Chapter

  1 1 |         sę woszukivac i wokradac, njick nje movjącë le: Bjej z Bogjem! —
  2 1 |         njiże Remusovji; dlotegom njick nje rzekł, le sę przëzeroł,
  3 1 |           komu noleżi.~Vjęcij won njick nje rzekł. Rozdzeleł jem
  4 2 |     Vjęcij të, Remus, jim do voli njick nje rzeczesz! Tak Morcin
  5 2 |         ta bojka beła provdą. Lem njick nje rzekł.~A przë pocerzu
  6 2 |        anji dzevka anji wonji mje njick nje rzeklë wo njim, jażem
  7 3 |          gora przidkô, na chterni njick nje rosło. Ale njicht tam
  8 4 |         dobrze zrobjił. ~Jô na to njick nje rzekł, bo wona mjała
  9 4 |       wona rzekła: ~— A të, czimu njick nje movjisz?~— Ko Marcijanna
 10 4 |     pokuso njeskvarnô! ~Vjęcij jô njick nje czuł, bom so wuvożoł:~—
 11 4 |         krolevjonkji, bo to njeje njick dlo parobka, jak cebje.
 12 4 |      szleptac, jakbe wod tidzenja njick nje pjił,~Żebe nje Gnjota,
 13 5 |         wuvożoł: To nje będze tam njick dobrigo. Lepji jisc na tę
 14 5 |         Alem nje vjidzoł le bor i njick vjęcij, a nad borem njebo
 15 5 |         ti gorze stoji. A njikomu njick nje povjedz. — I tak też
 16 5 |       Gnjotę i mje i szedł v las, njick nje rzekłszë. Tej Gnjota
 17 5 |          Co gbur knuje, to nje je njick dobrigo! ~Za mała chvjilkę
 18 5 |      blészczącë na mje. Ale jô mu njick pomoc nji mogł.~Tak go pon
 19 5 |          mokré ruchna!~— Na to jô njick nje rzekł, bo mje vstid
 20 6 |       woczë i zdrzoł. Noprzod jem njick nje vjidzoł. Ale pomału
 21 6 |          zatchlë, bełbem wucekł i njick nje povjedzoł. Ale na nich
 22 6 |         varząchevkę. Ale jô sobje njick złego njevdarzącë rzekł:~—
 23 6 |           tak szamocesz?~Ale wona njick nje rzekłszë, jęła mje wobkładac
 24 6 |         mrovczi szperetus tą razą njick nje pomogô.~— To są i lata! —
 25 6 |            Zje za dvuch a po njim njick nje vjidzec. Dziżanga z
 26 6 |          Marcijannje v woczë, ale njick vjęcij nje rzekł, choc jô
 27 6 |         wo mjeczu złotim jô Marce njick nje vspomjoł. Njicht ze
 28 6 |        sina dostanje.~Na to Marta njick wodrzec nji mogła, ale sę
 29 7 |           Ducha svjętigo! ~Ale jô njick nje vjidzoł i nji mogł sę
 30 7 |       sklepje pod gorą. A timu tu njick nje będze, bo won je wogłuszoni...~
 31 8 |        rozumjoł.~Naszi mje vjęcij njick nje rzeklë. Ale Mjichoł
 32 8 |          brzegu i vołała. Ale nom njick nje wodpovjedzało. Mjichoł
 33 8 |   strzimoł i pitoł:~— Nje czuł të njick?~Ale jô czuł dobrze vołanjé
 34 8 |       Mjichoł vjidzoł, że vołanjé njick nje pomogô, vzął rog do
 35 8 |         mje zdrzoł i nje wodrzekł njick. Tak jô go vzął za remję
 36 9 |          zabeté.~Nje wodrzekł jem njick, le nocą, kjej vszescë spełë,
 37 9 |            Rzekł jem:~— Tec jô cë njick nje zrobję. Będzë cecho
 38 9 |       tego na połnjé nji mogł jem njick do gębë vząc.~— Cud Boskji! —
 39 9 |            Ale wona na to pitanjé njick nje wodrzekła, le głoskała
 40 10|        Tej nje bjerzë so do glovë njick i żenji sę z Martą. Bo ze
 41 10|         mjoł przemovę, z chternim njick nje rozumjoł, bo moje mesle
 42 10|           za trzë dzevkji.~Ale jô njick nje jodł anji njick nje
 43 10|        Ale jô njick nje jodł anji njick nje pjił, bom beł i bez
 44 10|        może bëc jinaczi, kjej won njick nje jé? MocBoskôko mu namjenjoné,
 45 12|         vezdrzelë, ale nje rzeklë njick). A tej jesz mje skrë szlë
 46 12|         na vodze.~Nje vdarzącë so njick vjęcij, wuczuł jem wod razu
 47 12|            bom przez całą chvjilę njick nje vjidzoł, le voda mje
 48 12|       mogł słova vëpovjedzec.~Won njick vjęcij nje rzekł, le cignął
 49 13|           i movjiła:~— Nje rzeczë njick, Remus, bo mje be sę czężko
 50 13|       zocerkji, a jô zaczął jesc. Njick wonji woboje nje movjilë,
 51 14|      Vstoł jem i zrobił vjid, ale njick vjidzec nje beło, a gozdz
 52 14|          zameszleł i nje wodrzekł njick. Tak jô po dłuigji chvjilë
 53 14|  namjenjił.~Jô na to nje wodrzekł njick a Mjichoł zaczął spjevac
 54 14|          kosę klepje?~Na to Marta njick nje rzekła i tak ma sę rozestala
 55 14|        beło, ale nje wodrzekł jem njick, bom vjedzoł, że smjerc
 56 15|        Ale njigde njikomu wo njim njick nje rzekł, bo to njedobrze
 57 15|           beło straszno.~Jô na to njick nje wodrzekł. a wona mjała
 58 15|      Mjichoł, ale jô nje wodrzekł njick. Tak gbur sę pitoł vprost:~—
 59 16|          znaję svjat. A nje movji njick, le poj ze mną prosto do
 60 18|      svojich verach? Czimu të też njick nje godosz?~— Jô sę wodnęceł
 61 18|         pevni. Nje rzekł jem tede njick, lem sę przeżegnoł, be pocerz
 62 21|        womglałi léżała v rovje?~— Njick nama nje będze, bo Franck
 63 22|          wumjem — wodrzekł jem.~— Njick nje szkodzi! Ze vsë kompanjijô
 64 22|          jakbe wurosłë skrzidła i njick mje nje woblecało, ża tam
 65 23|        njego plecoma wodvroceła i njick nje rzekła. A Leon muszoł
 66 25|          czas moji godkji, to też njick nje szkodzi, bo jô jem przëvekłi
 67 25|     zomkovjiska nad rzeką v lese. Njick mje ju nje bolało v sercu,
 68 27|         na svoję wobronę?~—Tec jô njick nje zbrojił!— wodrzekł jem. —
 69 27|            Ale jô vjedzącë, że ju njick nje pomoże, zdoł jem sę
 70 27|         Ale na mój głupi rozum të njick złigo nje zrobjił i njespravjedlevje
 71 28|           moje vłose zavodzają?~— Njick nom nje zavodzają! — wodrzekł
 72 29|     wumrzec spokojno i nje rzeczë njick.~Tej vëjął z pod koszule
 73 29|        mje płakala, choc mje jesz njick nje beło vjadomo.~Povjedzala
 74 29|           puszczą!~A jak jô mi to njick, le szedłjem dalij, vërvciło
 75 29|           do sodze, a vjęcij naju njick nje wobchodzi.~Vjidzisz ,
 76 29|          po woborze. Ale to sę na njick nje zdało. A kjcj jem roz
 77 30|         na tim papjorze stoji?~—  Njick takjigo! Remus przëznaje,
 78 30|         provdë, żem tobje żeczni. Njick nje pomoże le procem tvojimu
 79 31|         dnje, leżała moja sprava. Njick mje spravë svjata nje woblecałë
 80 31|           chvjilë rzekł:~— Tej ju njick jinszigo, le będę muszoł
 81 31|           panna tak robjiła jakbe njick nje czuła.~Po vjeczerzi
 82 33|        vojsko. Ale żol po szkodze njick njepomoże. A jô bjedni muzikańt
 83 33|      njebje. Nje rzekl jem ksędzu njick, le przeżegnoł sę i zaczął
 84 33|    wognjisku nad zvjercadłem. Ale njick sę vjidzec nje dało, le
 85 33|           Vjidzołjem, że na vodze njick sę nje reszało. Ale na brzegu
 86 33|            Rzekł ksądz:~—Tero nom njick nje pomoże, le zdac sę na
 87 33| kretovjiska?~— Dobri duch njikomu njick złego nje zrobji! — rzekł
 88 34|          chocbe mu sę co mekceło, njick nje povje. Jedini njevorti
 89 34|           beł strzedni vjelgoscë, njick nje pasovało. Ku reszce
 90 34|           Ale ksądz, nje rzokłszë njick, pokozoł svoje papjorë,
 91 34|        Reza. — Przińdą i vëpjiją, njick nje pitającë, a jô też nje
 92 34|          wo żodnim ksędzu Krauzem njick nje vjem.~—Tero të łżesz,
 93 34|        Takjô vstoł i nje rzekłszë njick, zaszedłjem do stodołë po
 94 35|          bjałka zadané!~A kjej jô njick nje wodrzekł Trąba cignął
 95 35|      njego zaszedł. Ale nje rzekł njick, le dzeń namjenjił. A jô
 96 35|           pudę z tobą. Ale mje sę njick dobrigo nje mekci. Pamjętej,
 97 36|        spję i mje sę co snjije!~— Njick vom sę nje snjije, bratku
 98 36|   domovjoł:~—Jidztale z njim! Won njick nje movji, bo won znaje
 99 36|      Pjęknô je jak anjoł a ludzom njick złego njezrobji, ale nocą
100 38|          duszą i nad moją?~Ale jô njick nje wodrzekłszë, pchoł svoję
101 39|           moji zapalczivoscë, ale njick nje zbjegło, le vrocëc sę
102 39|        svojimu przërodzenju Trąba njick nje movjił, le zdrzoł ku
103 39|      wurzasu.~Groł ję i groł, ale njick sę nje wodezvało krom czężkjigo
104 39|       beło tak dechtovné, że paka njick nje zamokła. Vëdobeł jem
105 40|          Ale dzecë na nas zdrzałë njick nje rozumjejącë. Rzekł rebok
106 41|     vszetkjim żëcé moje sę wodtąd njick nje wotmjenjiło. Rok za
107 41|      krąceł głovą:~— Remus, jô tu njick vjęcij nje vjidzę jak samę
108 41|           rovnak nasze stronë, za njick v svjece bem do ti chałupë
109 41|            I tu na nasze klepanjé njick sę nje wodezvało. Trąba
110 41|          cebje. Vjitosłavje! — Jô njick nje wodrzekł, bom sobje
111 41|       stojoł, ale Czernjik, jakbe njick, podnjosł woczë na mje,
112 42|      meszlę sobje. Kjej jem na to njick nje uwodrzekł, Rzemiszk
113 42|  poczestovac. Muszę przënjesc, bo njick nji mom doma.~— Jô będę
114 42|         błądzisz, to sobje z tego njick nje robji. Bo żebes të nji
115 42|           povjedzoł?~Jak jô na to njick nje wodrzekł, tak won znovu:~—
116 43|      tobje, mój nodrogszi?~Ale jô njick nje wodrzekl le patrzeł:
117 43|           mój?~— Nje vjidzałas të njick? — pitom sę.~— Njic!~— Anji
118 45|           konjom anji voznjikovji njick sę nje stało.~Dzivné są