Chapter

 1 1 |       ludze nje tcą tego, co jim dzeń kole dnja na woczach stoji,
 2 1 |          te wodezvac sę mogłë:~— Dzeń i noc robjima służbę: cze
 3 2 |      njim, jażem sę som doznoł v dzeń bjołi.~Rovnak mje dzivno
 4 3 |      lecała. Tak jô so na dregji dzeń vzął dłoto z szaruznji pod
 5 4 |    Morcin wodrzekł: ~— Zebes wob dzeń społ i dobetk v szkodę pusceł!  ~
 6 4 |      domu. Roz wona mje v roboci dzeń zvędzeła, jak jô pravje
 7 4 |   pozdnji zrobjił.~Ale krom tego dzeń kole dnja mje pokusa brała. ~—
 8 8 |           Ale Mjichoł mje wodtąd dzeń kole dnja głovę wobzeroł,
 9 8 |        jedna do drugji: jedne na dzeń, drugji na noc. Z dnji i
10 8 | wuszekovała do spanjô.~Na dregji dzeń na wobjod jeszcze żid beł,
11 9 |         do smjercë.~Do mje v ten dzeń vjedno njico godało: Bjej
12 9 |      żdanjô słuńce, jakbe to beł dzeń jak jinszi, zchodzeło svojim
13 10|        wusmjechnęła sę jak młodi dzeń i wuszła.~Parobcë zaczęlë
14 11|        wustąp v Jimję Boskji, bo dzeń je do robotë a noc do spanjô!~
15 11|           żebe szłë na wotmjanë: dzeń i noc, żëcé i smjerc.~—
16 11|           nje bluznjił jes v nen dzeń zdovanjô v przëbetku Pana
17 11|   przëbetku Pana Boga!~Na drugji dzeń mje gbur pusceł do Lipna,
18 11|      rozeznac nji mogł. Ale czim dzeń sę robjił vjidnjeszi, tim
19 11|     Svjętą. Nobożnich, że to beł dzeń roboci, przëszło mało: sami
20 13|      vjidze spjevoł Mjichoł. Wob dzeń stękało klepjisko, bosma
21 13|     dobrze przëboczoł, bom v nen dzeń z woborë vjidzoł, jak za
22 13| Advańtovi, a Godë nadchodzełë co dzeń bleżij. Beło tam cepło v
23 13|        ve vjino. A kjej nadszedł dzeń Navrocenjô Svjętigo Pjotra
24 13|          komudni vëszedł z njeba dzeń. Czeszilë sę z tego, bo
25 13|         chternigom vjidzoł v złi dzeń, vanożącigo po pustkovju.~
26 14|         i wokno wotmikało sę wob dzeń. Naszi zaczinęlë chodzec
27 14|       won mje mogł co povjedzec. Dzeń beł komudni i njewubetni
28 14|         njijak do gburzenjô. Wob dzeń vanożeł chdzes po lasach
29 14|    płakała Marcijanna. Na drugji dzeń rzekł pon do Mjichała i
30 15|          Ktoremi seje przigoda v dzeń bjałi... ~I ma szła dalij.
31 15|        czężkji choroscë ratovało dzeń i noc mje dozerającë. Spominającë
32 17|         kuńc, że to njibe roboci dzeń.~Tak ma sę zabrała do tego
33 18|         słuńca z njeba sę lało a dzeń sę smjoł, że jaż vszetkji
34 19|       kjej Straszk lotoł v bjoli dzeń po pustkovju a na mje żdała
35 19|    malovoł żevimi krosami v błoh dzeń szari wobraze czężkjigo
36 19|        gnjozd.~A co bjołi nałgol dzeń,~zdradno dzeląc vjid i ceń,~
37 20|     noclig.~Porene wobudzeł naju dzeń szari i komudni. Zemno beło,
38 20|    zagroł do tuńca? Bo nje kożdi dzeń, choc të jes takji mester
39 21|         Njemc, a ti mają po dzis dzeń gorę. Pokąd të będzesz vanożeł
40 22|          jak sę zaludnjiła v nen dzeń. Za mjastem wobleklë wobroz
41 23|           Karczmarze sobje v ten dzeń gosci nje zodroscilë, bo
42 23|        drogą do Vejherova, a wob dzeń sę vëspję wu vjadomigo vęglovnjika
43 24|     chturen vkoł nji sę zbjerô v dzeń Nalezenjô Krziża Svjętigo.
44 25|       molach, tak jak ma po dzis dzeń. Spokojno możema sę tu mjedze
45 25|         kjeszinji. Ale na dregji dzeń reno beło jich le trzë.
46 25|       talara pożiczeł. Na dregji dzeń won mje za to czestovoł
47 25|       kartë granjé. Le na dregji dzeń jô sę dovjedzoł wod kamrota
48 26|          z njimi nje godoł i wob dzeń całi wodmovjoł korunkę,
49 27|    majątku, co go mjoł na dregji dzeń nabëc. Tej zaszedł v tovarzestvje
50 28|          nje zaboczę Ko za jakji dzeń po mojim wobsądzenju kanęlë
51 29|          cze v cemni nocë, cze v dzeń bjoli...~... Podej mje vodë,
52 31|      poprovdze jô jednak le Bogu dzeń krodł v ni sodzë. Tak jô
53 31|          rąk Smętkovicli.~Beł to dzeń pjękni, kjede jô roz karovoł
54 33|       tam sedzała na Glonku. Wob dzeń sedzałasma zveczajno na
55 33|       krola jezora, cze vińsc na dzeń Bożi. Tim znakjem wobgodanim
56 33|       wokolnich vsóv. Bezmała co dzeń z vesokjigo Zoborskjigo
57 33|        ku połnji nocë.~Na drugji dzeń jô sę ju doznoł, po co wona
58 33|       jczora.~I minął jesz jeden dzeń i jcdna noc, a tu njiżodnigo
59 33|          jezoro. Bełtojuczvjorti dzeń naszigo zamknjęcô pod zemją,
60 34|      granju zarobjił a na dregji dzeń go tam v kartë przegroł,
61 34|      Wofjarę Svjętą...~Na dregji dzeń porenné słuńce żeczno zasvjeceło
62 34|      volą Boską i pojma spac, bo dzeń je do robotë a noc do spanjô.~
63 35|   naksztoł skorcóv, co v jesenni dzeń woblatują starą jarzębjinę
64 35|          Ale nje rzekł njick, le dzeń namjenjił. A jô pochvoleł
65 36|    dzivni vjidë łiszczą. Ale wob dzeń won v jedni dvornicë maluje.
66 38|          na Dcrdze, chturen tero dzeń i noc sedzi nad historicznimi
67 40|    przede mną cuzi człovjek. Ale dzeń vjidni. Womonë nocë nekałë
68 40|     dzecka!~Kjej jesma na drugji dzeń z daleka wuzdrzała zvonnjicę
69 40|    pravjici Pan jest nad Pani ~V dzeń gnjevu svego zetrze tirani, ~
70 41|       Vileją Svjętigo Jana, kjej dzeń i noc sę zrovnają, będzesz
71 42|        chdzes podzała.~Na drugji dzeń beł jarmark v Suleczinje.
72 42|        Kjej jem cignął na drugji dzeń do Serakojc, tej ji ju njebeło.
73 42|    gvesno jich rodovi znak v nen dzeń żnjiv na mojich pjersach
74 42|      Czernjik z Koscerznë. V ten dzeń pravje gromada radzeła,
75 42|     stari grzesznjiku!~Na drugji dzeń całô vjes vjedzała, że jô
76 43|          Kjedem wodecknął, bjołi dzeń ju beł vëszedł na svjat
77 43|          przez chterne ten bjołi dzeń i to cepłé słunko vjidną
78 43|        vjidné jezoro i ten złoti dzeń vësłalë do mje svoję krolovą.~
79 43|    przëboczeł sę ji nen straszni dzeń, kjede vëgrzebała drzozgji
80 44|       kjej jem doszedł na dregji dzeń do vjelgjigo kaminja pod
81 44|       Vileją Svjętigo Jana, kjej dzeń i noc sę zrovnają, będzesz
82 45|     mocnjącé jedzenjé. Przëszedł dzeń, chdzem vstoł i zaczął chodzec
83 45|     całami. To beło to, co v nen dzeń straszni na Łisce Julka
84 45|           Wusodł Remus na drugji dzeń po dobëcu svoji provdë mjedze
85 45|         słuchają. Gorąci zeszedł dzeń, jakbe grzemot i burzô jesz