Chapter

  1 1 |      Mjirachovskjim lese, kąde jidą naszi kompanjija do Vejherova.~
  2 1 |         wobleczenjé na zemę i lato.~Naszi Kaszubji są honorni i dbadzą
  3 1 |            kaszubsku, a nje, jak to naszi ludze zveczajnje pjiszą,
  4 2 |          Jak przëszła njedzela, tak naszi szlë do Lipna do koscoła.
  5 3 |             gromadovałë, przezevelë naszi "studnją". Choc tam vej
  6 4 |           beł wucec v njedzelę, jak naszi bëlë v koscele, ale Marcijanna
  7 5 |           zvonnjice v Lipnje, chdze naszi do koscoła chadzelë.~Na
  8 6 |            Matkę Boską Gromnjiczną. Naszi bëlë wuszłi do koscoła.
  9 6 |           leżałë kaminje, chternimi naszi durę do sklepu zatchlë,
 10 7 | Golijatovich.~Tero jô sę doznoł, że naszi z Martë zrobjilë małigo
 11 7 |           pokozkę. Ale za pustkovjé naszi mje sę długo ruszëc nje
 12 8 |             tego jesz nje rozumjoł.~Naszi mje vjęcij njick nje rzeklë.
 13 8 |           legł.~Co vołô rog?~Pomocë naszi bes dożdac mogł! ~Czo! Przeką
 14 8 |         mujego vjara tego bronjiła.~Naszi na pustkovju go ju znelë
 15 9 |             jô so mesłoł:~— Tero ju naszi będą doma a cebje nji ma!
 16 9 |             krzikac głosno, cobe sę naszi nje zbjeglë. Ale trzęsk
 17 11|       wujadac, jaż jô mesloł, że sę naszi vszescë na pustkovju pobudzą.
 18 13|             njeba wod krevavi vodë. Naszi na pustkovju pozerelë cecho
 19 13|         namjenjoné, tego nje minje. Naszi starszi vjele vjedzelë povjadac
 20 13|      krzeminjem wognja dovają. Dzis naszi ludze wod tego wodviklë.
 21 13|      strzelbë daleko v svjat njeslë naszi, kjej vojovelë z poganami,
 22 13|            vjedno meszlę, że dovnji naszi ludze bëlë vjększi i mocnjejszi
 23 13|            Na to jô rzekł:~— A może naszi le wodveklë wod bronji. —
 24 13|              że z kożdim pokolenjim naszi ludze są mjejszi i lechszi.
 25 13|           są mjejszi i lechszi. Ja, naszi przodkovje, to jesz bëlë
 26 13|       vjedzelë wopovjadac! Vojovelë naszi z Krziżokami i Szvedami,
 27 13|            vzął i vstoł.~—Gvesno ju naszi są po vjeczerzi! — rzekł
 28 14|        wokno wotmikało sę wob dzeń. Naszi zaczinęlë chodzec do Straszkovi
 29 14|         minje. Ta kosa nje tnje dlo naszi zopolë, ale dlo smętorza
 30 14|            Lipnje.~V njedzelę, kjej naszi szekovelë se do koscola,
 31 14|          njicht mje nje rozumje, le naszi ludze na pustkovju?~A won
 32 14|             kraju.~— To je vizerunk naszi wojczeznë! — rzekł pon Jozef.
 33 14|              to starodovné granjice naszi zemji kaszubskji. Na połnjé
 34 14|         doparł svigo.~— A czimuż sę naszi nje wobronjilë? A pon Jozef
 35 14|             tak:~— Pitosz sę, czimu naszi sę nje wobronjilë. — Vjęcij
 36 14|          mova ju vëmarła. Tam bracô naszi poddelë sę porządkovji i
 37 14|             sę pon Jozef spovjodoł, naszi stojelë na domje. Bëlë pon
 38 14|     krolevjonka i zapanuje na zemji naszi svoboda i wubetk i szczestlevosc.~
 39 15|            i jidą za nami, vtorzącë naszi pjesnji. Wob chvjilę, kjej
 40 17|          takji vjelgji państvo, jak naszi, sprovodzelë so muzikę z
 41 17|           sę gosce. Ale to nje bëlë naszi. Wonji gadelë rożnimi cuzimi
 42 19|         znovu valni kavałk li zemji naszi wurvje. Ale krom tego jô
 43 20|    vëgłodnjałi vëlozł njedaleko wod naszi durë i sedzącë v rovje zdrzoł
 44 20|           jednak trzimô przëkazanjô naszi svjęti vjarë. Wob całi post
 45 20|            Kaszub zbjerają sę ludze naszi v Koscerznje na kompanjiją
 46 20|          naju mądrô godka movji, że naszi bjedë mdze dłużij, njiże
 47 22|           zomka do zomka i strzeglë naszi svobodë. A tero wonji cignęlë
 48 22|          puszczema przeką drogji do naszi kompanjiji, czujma, co won
 49 22|           za głupi. Czo! Zaspjevelë naszi:~— Vjitaj Pani, my poddani
 50 22|         jesz pruskjich szandaróv na naszi zemji nje beło, ricerze
 51 22|             zemji nje beło, ricerze naszi maszerovelö na vesokjich
 52 22|    grabovjinach woblecoł szor: Jidą naszi potomcë! Ale las ju spjevoł
 53 23|           vożë tam jisc. Bo choc to naszi ludze ti karczmarze, to
 54 23|             wod wojca i prawojca na naszi zemji sędząci i Boga chvaląci,
 55 23|          wostatni lase przed kuńcem naszi pjelgrzimkji.~Ale Złemu
 56 23|           gorach Kalvariji. Z celem naszi pjelgrzimkji przed woczami
 57 24|          mgle porenku młodigo vjarë naszi. Jak kamjanni svjodkovje
 58 24|       doznac bem sę chcoł, że won v naszi rozdze wumje wutrzimac svój
 59 24|             wob drogę wopovjodoł wo naszi wumovje z krolem jezora.
 60 25|         bobe mje sę pomileł kjerunk naszi vędrovkji. Njebo tak pobjegło,
 61 25|     skuńczivszë dachovanjé wusodł v naszi chałupje przed wognjem,
 62 25|          zveczajnimu porządkovji na naszi zemji je to nasz człovjek,
 63 25|       vczoraszi vjeczerze i legła v naszi jomje na lestach. Krol jezora
 64 26|    wostrzegę, bom so umvożoł, że co naszi biskupë pjeczęcą potvjerdzilë,
 65 26|          naszich ludzi. Jô czuł jak naszi vołelë:~— Cuż ti Njemce
 66 28|          dzirżko, bo chtuż vje, cze naszi bjedë nje będze dłużij njiże
 67 29|             jô cebje na jezerze, na naszi vędrovce po lasach, vjem,
 68 29|             moje njedovjidzałë, tam naszi ludze ze vsóv bëlö mojimi
 69 29|            Kjejbe beł żel za czasóv naszi svobodë, pevno bełbe zgjinął
 70 29|          vjilczi norod mô vłodzą na naszi zemji kaszubskji. Mojc dzecko
 71 30|             i sfolgovelë wucisku na naszi zemji. Tak tede chocem żodnigo
 72 31|         wonji sę vzęlë do wobalenjô naszi svjęti vjarë i zaczęlë ksężô
 73 31|           do svoich pruskjich sôdz. Naszi ludze le szeptelë mjedze
 74 31|             be go zavjezc do sodze. Naszi bëlëbe jim pokozelë, ale
 75 31|        mjesądzovim kopjicë sana, wo naszi pjelgrzimce do Vejherova,
 76 32|             stolimóv, jak wo njim v naszi rozdze na Zoborach wod vjekóv
 77 33|          vodze bełë go vëdałë, njiż naszi ludze. Plinęlë tede dnje
 78 33|            worędzë, żebe wodvjedzëc naszi podzemni jizbë i wustavjic
 79 33|         kjej jesma zeszła na noc do naszi jomë pod zemją, jesz ve
 80 33|      veszłasma vjadomą nom drogą do naszi krijovkji, zamknąvszë za
 81 33|            starą i tej veszłasma do naszi jizbë, v chterni na stole
 82 33|       wuvożoł, Remus, że te lukji z naszi jizbë ku Zoborom robjoni
 83 33|             dac vjédzą, że złe i że naszi njeprzijocele pjilują jczora.~
 84 33|        ksążkji, sedzącë przë lukach naszi jizbë, żebe mjec vezdrzenjé
 85 33|         wodvogji zapolic svjeczkę v naszi jizbje, przedtim zamknąvszë
 86 33|             legnjema do spjiku, jak naszi przesladovce, chterni gvesno
 87 33|              bo vjelgji kam beł wod naszi stronë na hok założoni!
 88 33|           że cos szlapje v gonku do naszi jomë. Ale njimem sę dobrze
 89 33|         chto z njich podsłuchac, bo naszi be żodną mjarą nje vëdelë.~
 90 34|           jednigo vëpjic. A kjej go naszi gburzë v pańskji jizbje
 91 34|           vezną Njemcë i znovu mjij naszi zemji będze.~— I jô vjem
 92 34|        brodë zgolic. Le vjedzce, że naszi Kaszubovje wod Vejherova
 93 34|          będze zle! Jak sę dovjedzą naszi ludze, że vë chcece vëvjezc
 94 34|        bogatą movę. Më Kaszubovje v naszi bjedni movje nazevomë to
 95 34|         pojachalë do sądu. Ale kjej naszi szandarzë veszlë do sądu
 96 35|           klosztornigo. Bo wob czas naszi njevoli na Glonku ksądz
 97 35|           panóv i ludu, chternim ti naszi ksążęta przevodzilë?~Chdziż
 98 35|           zochodovji jesz mjeszkają naszi, ale jich vse i chatë są
 99 35|             przë ji wuscu mjeszkają naszi bracô.~Tak Trąba chvjilę
100 36|     stronach korbała. Meszlę, że do naszi panjenkji ten całi trzosk
101 36|          ten grzem, chturen zdrovju naszi panjenkji szkodzi. Nasz
102 37|            sę Trąba. — Cużbe rzeklë naszi ludze z Lipna, kjejbe vjidzełë
103 37|         scan na cebje patrzą, to są naszi ksążęta kaszubskji. Mosz
104 37|     vjidzita, bracô, to reszta całi naszi chvałë po tesącu lôt dzejóv.
105 38|              przëvekłą zveczajno do naszi prosti kapuze. A szołm wod
106 38|    morskjich wu rebokóv, naszedł do naszi jizdebkji som pon.~— Remus! —
107 39|            zjadła na kraju wobjod z naszi torbë, spjik nas zaczął
108 39|              Vjele jô nodzeji do ti naszi chahipë nji mom. Volołbem,
109 41|        czasu przed Godi, kjej ludze naszi redzi kupovalë moje tovarë
110 42|           dnja karovoł przez most v naszi vsë, najachoł mje z tełu
111 43|           Zatrzeszczalë scanë jizbë naszi, zapadła sę całô scana wod
112 45|       chturen Mjichoł njeboszczik i naszi ludze na pustkovju zvelë