Chapter
1 2 | tobą!~Jaką cë Pon Bog mô drogę namjenjoną, boczë, że duch
2 2 | Chcołbem cë wukazac jakąs drogę, ale nje potrafję ji vësvjecëc.
3 3 | jednigo z Lipna jidąci zgubjił drogę do dom, bo zemovô krzikva
4 3 | drzevami bjołi pjosk sceleł drogę do rzekji, a v rzecem wuzdrzoł
5 3 | znovu jął mjerzëc woczoma drogę przez rzekę. Ale tej jem
6 4 | chcała przeskoczëc, ale wob drogę sę wodmeslała. Naprocem
7 4 | szlë, a jô z njimi. A wob drogę jô czuł, jak Mjichoł movjił
8 5 | bjegoł dravo, bom ju vjedzoł drogę. Anjim nje słuchoł na łupka,
9 6 | jidzącë, naszłasma na dużą drogę. Tej jô vjidzoł, że pokuńc
10 7 | przeżegnoł sę i mu zastąpjił drogę. Tej koń — a beł to jistni
11 7 | nje pochvaleł. Za to jô mu drogę zastąpjił i gp go vezvoł
12 8 | żëłë studzi ~I rogu zev v drogę cę nje wobudzi, — ~Njech
13 9 | wobroku, a tej vzął jem sę v drogę: Noprzod do studnji Jozvovi,
14 9 | cepła. Vjater nom zastąpjił drogę, kjej jesma z Martą szła
15 10| pojadę i ma szła nazod. Wob drogę won kąsk medetovoł i tak
16 10| i vsunąl na voz, be vząc drogę na Lipno.~Do łav na rzece
17 10| Anjoł Stroż zastąpjił ji drogę i rzekł:~— Njerobji tego,
18 10| cesnął jem bat i jachoł całą drogę stępją.~— Nacuż jô sę mom
19 11| Reno beło, bom sę vëbroł v drogę jesz przed słuńcem, jak
20 12| le cignął mje do dom. Wob drogę pitoł:~— A zląkł të sę?~—
21 12| rozstąpjiłë sę, be dac ji svobodną drogę. A jô stojoł na kraju, jak
22 13| i po nji.~Nazod vzął jem drogę jinszą, tak żem wobszedł
23 14| vędrovną palecą przez całą drogę żëcô. Tobjem be beł rod
24 14| strachu, jidzta spenetrovac drogę starodovną vedle zomkovjiska,
25 15| jesma veszła na starodovną drogę v lese, tej ju cemnô tam
26 15| Kaszuba natrafjił na tę dovną drogę — choc po smjercë.~— Żijąci
27 15| njeboszczika pana Jozva do grobu, drogę, chterna v mojim młodim
28 15| przëvjesëc szkaplerz na drogę. A chtuż jinszi be cë go
29 15| ricerze, co mje trzimelë drogę wotvarłą vprzode i nazod,
30 17| tłomoczk na plece i poszłasma v drogę.~— Chdze të meslisz wostac
31 17| noc? — pitoł sę Trąba wob drogę.~—Nje vjem! — wodrzekł jem.—
32 20| svojim porządku. Le wob drogę womijac będzema vse, bo
33 20| złomoł, v nocë zachodzi nom v drogę. Jô cë lejedno povjem: wucekejma
34 20| To cë vłosni strach lechą drogę doradzeł i bełbe cę wutopjił.
35 20| wukozkę, chterna mje zaszła v drogę na wukoranjé. Bo jak jem
36 21| trzecim vjosłem trzimoł drogę. Długji szczudło won położeł
37 21| pełnę kobjołkę kjełbas na drogę.~— Chto chce co wod Francka? —
38 21| detka vzął do njesenjô wob drogę svojigo brata za darmo,
39 21| je długô droga.~— A wob drogę wona zabtądzeła v takji
40 21| tile zrzeszi sę z nami wob drogę a na samich kalvarijach
41 22| jak jisc za jego radą. Wob drogę won mje vszetko wopovjodoł:~—
42 22| bezpjeczno przelecec przez drogę do kompanjiji, chterni wonji
43 22| Njedługo ma naszła na bjitą drogę przez całą vjes. Tam sę
44 22| znaczi: Nogji za pas i v drogę!~Vëcigającë krotkji nogji
45 22| rękę zavroceła na szeroką drogę polovą, chterna provadzeła
46 22| v tim dużim lese. Ale na drogę szerokę, co lasem szta,
47 22| potrzeba, ~Tam nam pokażą drogę do nieba... ~Ale z vjększą
48 22| szczekanjim svoję zvekłą drogę i znovu legł njeżevi. Zatrzęsłë
49 23| Klerik. Ti dvaji sę wob drogę vjedno trzimelë blizko pannë,
50 23| wopjece Boskji na dalszą drogę. I jô szedł podzękovac Matce
51 24| spotkac. Ale tero mje czas v drogę. Vrocec sę jutro przë kompanjiji
52 24| Jô sę boję, żebe mje wob drogę Złé nje wosamętało i nje
53 24| rękov i cignął ze sobą. Wob drogę zos robjił vimovkji.~— Remus!
54 24| jô szedł z njim im mu wob drogę wopovjodoł wo naszi wumovje
55 25| Nje żdavszë ma sę vzęła v drogę. Po krotkji vędrovce lasem
56 25| przed sobą barzo czężką drogę. Trzeba nama sę vëspac i
57 25| kjej ma sę ju zabjerala v drogę, tej won naju poczestovoł
58 25| żebe mu Pon Bog wukozoł drogę z tego wutropjenjô. Ale
59 25| roz, a ztąd jô cë pokożę drogę do Lipna.~Z moją paką na
60 25| tovarzeł przez tę czężką drogę. Za to vjedno nalezesz wu
61 25| woboczisz. Povjem cë tero tvoję drogę. Pudzesz przez ten las na
62 25| ludzi. Tich smjało pitej wo drogę do Lipna. Bo to są ju stronë
63 25| mojigo chleba i szedł v drogę.~Tego vjeczora jô ju społ
64 25| kavałk chleba, cobe mje wob drogę nje zemgleło, a jô vzął
65 26| knopem, jô cë zastąpjił drogę pod dzeką jabłonkii, valczeł
66 27| wuzbrojoni zastąpjił won drogę szandarze jadącimu vjechrzem
67 27| na wodpust, ale żebe wob drogę wobmovjic vistępni planë.
68 28| pjesonkji, chterną won so wob drogę za czasu naszigo vanożenjô
69 28| kupjic sobje lekji, ~A wob drogę vzęlë — vjilcë ję zarżnęlë. ~
70 29| przebjegl v dvuch dnjach drogę wod gór kalvarijskjich jaż
71 29| zanjesc do dom. Gvesno wob drogę, leżącë przemokł jak won
72 29| drogji do jezora zubjeglë nom drogę moja bjałka i corka njesącë
73 30| brod do Pustk i mje wob drogę vszetkji tvoje trele z tvojich
74 31| gromadze z Trąbą vzęłasma drogę na Lipno. Kjej jem pjerszi
75 31| mô prziczinë i może wob drogę wod jednigo drzeva do drugjigo
76 31| ju nje zavroceła na dużą drogę lasem. Bo choc tam mogł
77 31| abo i lesni. Vzęlësma tede drogę v bok przeka lasu ku brzegom
78 32| pjerzenje i zabjegła jim drogę. A tu, chdze ta Bożomęka
79 33| chvałę Boską. Wobtrąbję drogę wod Lipna jaż po Vejherovo
80 33| Dejce list, a jô będę wob drogę grivoł jesz roz tak vjesoło,
81 33| ludzkô. Drugji vëdosz wob drogę na żëcé.~— Na żëcé mje njic
82 33| pobjegłé, jakbe chcoł zgodnąc drogę, chterną go Pon Bog poprovadzi,
83 33| połnjovigo słonuszka i vësvjeceł drogę, chterną mogł jem meslą
84 33| won tu nalozł wod razu drogę na Glonk. Won ją i dziso
85 33| Z njimi jô sę zabroł v drogę. Moje trąbjenjé va pevnje
86 33| zatacilë!~Tak jô sę wob drogę wumovjił z rebokami, żebe
87 33| beło, kjejbe won mje beł drogę zastąpjił przë kaminju,
88 34| Przed vszetkjim chiże v drogę Jegomosc, żebe ne kęsi psë
89 34| żeda Bluma. A chocbe wob drogę do Korsina jegomoscë jakô
90 34| szczestlevje dostoł sę v drogę. Ale prożne beło nasze woczekivanjć.
91 34| głupi człovjek, vëbroł jem drogę vestrzedną. Pudę! rzekł
92 34| Chojnjic i tam go puscilë v drogę. A na tim samim vozu skrępovanigo
93 35| vjidem złolim, vësvjecoł mje drogę, jakbe rzec chcoł:~— Pochadej,
94 35| vozeł, bom go vëzbeł wob drogę a navrocëc nazod po novi
95 35| Remus, do Żarnovca. Tam cë drogę zagrodzi vjelgji jezoro.
96 36| pon kozoł vëcąc konje. Wob drogę won zaczął gadac:~— Dovnom
97 36| noc a jutro nas pusci v drogę.~— A jak nje pusci? — rzekłTrąba.
98 37| sę srodze, jakżesce wob drogę mje rzeklë, żebe tak naju
99 38| chodzełë duchë. Ale mje drogę zastąpjił malorz. Njigde
100 38| Przed drzevami pjosk sceleł drogę do rzekji a v rzecem wuzdrzoł
101 38| ku bjołim murom zomku, bo drogę ji wodgrodzala voda a v
102 39| na njego zavołom! Choba drogę przez te błota znaje, kjej
103 40| rzekę Pustinkę pokozelë nom drogę. Dzeli wona dvje rozgji
104 40| Trąbjinë, Remus. A żeli mje wob drogę do tich błogosłavjonich
105 40| koscoła spjeszno vzęłasma drogę ku naszim stronom.~Cechô
106 41| vëszła ze vsë na szeroką drogę, podnjesła sę takô kurzatva,
107 41| i rzekła:~— Chcałabem cë drogę vësvjecëc, cobes vjedzoł,
108 41| Lepji besta mje povjedzała drogę na goscińc do Koscerznë.~—
109 41| Czernjika. Daleko wuzdrzołjem drogę, vësadzoną drzevami, chterna
110 41| co dzivnigo sę stało: na drogę, chterna z jednigo lasa
111 41| nje vëbłądzisz na dobrą drogę, sładnje ta Smjerc vińdze
112 41| i zdrzoł slode sebje na drogę, chternąm przeszedł. Żeli
113 41| Boga, żebe mje doł nalezc drogę do ludzi i pozvoleł retovac
114 41| znovu z daleka przed sobą drogę mjedze dvuma lasami.~I tak
115 41| jem sę ku reszce dostoł na drogę do Vęglikovjic. Zavjanô
116 41| Ale v jizbje sę kopnęlë i drogę mje zastąpilë. A szołtes,
117 41| v chternim jô vszedł na drogę do Vęglikovjic i szedł jem
118 42| jezdes të, kantroł sę wob drogę z jakjimi dzevusami v grzeszni
119 43| V gromadze wodemknęłasma drogę sobje i zamknęła kamiń za
120 45| wode vsë do vsé. A wob drogę zazeroł jem dzecom pod czuprinë
121 45| Pojce na smętorz a wob drogę vom povjem:~— Wusodł Remus
|