Chapter
1 3 | krolevjonkę przez vodę, a njech sę stanje co chce!~I wukląkł
2 4 | vjedzë, że tam stroszô! ~—Njech stroszô! —~— Kjej mosz taką
3 4 | njechle wurosnę! A Marcijanna njech sedzi doma, bo to le mizernô
4 6 | pod korunovaną jarzębjiną. Njech przëkrije! Będę jô szukoł
5 6 | gnotach. Noprzod le tero njech go ksądz jegomosc nawuczi
6 6 | rzekła na to Marcijanna.~Njech tede wod Jaster na nowukę
7 6 | wona mô rok jeden mnji. Njech dzecë chodzą v gromadze.~
8 6 | żëcô przëpjeczętovalë...~Njech timu ksędzovji, chturen
9 6 | woczoma i vszetko beło dobrze. Njech mje Pon Bog vëboczi, że
10 7 | vëcignji tvój mjecz, a Bog njech mjedze nami rozsądzi! —~
11 7 | gvizdej! Navetk tvoje mesle njech chodzą kocimi nożkoma. Bo
12 8 | spoczink.~Co płacze rog?~Njech sę zlituje vszechmocni Bog, ~
13 8 | drogę cę nje wobudzi, — ~Njech z duszą spravji, kjej wuńdze
14 8 | Żeli to je człovjek, to njech go Anjoł Stroż rękoma strzimje,
15 8 | A żeli to je Pokusa, tej njech wustąpji v Jimję Wojca i
16 8 | Tej żid Gaba wodrzekl:~— Njech Bog vama woboma zapłaci
17 8 | jidzema po jezorze.~— Bogu njech będze chvała! Jô mesloł,
18 8 | przëchodni nje rozumjeją.~— Njech mu Pon Bog dô sto lôt żëcô
19 8 | kjejbe nje won. Sto lôt njech żije! Co movję? Tesąc lôt,
20 8 | Jak ma veszła, won rzekł:~—Njech bądze Pon Bog pochvaloni!~—
21 8 | ję dom za pjęc wosmokóv. Njech tatk ję kupji svoji snożi
22 8 | tede do pana i rzekł:~— Njech mje pon dô wod mojigo mita
23 8 | wodstąpję ję napoł zadarmo. Njech stracę! Poł talara, a ksążka
24 8 | spuszczę jesz trojoka: Njech pamjęlô żeda Gabę!~Zdoł
25 9 | wobrazu. A jô ji wodrzekł:~— Njech sę tak stanje!~Na Matkę
26 10| Njim vińdą z tego koscoła, njech będze moja smjerc!~To mocné
27 12| robotë, le pudzesz ze mną!~—Njech tak będze! — rzekł jem.~
28 13| łaskę Boską wostavjivszë.~— Njech Bog nas bronji! — vestchnęła
29 14| A gdi będzem zasipjali, njech cę navet sen nasz chvali! —~
30 14| njich muszę cë zlecëc bojkę. Njech cę to nje dzevji!~Żëcé ludzi
31 14| rękę i rzekł:~— Wumarł pon. Njech stoji czas!~— Vëbjił won
32 15| Njeboszczik mój brat — njech mu Pon Bog dô njebo vjeczné —
33 17| wodezvoł:~— Napjile sę som i njech cë będze na zdrovjé, bo
34 17| pocignął jesz roz i rzekł:~—To njech będze za cebje, żebes nji
35 17| całi głovje na ten sposob. Njech mje butelka v kjeszinji
36 17| Jô jim nje zodroszczę. Njech seją, njech worzą! A jô
37 17| zodroszczę. Njech seją, njech worzą! A jô trzimom z Panem
38 17| przezviska jich jô nje vëmovję — njech ludze wo njim zaboczą —
39 17| pon a ma jego ludze, to njech vëszkaluje i vëbjije, ale
40 17| vëbjije, ale wobrazëc nas tego njech nje robji.~Wumęczeł sę stari
41 19| wobjeżdżô vse i mjasta.~— To njech przińdze też, bo të będzesz
42 19| jaką pamjątkę zabrac!~— To njech vezną tę dekoraceją! —rzekł
43 19| Tero grej, Trąbo, a Remus njech spjevô!~ Ale Trąba sę rozesmjoł:~—
44 19| bo mô skażoną godkę.~— To njech dô poku. Ale jô cë movję,
45 19| szklonkę szampańskjigo vjina, — njech spjevô. Wostatni vjeczor
46 19| Wostatni vjeczor v tich murach njech minje vjesoło.~I zaru mje
47 20| vëszukoł. Bo cuż të meslol? Njech v karnje szarich vrobli
48 20| jem wodpovjedzoł Trąbje:~— Njech tak będze! ~Trąba kjivoł
49 20| wuvogą na mje i rzekł:~— Njech będze pochvnloni Jezus Christus!~—
50 20| vjedzoł, chto jô takji? Njech cë Trąba povje!~— To je
51 20| machnął ręką i rzekł:~— Njech kożdi som za svoje wuczinkji
52 20| łososem i płivającim złotem! Njech Bog dô dobri hańdel Gduńszczanom,
53 20| reszce rzekł krol jezora :~— Njech mu tam Pon Bog na sądze
54 21| termin przësłac mogą Ten njech szkolni przësle do mje,
55 21| chce jich wodsedzec, tej njech sę chronji!~To rzekłszë,
56 23| kobjołkji, a tej pudzesz do nji, njech cë dô jesc.~Na te słova
57 23| i rzekł:~— Tero jô pudę, njech mje Stach dô vjeczerzą!
58 23| nabędze jakji choroscë. Njech sadnje na voz a trzë suché
59 23| cepłoscë. Ve Vejherovje njech sadnje przë wognjisku i
60 24| vszędze cę poznają. Lepji njech cë ję zavjezą nazod do Koscerznë,
61 24| mną i sceskoł mje rękę.~— Njech cę Bog provadzi, Remus.
62 27| Kjej tak bëc muszi, to njech sę stanje volô Boskô!~—
63 28| lest:~— Mój druchu Remusu! Njech będze pochvaloni Jezus Christus
64 28| Christus v tich murach sodze i njech na to pozdrovjenjé zadreżą
65 29| chodzeło wo żëcé i smjerc, tej njech jedno z vas jidze, vëkopje
66 30| doł zvędzëc Marce. Lepji njech Morcen będze tim męczennjikjem,
67 30| Morcen mje bjerze za bjałkę. Njech tobje Pon Bog błogosłavji
68 30| dobrim chłopem dlo nji. Njech sę żenji. Jô vjedno movjił,
69 31| daleka zavołoł Trąba :~—Njech będze pochvaloni Jezus Christus! ~
70 31| cë z woczu nje patrzi, — njech cë Bog zapłaci za dobré
71 32| przëboczają, co tu sę stało. Njech vjidzą i pamjętają!— Wonji
72 32| Trąba sę na to rozesmjoł:~— Njech będze tvoja provda, Remus!
73 32| chvjilkę namiszloł i rzekł:~— Njech będze volô vasza, panno
74 32| panno Klemo! Le proszę, njech vasze pozvolenjé wobjimje
75 33| namavjac.~Ale Trąba wodezvoł:~—Njech mje jegomosc nji mô za Mackové
76 33| vpadło do naju i zavołało:~— Njech będze pochvaloni Jezus Christus,
77 33| na tim znaję... Jegomosc njech dlo wutcenjô woczu nje zdrzi,
78 34| nji może jinaczi bëc, to njech sę stanje volô Boskô. Redzi
79 34| vjedzoł wo Boskjim svjece.~— Njech tak będze! — rzekł ksądz
80 34| Ksądz sę namesloł i rzekł:~—Njech sę stanje volô vasza! Za
81 34| wopjekę dłużni vama jezdem. Njech njichto z mojim pjismem
82 34| chturen tak sę vaju vëpjerô?~— Njech go szvernot! Skąd jô mom
83 36| nabroł kąsk ducha i rzekł:~— Njech vaju tu vszetkjich szvernot
84 37| Pon sę smjoł i rzekł:~— Njech tak będze!~Kjej ma sę na
85 37| movjisz! — vestchnął Trąba. — Njech Pon Bog mô naju v svoji
86 38| Ale som sobje vjinjen. Njech sę msci na Dcrdze, chturen
87 39| rzckł Trąba markotno. — Njech vodë płeną drogami jakji
88 39| muszą mjec svoję wofjarę. Njech połkną karę, chterną możesz
89 41| uwobroceł jem sę i rzekł:~— Njech vaju Pon Bog mô v svoji
90 42| zavjezeta do głupigo domu!~Njech mje Bog vëboczi, żcm v woni
|