Chapter

  1 1 |         czuł, co won vjęcij godoł, bom vzął, jak to movją, nogji
  2 2 |             Jô na to sedzoł cecho, bom so jesz njiczego nje boczeł.
  3 3 |       spusceł na svoje bosé nogji, bom sę vstidzeł.~Ale wona mje
  4 3 |           to bjicé mje nje bolaio, bom spravjedlivje vskuroł. Le
  5 4 |          ji przenjesc przez rzekę, bom za małi i za słabi.~Jak
  6 4 |      przenjesc przez głęboką vodę, bom za małi i za słabi.~Tak
  7 4 |          Vjęcij jô njick nje czuł, bom so wuvożoł:~— Vez, Remusku,
  8 4 |       Jemusu! — Movjilë mje Jemus, bom literë "r"  njimogł vëmovjic. ~
  9 4 |     chturen beł dobri i stateczni, bom znała go. A tak go wosamętałë,
 10 4 |            bosich nóg nje zadrzec, bom vjedzoł, że ranją. ~Po dregji
 11 5 |        mechu, ale jô bjegoł dravo, bom ju vjedzoł drogę. Anjim
 12 5 |        rzeką v doł i rzeką v gorę.~Bom żdoł na vczoraszi dva kołpje,
 13 5 |        wuvożoł sobje tego za njic, bom so rzekl:~— Vësuszisz sę,
 14 5 |             won sę nje doprocovoł, bom tez i mjoł pelną mjarę.
 15 5 |         wonji jednak nje zrobjile, bom vjidzoł Martę, corkę malą
 16 5 |       czenji tego — wodrzekł jem — bom sobje spravjedlevje zasłużeł.
 17 6 |            Mjichałovą jô czuł rod, bom vjedzoł. żewon sę na tim
 18 6 |          sę nje dzevuję Jadomovji, bom sę doznoł, że bjałka, bele
 19 7 |            kavałk drogji do Lipna, bom so wuvożoł:~— Tą drogą,
 20 7 |            klepac.~Zdoł jem dalij, bom vjidzoł konja Golijatovigo
 21 7 |          ju vszeskji kosce bolałë, bom wod tego sedzenjô v durze
 22 7 |         Krom nocë mje beło vjidno, bom v tim cemnim sklepje dostoł
 23 8 |         jem timi czasi jesz głupi, bom beł vjarë, że pustkovjé
 24 8 |            jô wobstoł przë svojim. Bom so wuvożoł, że jak wona
 25 9 |         tero woroł pługjem v polu, bom na gburskjim chlebje wurosł
 26 9 |    wokjenkjëm jô mu nje wustąpjił, bom nje chcoł. Tak mu delë spac
 27 9 |   zomkovjisko!~Ale jô sę strzimoł, bom vjedzoł, że mój czorni gronk
 28 9 |            Hej! Żebe to beło dzis! Bom mocni tero i dużi. Dziso
 29 9 |            to mje v sercu zakłoło, bom przëboczeł sobje, jaką mom
 30 9 |          gromadë i szedł wostrzij, bom vjedzoł, że kjejbem legł,
 31 9 |             Marto?~— Vjem vszetko, bom ję poznała zaru pjerszigo
 32 10|           nekoł na złomanjé karku, bom sę bojoł nje zmudzëc zdovanjô.
 33 10|        Pevno mje njico wosamętało. Bom nje folgovoł, jaż pod gorą,
 34 10|           szkapë i doł jim wobrok, bom sobje wudboł mocko żdac,
 35 10|           Kjile z njich mje znało, bom z njimi v gromadze chodzeł
 36 10|          jodł anji njick nje pjił, bom beł i bez tego pjijani.
 37 10|            to żem vzął sę i szedł, bom so wuvożoł:~— Tero dejadej
 38 11|             jak spłoszoni złodzej, bom vjedno muszoł meslec wo
 39 11|            woczeszczeł.~Reno beło, bom sę vëbroł v drogę jesz przed
 40 11|          dom znaną Lipińską drogą, bom mocną volą zamknął dvjerze,
 41 12|           to sę na njic nje zdało, bom schnął, jaż ze mje le wostała
 42 12|          vodę. Srodzem sę wurzasł, bom przez całą chvjilę njick
 43 12|           wurzasu i podł na zemję, bom vjedzoł: Nji ma ju złotigo
 44 12|       zjesc?~A jô mrugnął woczoma, bom beł za słabi, żebe co rzec.~
 45 12|        smjercë.~Tak won to movjił, bom sę pozdnji dovjedzoł, że
 46 13|           so to dobrze przëboczoł, bom v nen dzeń z woborë vjidzoł,
 47 14|       svobodę i panovanjé i zemję. Bom beł wudbë, że takji naju
 48 14|       skurała. Ale jô cë dom radę, bom stari i sę doznoł vszetkjigo:
 49 14|            nje wodrzekł jem njick, bom vjedzoł, że smjerc mu przetnje
 50 14|           mje zakłolo na te słova, bom sobje przëboczeł, co mje
 51 14| nopjęknjeszi z dzevcząt na svjece, bom mesloł, że to krolevjonka
 52 14|     zdzevjenjim patrzeł i słuchoł, bom sobje njigde njeiuuvożoł,
 53 15|       povjesz. Nje namovjom cebje, bom doł rękę njeboszczikovji.
 54 16|           Jô sę poddoł vszetkjimu, bom so wuvożoł, że vanożenjim
 55 17|         chłopa sę czężko zrobjiło, bom so przëboczeł, co mje njeboszczik
 56 18|         żdoł Trąba, jaż co rzeknę, bom wukłodoł pravje naju legovjisko,
 57 18|          Smjeszno mje sę zrobjiło, bom so wuvożoł: A njechże sę
 58 18|    wumęczoni karovanjim moji karë, bom jesz do ti robotë nje przëvekł.
 59 18|            tęgovich. Takjiwon beł!~Bom v nen czas beł jesz wudbë,
 60 18|       młinóv.~Muszoł jem sę smjoc, bom mesloł, że vjem lepji, chto
 61 20|         Wobaji bełasma wosamętani, bom cę takjigo jesz njevjidzoł.
 62 21|            szedł smjało na mjasto, bom też i rod bełbem sę potkoł
 63 21|        mojimu Anjołovji Strożovji, bom wuvożol sobje:~— Leżołbes
 64 21|       Remus ceszë sę, że łeb całi, bom vjidzoł jak ten grzemot
 65 22|     trzimoł kąsk slode kompanjiji, bom vozeł svoję karę i nje chcoł
 66 23|            też podzoł krol jezora, bom go wod Mjechucena na woczë
 67 24|           Sadnjema tu z boku gorë, bom zmęczoni barzo! A kjej ma
 68 24|       Muszoł jem sę zdac na Trąbę, bom na pustkovju wo tich spravach
 69 25|           wodjim mje te dva pękji, bom sę jich nadvigoł, a të jes
 70 25|        Kąsk mje sę serce scesnęło, bom jednigo za drugjim mojich
 71 26|          Mje to barzo beło dzivno, bom so wuvożoł:~—Cze takji njekara
 72 26|          nje dboł wo tę wostrzegę, bom so umvożoł, że co naszi
 73 26|         kuloł. Bełbem mu doł poku, bom mu wodebroł kosz z ksążkami,
 74 26|       ksążkji i na karze wukładac, bom beł vjarë, że jezdem v svojim
 75 26|        przeskurzelë, tego nje vjem bom z njimi nje godoł i wob
 76 28|     poprovdze podrożnjikjem sodze, bom nji mogł mu przez te murë
 77 28|         rod przëstoł na tę robotę, bom sę ceszeł, że ku reszce
 78 29|       wuvożoł, że to wod słaboscë. Bom czuł, że mje te murë naksztolt
 79 30|           jô wodpovjedzë nje żdoł, bom cë ju zapovjedzoł, że sę
 80 31|        przek i spak naszim krajem, bom nji mjoł wubetku anjim sobje
 81 31|           jak dalij — rzekł jem. — Bom ju mjoł v głovje vëszukané
 82 31|         ale mje smjeszno nje beło, bom sedzoł jak na vęglach. A
 83 32| koscerskjich Vdzidz jaż do Knjeji. Bom sobje wudbała, że ta Bożomęka
 84 32|            mje nje beło do żarlóv, bom sobje povjedzoł:~Jednak
 85 33|        mesloł wo vędrovce v svjat, bom wotmikoł duszę na vjid,
 86 33|            długô kosa. Znoł jô ję, bom ję vjidzoł. jak na pustkovju
 87 33|   vrzeszczec:~— Pocuż të trąbjił?~—Bom muzikańt! — wodezvoł jem. ~
 88 34|         pas i pjechti nekoł dotąd. Bom sę bojoł, żebe jednak na
 89 35|          vjele na karze nje vozeł, bom go vëzbeł wob drogę a navrocëc
 90 36|         jaż v Lęborku czuc beło.~— Bom dął za zbavjenjć dusze.
 91 37|            sę wurzasł nigo morusa, bom beł poprovdze wudbë, że
 92 37|          Jutro jô po vaju przëslę, bom so wudboł zatrzimac vaju
 93 38|          na nę gvjozdę przed nami, bom przësigł sobje, że duńdę
 94 41|             Jô njick nje wodrzekł, bom sobje tero przëboczeł, że
 95 41|          do woni vësadzoni drogji, bom so wuvożoł, że Trąba nje
 96 41|          ti chvjilë żodnich mesli, bom sę nobarżij strachoł wo
 97 42|    buchnęła gorącą falą do tvarze, bom sobje przëboczeł, że wona
 98 42|           płacec dalij, jak dotąd, bom vjedzoł. że prędzij cze
 99 43|      dzevczę.~Ale jô krąceł głovą, bom vjedzoł, żc wodtąd mje anji
100 45|          straszni wupodk na Łisce. Bom so wudboł nje zeblec tego