Chapter

 1 1 |           Koscerzna, chdze podług stari ludzkji godkji Judosz sę
 2 1 |         na Remusa njeboszczika, a stari szkolni mje zaprovadzeł
 3 2 |     młodszą njiże jô... Beł to ju stari chłop, ale mje nje pomogoł,
 4 2 |          njiczego nje boczeł. Ale stari zegar scignął na sę kjilka
 5 2 |       zdrzoł na dzevkę, jak mądri stari czlovjek, co sę wusmjechô,
 6 6 |          szedł. V czeladni jizbje stari zegar połikoł czas, jak
 7 6 |        wona mje sprała.~Ale zegar stari tak głosno jął połikac godzenë,
 8 6 |    Marcijanna.~— Przez to też. Ma stari v doł a młodi v gorę!~—
 9 8 |        latovô robota na wotmjanë.~Stari Mjichoł jesz vjedno spjevoł
10 8 |           po nję przińdze. Nje za stari, nje za mlodi, szekovni,
11 11|       chałupje, chterna jak grzib stari ve vjisznjovim sadze przëczupnjętô
12 12|          Jakjimi dręgjimi lekoma ~stari Mjichoł lekovoł Remusa. ~
13 12|       pomesloł:~— A kjede të mje, stari zegarze, vëbjijesz moję
14 13|             Jego chata, jak grzib stari, vëzerała ze sadu zgurdżałich
15 13|          zażeł z rożka i rzekł:~— Stari rok jidze do kuńca a novi
16 13|           Mjichoł jął povjadac:~— Stari ludze movjilë vjedno, że
17 13|         kaszubskjim kraju, jak to stari ludze vjedzelë wopovjadac!
18 13|           nich vjelgjich czenach. Stari Klinkosz, co dżadem sedzi
19 13|       vjarë nje popuszczą. Podług stari pjesnji będze won panem
20 13|          z njich pozdrzoł na naju stari zegar, chturen połikoł godzenë
21 13|  zapitanjé. Ale co sę stało, tego stari zegar povjedzec nji mogł.~
22 14|          jô zaczął vzerac na nasz stari zegar, jakbe won mje mogł
23 14|          Mjichałovi chace, co jak stari grzib stojała v sadze, Svjęti
24 14|            Wojc jego njeboszczik, stari Zobłockji beł go vësłoł
25 14|           Ale jô cë dom radę, bom stari i sę doznoł vszetkjigo:
26 14| strupjałigo vjąza. Tam sedzoł sęp stari. A won go vzął na dłoń,
27 14|     vzeroł, jak mje sę zdovało. A stari zegar jak ten trup v gorze
28 15|   zomkovjisko na naju patrzi, jak stari czarovnjik, chturen koże
29 15|         do dom!~— Vejle! Żebe nje stari tatk, chturen beze mje be
30 16|     pokjivoł głovą i povjedzoł:~— Stari żid vjele vanożeł po svjece
31 16|          vaju Kaszubóv je zveczoj stari vëpjic litkup, kjej zrobjisz
32 17|       młinje. Jeden z nich ludzi, stari dżod, co pevnje ju na szarvark
33 17|         vama vszetko wopovjem. Jô stari anji do robotë, anji do
34 17|   Njedalekô droga! — zaczął gadac stari chłop. — Jô stari strupjałi
35 17|           gadac stari chłop. — Jô stari strupjałi grzib duńdę tam
36 17|           jidą do pana z prozbą? ~Stari chłop wodezvoł:~— Poszłasma
37 17|     poszła: Mjotk i Novc i Labuda stari i drudzë. Ale won vënekoł
38 17|       Bivało, że njeboszczik nasz stari pon naju vëszkalovoł wod
39 17|          nje bełbe naju porovnjoł stari njeboszczik pon. To też
40 17|      njech nje robji.~Wumęczeł sę stari svoją godką, że jaż muszoł
41 18|           tak povjedzoł:~— Co ten stari chlop tam godoł, że ten
42 18|      kładą. Bo to sobje povjodają stari ludze, że są na svjece mole
43 18|           to bojka, chterną sobje stari ludze przë kominku wopovjodają.~—
44 19|      folvarku. A to sę stało tak: Stari chłop, chturen naju wodprovadzeł
45 19|        vkoł mje kjile ludzi i nen stari chłop, co go pon wod mamutóv
46 19|          Beł też i Trąba. Tej nen stari rzekł:~— To je nen pon z
47 19|           pon Jozef na pustkovju. Stari rod tego pana vëtrupjoł
48 19|          gardle vód, ~a pod lasem stari rod, ~tvojich przodkóv v
49 20|        robaczkji z kurząci zemji. Stari jozc, bjedni i vëgłodnjałi
50 20|         rzekł:~—Vejle. Remus! Nen stari jozc mô naju za svojich.
51 20|        ten z bjołą brodą rzekł:~— Stari Trąbo! Pocuż të wucekosz,
52 20|       Gołińskjim jezerze, chterno stari ludze nazevelë Lelekovnjicą.
53 22|      strzode samigo ludu podnjosł stari chłop z bjołą brodą vesoko
54 22|      szedł nasz lud. Strzod njego stari człovjek z bjołą brodą vesoko
55 22|      povjostkji i bojkji, chterne stari ludze vjeczorami przë kominku
56 26|        nabeł tę ksążkę, i Marta i stari Mjichoł spjevająci svoje
57 27|   porvoznjik krąci bat!~Ku reszce stari Mjichoł sę przëkurdusoł
58 28|     jezoro przë naszim pustkovju. Stari Mjichoł v checzë svoji zasepani
59 28|   bogobojno a rzekła: Kjej na ten stari zegar vezdrzę, to łzë mje
60 28|           cuż dzevczę zrobji, jak stari woczë zamknje? Bo won Mjichoł
61 29|         pjęknich lic, a rovnak jô stari szlachcec kaszubskji czuję
62 29|        kjerz srodze vesokji a tak stari, że go zovjemë matką tich,
63 29|          jem sobje, że v Rebokach stari grof Lipskji gvesno chce
64 29|           jak mje tu vjidzisz, jô stari cvjardi Kaszuba wuczuł jem
65 30|           zomkóv i krolevjonk, to stari Mjichoł pevnje rzekł provdę.
66 31|          bo krom kulavigo Macka i stari Małgorzatë le matka i jô
67 31|       strzimoł ji vezdrzenjé, jak stari kam v polu, na chternim
68 33|         Povjodała panna Klema, że stari ludze przepovjadelë ju na
69 34|      rzechotanjé kulavigo Macka i stari Małgorzatë. Vszescë mjałasma
70 35|         dzevovanjim zdrzoł na mje stari z bjołą głovą koscelni a
71 36|       patrzi. Mjeszkô won v takji stari vjeżë. Nocą tam njicht nje
72 37|        som czas przëboczel mje sę stari koscelni v Wolivje v ti
73 38|           woblevała złotim vjidem stari portretë i vëvobjała tvarze
74 38|   przetnje żëcé v młodich latach. Stari pon Sorbskji sedzoł kol
75 38|         riccrskjich poznoł wurodę stari Julkji z Garecznjice. Stojała
76 38|        subtelnim całem. Zervoł sę stari pon Sorbskji dzecku svojimu
77 38|      Slavjina leżi jak bez ducha.~Stari pon Sorbskji przë nji pjiluje
78 38|   szlachtë kaszubskji, kjej jakji stari rod vëmrzec mô. Roz bodej
79 38|           wo naszich dzejach. Jak stari i jego pjeknô corka pudą
80 39|           sę v ti czężkji chvjilë stari nasz Mjichoł na pustkovju,
81 40|          zemji sę kłedlë. Bo v ti stari kaszubskji połovje smętorza
82 41|          Pomorsce. Cerplivje, jak stari woseł, dozvoloł won procovac
83 41|       lati na pustkovju vëchodzeł stari Mjichoł trąbjic na zbłądzonigo.~—
84 41|     będzesz të na Łisce. Wobrządk stari, jak żëcé ludzi na ti zemji,
85 41|           czorni, vesoko z gałęzë stari chojnë z gorë blészczi na
86 41|          i smjercë. Doszedłszë do stari chojnë nalozł jem drucha,
87 42|     lezesz do vdóv? No, pożdejle, stari grzesznjiku!~Na drugji dzeń
88 43|      scanë czorni nje zatrzimuje. Stari rebocë vkoł povjodają, że
89 43|           pjesnją. Czuc beło, jak stari jason nad nami trząsł sę
90 43|   wodemkłim, poleł sę trzeszczącë stari jason i straszeł wognjem
91 43|           płominjem jesz poleł sę stari jason, jak smolnjica stolemnô.
92 43|         smolnjica, żgleł sę jason stari nad zavalonim gnjozdem naszigo
93 44|           procem voli povjedzenje stari Julkji v nę straszną noc,
94 44|     będzesz të na Łisce. Wobrządk stari, jak żëcé ludzi na ti zemji,
95 44|         dreżącą ręką paproc z rąk stari Julkji, a zdovało mje sę,
96 45|       początku nji mogł jem minąc stari, vesokji chojnë pod Lizokami,
97 45|      Mjichała v checzë, jak grzib stari sedząci v sadze, trąbjenjé
98 45|           sę jesz słuchô zopjisem stari zegar z czeladni. Marcijanna
99 45|       ludze vstojelë do robotë, a stari szkolni vëszedł i zgaseł