Chapter

  1 2 |           potklepjem! A jak jô to povjedzoł, tej Morcin jął kulac sę
  2 2 |        vëszczerzelë, tej jô sobje povjedzoł:~— Vjęcij të, Remus, jim
  3 6 |         bełbem wucekł i njick nje povjedzoł. Ale na nich kaminjach jô
  4 6 |           całi szturk a ku reszce povjedzoł tak:~— Volô Boskô! Komu
  5 6 |          Golijata, co rągoł Bogu. Povjedzoł jem sobje:~— Taką puszczovkę
  6 6 |          v gorę.~Marce jô vszetko povjedzoł: Jak jô vjidzoł zomk i krolevjonkę
  7 7 |        vjechrzem konja najadze! — povjedzoł jem sobje.~Nade mną dzekô
  8 8 |          sę ku reszce stanovjił i povjedzoł:~— Volô Boskô! Komu namjenjoné,
  9 10|          won kąsk medetovoł i tak povjedzoł:~— Dzivno be też beło, żebes
 10 10|       Chtuż be mje beł v nen czas povjedzoł, że będę tu dziso v norciku
 11 11|    vërabjac svoje kuczkji. Tak jô povjedzoł:~— Kjej jes takji noparté,
 12 11| toporzesku i vszetko mu dokładnje povjedzoł.~Won słuchoł i kjivoł głovą.~
 13 11|    przemiszloł, Po długji chvjilë povjedzoł tak:~— Moc Boskô! Komu namjenjoné,
 14 11|          tej przëstąpjił krotko i povjedzoł cechim głosem:~— Remus!
 15 12|         Stanovjił sę przede mną i povjedzoł:~— Moc Boskô! Komu namjenjoné,
 16 14|        cignął svoją godkę i mu to povjedzoł. A won wodrzekł:~— Zrozumjesz
 17 14|          skutk beł ten, żem sobje povjedzoł:~— Njico jidze na cebje,
 18 14|      Jozvovji vszetko wopovjadac. Povjedzoł jem też wo gronku i mjeczu,
 19 14|       sadze i za catą chvjilę tak povjedzoł:~— Provda! Nacuż cë mjecz,
 20 14|           przemiszloł i ku reszce povjedzoł tak:~— Pitosz sę, czimu
 21 14|          na njebo i morzé i ląd i povjedzoł tak:~— Ten kraj, to kolebka
 22 15|        Pon Bog dô njebo vjeczné — povjedzoł za żëcô do mje: Po moji
 23 15|     zaszedł do Mjichałóv, Mjichoł povjedzoł:~— Bjej z Bogjem, Remus!
 24 16|        Vjem! — wodrzekł jem. — Të povjedzoł: Rcmus, ma jesz roz lepszi
 25 16|    vjedzoł.~Gaba pokjivoł głovą i povjedzoł:~— Stari żid vjele vanożeł
 26 16|     movjił. Naszedł pon szkolni i povjedzoł, że rada Gabë je dobrô.
 27 17|         Jozef na smjertelnim łożu povjedzoł:~— Naszedł njeprzijocel
 28 17|          jak: mamutë! Szkolni nom povjedzoł, co to znaczi: Kjedes, za
 29 18|           słomje wokoma mje i tak povjedzoł:~— Co ten stari chlop tam
 30 18|      Porvoł mje gorz srogji im so povjedzoł:~— Pozdejże, pjekjelnjiku!
 31 19|       rozumjoł. Trąba mje pozdnji povjedzoł, że to beło po njemjecku.
 32 19|        rozesmjoł:~— Tec jô ju vom povjedzoł, panje, że won nji może
 33 20|      Trąba moje mesle zgodł i tak povjedzoł:~— Remus! Jô vjem, co cë
 34 20|         modrim, Trąba vestchnął i povjedzoł:~— Nji ma czego żdac! Jesma,
 35 20|       pjes, kjej bjedę strząsô, i povjedzoł:~— Roz vjilka wutłuką! Vrocma
 36 20|         rzekł jem. Ale ledvjem to povjedzoł, tak i jô vjidzoł, że ta
 37 20|           jesz njikomu drogji nje povjedzoł. Tero won pevno tam szedł,
 38 20|            Po chvjilë — jak Trąba povjedzoł, vëbuchnął v gorę slup wognja
 39 20|  przezeroł przez nją pod wogjiń i povjedzoł:~— Provdzevô gduńszczonka
 40 20|           wodmovjił. Vaspon na to povjedzoł:~— Kjej tak, to sę napji
 41 21|           a Trąba vëstąpjił i tak povjedzoł:~— Kamroce! Tu je pjerszô
 42 21|         jak njemi wokoma mje, tej povjedzoł:~— Tës go napotkoł. Rzeczë
 43 22|       kamrota Vebera v stron i mu povjedzoł:~— Czo, kamroce! Naszigo
 44 23|          te słova Leon sę zląkł i povjedzoł pokornje, wocerającë rękovem
 45 24|           tim nje vjesz som.~A jô povjedzoł po chvjilë:~— Panje! Vasza
 46 24|        rozmiszloł jak to zrobjic, povjedzoł tak:~— V kompanjiji të sę
 47 24|          je vszetko prożno godka! povjedzoł Stach.— V kompanjiji szedł
 48 24|   pozdrovjic mietelokjem, kjejbes povjedzoł, żesma tovarzeła. Ko wona
 49 25|    letkjigo rozumu. Alem tego nje povjedzoł, bo beł wukorani dosc tile.~
 50 26|     pochevkę, doł mje ję v rękę i povjedzoł:~— Z timi ksążkami mjij
 51 26|           chdzem wurosł. A jak jô povjedzoł, żem rosł na Lipińskjich
 52 26|          z Pustk do Lipna. Tak jô povjedzoł do moji dusze:~— Będą wonji
 53 26|       zapjisoł papjoru. Ku reszce povjedzoł mje nen tłomocz, co v njim
 54 27|        podnjosł jem rękę v gorę i povjedzoł:~— Pożdejtale, łgorze, jak
 55 27|          a po chvjilë tlomocz mje povjedzoł, że za wobrażenjé sądu jesz
 56 27|         Mjichoł sę przëkurdusoł i povjedzoł:~— Bjedni Remusu! Bog z
 57 28|  przëzdrzoł sę tero moji glovje i povjedzoł:~— Aha! To je gvesno pamjątka
 58 29|           porene dozerocz sodze i povjedzoł:~— Jeden z podrożnjikóv
 59 29|            Viożeł mje go v rękę i povjedzoł:~— Ten znak bodejże przodkovje
 60 29|          krolu jezora!~A jô na to povjedzoł: ~— Dobrą volą woddoł jem
 61 30|         tim, co mje Traba dopjeru povjedzoł, won sę zaczął smjoc, poklepoł
 62 30|    patrzeł, njim pokrąceł głovą i povjedzoł:~— Tec të jednak zveczajno
 63 30|         rzekł jem.~— A cuż won cë povjedzoł?~— Zleceł mje pomstę i povjedzoł
 64 30|  povjedzoł?~— Zleceł mje pomstę i povjedzoł svoję krijovkę na Glonku.~—
 65 30|         Trąba vestchnął głęboko i povjedzoł:~— Głova mje mocko zaboloła,
 66 30|        Trąbje, won kjivoł głovą i povjedzoł:~— Nje movjił jô, że tak
 67 31|        rebackjimu ludovji.~Tak jô povjedzoł:~— Wukrijema ksędza na Glonku.~ —
 68 31|         njeboszczik Zoborskji nje povjedzoł nom anji jego mjona, anji
 69 31|    krijovkę wojca, cze won vom ję povjedzoł?~— Povjedzoł — rzekł jem.~
 70 31|           won vom ję povjedzoł?~— Povjedzoł — rzekł jem.~Vjęcij sę dzevczę
 71 31|          Żeli wojc njeboszczik cë povjedzoł svoją krijovkę, cze cë też
 72 31|        jezora ze mną movjił i mje povjedzoł svoję krijovkę. Wob całi
 73 32|         beło do żarlóv, bom sobje povjedzoł:~Jednak to tu bëc muszi!
 74 32|           żeli vom svoję krijovkę povjedzoł. Mom tero do vas vjelgą
 75 32|           njikomu wo ti jomje nje povjedzoł. A vas proszę, besce njikomu
 76 32|         na to przërzeczenjé, a jô povjedzoł tak virazno, jak mje beło
 77 32|           vama tu po mje? ~Ale jô povjedzoł:~— Do bjałkji jesz mosz
 78 33|     pozerô na njego z wuvogą, tej povjedzoł:~—Trąbo! Kjej ju chcesz
 79 33|           sę do naju vroceł i tak povjedzoł:~— Vëmoczeł jem sę dziso
 80 33|        kjej ksądz sę przeżegnoł i povjedzoł;~— Tero, bracô, zmovma pocerz
 81 34|          rebok stanąvszë v dzubje povjedzoł:~—  Znaję jich. To Koscerskji
 82 34|       gbura Formele z Łebna. —Tak povjedzoł Trąba.~Zajechałasma tede
 83 34|         jedni?~ Trąba vëstąpjił i povjedzoł za naju:~— Panje szandaro!
 84 34|         Jegomosc. Nen wodrzemjech povjedzoł, że szukô ksędza Krauzego.
 85 34|        wobroceł sę do mje Trąba i povjedzoł:~— Remus, na mój rozum të
 86 34|          sę svjęci. A kjej jem mu povjedzoł, że naszłusma szandarę pod
 87 34|           sę morko smjac zaczął i povjedzoł: To je dzivni traf! Bo wod
 88 34|          tero won vzął furmonkę i povjedzoł "rekvirované". Vjidzisz,
 89 35|        chvjilę na mje vzeroł, tej povjedzoł:~— Tobje mô bjałka zadané!~
 90 35|         na Glonku ksądz Päveł mje povjedzoł, a przedtim na pustkovju
 91 35|         ksądz Paveł na Glonku mje povjedzoł, że przë ji wuscu mjeszkają
 92 36|          Derda to z taką pevnoscą povjedzoł, ale nje bełjem pevni, cze
 93 36|       pravjił dalij:~— Bo tak nom povjedzoł nen czort, chturen sę pa
 94 37|         mu jinszé mesle przëszłë, povjedzoł tak:~— Dzivno vama będze,
 95 37|         Pon sę wobroceł do naju i povjedzoł:~— Bjejta tero, bracô, i
 96 38|          na mje z vjelgą wuvogą i povjedzoł:~— Dzivno, jak të za njim
 97 40|          za wumarłich.~Jô kląkł i povjedzoł:~— Będę proseł Boga wo jich
 98 40|         brata, a na woddzękovanjé povjedzoł:~—  Bjedni jezdes a krevji
 99 41|           i podeptani.~—To zle! — povjedzoł jô sobje. — Won ju wodpoczivoł,
100 41|     nocovoł, przëstąpjił do mje i povjedzoł:~— Jidz z Bogjem, Remus!
101 42|          cë dusza koże! — tak mje povjedzoł wonge ksądz Paveł na Glonku.
102 42|      bjałkji czim? — Tak jô sobje povjedzoł i doł jipoku.~Kjej jem cignął
103 42|       detka żol. Tak pon Czernjik povjedzoł, że po tim vjelgjim kamroctvje
104 42|    przińsc i mje wostrimi słovami povjedzoł, żem znjesłavjił bjedną
105 42|       mjoł do nji jisc, tak jô ji povjedzoł:~— Kobjeto! Stało sę njeszczescé
106 42|        jak jô tvoji bjałce provdę povjedzoł?~Jak jô na to njick nje
107 42|           babskji bojanjé?~Tak jô povjedzoł:~— Szołtesu! Njebój sę i
108 42|      jizba beła pełnô. Jô vstoł i povjedzoł tak:~— Jak długo ta vjes
109 42|      zabjeroł jem sę do dvjerzi i povjedzoł:~— A tero z drogji pracharstvo!
110 43|      gnjozdo jego szczescô. ~Tero povjedzoł jem sobje tak:~— Pudzesz
111 43|         njeboszczik przed smjercą povjedzoł, że przińdzesz. Vjitom cebje
112 43|          zebroł vszelką moc i jem povjedzoł:~— Dlo mje njima dodom,