. Ale movji mje, może të sę bojisz tovarzëc takjimu,
 60 24|       djobeł, to dzevczę przënęcëc może.~— To je vszetko prożno
 61 25|          mje strzeleło do głovë:~— Może won zabłądzeł?~I kąsk njewubetno
 62 25|    zrobjiło i wuvożoł jem sobje:~— Może won zabłądzeł i vëdoł krzik
 63 25|     gromadze ze svjata vzął, to be może i v rok naju nje nalezlë.~
 64 25|            mogą przikłod brac. Ale może za dovnich czasóv mjeszkelë
 65 26|           Bełbem v wutcevi bjitvje może z njimi so doł radę, ale
 66 27|        polską, chterna povstac nji może bez krolestva naszigo i
 67 29|            przëszło do głovë:~ — A może nom le vjidu zbivô, żebe
 68 29|         rozmiszloł, tej rzekł:~— A może le nje wumjemë sobje mjecza
 69 30|            wodsapnął i rzekł:~— Të może meslisz, żem wusmjerceł
 70 30|      drugjimu v woczë, tej krev cë może zaczervjenji lica, ale papjor
 71 30|       żoden chłop dobrich dnji nji może znjesc...~Sztrofa Trąbë
 72 31|         krolevskji. Żol mje le, że może i tobje, Remus, nje przepuszczą.
 73 31|        spjeszec nji mô prziczinë i może wob drogę wod jednigo drzeva
 74 31|           Trąba i przeżegnoł sę. — Może to i poprovdze będze jakô
 75 31|         zdrzë dobrze na nogji, cze może jedna nji mô sztołtu kopeta.~
 76 31|            jezora — rzekł Trąba. — Może to be beło nolepji. Żevnotę
 77 31|     duchovnô i wuczałô wosoba, nji może bëc porovnani z nami prostimi
 78 32|         możno. Tak jô so pomesloł: Może jakji brzid abo chrostë
 79 32|        stojącô. Tak rzekę dalij:~— Może to też le jakji vjid ze
 80 32|         pojma tede! — rzekł ksądz. Może v tim zapadłim zomku stolimë
 81 33|            kjej ju jinaczi bëc nji może, przënomnji co czvjerc roku
 82 33|            mje sę trzimoł. Tim bem może ji cvjardé serce zmjękczeł.
 83 33|       naszą jomą. Panna Klema naju może przed godzinką wopusceła:
 84 33|           zvjercadła przë kominku. Może tam drugô armijô jadze!~
 85 33|        granjé. Zaro mje ruszeło: A może to Trąba?~Za długą chvjilę
 86 33|           v głovje przemeslnoscë i może bëc baro dzirżkjim, kjej
 87 33|           lud stolimóv. Żeli wonji może z wurodë nje bëlë tak vjelgjigo
 88 34|        Trąba:~— Jegomosc! Kjej nji może jinaczi bëc, to njech sę
 89 34|           jesz chłopa dobri mjarë. Może tobe sę jegomoscë przëdało,
 90 34|             co tam ludzi burzeł. A może va też tam beła? Nolepji
 91 34|         namjenjoné. A jednak lepji może be beło, kjejbem tam njigde
 92 34|     biblije, chternimi spodzevô sę może navrocëc naszich ludzi na
 93 34|   tuteszich ludzi snadno zdrovjé a może i żëcé vëzbëc. — Tero choba
 94 34|          Tak mje vzął strach, żebe może nje vjidzała znaku rodovigo
 95 36|         pitającë, cze vë nje jesce może samim Luceprem abo z jego
 96 36|       vłożëc i zapropkovac.~—To vë może naju chcece przode wusmjercëc? ~
 97 36|           dobri pon — rzekł jem. — Może won naju wotrzimô wob noc
 98 36|          ale nje bełjem pevni, cze może nje rągô. AIe Trąba wuvjerzeł
 99 36|          jak stoji, jesz nje czuł. Może to jakô womona, co ludzom
100 36|         cignąc vama sę zachcało. A może na żogovkji kłasc, abo gazetë
101 37|            A rovnak won to bëc nji może, bo bełbe sę do naju wodezvoł.~
102 38|       njebędzesz, bo takô przigoda może le roz jeden v żëcu tobje
103 38|            roz jeden za volą Boską może zińsc na zemję i formovac
104 39|           człovjek mô volną volę i może jisc chdze go woczë njesą.
105 39|    njevjadomi drogji tam zabłądzec może i wutonąc v Błoce, tim siadnji,
106 39|         kołnjerzi nje not rebokom. Może też to nje je żodna przegrzecha,
107 39|            Trąba pitoł:~— Jakuż to może bëc godzena?~— Podług moji
108 39|         psóv, jakbe całi zgraji.~— Może tu njedalek jednak ludze
109 39|            jem do Trąbë:~— Grej! — Może rovnak chdze wuczują ludze,
110 39|           wuńdze, tej to poprovdze może bëc człovjek, co nom na
111 39|          dom na wogjiń do pożercô, może mje wuratujesz żëcé.~I vzął
112 40|            sę tak czężko zrobjiło. Może z ti prziczinë, że të vëzdrzisz
113 41|   przëchodzeło mje do głovë:~— Cze może ta Smjerc na drodze nje
114 41|            tak po nocë vanożisz? A może të sę tu chcoł też po spôdk
115 42|            so wuvożoł, że v bjałce może tile komedjanctva sedzec!~
116 42|    przëbivô vjidu, vjidzoł jem, że może sobje wukuję mjecz. Ale
117 42|           le za vesoką cenę woddac może. A może go przë sobje trzimô,
118 42|         vesoką cenę woddac może. A może go przë sobje trzimô, bo
119 42|        przenomnji zapitac. Tec nji może jinaczi vjedzec, czebe mu
120 42|          rzece głęboko, ale bełbem może sę v vodze wuduseł, kjejbe
121 43|            vjekóv. Jinaczi bëc nji może!~I vezdrzała na mje pańskjim
122 43|            sę ju vjęcij nje zińdą. Może wurosnje kjedes pokolenjé,
123 45|      rodovji stolimóv kvjitnąc nji może. Ale jô tam wobchodzeł z