Chapter

  1 1 |          tim novjększim Panem nje chcoł sę pokazac boso, bo vjedzoł,
  2 1 |     woczoma na mje patrzeł. Jô ju chcoł wucekac, ale won mje pitoł:~—
  3 1 |            ale won mje pitoł:~— A chcoł të, knopku, przenjesc krolevjonkę
  4 1 |        vodę?~— Chcę! — rzekę.~— A chcoł të vëbavjic zapadłi zomk?~—
  5 1 |       Zamjast "r" movjił won "j". Chcoł bjedok gvesno rzec:~— Ormuzd
  6 2 |           chace mjeszkoł Straszk.~Chcoł jem tego Straszka szukac
  7 3 |          vodze sę czaji, będze cę chcoł scignąc na gruńt rzekji,
  8 4 |           zvędzeła, jak jô pravje chcoł gnac pod jarzębjinę! ~—
  9 4 |           wostoł trup... Cużes të chcoł bjedni knopje? Robjic tobje
 10 5 |      zdrzoł, a jô vjedzoł, że won chcoł rzec:~— Co gbur knuje, to
 11 5 |          strząsł sę, jaż kurzeło. Chcoł won rzec:~— Strzęsc sę,
 12 5 |         vjidzoł jego, jak won mje chcoł karac. To belë skarnje wukozkji,
 13 6 |           mu sę v gordzelë, jakbe chcoł kaszlac, tej nabroł dechu
 14 7 |          njim dobeł. ~Absalon nje chcoł mje pokozac, jak sę puszczovkę
 15 7 |    vesokji — zaczął porczec i nje chcoł postąpjic. A Golijat go
 16 7 |          bodnął szkapę wostrogą i chcoł przeze mje przejachac. Ale
 17 7 |           jego koń sę spjąt i nje chcoł postąpjic.~Tak won sę zapoleł
 18 7 |          teł. Ale jô i dobrą volą chcoł sę cofnąc, be dostac rumu.
 19 8 |           gębę wotmikoł, jakbe sę chcoł wo co pitac. Ale ku reszce
 20 8 |         svój głupi rozum dzecinni chcoł pomscëc krzivdę jaką, to
 21 8 |     zaproseł, A kjej ju nas dzeci chcoł puscëc do dom, vzął Mjichala
 22 8 |     wotvartô voda. Mjichoł jak be chcoł njico rzec, ale sę strzimoł
 23 8 |      Jezusa żid vej pochvalëc nje chcoł, ale ma tego jimu nje rechovała.
 24 8 |           Z jinszigo won jesc nje chcoł, bo mujego vjara tego bronjiła.~
 25 8 |         corce.~A kjej Mjichoł nje chcoł anji słuchac, tej sę żid
 26 8 |     mojigo mita talara, bo bem so chcoł nę ksążkę kupjic.~Gbur,
 27 8 |         ksążka je tvoja! — Jak jô chcoł żedovji płacëc, Mjichoł
 28 9 |         mu nje wustąpjił, bom nje chcoł. Tak mu delë spac v chlevje
 29 9 |         za gorë vëzeroł, jakbe sę chcoł ze mną zabovjac v zchovanigo.
 30 10|      dokuńczeł Morcin, bo mje nje chcoł wobrazëc. Ale jô beł ti
 31 10|         jakbe svojim czężorem nje chcoł mje puscëc dalij. Ale jô
 32 12|          won njigde povjedzec nje chcoł, co won tam vjidzoł pod
 33 12|       kjej sę ju vracała, tej jem chcoł vëskoczec jak wonge, ale
 34 12|           i vrzeszczało:~— Cuż të chcoł? Tec jô tvoja bjałka! —
 35 13|          Ale kjej jem ji dzękovac chcoł, tej wodgornjała ręką i
 36 13|           i ji żągło dostac. Knop chcoł je vkrącëc v bat, a Morcin
 37 14|        gorë, Remus, bo won be rod chcoł z tobą pogodac.~Dzivno mje
 38 14|          jakbe mje z njich spolëc chcoł i długo nje rzekł słova.
 39 14|        będzesz zadovot pitanjé:~— Chcoł të vëbavjic zapadłi zomk?~—
 40 14|          vëbavjic zapadłi zomk?~— Chcoł lë przenjesc krolevjonkę
 41 14|    zibotoł tad i na wodlev, jakbe chcoł stanąc.~Njedługo a zrobjiło
 42 14|            bo jego bjegas stanął. Chcoł jem go chiże popchnąc, ale
 43 14|  zomkovjiska, bo tęde njeboszczik chcoł bëc vjezoni na smętorz do
 44 15|       vjeko trumë, — kjej będzesz chcoł.~Jak jô naszich nagonjił,
 45 15|      svoję ksążkę z pjesnjami. Ju chcoł zacząc spjevac, jakżesma
 46 15|            jak sostra, a kjej bes chcoł, jako bjałka tvoja na dnje
 47 16|     żałovoł pozdnji, żes dzis nje chcoł słuchac storigo żeda.~Won
 48 16|    muszisz detka zarobjic. Cze të chcoł v służbę vstąpjic do gbura?~—
 49 18|      muziką?~—Wod czego të bes sę chcoł bronjic?~—Wod vjilka, wod
 50 18|      wosamętac i pędzëc, chdzebem chcoł, jak vjater, kjej na jeseń
 51 18|           wodvożą. Rzeczë, Trąbo, chcoł të vëbavjic zapadli zomk?
 52 18|         të vëbavjic zapadli zomk? Chcoł të przenjesc krolevjonkę
 53 18|       scaną graje!.. Żebes të tak chcoł przez nę lukę vëzdrzec,
 54 18|       Zełgołbem jak pjes, kjejbem chcoł movjic, żem sę nje bojoł.
 55 19|         svój głupi rozum dzecinni chcoł pomscëc krzivdę jaką, to
 56 19|       kaszubskji pon, chturen nje chcoł bëc Kaszubą, smjoł sę do
 57 19|          Strach z nocë ve młinje.~Chcoł sę na mje porvac, ale namesloł
 58 20|        dobrich ludzi, tak bem nje chcoł nońc na takjigo, co z njim
 59 20|        wovcami potrov vëposają.~I chcoł vstac, ale sę zatrzimoł,
 60 20|           do vaju mocë!~—  Cuż të chcoł, Trąbo? Nje sedzoł jô jak
 61 20|           do mje Trąba, jakbe mje chcoł co do wucha povjedzec, ale
 62 21|     mestrem nad mestrami, kjejbem chcoł vëgrac tę cągłą notę Boskji
 63 21|     muzekji be nje stało, kjejbem chcoł dac vëwobrażenjé tego, czegom
 64 21|     wodmovjoł korunkę. Gvesno nje chcoł sę dac poznac. Muzikańce
 65 21|           tile jesc, jak le będze chcoł. Ale jô nje vjerzę, żebe
 66 21|        pustkovji. Za svoje detkji chcoł: won sena dac na ksędza,
 67 21|          mu woczoma vjédzą, żebem chcoł jimu co rzec. Tak won żdoł,
 68 22|        bom vozeł svoję karę i nje chcoł jem nją ludzom na pjętë
 69 22|          naprocem karczmë, jakbes chcoł jegomoscë co zagrac. Ale
 70 24|       norzędze mô duszę ricerską. Chcoł jem szczudło i duszę jego
 71 24|        przodkovje i doznac bem sę chcoł, że won v naszi rozdze wumje
 72 24|         voze. Jô zjął mój mjech i chcoł jisc. Ale Trąba mje nje
 73 25|      połnjô dregjigo dnja. bo tak chcoł krol jezora, rzekłszë:~—
 74 26|        Ale jô takjim jinsztom nje chcoł dorunku robjic, tak jem
 75 27|           Remusem, chturen vjedno chcoł bëc z Panem Bogjern v zgodze,
 76 27|         dej gorë Złimu, kjejbe cę chcoł kusëc, ale val pjęscą, nopjętkjem
 77 28|        Żol mje sę zrobjiło żëcô i chcoł jem sę przënomnji przeżegnac
 78 28|    dozerocz sodze, cze bem mu nje chcoł na woborze drevka rąbjic.
 79 29|          zamknę jak długo będzesz chcoł.~Jô sę anji chvjile nje
 80 29|          zacząt tak movjic.~— Nje chcoł jô słuchac na Kalvariji
 81 29|          kjej jem rękę podnjosł i chcoł movjic, że mje prostimu
 82 29|          rzekł:~— Klemko! Kjejbem chcoł sę z njimi bronją rozpravjic,
 83 30|           dva tidzenje, a jô tego chcoł, bo mom cë torbę novosci
 84 31|          jaż do koscoła, chdze jô chcoł Panu Bogu podzękovac za
 85 31|          ku reszce ju tak Pon Bog chcoł, żebem sę zetchnął bliżij
 86 31|    vesokjigo njeba. A kjej ju nje chcoł vłosną ręką klasnąc v to
 87 31|          kjej njebędze dobrą volą chcoł jisc z nama, tej go zrzeszonigo
 88 33|           woczë zamedleł, chturen chcoł złapjic naszigo Remusa.
 89 33|          daje. A kjejbe Trąba nje chcoł vząc tich dvuch talaróv,
 90 33|           smugami pobjegłé, jakbe chcoł zgodnąc drogę, chterną go
 91 33|        rebokóv jich przevjezc nje chcoł.~ — Tero wonji sę rozsepją
 92 33|           wopjeką deszczu i dokji chcoł sę do naju dostac, nji mjoł
 93 33|       wostrovy. Znadz tak Pon Bog chcoł. Tak rebocë mje podvjezlë
 94 34|   szandarë i movjącë cecho, jakbe chcoł povjedzec jaką tajemnjicę.
 95 34|           słova do słova, jak nje chcoł jisc dobrą volą, tak jeden
 96 34|           Ale nje vjem, cze będze chcoł vaju zabrac ze sobą.~— Muszi! —
 97 34|     przëtrzimô na vipodk, kjejbom chcoł nożka pon zrobjic. Jô wodrzekł,
 98 34|          na renku, a szandara nje chcoł mu pozvolic płacec. Ale
 99 35|   vësvjecoł mje drogę, jakbe rzec chcoł:~— Pochadej, Remus, z Bogjem!~
100 36|  wokamergnjenju stało sę, jak pon chcoł, chturen pokozoł mjescé
101 36|           stołu podchodzeł. Jô mu chcoł ducha dodac słovami:~— Nje
102 36|        taką, jakbe svojim granjim chcoł vëvrocëc murë Jerichońskji,
103 36|           chleba vetchłé i pravje chcoł sobje dac pojigę, jak nen
104 37| kaszubskji wostatné granjice. Nje chcoł jem go samigo puscëc, że
105 38|        Belë takji chvjile, żem sę chcoł dac na to, alem sę doznoł:
106 39|           Mojich ksążk njicht nje chcoł kupjic, bo pjisma naszigo
107 39|            Trąba sę żegnoł, jakbe chcoł Złego wod sebje wodnekac.
108 39|           stolim głębok zatopjoni chcoł dechu v pjerse nabrac. Po
109 39|     szeroko, jakbe njimi przëkrëc chcoł tę całą pustą. Slode cignął
110 40|          Derda :~— To też pon nje chcoł vaju zatrzimac, le Remusa
111 40|        doł cignąc Trąbje, jak won chcoł, bo mje vjedno v wuszach
112 41|          trząsł chałupą, jakbe ję chcoł vëvrocëc na rębë.~Starô
113 41|          jakbe v wostatni chvjilë chcoł nją vołac na retunk. Pod
114 41|         vanożisz? A może të sę tu chcoł też po spôdk meldovac?~Ale
115 41|            Rcmus, co të poprovdze chcoł?~—Ten — rzekł jem — zjavił
116 42|       pitającim wokjem, jakbem sę chcoł pitac :~— Komu zle z woczu
117 42|       srodze, jaż zblodł. Vstoł i chcoł wucekac. Ale jô go przëcesnął
118 43|       redoscë. Pon Bog, jakbe mje chcoł vënagrodzëc, doł pjękną
119 44|           vjozł ję do Borzestova.~Chcoł jem ję pochovac vłosnim
120 45|          na łożko, jakbe mscëc sę chcoł za to, żem przez te długji