Chapter

 1 1 |             Remus stojoł i zdrzoł na vodë Mutłavë, na wokrętë z cuzich
 2 3 |           Ale tej jem vjidzoł, jak z vodë ku mje dvjigałë sę trzë
 3 4 |              czuł z njedaleka granjé vodë. To gvesno rzeka lasem bjeża.
 4 4 |           robjiło. Vnetk mje i vonjô vodë zalecala. Za kjilkanosce
 5 4 |           dołem łiszczałë sę bjeżącé vodë rzekji.~Doszedlszë do brzegu,
 6 5 |        vczora, bo zemnjica szła gorą vodë. V nji jakjis wukozkji jęłë
 7 6 |            chodzëc na nowukę. ~Vjele vodë wubjeżało gorą brodu przë
 8 8 |               mojigo vëbavce z mokri vodë, dom vszetko napoł zadarmo.
 9 8 |            mje tu retovelë wod mokri vodë i jesc delë...~Ale jak won
10 8 |       chturen mje navroceł wod mokri vodë, spuszczę jesz trojoka:
11 9 |            dużą robotę, żebe zimkové vodë spłavjic jak norechlij do
12 9 |             chdze stojalë małé plutë vodë, tej naszedł jem sarnę.
13 13|             wogjiń njeba wod krevavi vodë. Naszi na pustkovju pozerelë
14 14|           dosigną ku reszce vjerzchu vodë. Tej na njich wusadnje zemja,
15 15|           toglem dostelësma konje do vodë a roz v żłobje rzekji spjeszno
16 16|             co mje retovoł wod mokri vodë! Aj vaj, jak jô sę ceszę,
17 16|            tatka wuretovoł wod mokri vodë. Vszescë wonji: bube, mame
18 17|             jutro pon nasz te młinë, vodë i lase i całą zemję przedaje
19 18|             Muszała wona njesc vjele vodë, bo naszedłszë ma sę doznata,
20 18|            na javje ze zemji abo i z vodë zomkji i krolevjonkji i
21 18|       zaczęło z jinszigo kuńca. Szum vodë bo za scaną robjił sę gvołtem
22 18|            przeżegnoł sę i vëszedł z vodë. Tero jô dopjeru czuł, że
23 18|              momë chleb a v rzece je vodë dosc! — rzekł jem.~— Bele
24 18|             wodnęcełjem sę wod zemni vodë pjicô. Të, Remus, mosz jesz
25 18|          karë trigjelk a jô nabjerzę vodë ze rzekji. Tego potępjińca
26 20|             vzął trigjelk, be szukac vodë. Kjej jem sę vroceł z vodą
27 20|        czernjikóv i szandaróv. Vjele vodë wupłinje, njim të nabędzesz
28 20|             i puscełasma sę na cemné vodë. Vjosmjącë rzekł Trąba do
29 20|              płenęła gorą i gladzeła vodë tak, że jezoro leżało cecho,
30 20|             rzekł Trąba. jak to z ti vodë czasem na brzegu zapłacze?
31 20|             i posłałë dalij na ceché vodë jezora, na wostrovë i na
32 20|            Na wokrąg dichałë vjelgji vodë a czuc belo vonją tego woddechu
33 20|          moja chata zdrzi na vjelgji vodë, ztądka wonji mje vënekalë.
34 20|             dichającé długjim dechem vodë. Czuł jem na brzegu ceché
35 20|            szło ku mje letkji granjé vodë, jak żużanjé matkji nad
36 22|               a spjev szedł na ceché vodë jego i rozlegoł sę jaż po
37 22|             wobrazu na svoje gładkji vodë nje przëjąło... Wuvożej:
38 23|          dokupjił sledza i przënjosł vodë, to bem mjoł dobrą vjeczerzą.~—
39 24|            ale jô tu vjidzę te modré vodë i czuję vonją lasóv, belem
40 24|         przëkreł ręką. Vëjim ribkę z vodë, a wutchnje sę. Zamknji
41 24|             jego poplinął na vjelgji vodë. Ale kjej przë knjeji vëpłinął,
42 25|             stojec njedaleko vjelgji vodë jezora Kłączna. Jô cë povjem:
43 25|              jażem cknąl nosem vonją vodë. Tero jô vjedzoł, że to
44 25|            brzegu, wuzdrzoł jem dużé vodë przed sobą. Na levą rękę
45 25|           ale hene po drugji stronje vodë. To też sedzema tu jak za
46 27| njedovjinnoscë, wo tim nji ma v dole vodë. Navetk przez ne casné wuliczkji,
47 28|              tej mje kozelë vëlezc z vodë. Potim delë mje zgło z grebigo
48 29|          dzeń bjoli...~... Podej mje vodë, Remus, i pożdej, jaż so
49 31|             bjołimi pjoskami vjelgji vodë jezora. Rożovjiło sę jesz
50 31|               Noc ju zachodzi pola i vodë, a za vjidu besta do mjeszkanji
51 31|             mjesądzovim vjidze na te vodë i na dalekji Glonk, chturen
52 31|         zapatrzeł na te pola, lase i vodë, tej mje sę zdovało, że
53 33|              szklelë ku nama vjelgji vodë a przez dużą ceszę le chvjilami
54 33|             v duszë patrzeła na dużé vodë i bjołi brzogji, łovjącë
55 33|             njebje kłodł sę na ceché vodë jezora, jak krev. Ksądz
56 33|            czas. Ku reszce pluskanjé vodë i stukot vjoseł wo burtë
57 33|             gębje dął z całi mocë na vodë i lase.~Ale v naszą stronę
58 33|           ksędza poceszëc.~— A zdrój vodë płinje v naszim mjeszkanju.
59 33|            njich cekłë całé strużkji vodë. Do szeji mjoł przërzeszoni
60 33|              dzevję sę, żem wod tile vodë movë nje vëzbeł, jak te
61 33|             spadła doka deszczovô na vodë, a vartorz z brzegu Zoborskjigo,
62 33|             to nje je, kjej jem tile vodë z gorë i tile z dołu nabroł,
63 34|           ksądz spozdrzoł na te dużé vodë vkoł i na jasné njebo nad
64 34|         dalij, jak wokjem dozdrzisz, vodë i bjołi brzegji, a na brzegach
65 34|         mocnô, jakbe te gorë bjołé i vodë i lase grałë, a nje le som
66 34|          przeżegnoł ludzi i czołna i vodë i lase i ten całi v njelitoscevi
67 35|              tom połkvaterk pochnąci vodë z aptekji sobje na głovę
68 35|              nen połkvaterk pochnąci vodë, mjoł ten rozum co dzis,
69 35|              dnji i pozeroł na jasné vodë Małigo Morzô. Jaż wod Hele
70 35|             tero jô ce mom i poza te vodë dalij nje puszczę, bo tam
71 36|      przëszedł służka, przënjosł nom vodë i dużą szczotkę i rzekł:~—
72 36|      Vezdrzoł jem tero na dużą miskę vodë i na szczotkę i pomesloł
73 36|              zgrzebło i kjile vjader vodë i na jednę dobę przëleżni
74 37|             połovë ju beła zaszłô za vodë. Mjedze vjelgjimi jezorami
75 39|             reszce wuzdrzała vjelgji vodë jezora. Rega małich rebackjich
76 39|   Mjirachovskjim lese. Zdrzącë na te vodë, przëboczeł jem sobje, jak
77 39|              grobami stolimóv i pjił vodë ze zdrojóv ti vjelgji rzekji;
78 39|              Trąba markotno. — Njech vodë płeną drogami jakji jim
79 39|              zaprovadzi nas do zemni vodë. Wuvożejie: to nje są rebackji
80 39|             czołnem. Bo jak morzé tu vodë nanekô a chmurë z gorë deszczem
81 39|            szklełë sę szerokji plutë vodë na trzęsavjiskach. Wod czasu
82 39|              pod nami, a vjelgô fala vodë przelała sę przez nasze
83 39|              zlitovanjé. Jak ta fala vodë będze vjęcij razi zachodzeła,
84 39|            dun morskjich i pluskanjô vodë naszich nóg.~Wodpoczął chvjilę
85 41|      wobchodzeł, jak dotąd, z daleka vodë Vdzidzkji. Le przez wuzimkji
86 43|               bo lecało do mje vonją vodë i rebackjich seci. Jidącë
87 43|             ksężecovigo, jak vjelgji vodë vkoł mje.~V ti spokojnoscë
88 43|            wodkreł przede mną vjidné vodë i pełną krose zemję. V drzevach
89 43|              svoje notë. Letkji szum vodë groł wo kraj wostrovu, rąbjącë
90 43|             patrzeła na te łiszczącé vodë i na nen las jałovcóv na
91 43|          worzącë głębokjimi skjibami vodë, nekoł reczącé dunë na kraj.
92 43|              mrozu. V tim mocnô duna vodë przebjegłszë przez naszą