Chapter

 1 2 |       bo to pjiszę, knopku, cos wodrzekł na moje pitanjé:~— Chcesz
 2 2 |    Pjerszi beł jes i jedini, co wodrzekł: — Chcę!~Bog z tobą!~Jaką
 3 4 |       mje ze sobą!  ~Ale Morcin wodrzekł: ~— Zebes wob dzeń społ
 4 5 |     skazeł wo drzevo! Won na to wodrzekł:~— To cę ju Pon Bog jeden
 5 5 |        jész na stojączce? ~A jô wodrzekł:~— Jô nji mogę anji wustojec
 6 5 |    nasepję.~— Nje czenji tego — wodrzekł jem — bom sobje spravjedlevje
 7 6 |         vjesz wukładac! ~Ale jô wodrzekł:~— To nje je njiżodno wukłodanjé,
 8 7 |       czas! —~— Jô zaru jidę! — wodrzekł jem. V tim sę komudno zrobjiło
 9 7 |         Krola Jegomoscë!~Ale jô wodrzekł:~— Jô jezdem, jak David,
10 7 |   zrobjił, głupi knopje!~Tak jô wodrzekł:~—Njickem złego nje zrobjił.
11 8 |      won le na mje zdrzoł i nje wodrzekł njick. Tak jô go vzął za
12 8 |       bez retunku. Tej żid Gaba wodrzekl:~— Njech Bog vama woboma
13 8 |    zabładzeł v lese?~—Gvesno! — wodrzekł żid i zaczął nama sciskac
14 9 |       dopjeroz wobrazu. A jô ji wodrzekł:~— Njech sę tak stanje!~
15 9 |       wo njich mjoł zabeté.~Nje wodrzekł jem njick, le nocą, kjej
16 10|        Znadz takô volô Boskô! — wodrzekł jem i vsunąl na voz, be
17 11|           Nje rozumjem cebje! — wodrzekł jem.~— To nje pitej i słuchej
18 12|        tvojim głupim rozumje! — wodrzekł Mjichoł. Tej pomedetovoł
19 12|       sę wurzasł, to i dobrze! —wodrzekł Mjichał— i długjimi krokoma
20 13|    Marto, beło złotim mostem! — wodrzekł Mjichoł.—Ale co będze, tego
21 14|       beło za knopjęcich lôt! — wodrzekł jem. Tak mon pokozoł na
22 14|      Trud i Strach i Njevorto — wodrzekł jem, a dzivno mje beło,
23 14|         spodku veznjesz! Ale jô wodrzekł:~— Jakuż jô mom z vami gadac,
24 14|        i mu to povjedzoł. A won wodrzekł:~— Zrozumjesz pozdnji! Rzekę
25 14|      zrobjiło na te słova i jem wodrzekl:~— Chtuż jô jem, bjedni
26 14|      Mjichoł sę zameszleł i nje wodrzekł njick. Tak jô po dłuigji
27 14|         namjenjił.~Jô na to nje wodrzekł njick a Mjichoł zaczął spjevac
28 14|    vjęcij do pana Jozva! Ale jô wodrzekł:~— Jakuż jô mu nji mom do
29 14|           Żol mje beło, ale nje wodrzekł jem njick, bom vjedzoł,
30 14|        podzoł złoti mjecz? A jô wodrzekł smutno:~—Vezbeł jem mjecz!
31 14|   wosobno v svoji jizbje. Tedem wodrzekł:~— To je gvesno vizerunk
32 14|        znovu v mocë i chvale.~I wodrzekł Smętk:~— Smjerc jich i zguba
33 14|        po długji cbvjilë. ~A jô wodrzekł:~— Będę skrą Ormuzdovą!~—
34 14|   Njeboszczik mje tak zleceł! — wodrzekł gbur. — Jutro będze Pustô
35 15|         duchem, to vjesz som! — wodrzekł jem.~— Jezdem duchem, jak
36 15|   Żijąci ję na novo vërąbjilë! —wodrzekł jem.~— Rozumjem cebje —
37 15|         jem.~— Rozumjem cebje — wodrzekł — choc mosz godkę dzivnje
38 15|          A jô go znaję!~— Jidę! wodrzekł jem. —Ale szukac vas będę,
39 15|  Remusku?~— Na zomkovi gorze! — wodrzekl jem.~— Jezus, Marija! —krziknęła
40 15|    straszno.~Jô na to njick nje wodrzekł. a wona mjała strach pitac
41 15|     potcevi Mjichoł, ale jô nje wodrzekł njick. Tak gbur sę pitoł
42 15|          wostanjesz z nami? ~Jô wodrzekł:~— Jak zimkové robotë sę
43 16|   vjęcij zgodł njiże rozumjoł i wodrzekł:~— To jô cë będę povjodoł.
44 16|      movjiłv chlevje?~— Vjem! — wodrzekł jem. — Të povjedzoł: Rcmus,
45 17|        ma moma ze sobą karbac — wodrzekł jem — kjej të moji godkji
46 17|        Tak të do mje nje gadej! wodrzekł Trąba. — Boczë: Co moje
47 17|         wob drogę.~—Nje vjem! — wodrzekł jem.— Pon Bog doł pogodę
48 17|      też je tovor?~— To sę vje! wodrzekł nen z czorną brodą. — Zemja
49 18|        sę.~— Kożdé stvorzenjé — wodrzekł Trąba — bronji sę svoją
50 18| wukozkji, wod czego not będze!— wodrzekł Trąba. — Boczë Remus: Muzika
51 18|   ludzom jidze na woczë.~Ale jô wodrzekł mu pomału i verazno, co
52 18|           To nji żodna bojka! — wodrzekł jem. — Ale jô le v nen czas
53 18|       głęboką vodę? ~— Remus! — wodrzekł Trąba — të jes choba njespełna
54 19|       będze spjevoł.~— Panje! — wodrzekł Trąba. — Jakjim sposobem
55 19|        są njiżodni wodrzemjechë wodrzekł pon Czernjik, — le dvaji
56 19|       jô nje stoję.~— Gvesno! — wodrzekł pon Czernjik, smjejącë sę. —~
57 20|      dostac do njeba!~—Remus! — wodrzekł Trąba. Chto mô cziszczec
58 20|         Tak won vjedno robji! — wodrzekł Trąba cechszim głosem i
59 20|         ma mjała przeskurzëc? — wodrzekł Trąba. Ko mojim rzemjęsłem
60 20|      vożną k. temu prziczinę! — wodrzekł krol jezora nje zvożającë
61 21|       mjoł vjększigo grzechu! — wodrzekl Trąba — to bes szedł jak
62 22|        jednak grac nje wumjem — wodrzekł jem.~— Njick nje szkodzi!
63 22|  pjesnje! — rzekł.~—Vjidzisz! — wodrzekł Trąba — jak dobri wuczink
64 23|          Na to jesz czasu dosc. wodrzekł Leon. — A të le jes zodrosni
65 23|         na njich.~—To sę vje! — wodrzekł vaspon. — Wob noc pudę ze
66 24|     dnja i kożdi godzenë!~A won wodrzekł:~— Robji to, co dusza tvoja
67 24|       le Boga na njebje boję  — wodrzekł jem. — Ludzi jô sę nie boję.
68 24|       na bjałkach nje znajece — wodrzekł Trąba. — Bobesce vjedzelë:
69 25|            I jô jem ti vjarë! — wodrzekł jem.~— Bog cë zapłac za
70 26|    vëdobivac.~Jô na to njic nje wodrzekł, ale serce mje zaczęło mocko
71 26|        Znajesz të mje? — tak jô wodrzekł:~— Jô cę znaję Golijace!
72 27|      Tak të nje gadej, Remus! — wodrzekł Czernjik i sodł na drevjannim
73 27|      Tec jô njick nje zbrojił!— wodrzekł jem. — Ni dvaji zabjerelë
74 27|        dorunku dostoł.~Na to jô wodrzekł:~— Pon Bog gvesno jinszą
75 28|      Njick nom nje zavodzają! — wodrzekł ten z nożiczkoma.— Ale za
76 29|        vęgle? Na co krol jezora wodrzekł:~— Jakuż jô bem sobjc stravę
77 29|     ludze.~—To je prożnô godka! wodrzekł jich przëvodzca.— Naju nokoz
78 30|         ju nje będze!~— Vjem! — Wodrzekł jem. Bo jô ju dłużij nje
79 30|        resztę sztrofë.~Na to jô wodrzekł:~— Tego jô njigde nje podpjiszę,
80 30|        ti sodze vëbavji.~Ale jô wodrzekł:~— Kjej będze takô volô
81 31|       bjedni dach. ~Ksądz na to wodrzekł:~— Cze të jezdes paneszką
82 31|       przëprovadzą.~Na to Trąba wodrzekł:~— Gvesno, panno Klemo!
83 33|        żëcé mje njic nje not! — wodrzekł Trąba. — Pokąd ludzom nje
84 34|       roz go na woczë vjidzę! — wodrzekł jem.~— Më tvoji pamjęcë
85 34|     chcoł nożka pon zrobjic. Jô wodrzekł, że mje ti łaskji nje not.
86 35|     zadané!~A kjej jô njick nje wodrzekł Trąba cignął svoję godkę:~—
87 35|        wodczarzëc wumje.~Ale jô wodrzekł:~— Dejma poku tim głupstvom!~—
88 35|        ludu.~— Cuż cë z tego? — wodrzekł Trąba, kjivającë glovą. —
89 36|         ma tu są?~— V pjekle! — wodrzekł pon Derda. ~Trąba sę zervoł
90 37|        daleko, zapusceła?~Na to wodrzekł Trąba.~—  Panje! Vszetkjtmu
91 38|         zvjerzovi gvjozdë. A jô wodrzekł:~— Pudę na nę gvjozdę przed
92 40|   nocach.~— Nje zgjinął won ! — wodrzekł Trąba. — Bo ma go vjidzała
93 40|   spodku ten ricerskji znak?~Jô wodrzekł:~— Nje vzął jem go v spodku
94 41|     Vjitosłavje! — Jô njick nje wodrzekł, bom sobje tero przëboczeł,
95 42|       taką wo njego starę.~A jô wodrzekł ze smjechem:~— Bjedni Rzemiszku!
96 42|          Jak jô na to njick nje wodrzekł, tak won znovu:~— Remus!
97 43|     nodrogszi?~Ale jô njick nje wodrzekl le patrzeł: V czołnje jachoł