Chapter

  1 3 |          krola przëvjitają. Vez mje tede i zanjes przez tę vodę.
  2 4 |        nokazu nje słuchoł. ~Beło to tede v njedzelę, jak Marcijanna
  3 4 |           cecho i sę nje dzarla! — ~Tede jô szedł dalij. Krze sę
  4 4 |       dobetk mój za lasem. Vzął jem tede nogji za pas i zrivoł nazod
  5 5 |           jem, co to znaczi. Długom tede rozmiszloł, jażem so rzekł:~—
  6 5 |       njedobrigo mekceło. Rzekł jem tede do Gnjotë:~— Czimu të, głupi,
  7 6 |          porvoza nji mô! Njechże mu tede po głovje szemarzi, co chce.
  8 6 |             na to Marcijanna.~Njech tede wod Jaster na nowukę chodzą!~—
  9 6 |            chleb ji sę nje zdarzeł, tede krziknęła:~— Chtuż tu je
 10 7 |        vjedzoł, że dobędę. Żdoł jem tede na svojigo Golijata.~Ale
 11 7 |           cę wuskromję!~Vzął jem sę tede i pobjegł do stanji, chdze
 12 7 |          jôjagodë zbjeroł i grzebë. Tede wodezvałë sę leżjesz z vjększim
 13 8 |            tim jô sę znaję. Njechże tede tim gnotem służi zemji,
 14 8 |         strzelało jak grzemot. Kjej tede vesokji smjotë przëgnjetłë
 15 8 |            srogô szolała na svjece, tede Mjichoł, nim legoł do spjiku,
 16 8 |       pobjegłi beł modro. Zaczął sę tede chvjądac i klepac, żebe
 17 8 |            kupjisz. Przëstąpjił jem tede do pana i rzekł:~— Njech
 18 9 |            mje całô moc sę vroceła. Tede jem vzął skorżnje v levą
 19 10|      czvortk wona będze zdovanô! To tede ju tak bëc mjało, że pon
 20 10|             pęk sana dlo konji. Mje tede ta całô ich procô vëdovała
 21 11|             drzemjączka. Zgaseł jem tede latarnją i legł znovu. Ale
 22 11|             latarnją. Zasvjeceł jem tede do nigo gozdza a żodną mjarąm
 23 12|        vjedno sę wobroceła plecoma. Tede jô vjedzoł, że ji sę czężko
 24 13|             bez matkji. Zaszedł won tede krijamko nocą do jich wobozu,
 25 13|          Bog doł żnjivo valné.~Bëlë tede vszescë spokojni, le knop
 26 14|          gadac na poł głosu. Ale jô tede jesz nje vjedzoł, że to
 27 14|           ji zaczął jes wopovjadac. Tede sę wona srodze bojała wo
 28 14|             bołteckjich jaż bezmała tęde, chdze stoji Berlin, stoleca
 29 14|             nje wopusceł. Kozoł won tede senóv svojich zavołac i
 30 14|           skrą Ormuzdovą!~— Pudzesz tede — rzekł won — wodvjedzisz
 31 14|    starodovną vedle zomkovjiska, bo tęde njeboszczik chcoł bëc vjezoni
 32 15|  woddzękovoł z pustkovjem. ~Cągnęłë tede Liza i Gnjadi svojigo pana
 33 15|             namovjił roz, żebe szła tęde ze mną na nowukę. Przë vëcinanju
 34 15|           drodze, bo won vje, czimu tęde jadze!~— A cuż vë tu, panje,
 35 15|            jinszigo v głovje. Rzekł tede tak:~— Njeboszczik mój brat —
 36 15|            trzęsła jak list.~Mje sę tede przëboczeło vszetko, co
 37 17|        muzikańtem Trąbą. ~V zął jem tede jednigo dnja svoję karę
 38 17|           naszigo vanożenjô.~Tak ma tede szła przez las całi sztek
 39 17|            njich novjęcij szczescô. Tede rzekę cë: Bronji sę, Remus,
 40 17|             doparł svigo!~Rzekł jem tede do Trąbë.~—Dopitejże sę
 41 18|            jem mu do voli. Sadłasma tede kożdi na jednim pęku słomë.
 42 18|        svojigo pevni. Nje rzekł jem tede njick, lem sę przeżegnoł,
 43 19|           moc mje vjodła. Veszłasma tede za njim do dużi jizbë, chdze
 44 19|           jimję Boskji.~Vzęłasma sę tede i szła spjeszno tą drogą.
 45 20|            v njim vjosło. Vëlałasma tede z njego vodę, zapakovała
 46 20|             bjedno wugosceł.~Tak ma tede tam zajodała i zapjijała,
 47 22|          jich nagonję. Zepchnął jem tede karę na krej jezora i wusodł
 48 22|     nańdzesz mje na svoji drodze. I tede sę co stanje. Ale dnja i
 49 22|          Ludze zvją go Garecznjicą. Tęde jô chodzeła wod młodich
 50 22|             zazerô do jego państva. Tede żoden tvój krzik cę nje
 51 23|            poszedł na drugji svjat. Tede won so wudboł jisc z kompanjiją
 52 24|            mje jednak wupjilovelë i tede bem ju nje vroceł do mojigo
 53 25|          povjedzołjôsobje.~Vzął jem tede i vëcignął vjęcork. Z njego
 54 25|             sę mocko na pravą rękę. Tęde jidącë napotkosz ludzi.
 55 26|       granju lasa i jezora. Tak jem tede popusceł kosz i levą ręką
 56 26|       zastovjoł takjim poganom!~Jak tede nen szandara po długjim
 57 26|           do sądovi sodze!~Vzął mje tede nen przistava vjedno jesz
 58 27|           sposobem vëdobëc. Kjej sę tede nje wudô wosamętac sędzigo,
 59 29|         jesz nje vjidzoł.~Szedł jem tede za dozeroczem, chturen mje
 60 29|       koruną na głovje. Tak dej mje tede wumrzec spokojno i nje rzeczë
 61 29| njeprzijoceli naszigo rodu. Słuchej tede, jak jô sę dostoł v jich
 62 30|           grulką i mjetelokjem. Tak tede wuvożej, Remus, żebes sę
 63 30|         wucisku na naszi zemji. Tak tede chocem żodnigo przeproszenjô
 64 31|   szandarovje abo i lesni. Vzęlësma tede drogę v bok przeka lasu
 65 31|      ludzkjich njedoszła. Roczę vas tede na noclig i stravę, żeli
 66 31|          słuńca.~Przëboczeła mje sę tede moja pjerszô przigoda na
 67 32|            leżałë na duchce. Kozała tede Trąbje i mje ze strzedni
 68 32|           nasze Kaszubë wodkupjic i tede vënekac jego szklącich,
 69 32|         statkji domovi. Veszedł jem tede przez prog vesokji i makloł
 70 32|           krola jezora.~— To jidzma tede do naszich gosci. Ksądz
 71 32|           stolimom służą!~—To pojma tede! — rzekł ksądz. Może v tim
 72 33|        boczta, że jô żenjałi chłop. Tede jô, njim narosnę szczeżolami,
 73 33|           nje wuszło suchim pękjem. Tede, kjejbes sę na to nje czuł,
 74 33|           njiż naszi ludze. Plinęlë tede dnje całi i tidzenje chdzesma
 75 33|       wostavjilë jaką vartę. Tak ma tede dzękującë Bogu za wopjekę
 76 33|        nachodzeł czas podvjeczorku, tede jô wuzdrzoł, że sę poli
 77 33|         wojcem nje beło żartóv, tak tede sę wumovjilë, że ji strzelbę
 78 33|            tam vje? No, jak won mje tede wo nich kanonach spomnjoł,
 79 34|       povjedzoł Trąba.~Zajechałasma tede z panną Klemą na Zoborë
 80 34|            dachem.~Provadzełasma sę tede ve trzech ku Korsinovji,
 81 34|            naszigo ksędza. Pitom sę tede karczmarza, cze ve vsë sedzi
 82 34|         przed dvjerze. Vstąpjił jem tede do szankovnji, żebe na poceszenjé
 83 34|        Krauzem na gorze. Wobrocę sę tede do Rezego i movję głosno:~—
 84 34|             Krauzem!~Provadzeł naju tede karczmorz na pjętro i stanovjił
 85 35|            rzekł jem.~— Czimu të so tede tak brzedko postąpjił?~—
 86 35|         dobjegoł mje zev:~— Pudzesz tede i wodvjedzisz wostatné granjice
 87 35|           njemjecką movę. Rzekł jem tede do njego:~— Bog cę sprovadzeł,
 88 37|          bem to vom vëłożeł: Boczta tede: Chdzes daleko v kraju Ruskóv
 89 37|          svojich nobliższich braci. Tede be i nasze zdrzemjałi rodë
 90 37|           to prożnô nodzeja!... Tak tede, co va tu vjidzita, bracô,
 91 39|           tonęła v morzu. Rzekł jem tede do Trąbë:~— Chto vje, chdze
 92 39|           beło radë. Położelësma sę tede pod grzępą i wusnęła.~Słuńce
 93 39|             i vodę podnoszô v gorę.~Tede ma sę spjeszeła, żebe przed
 94 39|            krzosedła. Wodemknął jem tede moję pakę, be vząci zapolëc,
 95 39|            nje zamokła. Vëdobeł jem tede szvebelkji a potim jednę
 96 40|           reno zavrocema do dom.~—  Tede to dobri traf, że cę jesz
 97 41|       krolevjonkji jezora. Beło mje tede, jakbem muszoł zańsc, klęknąc
 98 41|     zgromadzonich vkoł szopkji. Mje tede zveczajno starszi brelë
 99 41|        smjot jakjis vjid. Rzekł jem tede do Trąbë:~— Navprost jô
100 41|          sposobu jisc dalij.~Tak ma tede v gromadze wodemknęla dvjerze,
101 41|     nańdzesz mje na svoji drodze. I tede sę co stanje. Ale dnja anji
102 41|            zemnich gvjôzd.~Szedł jô tede i szedł, ale znovu co dzivnigo
103 41|         drogji na wurzmę pod lasem. Tęde won gvesno szedł, be las
104 41|           bojoł.~— Pudę — rzekł jem tede do sebje — do szołtesa,
105 41|         leżnosc rąganjô?~ Szedl jem tede do dvjerzi, ale njimem vëszedł,
106 42|         dusze nje rozumjelë? Vszedł tede gosc njespodzevani, a tim
107 42|          żëcé szevjectvem. Rzemiszk tede veszedł, pochvaleł Pana
108 42|            sę noleżi.~Przënjosł jem tede z karczmë połkvaterk gorzołkji
109 43|            przińdzesz. Vjitom cebje tede!~Tej patrzeła na te łiszczącé
110 45|          mjała namjenjoné.~Szedłjem tede v svjat i vozeł ksążkji
111 45|            pustkovju zvelë studnją.~Tede jô sodł pod tirni chojnami
112 45|             bojkji.~I doznoł jem sę tede, a serce mje sę redovało,