Chapter

  1 1 |           szedł na vesokji szkołë v svjat, tej mje Remus vjedno przëbivoł
  2 1 |           vëprovadzeła sę na tamten svjat. Tec uiona ju na zemji chodzeła
  3 1 |     povjedzenjô, kjej Pon Bog ję na svjat zesłoł.~ Jednigo dnia —
  4 2 |          woczoma będzesz patrzeł na svjat njiż wonge, kjej jes wode
  5 3 |         vodach. Tej przëboczi sobje svjat, że lud takji żeł v czasach
  6 4 |           jezorem i lasem v dalekji svjat. Chtuż to mogł bëc, wo chternim
  7 4 |          jezorem i lasem wodmikô sę svjat! Jakji tam ludze, jakji
  8 5 |        skorą zapłaceł. ~Zjavjitrzni svjat tego dnja smjoł sę ze szczescô.
  9 5 |            Ztąd jô vjidzoł daleko v svjat poveżij czebkóv drzevjęcicli.
 10 7 |              vëlozł z njigo dołu na svjat Boskji.~Krom nocë mje beło
 11 8 |        stvorzenja svego, ~Zesłał na svjat Archanjoła cnego ...~Kjej
 12 9 |                 IX~Jak Remusovji sę svjat wodmjenjił i jak won ~doł
 13 9 |            ju lôt bjeżało tą vodą v svjat, jak jô tu wuzdrzoł kołpje
 14 9 |          cze jem doma, cze nje.~ Bo svjat mje sę wodmjenjil v woczach.
 15 9 |      zrobjic co takjigo, czego jesz svjat nje vjidzoł.~Kjej jem v
 16 9 |        chvjilami słunko vëlevało na svjat struminje vjidu i cepła.
 17 10|     krolevjonka beła zdovanô ~i jak svjat dlo njego vëzbeł vszelką
 18 10|          wonji tu jesz procują? Tec svjat tu nji mô żodni vortoscë!~
 19 11|     Njejeden człovjek przëchodzi na svjat njezrichtovani i sprochnjałigo
 20 13|        stvorzenja svego, ~Zesłał na svjat Archanjoła cnego... ~Jego
 21 13|        żelastva i strzelbë daleko v svjat njeslë naszi, kjej vojovelë
 22 13|           wod zgrzebjęca i wuszlë v svjat.~Ale gburovji beło markotno
 23 13|     doczekota, ale długo żdac na to svjat nje będze. Bo kjej Pon Bog
 24 13|           sodł i zdrzoł na ten naju svjat pustkovjovi. A przed mojimi
 25 13|            v Lipnje ? Cze pudzesz v svjat, tam za jezorami i lasami,
 26 13|        knopa so wobjecivoł vińsc na svjat, jak wurosnę. I tą drogą
 27 13|            jezora i lasa v szerokji svjat.~Długo jô tam sedzoł, cecho
 28 14|         vodach. Tej przëboczi sobje svjat, że lud takji żeł v czasach
 29 14|           won nocą muszoł wucekac v svjat. Nje belo znadz namjenjoné,
 30 14|           zaklętigo zomku żivcem na svjat przëszlô.~A won na to wodvroceł
 31 14|        vińdzesz z tego pustkovjô na svjat, nje zaboczisz zańsc do
 32 15|           robotë sę skuńczą, pudę v svjat!~— Vjedzoł jô, że tak povjesz.
 33 15|         zasadzoné, tej jô poszedł v svjat. Novi vamps, nogavjice i
 34 15|             szła z tobą i za tobą v svjat, jak dusza matkji, jak sostra,
 35 16|  zomkovjiskjem podszedł jem lasem v svjat, chturen tero przede mną
 36 16|         njim żijącimi, bo jô jidę v svjat.~Won na to beł cecho, le
 37 16|       robjił na svjece?~— Jô jidę v svjat!~— Nu, co znaczi "jidę v
 38 16|               Nu, co znaczi "jidę v svjat"? Svjat je vszędze ten som,
 39 16|           co znaczi "jidę v svjat"? Svjat je vszędze ten som, co tu
 40 16|       Słuchej tero mje! Bo jô znaję svjat. A nje movji njick, le poj
 41 16|            nję tovarë i pojadzesz v svjat, wode vsë do vsë. I będzesz
 42 17|                  XVII~Remus jidze v svjat w gromadze ~z muzikańtem
 43 17|          karę z tovarem i karovoł v svjat. Jesz jem nje dokarovoł
 44 17|             cę provadzi, Remus?~— V svjat!~— Mje też! — rzekł Trąba. —
 45 18|      zjachało v rzekę i vędrovało v svjat! Nje zaduszema sę, bo svjeżi
 46 18|           Za scanami grała rzeka, a svjat sę robjił vjidni i bezpjeczni,
 47 19|          vëpoli ~i pod berło veznje svjat ~Vjeczni Nocë majestat!~
 48 23|         wojc jego poszedł na drugji svjat. Tede won so wudboł jisc
 49 24|            i droga tvoja provadzi v svjat a moja ze svjata. Ale tak
 50 26|    zeżnjivjoné, karovoł jem znovu v svjat. Kole Matkji Boskji Sevni
 51 27|            Dva raze smjeg przëkrije svjat i Gvjozdkji będą chodzelë
 52 27|            pustkovjô najigo nekoł v svjat. Ale na mój głupi rozum
 53 28|       vłosną wod njich volą szedł v svjat i serca jich zranjił.~Ale
 54 29|  krolevskjigo zomku zdrzi na drugji svjat. Ale przed smjercą won chce
 55 29|             to korzinje storigo jak svjat jasona, chturen grubi i
 56 29|           szarô komuda kładła sę na svjat. Mogła bëc dzevjątô reno
 57 30|            znovu wostoł som. Ale na svjat szła krevavô burza. I navetk
 58 31|          pon, jô pon! — To beł naju svjat wod rena do vjeczora. Ale
 59 32|             womon budzeła na vjidni svjat Boskji? — Nje vjedzołbem
 60 32|          vas krosnjęta ju vjęcij na svjat nje vëpuscilë.~—Tak też
 61 33|          volą Wopatrznoscë, chterna svjat i ludzi provadzi do celu, "
 62 33|            dzeje na drodze, chterną svjat jidze ku svojimu Naznaczenju,
 63 33|            nje mesloł wo vędrovce v svjat, bom wotmikoł duszę na vjid,
 64 33|          bezpjeczno vińsc z jomë na svjat Bożi. Tej ma vëszedłszë,
 65 33|           po chternich Won provadzi svjat do celu, Jemu jedinje vjndomigo.
 66 33|      nodzeję zdrovo go vëpuscela ve svjat. Ju kose zvonją na polach.
 67 33|            novigo vjidu, v chternim svjat przëbjeroł dlo mje jinszą
 68 33|      sposobern ju drugii roz v żëcu svjat mje sę wotmjenjił. Pjerszi
 69 33|         scrca, chterna mje pokozała svjat ve vszeskjich krosach tęgovich
 70 33|             zosuva nasze dvjerze na svjat. Tej wodemknał jem go, be
 71 33|          przërodzenjé cemnô wokreła svjat. Vrocivszë donaszi jizbë,
 72 33|         takji dzirżkji lud vëdoł na svjat potomkóv, chterni, provdę,
 73 34|           jak go Trąba nazevoł — na svjat Bożi. Pogoda smjała sę jak
 74 34|      vjelgji przëkreło ten rebackji svjat, mającë napjisané wod vjekóv
 75 34|             głębjom jezora na rebji svjat, wobroceło tero gorą do
 76 34|          takji żort, wo jakjim jesz svjat nje czuł.~Tak muszałasma
 77 35|         Tego rokujô sę ju nje doł v svjat. Z Trąbą, kjej uwon sę vroceł
 78 35|            co jinszigo:Poj ze mną v svjat. Żnjiva latosé belë dobré,
 79 35|         Jidzle som latos ze szopką. Svjat sę wob ten czas nje zapadnje,
 80 35|     chvecadła moji karë i karovał v svjat.~— Jak nodalij, jak nodalij
 81 36|          ludzom co takjigo, wo czim svjat, jak stoji, jesz nje czuł.
 82 37|        patrzec. A tam jakbe sę dużi svjat przëmorskji przed nami wotmikoł:
 83 37|          vjeczorovô zaczęła zalevac svjat. Pon sę wobroceł do naju
 84 37|            mogł z njim jisc dalij v svjat. Pon sę smjoł i rzekł:~—
 85 38|            do gromadë, żebe vjedzoł svjat, żesma beła, kjej tu naju
 86 38|            dużé wokno na jakji cuzi svjat jô vjidzoł:~Bjeżała rzeka
 87 38|         pjeknô corka pudą na drugji svjat, tej tu vszetko njemjeckô
 88 39|       chiżim krokjem noc nachodzeła svjat. Njebo jęło pobjegac czorną
 89 40|           mocnjejszô vënekała mje v svjat. A ten ricerskji znak doł
 90 40|       dobrze, chdze nasz kaszubskji svjat sę chovoł, a chdze novotni
 91 41|              Jak ze mną vëchodzeł v svjat, to czasem v poł drogji
 92 41|              ale jakjis vjekové jak svjat i brodaté krosnję tam gospodarzi.
 93 41|            mroze i smjegji scesnęłë svjat wobręczą lodu i płachtą
 94 42|      ksążkami i tovarem i karovoł v svjat! Le żol mje scesnął serce,
 95 42|           won loł i loł, jaż mje sę svjat zaczał krącëc przed woczoma.
 96 42|            z czego żëc, a jô jidę v svjat!~Wona z tim beła barzo spokojnô,
 97 42|          Gromnjiczni jô sę ruszeł v svjat, a Svjęti Jan sę zbliżoł
 98 43|            długą broda, vjekové jak svjat, beło veszło i zdrzącë na
 99 43|        bjołi dzeń ju beł vëszedł na svjat i wodkreł przede mną vjidné
100 43|     markotnosce, jakjimi napasł mje svjat za tim jezorem i za timi
101 43|          spodô na ten nasz jezorovi svjat. Strasznô wona mô bëc i
102 43|            sinem, jidącim na drugji svjat.~Tu jesma sę krom voli zatrzimała,
103 44| Szczescodajni kvjat!~Grzeszi bjedni svjat!~Pokąd będze człovjek błądzeł,~
104 44|        Julkji, a zdovało mje sę, że svjat dichac woprzestoł, njim
105 45|         namjenjoné.~Szedłjem tede v svjat i vozeł ksążkji i bjałkovskji
106 45|            dalij na ten pustkovjovi svjat. To won beł ten som, le