Chapter
1 1 | beło zdovało, że Remus v chvjilë ti płakac będze.~Vdarzëc
2 2 | tobą chadzac będze a v ti chvjilë, kjej czetosz, patrzeł będze
3 2 | svobodę! —~Alem so v ti jistni chvjilë przëboczeł, żebe mje i tak
4 2 | to, kąsk zbladła, ale po chvjilë dodala te słova:~—Ale ti
5 5 | żdało za dvjerzami. V ti chvjilë jô sę dobroł, chdzem te
6 9 | zle mje nje je. Ale v tij chvjilë przechodzeła tu moja krolevjonka
7 9 | njewohzerającë sę vjedzołjô v ti chvjiłë.~—To nje wona, to Marta!~
8 10| jich mogł wusmjercëc v ti chvjilë. Alem wopamjętoł sę i scesnął
9 10| njeslë. A jô sę dobroł v ti chvjilë, jak małi i żorotni jô beł
10 11| le przemiszloł, Po długji chvjilë povjedzoł tak:~— Moc Boskô!
11 14| czasi woczë vëpatrzeł. Po chvjilë won znovu sę pitoł:~— Të
12 14| njick. Tak jô po dłuigji chvjilë znovu sę pitoł.~— Bo vjidzice,
13 15| chmurë. A jô vjidzoł v ti chvjilë jakô wona jednak snożô dzevczina
14 15| żdająci na moje slovo. V ti chvjilë zaszorzeło na rzece a jô
15 16| na ji zdovanju!~Mje v ti chvjilë mocko zagorzeło, że chaja
16 18| na njebje. A mje won v ti chvjilë vëdovoł sę dużi i pełen
17 18| vędrovce po svjece.~Ale won po chvjilë chvjądającë sę po słomje
18 18| pasa, ale jô bem beł v ti chvjilë skoczeł choc na zotor, bo
19 18| pod vodę. Ale won sę v ti chvjilë zervoł, vëcarł slepje i
20 19| mje sę zdovało, że v ti chvjilë wuderzeła szabla na scanje
21 19| przëtim, a jô sę dobroł v ti chvjilë:~— Won Czernjik ję vjidzoł
22 19| czężkjigo snu z nocë. Po chvjilë pon Czernjik sę do naju
23 19| nodzivnjejsze vimova moja v ti chvjilë — czuł jô to dobrze —
24 19| njosłë, v cemną noc. Po chvjilë jô wuczuł krokji kol sebje.
25 20| przëboczeło mje sę v ti chvjilë, jak mje no potcevi Mjichoł
26 20| Tvoje tovarë mogą tam v ti chvjilë jesz bezpjeczno leżec, jaż
27 20| wobsvjecëc, kjej tego trzeba.~Po chvjilë — jak Trąba povjedzoł, vëbuchnął
28 21| svojim bezpjeku. Alem v ti chvjilë so przëboczeł no pudło z
29 21| jezora. A kjej meszlę v ti chvjilë wo mojim njeszczescu, tej
30 22| nje wukarovoł?!~Mje v ti chvjilë nobarżij wuderzeła meslô:
31 22| radę i to vjem, że v woni chvjilë nje bełbem dobrą volą jim
32 22| wurosł. Jistnje, tak jak v chvjilë, kjej mje wopovjodoł wo
33 24| vjesz som.~A jô povjedzoł po chvjilë:~— Panje! Vasza wosoba i
34 24| glovę i movjił po długji chvjilë:~— Povjem cë: Jô zabjił
35 25| svoji fefkji a po długji chvjilë movjił:~— Żeli cë sę chce
36 25| wodecknął nje vjedzącë v pjerszi chvjilë chdze jezdem. Zemno mje
37 26| a dzirżkji. Mje won v ti chvjilë przëboczeł straszedło z
38 27| sędzovje zetchlë glovë, a po chvjilë tlomocz mje povjedzoł, że
39 28| kolędę, tej doszłë mje po chvjilë cesze tonë skoczné pjesonkji,
40 29| brevjami vëzerała Smjerc.~Jô po chvjilë do njego przëstąpjił i scesnął
41 29| jem sę doznoł v noczęższi chvjilë mojigo żecô. Va woboje vëchovjeta
42 29| sedzało, chocbe mje v ti chvjilë smjerc beła pjisanô, przińdę
43 29| moji i dzeci v ti straszni chvjilë...~Całi szturk pjerse mu
44 29| tak że noprzod po długji chvjilë zaczął dalij povjadac.~—
45 29| jałovcovi, chturen mje sę v ti chvjilë zdovoł takji vjelgji, jakbe
46 29| nicli njeprzijoceli. V ti chvjilë mje, chternim całą nodzcję
47 29| njevoli skrępované.~Com v ti chvjilë przeszedł v duszë, to le
48 31| wurodë.~Ale jô sobje v ti chvjilë przëboczeł wostatné moje
49 31| Trąba sę zamesleł i po chvjilë rzekł:~— Tej ju njick jinszigo,
50 31| chce dovni nadpjise. Po chvjilë wona sę tak wodezvała:~—
51 32| bladi vjid. Wuczułjem v ti chvjilë krzik słabi za sobą i wobrocivszë
52 33| vracac do svoji bjałkji. Po chvjilë medetovanjô vestchnał i
53 37| strzimanjô. Bełbem v ti chvjilë voloł stojec przed sądem
54 37| koscelni v Wolivje v ti chvjilë, jak jô dovoł na wofjarę
55 37| Ale pon sę wobroceł po chvjilë do naju, kozoł nom przëstąpjic
56 38| ruchnach, le jako pana.~Po chvjilë vstoł, scignął ze scanë
57 38| na głovę jak wulani. V ti chvjilë wod stóp do głovë przeszedł
58 38| Przeze mje przeszłë v ti chvjilë skrë, wod chternich roje
59 38| levim boku.~Wodezvoł sę po chvjilë wuroczesto pon Sorbskji:~—
60 38| zaczął vołac na służbę. V ti chvjilë vszeskji svjece sę same
61 38| podobni Czernjikovji, jak v ti chvjilë.~— Zdrzë! — krziknął do
62 39| I mje sę tak zdovało. Po chvjilë Trąba pitoł:~— Jakuż to
63 39| Przëboczeł mje sę v ti czężkji chvjilë stari nasz Mjichoł na pustkovju,
64 40| vszetką wodvogę i bełbem v ti chvjilë zavroceł do dom, kjejbe
65 40| Deszcz woprzestoł. V krotkji chvjilë moc ludztva zgromadzeła
66 40| dvjerze koscelni. Ale v ti chvjilë kanęła na dachu jedni z
67 40| vpadło do koscoła. V ti sami chvjilë płom vjelgji vëszedł woknem
68 40| Spjev wumarł. Ale v ti chvjilë Trąba mje chveceł za remję,
69 41| chterna ve mje vëbuchła v chvjilë, jak jem vłożeł ricerskji
70 41| molu tę kobjetę! V pjerszi chvjilë vjid drzozgji woszkleł ją
71 41| woczoma v wogjiń, a po długji chvjilë rzekła głosem głębokjim,
72 41| Chmura a za nją pustô...~V ti chvjilë prisnęło ze szczepóv na
73 41| të som mjec muszisz.~V ti chvjilë Trąba mje szturnął łokcem
74 41| to czuł:~— I Smjerc!~V ti chvjilë zvonkji jesz roz mocko zagrałë
75 41| robjił jô sobje wo to v ti chvjilë żodnich mesli, bom sę nobarżij
76 41| trąbę, jakbe v wostatni chvjilë chcoł nją vołac na retunk.
77 41| Czernjika.~Mova moja v ti chvjilë — czuł jô to dobrze — verazno
78 42| Bog vëboczi, żcm v woni chvjilë —jedini roz v żëcu — podnjosł
79 43| wokjem, tak żem sobje v ti chvjilë przëboczeł vezdrzenjé krola
80 43| mu słuchô.~I jô czuł v ti chvjilë, że moja mova sę stała veraznô
81 43| vjidzałam.~Ale jô vjedzoł v ti chvjilë, że to moje szczescé trvało
82 43| rzekła:~— Leci sarką!~Po chvjilë dodała!~—Tam ztąd jidze
83 43| postavë beła wona jednak v ti chvjilë bojącą njevjastą. Rzekła:~—
84 43| trzeszczałë, jakbe nas v ti chvjilë chcałë pogrzebac. A ma nje
85 44| na Łisce, załiszczałë po chvjilë, jak uwokjem dozdrzec, gorë
86 44| co sę ze mną dzejało v ni chvjilë. Vjidzoł jô lud tańcująci
87 45| ludzkjigo.~Vjedni takji chvjilë zvątpjenjô wuzdrzołjô przez
|