Chapter

 1 1 |      przejacelstva, anji chatë, v chterni sę wurodzeł, anji vsë, co
 2 1 |    głębokjigo lasu tajemnjica, wo chterni njicht nje vje?~Dokuczało
 3 2 |          Ale ti njedobri godzenë, chterni jô sę boję, ti won jesz
 4 3 |         za rzeką gora przidkô, na chterni njick nje rosło. Ale njicht
 5 4 |           zomkovjisku mova.~— A v chterni stronje to je, to zomkovjisko? ~
 6 4 |       vesoko stoperczela wolszka, chterni sę vstec listë trząsą wod
 7 4 |     wuzdrzoł nę dzivną chojnę, wo chterni Mjichoł spomjinął: Na brzegu,
 8 5 |            jak lestë wolszkji, na chterni Judosz sę povjeseł.~Ale
 9 6 |         je tą zemją wobjecaną, wo chterni v ksążce stoji. Na taką
10 7 |          krokji v stronę jizbë, v chterni nen Straszk mjeszkoł.~—
11 8 |            vëdobel grebą ksęgę, z chterni won vjerzorami spjevivol
12 8 |        reszce vëszła i ksążka, wo chterni won movjił, żebe sę kam
13 9 |      zączął całovac tę dzarnę, po chterni ji nożkji stąpałë.~Nje vdarzę
14 9 |           sę vëdovoł jak jizba, z chterni ludze wuszlë, strachem vënekani,
15 10|      norce vjelgą beczkę pjiva, z chterni parobcë toczilë v dużé szklonkji.
16 13|          wo Ruskach i Francuzach, chterni z Bog vje jakjich nortóv
17 13|          Godë i na cudovnô noc, v chterni voda sę przemjenjô ve vjino.
18 13|    stojała na gromada kaminji, na chterni jô sę przed lati tak mocko
19 13|            a nad nją na slivka, z chterni jô beł spodł. Wurosła wona
20 14|        tobje v rękę dac nitkę, po chterni të bes dalij szedł ku kłąbkovji.
21 14|     wukontańtovanjé do robotë, do chterni tvój stan cę namjenjił.~
22 14|       szukoł jem takji ksążkji, v chterni be zapjisani bełë dzeje
23 14|      dovnich hobożnich Cistersóv, chterni tu ztąd vjarę svjętą rozsevelë
24 14|           njeszczestlevą godzenę, chterni sę bojałam przez tile lôt! —
25 15|         Starô chata Mjichałovô, v chterni won svoje pjesnje vjeczorami
26 16|     zopovjedze z ną snożą dzevką, chterni të kupjił wode mje nę stążkę
27 19|         tej zaczęlë korbac godką, chterni jô nje rozumjoł. Trąba mje
28 20|       kopjica sę ruchała?~— Ta, z chterni nen cenkji szach v gorę
29 20|      przed mnjichami wolivskjimi, chterni nom zakozivelë rebjitvę
30 20|          przezpravë z Krziżokami, chterni Zoborë nasze na vesokjim
31 21|          ti dużi chłopë z Wolivë, chterni strzegą grobóv ksążąt kaszubskjich,
32 21|    trzimoł przë gębje klarnetę na chterni won płaczlevje pjiszczoł.
33 21|         tu poł tuzena muzikańtóv, chterni będą na chvałę Boską do
34 21|           wobroz chłopom najętim, chterni go na pasach noszą. Tich
35 21|     njespokojno, chternim czężi i chterni chcą vëzbëc svój czężor
36 22|      Vjedno dalij za Matką Boską, chterni wobroz v bjołim zgle daleko
37 22|          pustkovjem i za ludzami, chterni mje tam kochelë. V takjich
38 22|        przez drogę do kompanjiji, chterni wonji ztąd nje vjidzą. Ale
39 22|       wuzdrzisz mogjiłë stolimóv, chterni głęboko leżą pod gorami
40 22|     vjechovati vłose i chustkę, v chterni zatopjił brodę. Moje woczë
41 23|       vëkonoł.~Dvuma mjeszczanom, chterni ze svojimi berlami mjelë
42 28|          przechodzec ceremonjiją, chterni jô v żëcu nje zaboczę Ko
43 28|         poddac sę ceremonjiji, do chterni më cę grzecznje przëroczomë.~
44 28|      sługovje njespravjedlevoscë, chterni cë tam gvesno dokurczają
45 28|           gorszô njiż Marcijanna, chterni sę na szczescé żoden męczenjik
46 29|        karna szandaróv i lesnich, chterni mjelë nakozané, żebe mje
47 31|          lepszi. Ale bëlë drudzë, chterni głovami krącilë i godelë:~—
48 31|     jednak njeznajomi, z duszą, v chterni, jak kam na dnje, leżała
49 31|      koscołem sługom krolevskjim, chterni po dobëcu vojnë wupjilë
50 32|       vjelgji gromadë kaminji, wo chterni njeboszczik krol jezora
51 32|           szukac też krijovkji, v chterni mój wojc przeżeł lata poza
52 33|        nabeł. Njic le ta vojna, v chterni Njemce dobelë, dała jim
53 33|  zavjeszoną przez plece strzelbę, chterni kuńc, veżij głovë łiszczoł
54 33|       veszłasma do naszi jizbë, v chterni na stole jesz stojałë svjeżi
55 33|           jak naszi przesladovce, chterni gvesno po checzach rebackjich
56 33|          vëdoł na svjat potomkóv, chterni, provdę, rzekłszë, dziso
57 33|           rebokóv i jednę bjałkę, chterni na termin sądovi do Vjela
58 34|      vszelkjich vsóv vkoł jezora, chterni przëjachelë reno na Zoborë,
59 34|        reno zbudzeł v jizdebce, v chterni ma za pjerszą razą z ksędzem
60 36|       zaprzęgłą v szterë konje, v chterni sedzoł pon v latach a na
61 36|        Zjavjilë sę dva służkovje, chterni zjęlë karę i pakji z voza
62 36|           takji pańskji trele, na chterni takji bogati ludze vpadną,
63 38|       zaloł tę cechą dvornjicę, v chterni jesz przed chvjilą v ceszi
64 39|           sadła. Z dvuch rebokóv, chterni naju vjezlë, jeden trzimoł
65 39|       droga na nje provadzeła, na chterni dva voze sę vëminąc mogłë.
66 39|      woczoma v tę nocną pustą, po chterni tero vjater szarpoł zemnjice,
67 39|           kępę zaszła do chałupë, chterni bjołi scanë svjecełë sę
68 40|    trzasnął i spoleł svjątinję, v chterni zgasilë movę tich, co ję
69 40|        woknem vëbjitim, a ludzom, chterni wob ten czas vëbjilë dvjerze,
70 41|      żivot żorotni i wudba ludzi, chterni ve mje vjidzelë le dovnigo
71 41|       Gvesno tam mjeszkają ludze, chterni nom povjedzą, chdze ma tu
72 41|       veszłasma na małą gorkę, na chterni stojała chałupa, napoł v
73 41|         vołanjé vasze do rebokóv, chterni vaju retovelë. A tero przëboczë
74 41|         porę szczép z gromadë, na chterni przedtim sedzała, dmuchnęła
75 41|       vjid v ni chace na gorce, v chterni takji dzivné rzecze sę dzejałë
76 41|         żebe wuzdrzec tę chatę, v chterni jô wostavjił tich dvoje
77 41|     vdarzi sobje pjerszich ludzi, chterni v lasach bez kuńca, wonge
78 42| czestovała Trąbjinô ludzi ze vsë, chterni przëszlë spjevac nobożné
79 42|    vészukom strzod ludzi takjich, chterni mje są duszą krevni, kjej
80 42|     młotem v pjersë na ji vjidok, chterni wobroz jô noseł v sercu
81 42|           timi potcevimi ludzami, chterni moji dusze nje rozumjelë?
82 43|           Vjidzec beło za vodą, v chterni szklełë sę mjesądz i gvjozdë,
83 43|          sę sepała, a cemnjicę, v chterni ma sedzała sami, rozdzeroł
84 44|          mje sę vezdrzenjé ludzi, chterni za kjile godzin konac mają.
85 44|       kaszubską. To ta chvjila. v chterni mosz żdac cudu. Vez tę paproc,
86 45|      wognjisku, dlo cebje i tich, chterni takji skrë chovją v duszë.~
87 45|      vjidze wuzdrzoł krolevjonkę, chterni mova beła wodjętô, be nji
88 45| pokozivelë małą chmurkę za vsą, z chterni gvesno pjorun wuderzeł.