Chapter

  1 1 |            że v nji bełë skvarkji. Gvesno Remus je sobje zachovot
  2 1 |       movjił won "j". Chcoł bjedok gvesno rzec:~— Ormuzd dobivô! Arimana
  3 1 |      przëchodnô vestrzod cuzich. A gvesno mjała co do povjedzenjô,
  4 2 |        przëwoblekł żadną — vje Won gvesno dlo czego — a ruchna moje
  5 2 |           sę las dużi.~Marcijannje gvesno straszno beło sedzec sami,
  6 4 |          njedaleka granjé vodë. To gvesno rzeka lasem bjeża. Czim
  7 5 |            z karna, sladkovała, co gvesno wodezdrzała wod Lize abo
  8 5 |          je deszczem vëszlamovani. Gvesno won noleżi krolevjonce,
  9 5 |           tak przëszlo do głovë:~— Gvesno ten mjecz też słuchô krolevjonce,
 10 5 |        docigło do "Vjerzę v Boga". Gvesno bes nje beł strzimoł do "
 11 6 |     Marcijanna?~— Marcijanna to je gvesno Putifarzenô, bo Putifar
 12 6 |          wupjekła, tobe won ję beł gvesno vënekoł z pjeca na łeb.~
 13 7 |  Golijatovigo na woborze. — To won gvesno vjechrzem konja najadze! —
 14 8 |          mje vjedno jisceła, bo ji gvesno żol beło trampka i varząchevkji.
 15 8 |              Vjater to tam zanjosł gvesno, że cë sę tak zdovało.~—
 16 8 |          Tos të zabładzeł v lese?~—Gvesno! — wodrzekł żid i zaczął
 17 8 |       przińsc. Ale ta planeta beła gvesno podrobjonô, bo mjinął Popjelc
 18 8 |        czas wobjavji z łaskji, tej gvesno nje na to, żebe to żid v
 19 9 |          sę przeżegnała. — To beła gvesno pokusa.~— Żeli to pokusa,
 20 10|           jem wodezvoł:~— Marta je gvesno dobré dzevczę, a jô ję kochom
 21 11|         jesz tile. Bo v tim gozdzu gvesno won sedzi, co cę kuseł.
 22 13|       wobroz i podobnosc svoją, to gvesno nje mdze żdoł, jaż z dovnich
 23 13|          Tej jem sę vzął i vstoł.~—Gvesno ju naszi są po vjeczerzi! —
 24 14|            Tedem wodrzekł:~— To je gvesno vizerunk jakjigo kraju.~—
 25 15|     noprzod naszedł Martę, chterna gvesno chcąco kąsk slode wostała,
 26 15|           woczë fartuszkjem, bo ji gvesno barzo vstid beło.~Moja dusza
 27 18|        muszi przë nji mestrovac.~— Gvesno!~— Ale cuż be to mogło bëc?~
 28 18|            przelnjętą do skorë, bo gvesno sę v vodze moczoł. Sedzoł
 29 19|         Pomesloł jem sobje:~—To je gvesno szabla, chterną bronjilë
 30 19|            rebokóv jô nje stoję.~— Gvesno! — wodrzekł pon Czernjik,
 31 19|            wodbjijô smołą! Bełasma gvesno v tovarzestvje jakjichs
 32 20|           nje przëbliżeł. Mjoł mje gvesno za jaką wukozkę z lasa,
 33 20|    Lipińskjich Pustkach. Vaspon be gvesno szedł na vëbavjenjé zaklętigo
 34 21|           dalij wodmovjoł korunkę. Gvesno nje chcoł sę dac poznac.
 35 21|            Ale vasze wosmë talaróv gvesno ju szłë tą drogą, a chtuż
 36 21|        vortosc mô nowuka!~— Won cë gvesno tą nowuką bjił v nen mol,
 37 22|           małé bosé nogji nje bełë gvesno zviczajné chodzec boso,
 38 22|     jinaczi bëlëbe cę złapjilë. To gvesno za nego pana ze Zvadë, chternimu
 39 22|   szandarovje jidą za njimi, bo so gvesno wuvożają, że tądka won jim
 40 22|        chdze ni szandarovje stoją. Gvesno wonji, jak to kamrot Veber
 41 23|       movjił dobrze po naszimu! To gvesno takji brat, chternigo ve
 42 24|        sebje trzimjącë sę za ręce. Gvesno dobri Bog jich tam na kalvariji
 43 24|            Vjem! rzekł Trąba to go gvesno namovjiła na panna, co to
 44 25|         nas nańsc. A tego ma besma gvesno nje chcała.~Tak ma szła
 45 25|           ko të i jô ma przenomnji gvesno z jich  — stolimóv — rodu.
 46 25|        moję głovę. Anjoł Stroż mój gvesno sę wob ten czas chdze v
 47 25|       dobrze jednigo vzęła. Jô bet gvesno barzo letkjigo ducha, żem
 48 27|        przez jednę z nich wuliczk! Gvesno to nje je przijemné woddzękovanjé
 49 27|          to jô wodrzekł:~— Pon Bog gvesno jinszą spravjedlevoscą sądzëc
 50 28|            povjedzoł:~— Aha! To je gvesno pamjątka po ni pobjitvje
 51 28|            trąbjic na zbłądzonigo. Gvesno wonji ju vszescë wo mje
 52 28|           wo mje zaboczilë. Morcen gvesno tero sedzi wu njich, jak
 53 28| njespravjedlevoscë, chterni cë tam gvesno dokurczają jak mogą. Trzimej
 54 28|        vëszczekac letszą karę, ale gvesno mjoł gorz za no rąganjé
 55 28|         njeszczescô dregjigo żije! Gvesno też to vjeselé będze, bo
 56 29|        Rebokach stari grof Lipskji gvesno chce testamańt robjic, bo
 57 29|            muszelë zanjesc do dom. Gvesno wob drogę, leżącë przemokł
 58 31|      pruskjimi szandarami. Tec vom gvesno vjadomo, co sę v naszich
 59 31|          wupjilë sę buchą, vje Won gvesno, dloczego tak mô bëc a nje
 60 31|            a moji dobri tovarzesze gvesno także. Bo z dalekji jidzemë
 61 31|            Na to Trąba wodrzekł:~— Gvesno, panno Klemo! Le povjedzce
 62 31|    zaprovadzemë do Zobór. A tam ju gvesno nje mjodnô gąbka pannë,
 63 32|          Trąbë z razu nje beło, bo gvesno sedzoł nad łączką i przëboczoł
 64 33|        vjelgą prozbę. Długo të tam gvesno nje vëbędzesz doma, le pudzesz
 65 33|           dusze, bo nadarmo won sę gvesno nje poli. I bronji go wod
 66 33|       Trąba naju wodszedł, a ksądz gvesno woczekivoł go z njecerplivoscą:~—
 67 33|         jezora przëdała dobrze, bo gvesno panna Klema dva raze dvuch
 68 33|        naszi przesladovce, chterni gvesno po checzach rebackjich tero
 69 33|             Won ją i dziso naleze. Gvesno won też je v zmovje z niini
 70 33|         strzimac muszoł, to bes të gvesno zapłakoł. Ale tero mje ju
 71 33|            Të ptoszku njedovjinni! Gvesno jes trąbjił na tich, co
 72 33|       sledz na sobotę. Dlotego bem gvesno co zjodł z daróv pannë Klemë.~
 73 34|         Vejherova vjédzą, nji mjoł gvesno pomeszlenjô, że v lestach,
 74 34|        Vdzidzkjich jezorach won to gvesno beł, co tam ludzi burzeł.
 75 34|     Krolevca przezvjiskjem Krauze. Gvesno won z Mazuróv, bo movji
 76 34|            to beło słovo, v pjekle gvesno vëmesloné, jak wonji cë
 77 35|        notą mojich skrzepjic wonji gvesno wumjeją, bo nogji jich wostałë
 78 36|        rzekł:~—V muzeum, panje? To gvesno takji mol, chdze njeboszczikóv
 79 36|            Co za njeszczescé! A to gvesno za to, żem na katolickjich
 80 36|             V głovje mje sę krąci. Gvesno jô spję i mje sę co snjije!~—
 81 36|           a Derda rzekł:~— Aha! To gvesno po vaju przësełają na sąd
 82 36|      scigelë skorę przez głovę, to gvesno anji czorcë, anji potępjińce
 83 36|        vaszą trąbą takji gvołt, że gvesno jaż v Lęborku czuc beło.~—
 84 36|      wuchem:~— Pon nasz je dobri i gvesno ze Złem njic nji mô. Ale
 85 36|          krampë i prorokuje, co ji gvesno żëcé wukroci. Dzivno nom
 86 37|           jô pjic nje będę. Jô jem gvesno vjele starszi njiże të,
 87 37|        jesz beła svobodnim krajem, gvesno bem sę nje nazevoł wostatnim
 88 37|        zapłac! Mój tovarzesz Remus gvesno z chęcą po tim pałacu chadzac
 89 37|      godzenje sę pokazac mogą a to gvesno nje za spravą czego dobrigo.~—
 90 38|            to jô jim vjerzę i ztąd gvesno wode mje leci kąsk gorzołką
 91 38|          woczë łazi. Nje bełbem sę gvesno wurzasł tak srodze, kjejbem
 92 38|        żebe go nje vjidzoł. Bjedok gvesno tak beł wurzasłi mojim womglenjim,
 93 38|             rzekł:~— Gorzełasta sę gvesno na mje! Ale cze jô nji mjoł
 94 38|     roznekô te czarë. Rągorz Derda gvesno rzekł provdę: Tam slode
 95 39|               Remus! — rzekł won — gvesno tu le pjosk i voda v tim
 96 39|            nje vjem, cze strzimom. Gvesno nen czorni wod zbjeranjô
 97 39|      jistamantni czort, z chternim gvesno jezdes krevni!~A won stojoł
 98 39|          znovu jakô nocnô womona i gvesno njic dobrigo.~Na chvjilę
 99 39|       plece i dążeł slode rebokóv. Gvesno to vjęcij njiż godzena wuszła,
100 40|           tak przemovjił:~— Remus! Gvesno Bog dobri kozoł stolimom
101 41|             jakbe z jakji chałupë. Gvesno tam mjeszkają ludze, chterni
102 41|             z chternigo vëszedł.~— Gvesno cę jakji Złé manji! — rzekł
103 41|         wurzmę pod lasem. Tęde won gvesno szedł, be las go wod vjatru
104 41|          ję mogą, a starô takô, że gvesno vdarzi sobje pjerszich ludzi,
105 42|     pochovac. Ale detka na pogrzeb gvesno wu ce prożno szukac.~—Jakuż
106 42|     njeboszczikovji mjiłosc svoją. Gvesno jesz dzis nalezesz na njim
107 42|         Tec vjelgji paradë uwon sę gvesno nje spodzevoł, a të ji nje
108 42|          sobje przëboczeł, że wona gvesno jich rodovi znak v nen dzeń
109 42|           sę na cebje zavzęła i të gvesno nje wuńdzesz vłodzë ji mjeteloka.~—
110 42|            gnota a vzątk mô. Tobje gvesno, jidze dobrze?~—  Bogu dzęka ! —
111 42|            tak smjejesz? Pjękni të gvesno na vezdrzenjé nje jes, a
112 42|           Jak długo ta vjes stoji, gvesno jesz jego mjeszkańce takjigo
113 43|           wobracasz! ~Ale skovronk gvesno vjedzoł, że jô szedł vezdrzec
114 45|        pjerszą bjitvę z Golijatem? Gvesno brzidem ju zarosł v lese
115 45|          chmurkę za vsą, z chterni gvesno pjorun wuderzeł. Nje trvało