Chapter
1 1 | zjedzże i tutkę!~I tej sę znovu smjoł. A gubë i brozdë na
2 1 | na jednim kole Remusova i znovu go nje beło.~Roz jem go
3 2 | stojało jezoro, ale za njim znovu czernjił sę las dużi.~Marcijannje
4 3 | wodezvało:~— Tu! —~I tej znovu zapadla ceszô, tesknô i
5 3 | dovno pjisac woprzestałë i znovu pługami worac będze zemję
6 3 | minjonich i dzevjic sę będze, że znovu żije.~A kjej jem cecho słuchoł,
7 3 | takji vstąpjił ve mje, żem znovu jął mjerzëc woczoma drogę
8 3 | pjerszą postavjil v vodę. 1 znovu wuzdrzoł jem v nji sebje,
9 4 | nje rzekł, bo wona mjała znovu provdę.~— Za to żodni jankorkji
10 4 | Po dregji stronje łakji znovu rosłë drzeva i krze, a przeką
11 4 | szturk. Ale ledvjem zaszedł znovu mjedze drzeva, won dalij
12 5 | słuchoł na łupka, chturen znovu vrzeszczoł v dużim strachu,
13 5 | mje spjeszno. Wod tego mje znovu krev jęła cec, alem so povjedzołyże
14 5 | Czimu të, głupi, mje znovu navrocosz? Jô be beł i tak
15 7 | rzechotac. V wokamergnjenju beł znovu v domu, przelecoł vszeskji
16 7 | wukleszczełë. Tej słonuszko sobje znovu nové durë vjerceło. Wob
17 7 | żdej, jaż sę rozgorzę!~Tej znovu bodnął konja. Ale ten sę
18 8 | dalekji.~— Hej! Hej! —~Jak ma znovu wuszła kavałk drogji, tej
19 8 | milijon lôt!~I zaczął mje znovu ręce sciskac, jak mjedvjedz
20 9 | korunovani jarzębjinë, to znovu na cnotlevą Genovefę, to
21 9 | wudbë ji noleżało. Tej jem znovu do nji przëstąpjił, wukląkł
22 9 | meslô do głovë:~—A kjede të znovu wuzdrzisz svoją krolevjonkę? ~
23 9 | krevavnjika.~Ale po wobjedze jô znovu szedł do robotë, bo przë
24 9 | popuscivało. Ale na vjeczerzą jô znovu jodł tile, co vrobel.~Ve
25 9 | sę nje ruszeł, tej wona znovu.~— Ach, z jakjim strachem
26 10| krevavé pod drzonovą koruną. I znovu jô wuczuł słova:~— Cerpji,
27 10| ze vsë. Ale to vjem: Kjej znovu szło z gorë, tej strzimivoł
28 10| vszeskjimu.~Gnjadi i Liza znovu trzęsłë łbami, bo sę dzevovałë
29 11| wono letko skrzepjało. Tej znovu na chvjilkę sę statkovało
30 11| Gnjadigo i Lize. Na wotmjanë znovu zaczęło wobchodzëc i rękoma
31 11| Gnjadi zaczął porczec — i znovu sę wudało i żdało. Tak jô
32 11| noremné i za chvjilkę jęło znovu vërabjac svoje kuczkji.
33 11| trzimoł go v gorscë.~Tej to znovu zaszemarzeło vkoł mje, choc
34 11| jem tede latarnją i legł znovu. Ale spjik mje wodchodzeł,
35 11| wokjenkjem. Nje beło radë, le znovu vstac i zapalëc latarnją.
36 11| dô njebo vjeczné.~Tak won znovu długo na mje zdrzoł, potim
37 11| gromnjica?~— Vjem!~Długowon znovu zdrzoł na mje, tej przëstąpjił
38 11| norciku, co v nen czvortk. 1 znovu sę wodemkłë ranë v sercu
39 12| mjecza pod jarzębjiną!~Tej jô znovu bjił sę z nimi trzema wukozkami
40 12| na Matkę Boską Sevną jô znovu chodzeł za pługjem. Le beło
41 14| vëpatrzeł. Po chvjilë won znovu sę pitoł:~— Të żes vjidzoł
42 14| i chvjilę woddichoł, tej znovu zaczął movjic:~— Zdrzë na
43 14| sądë mje ju nje dosigną.~Znovu kaszel njim zacząl trząsc,
44 14| lôt szła krev ze mje. Tej znovu sę stanovjiła, żem beł całé
45 14| wojczeznë, be tu wumrzec.~Znovu mje sę przëboczeła smjerc,
46 14| dovno pjisac woprzestałë i znovu worac będze zemję i żoglami
47 14| minjonich i dzevjic sę będze, że znovu żije.~A won mje wob ten
48 14| Tak jô po dłuigji chvjilë znovu sę pitoł.~— Bo vjidzice,
49 14| V njedzelę pon Jozef mje znovu kozoł przińsc. Ten roz won
50 14| cë nje delë vjidu! ~Tej znovu sę smutno wusmjechoł do
51 14| Stopjenni Kamiń, be wożelë znovu v mocë i chvale.~I wodrzekł
52 17| muszoł. Kjej go po latach znovu zapuscëc chcelë, koło młińskji
53 18| won sę gurdżoł i stovoł znovu żorotnim i mołim Trąbą.
54 18| nje rozumje.~— Cuż të tam znovu bredzisz? Moje skrzepjice
55 18| nje gjiną smjercą!~Trąba znovu vezdrzoł na mje, medetovał
56 19| dnja ma sę nalazła z Trąbą znovu na folvarku. A to sę stało
57 19| njeprzijocel ze zochodu znovu valni kavałk li zemji naszi
58 19| vëmalovani, przed chterną znovu sę rozchodzelë stopjenje
59 19| zbladło i vjidzoł jem sę znovu v tim pańskjim domovnjiku.
60 19| papjorze. Sztot pjisoł, tej znovu szvargotelë, potim won zos
61 19| Vstid jimu!~Tero jô sę znovu z wuvogą przëzdrzoł tim
62 20| takji vesokji dziżanga, to znovu nje je tak zle. Będze tam
63 20| jakjims svojskjim vjecu, chdze znovu jaką novą krzivdę ludzką
64 21| gorzkji żole.~— Trąbo, të znovu rągosz ze svjętich rzeczi —
65 22| szczekanjim svoję zvekłą drogę i znovu legł njeżevi. Zatrzęsłë
66 23| z timi szandarami! Tero znovu takji jeden ze szklącą mucą
67 23| zavjeze jaż do Vejherova. Tam znovu będze tile ludztva z całich
68 23| rena do vjeczora a na noc znovu jem głodni. Mój brat Stach
69 25| krepóv i doł chleba. Potim ma znovu legła jaż do połnjô. A kjej
70 25| vëjąvszë jadro cesnął vjęcork znovu na głęboką vodę. Pevnje
71 25| sę dało barzo mocno, tej znovu sę woddaleło, ale vnet znovu
72 25| znovu sę woddaleło, ale vnet znovu naszło krocij nas i głosno
73 25| przëvjitała?~Na to mje sę jego znovu żol zrobjiło. A że mje pon
74 26| zeżnjivjoné, karovoł jem znovu v svjat. Kole Matkji Boskji
75 27| napjisanim pravje. Pravo znovu ludze sobje zbudovolë naksztołt
76 27| vpravjivszë mu szczękę, lica jego znovu przëprovadzeł do przërodzonigo
77 28| i że sę njimu ceszę.~Tej znovu sztek czasu i uszedł ve
78 29| Spomnjenjé go tak rozebrało, żc znovu długą chvjilę leżoł jak
79 29| jeden... ale të ju vjesz!..~Znovu spomnjenjé sę czężko położeło
80 29| przëtrzimało, tej wonji wuskoczilë znovu za płot. Ale jô ji vëjął
81 29| sobje, jak jem sę nalozł znovu v moji celë. Ale chvecivszë
82 30| nas zarzechotoł i rzekł:~— Znovu va dvaji v gromadze jak
83 30| Trąbë sę skuńczeła, a jô znovu wostoł som. Ale na svjat
84 30| woddechem wulgji wuzdrzoł jem sę znovu na voli.~Kuńc drugjigo dzelu.~
85 31| Lipno. Kjej jem pjerszi roz znovu wuzdrzoł modré njebo nad
86 33| Dobro, Cnotę i Ducha. —~Znovu minęłë dnje a novjinë ze
87 34| nodzeją v duszë. Za chvjilę znovu pękł vëstrzoł ju bliżij.
88 34| Tero to vezną Njemcë i znovu mjij naszi zemji będze.~—
89 35| patrzi v gvjozdë. Jinszi znovu smaruje cholevë i czesze
90 36| potrzebë takji nje wuznaje.~Znovu pon vezdrzoł na mje i sę
91 36| Sena i Ducha svjętigo!~I znovu zaczął dąc z taką mocą,
92 36| i vrzeszczoł:~— Tam won znovu stoji, nen djobeł wod zbjeranjô
93 38| Vjeczorcm nalozł jem sę znovu v ni dvornjicë z woknami
94 38| Zemno cë?~— Nje, wojcze!~I znovu ceszô sadła v ti vjelgji
95 39| kjile kjeliszkóv, nabroł znovu ducha.~— Remus! — rzekł
96 39| gburskji woborë. To będze znovu jakô nocnô womona i gvesno
97 39| vëstovjała wuszë, cze sę znovu czuc nje dô. Nje długo też
98 39| szczekanjé sę rozlegało znovu, ale vjele krocij nas i
99 39| vatpjenjim:~— Żeli to nje je znovu jakô przegrzecha, to mogłbe
100 40| mje stracli beło żebe cę znovu nje namovjilë do nigo pjekla.
101 41| wokjem, żem szczestlevje sę znovu połączeł z moją bjałką,
102 41| scanach sę ruszałë. Julka znovu długą chvjilę zdrzała cvjardimi
103 41| Szedł jô tede i szedł, ale znovu co dzivnigo sę stało: na
104 41| szlachem nazod, jaż wuzdrzisz znovu z daleka przed sobą drogę
105 41| tak jô też zrobjił.~Alem znovu szedł dobrą godzenę i dzivno
106 41| takjigo molu, zkąd mje sę znovu pokozała droga wobsadzonô
107 41| Ale za kjilkanosce krokóv znovu jô natrafjił na mol, chdze
108 41| ludze — rzekł Czernjik znovu — że ten człovjek błądzi!~—
109 42| Remus, coc rzekę!—wodezvało znovu kol mojigo wucha glosem
110 42| markotno. Tej zdrzoł jem znovu za krolevjonką jezora, chterną
111 42| njick nje wodrzekł, tak won znovu:~— Remus! Ko të jezdes rovnak
112 42| jich szeptanjé:~— Tero won znovu błądzi!~ ~
113 43| vëszedł v pole a z pola znovu v las. V lese mje naszła
114 43| nje beła njigde długô. To znovu sedzałasma v bjołim pjosku
115 44| wustavjic v kręgu v koł cebje i znovu zkamjenjec na znak, żes
|