Chapter

 1 2 |           ręce skłodającë. A jô to vszetko vjidząci na javje, dzevjił
 2 3 |          javje, że sobje jesz dzis vszetko vdarzę, jakbe to beło vczora.~*     *    *~
 3 3 |          jego: — Njevorto!~A jô to vszetko vjidzącë nabroł ducha i
 4 6 |         zdrzoł vjecznimi woczoma i vszetko beło dobrze. Njech mje Pon
 5 6 |           i rzeką v gorę.~Marce jô vszetko povjedzoł: Jak jô vjidzoł
 6 7 |            vëzdrzalo jak człovjek. Vszetko na njiin szkleło: i skorznje
 7 7 |          jô so wuvożoł.~— Chtuż lo vszetko wutropjenjé spravjił, vëpuszczivszë
 8 8 |           z mjesędzi lata. Szło to vszetko svojim porządkjem, jak Pon
 9 8 |            bo tam ludze so bezmała vszetko sami zrobjic potrafjilë.~
10 8 |            potcevi ludze, co jô to vszetko mom v moji torbje. Pon mjeszka
11 8 |            kupji guzikji, njitkji: vszetko po poł detkji. Mjichoł kupji
12 8 |          vëbavce z mokri vodë, dom vszetko napoł zadarmo. Co chce mjec
13 8 |           na mojich plecach noszę, vszetko mjec może. Są zvjercadła,
14 8 |            kupji planetę, chdze to vszetko napjisané stoji. Zaru vëszukom.~
15 8 |          Wob taką godkę żid pomału vszetko vëdobeł ze svojigo mjecha
16 8 |             podpovjodoł.~Jakżez to vszetko beło dzivné i pjękné v ti
17 8 |          bëlë ludze dobri i lechi! Vszetko, com tam z Martą przë kominku
18 9 |         mojigo łożka, jak na javje vszetko, co ksążka povjodała: Genovefę
19 9 |         mje chveceło. Vdarzę sobje vszetko jak dzis, bo co bólem abo
20 9 |        bjołą na zobovkę i żort. Na vszetko sę vożëc będę. Krev, żëcé
21 9 |      zabovjac v zchovanigo. Ale to vszetko jinaczij vëzdrzalo, njiże
22 9 |            njeprzijocelami. Ale to vszetko mje sę tero vëdovało takji
23 9 |         bliżij. Ale jak ju zakreła vszetko svojim płoszczem czornim
24 9 |      możesz vjedzec, Marto?~— Vjem vszetko, bom ję poznała zaru pjerszigo
25 9 |            jakbe wobuchem v głovę. Vszetko: rzeka i drzeva i gora,
26 10|         njemové bidlęta. Ale mjeju vszetko beło jedno. A vstec mje
27 10|           poznała i chcała rzec:~— Vszetko to głupi vergle: i to tvoje
28 10|         vortoscë!~Wod tego dnja jô vszetko robjił jak v spjiku. Jedzenjô
29 11|         wokjenkjem, a na pustkovju vszetko pod wopjeką Boską zamkło
30 11|           sparł sę na toporzesku i vszetko mu dokładnje povjedzoł.~
31 12|         muszę!~— Tak të nje gadej! Vszetko v mocë Boskji. Komu namjenjoné,
32 12|            jem sę dostoł na nogji, vszetko ve mje dreżało wod zibu
33 12|            na pustkovjé, tej jô ju vszetko vjidzoł jak przez dokę.
34 12|          wogrzało. A jô poznoł, że vszetko beło, jak dovnji. Przëszedł
35 13|           na naszim pustkovju jesz vszetko jidze po starimu, ale za
36 14|            mjeszkivoł.~To mje beło vszetko tak dzivno, że jô zaczął
37 14|       dzivno mje beło, zkąd won to vszetko mogł vjedzec.~— Sadnji! —
38 14|      morzem. Povjodoł, jakżesma to vszetko vëzbeła, jakżesma wodvekła
39 14|            zacząłjem panu Jozvovji vszetko wopovjadac. Povjedzoł jem
40 14|  wusmjechoł do mje i rzekł:~— Vjem vszetko wo tobje. Smjerc i tobje
41 15|            lôt. Przëboczeło mje sę vszetko: Pjec Nabuchodonozorovi,
42 15|            Mje sę tede przëboczeło vszetko, co to dobré dzevczę zrobjilo
43 15|         dozerającë. Spominającë to vszetko, jô ję przëcesnął do sebje
44 16|        gorz sę, Remus, ale jô vjem vszetko. Wovcę cignje do wovce,
45 16|           i zdej sę na mje a będze vszetko dobrze.~Przëpjił sę Gaba
46 16|          të mje rzitelno zapłaceł: vszetko je v porządku. I to cë rzekę:
47 16|       namjenjoné zrobjic muszę, bo vszetko to volô Boskô.~ ~
48 17|        trąba graje, to jô rozumjem vszetko. A nji mjołbem rozumjec
49 17|           Trąba.~—Pojtale, to vama vszetko wopovjem. Jô stari anji
50 18|            nę lukę jem vjidzoł, że vszetko napravjoné. V storim korece,
51 19|          dvoje lamp, ale vëzdrzało vszetko po pańsku. To ju beł vjększi
52 19|            Że też ti panovje lubją vszetko tak na vjelgą mjarę. Tec
53 19|            Cuż cë je Remus?~Tej to vszetko zbladło i vjidzoł jem sę
54 20|  rozvożivszë so v rozumje akuratno vszetko, povjem cë: Z nami zle!
55 20|           przë sobje?~— Mom.~— Tej vszetko je v svojim porządku. Le
56 20|          rozsvjeceł ju noc, tak że vszetko vjidzec beło jak za dnja.
57 20|        vjidzec żołnjerzem, bo mosz vszetko, co do tego not a wurodą
58 20|           krotką i pękatą butelkę. Vszetko won powukłodoł na trovje,
59 20|          taką maszinę, co potrafji vszetko wobrachovac. Może wonji
60 22|           i bestré chustkji bjalk: vszetko wobrazem uwodbjijało jezoro,
61 22|            radą. Wob drogę won mje vszetko wopovjodoł:~— Wustavjilë
62 23|            i sę pitoł:~— Je to też vszetko provda, co vë mje povjodoce?~—
63 24|            przënęcëc może.~— To je vszetko prożno godka! povjedzoł
64 25|     wodpravjił svoją nocną strożą. Vszetko to rządë Boskji.~Tak jô
65 26|        pravje pjątk a vdarzę sobje vszetko jak dzis. Postavjił jem
66 27|         ducha dodovelë. Ale jak to vszetko sę skuńczeło, tej jô sedzoł
67 29|           z czego. Ale vërozumjesz vszetko, kjej cë povjem: Sin mój
68 29|        duszą nas dzis jak vjilcë a vszetko sę wukłodô na jich pożetk
69 29|       dalij povjadac.~— Vjidzoł jô vszetko, co sę na jezorze dzejało.
70 29|            spokojni! Doma wu cebje vszetko v svojim szeku!~Tak minęłë
71 29|        njich. A mje, chterniniu ju vszetko beło rovno, serre wuderzeło
72 31|        Woddelë mje przë ti worędzë vszetko, co mje noleżało: Pjenjędze,
73 33|        zapolelë, a v jakji zgasną? Vszetko v ręku Boskjim. Ale jedno
74 33|          të vjedzoł, co tvój druch vszetko strzimac muszoł, to bes
75 34|         mjeskji ludze, to vjidzelë vszetko i dac mogą vjédzą njeprzijacelom.
76 34|            chdze jego volô. To też vszetko z pola sę zbjegło, kjej
77 34|            le smjoł sę i movjił:~— Vszetko v porządku, jak sę noleżi!
78 34|           wo furmonkę do Chojnjic. Vszetko szło jak po medle. Jô sę
79 34|            dejce mje poku!~— To je vszetko pjękno vëmeszloné, le më
80 35|          żes të mje żiczni, ale to vszetko prożnô godka. Jidzle som
81 36| porechovanjé trzeba be beło czasu. Vszetko to dzejało sę jak v bojce,
82 36|            to mje rovnak vëzdrzało vszetko na jakji trele. Ale czorni,
83 36|        jiscec:~—Pon Bog vje, co to vszetko znaczi. Ale żem zgrzeszeł
84 36|           vama grozi.~Tak Trąba mu vszetko wopovjedzoł, zkąd beło smjechu
85 37|            bracô?~Tak Trąba jął mu vszetko wopovjadac dokumantnje,
86 38|           stole, chturen vjidzisz, vszetko to je spjisané. Ale krom
87 38|            na drugji svjat, tej tu vszetko njemjeckô zaleje a Njemce
88 39|           pjekjelniku! Jô cę za to vszetko v tim torfje vëczapję, że
89 39|          bëc vjększi kavał grądu.~—Vszetko mje jedno! — rzekł  Trąba. —
90 39|     strugji potu, vjater vëznobjił vszetko cepło, jak z wodemkłi jizbë,
91 42|        Takô to naju bjeda gburskô! Vszetko z naju skorę drze. Les kradnje
92 42|         mogę, jak cë będze not, to vszetko dokumańtnje wobrachovac,