Chapter

 1 1 |         do dom. Ksążkji, jakji le jeden Fijałek v Chełmnje mjoł
 2 1 |          podzelëc na dva dzele:~— Jeden dzel dejce koscołovji na
 3 1 |       drugji dzel dejce tak, żebe jeden abo drugji Kaszuba bjedni
 4 2 |            knopku, kożdô chata mô jeden takji nort, chdze słuńcu
 5 3 |     vjelgji i peszni naprocem: Co jeden vjek ludzkji won vëchodzi
 6 3 |      vesokji dach i złotô brama a jeden długji vjek człovjeka minje
 7 4 |           sklep sę zarvała, mô le jeden rog, bo drugji so skjidła
 8 5 |      wodrzekł:~— To cę ju Pon Bog jeden roz skoroł. Za to të wode
 9 6 |          z njim, choc wona mô rok jeden mnji. Njech dzecë chodzą
10 7 |         Ledvje vëszła, kanął jesz jeden przëchodni. Młodi won beł
11 7 |           jem chize vëjął z torbë jeden kamiszk gładkji, tak dużi
12 7 |    chvjilę spodl na mje pęk słomë jeden i drugji i wuczuł jem zevMarcijannë,
13 8 |          srebro, A to je gruńt. A jeden przëdom, malinkji, dlo knopa,
14 9 | wostavjivszë wodemkłé. Vjater som jeden gospodarzi vestrzod statkóv
15 13|          potim chodzeł kulavi, bo jeden z vartarzóv pchnął go bagnetą
16 13|       gburka całé żnivo przedô za jeden peszni czepc na głovje,
17 14|      sebje naszła, nje beło radë: Jeden z naju muszoł wostac trupem.
18 17|          ludze na leżą ve młinje. Jeden z nich ludzi, stari dżod,
19 18|         Remus, z tvojim sposobem. Jeden pęk słomë dlo cebje a jeden
20 18|       Jeden pęk słomë dlo cebje a jeden dlo mje. Svoję karę możesz
21 19|          za stołem sedzało dvuch. Jeden vjekovi pon z licami statecznimi
22 20|  zakozanigo bączka zjodł, kjej tu jeden vëzdrzi jak drugji. Tam
23 20|       vjedzoł. Bivało, że naszich jeden, kjej mu pruskji prava dokurczełë,
24 20|        vëpjijesz. Godka njese, że jeden z Kaszubóv naszich zanjosł
25 20|          tile, a jô le jezdem som jeden z moją vjerną strzelbą.
26 21|           głosno jak na jarmarku. Jeden strzod njich sztoperczeł
27 21|           tero vpadło jesz dvuch. Jeden czorno wobleczoni, jak duchovnô
28 21|         że Leon ze stenką może na jeden moltech całigo gąsora som
29 22|          zapamjętej to sobje: Roz jeden i roz drugji nańdzesz mje
30 22|         dvuch chłopóv Leon i jesz jeden. Za njimi szlë muzikańcë —
31 22|        Lipna radę doł takjimu jak jeden z njich, choc jem tej beł
32 22|    zabrzmjeje pjesnjô, chterna le jeden roz na rok graje v tim dużim
33 22|  rebokovji, chturen sę naleze som jeden mjedze dzekjimi dunami morskjimi
34 23|      szandarami! Tero znovu takji jeden ze szklącą mucą rozpitivoł
35 24|     przëboczom. Wodvożni jezdes i jeden z tich, co v żecu nje chcą
36 24|           zdaje, że Klerik i jesz jeden z njich sprelë go v jakjim
37 25|           vądołami. V takji vądoł jeden ma zeszła. Tero przed naju
38 26|          woczë. Tak Czernjik vzał jeden z viborkóv, vëjął go z pochvö
39 26|         przëstąpjił i vzął v rękę jeden z mojich viborkóv. Vëjął
40 26|            Szandara tero wotmikoł jeden vibork za drugjim, tej go
41 26|          klucze v zomku i naszedł jeden z policejantóv.~ — Vstanji
42 26|            rzekł jem na to. — Ale jeden dostol za bluznjerstvo a
43 26|         Przed kratami stojoł jesz jeden sądovnjik, chturen moje
44 27|     vëbjił trzë zębë, z chternich jeden beł złoti i chterne won,
45 28|        cele dozerocz sodze i jesz jeden wodrzemjech, chternim wobajim
46 28|     Kozelë mje sadnąc na zedlu, a jeden z njich vëdobeł dużé nożiczkji
47 28|           muszoł abo kaszlac, tej jeden slode stojąci valeł mje
48 28|          mje porvało za reminja a jeden popichoł slode i tej ze
49 28|         won tam, dobri tovarzesz, jeden vjersz za drugjim, po kolana
50 28|           vjesół nje beło. Tak to jeden z njeszczescô dregjigo żije!
51 29|     dozerocz sodze i povjedzoł:~— Jeden z podrożnjikóv tego krolevskjigo
52 29|      stoji wosobno jak pustelnjik jeden kjerz srodze vesokji a tak
53 29|      przidkji brzeg. Mjedze njimi jeden srodze vjelgji stoji na
54 29|        fefkę v zemj pod njimi. Le jeden roz lesni jeden... ale të
55 29|         njimi. Le jeden roz lesni jeden... ale të ju vjesz!..~Znovu
56 31|            Ale kjedem so z wuvogą jeden z mojich viborkov przekartovoł,
57 31|       pruskjimi szandarami. A jak jeden tak a drugji jinaczi radzeł,
58 32|      przidkji brzeg. Mjedze njimi jeden srodze vjelgji stoji na
59 32|         kaminji, vjid mój podł na jeden vjelgji kam, stojąci na
60 32|         zdovało pomeszlenjé, żebe jeden człovjek go mogł z mola
61 33|        podroż, dom cë dva talarë. Jeden przëdej do tego, chluren
62 33|         szkląci pocorkji rożańca, jeden pjękni jak drugji. Kożdé
63 33|     wuzdrzoł, że sę poli na kraju jeden samotni kjerz, stojąci vstron
64 33|      pjilują jczora.~I minął jesz jeden dzeń i jcdna noc, a tu njiżodnigo
65 33|              Trąba, chocem go nje jeden roz vjidzoł bojącim, jednak
66 33|        przërzeszoni dva pakunkji: jeden z przodku, drugji z tełu.
67 33|   Zoborach, zaro podeszedł do mje jeden ze szandaróv, ale jeden
68 33|           jeden ze szandaróv, ale jeden z tich starich, co mje znają
69 33|        jak sę do nas dostelë, tej jeden z. njich, co wumjoł po polsku,
70 34|          Vesokjich Zobór vëstrzoł jeden. Zervoł sę Trąba z leże
71 34|         potrafjił rzec, podjachoł jeden z rebackjich czołnóv, a
72 34|          vërzekł, jak mje czapnął jeden ze szandaróv za kołnjerz
73 34|         Hochvirden! — rzekł na to jeden ze szandaróv— jô przëchodzę
74 34|        chcoł jisc dobrą volą, tak jeden z njich przëskoczeł z tełu
75 34|       njevjidzało mje sę tero, że jeden z nich wodrzemjechóv położeł
76 35|         kożdi Kaszuba, chocle roz jeden v żëcu, wodbëc povjinjen
77 36|          jak gęse i vëszczotkujma jeden drugjigo, cobe vstidu nje
78 36|     pjekjelni! I po provdze vlozł jeden czorni. A Trąba krziknął:~—
79 36|       pańskji żort, za chturen ju jeden morus wodpokutovoł gnotami.~
80 37|           z ti butelkji duńskjigo jeden kjeliszk i vjęcij  — kuli
81 38|          mjasta Słavna, przë czim jeden z mjeszczanóv straceł żëcé
82 38|           jim gębë vëkrzevjiłë na jeden bok, jak na ten przikłod
83 38|         takô przigoda może le roz jeden v żëcu tobje sę trafji.
84 38|    njesmjertelni vjęcij njiże roz jeden za volą Boską może zińsc
85 39|          chcą.~— Kjej tak — rzekł jeden z rebokóv — to më możemë
86 39|     rebokóv, chterni naju vjezlë, jeden trzimoł vjosło długji, mocni
87 39|           v Sorbsku beło pjekło a jeden z czortóv jego naprovadzeł
88 39|           na głovach, z chternich jeden sę wodezvoł:~— Va zablądzeła
89 41|     drodze pod Garecznjicą. — Roz jeden i roz drugji nańdzesz mje
90 41|         no ve Zvadze! Ale i dziso jeden wumrze.~Tero mje jakbe wogroszka
91 43|          ve vsach rebackjich. Som jeden v ti nocë na ti vispje i
92 43|           trząsenjé zemji anji na jeden momańt nje woprzestałë.
93 44|           v zemję stojoł słup, na jeden łokc vesokji i vjińcami
94 45|        veznje vas v mjech! Le roz jeden të, dlo chternigo jô pjiszę
95 45|        krolevjonka tego zomku roz jeden na sto lôt i prosi, be ję
96 45|        jinszi prziczinë ruszeł sę jeden z dużich korczi na zberku