Chapter
1 1 | na plecach noszą zobovkji dlo dzeci i jinszi gvoł i przedovają
2 1 | naszedł Remus. Fresza, choc dlo psa sodmé przikozanjé njesposob
3 2 | szek wod początku do kuńca.~Dlo cebje bo to pjiszę, knopku,
4 2 | przëwoblekł żadną — vje Won gvesno dlo czego — a ruchna moje nje
5 4 | krolevjonkji, bo to njeje njick dlo parobka, jak cebje. Bo kjej
6 6 | podkorbjoł:~— Żebe Putifarzenô dlo krola beła takji chleb wupjekła,
7 6 | sę natrampoł procovjito dlo naju bulev do maslonkji
8 7 | fategovac sę i zlezc z konja dlo takji mizerni żabë, tobem
9 8 | ksążkę a czervjoną blevjązkę dlo Martë. ~Jak no Marta mje
10 8 | detkji. Mjichoł kupji stążkę dlo svoji Martë. Snożé dzevczę!
11 8 | koń njizaczim nje vëzdrzi. Dlo Remusa, mojigo vëbavce z
12 8 | serce jak kam. A cuż jô mom dlo pannë Marcijannë? Vjem!
13 8 | jeden przëdom, malinkji, dlo knopa, co go będze mjała,
14 8 | detka im kupjił nę stążkę dlo Martë.~Wode mje wona ję
15 9 | v głębji lasu wodprovjoł dlo njich duch dobri. Toteż
16 10| beła zdovanô ~i jak svjat dlo njego vëzbeł vszelką vortosc. ~
17 10| nich ludzi, co kładą divan dlo ji nóg i krzasła wustovjają
18 10| nóg i krzasła wustovjają dlo bjesadnich gosci? Cuż wona
19 10| zasvjeceło i zajasnjała stodoła dlo mje bloskjem, jakji muszoł
20 10| a Morcin njosł pęk sana dlo konji. Mje tede ta całô
21 11| przëmeszlivoł wo lekach dlo mje. Ale dotechczos jesz
22 12| wobjedze wostac i mjała dlo mje rożni przismaczkji.
23 13| svjata połczvarta lata. Lepji dlo vaju, kjej tego wutropjenjô
24 14| minje. Ta kosa nje tnje dlo naszi zopolë, ale dlo smętorza
25 14| tnje dlo naszi zopolë, ale dlo smętorza v Lipnje.~V njedzelę,
26 14| Turkóv i pogan, a jô ję nje dlo paradë noseł przez całé
27 14| pjisanjé sę zdô? Zapozdze dlo mje, bo smjerc za dvjerzami.
28 15| chternąm przed tile lati kupjil dlo nji wod żeda Gabë. Tak jô
29 16| ksążkji wo Genovefje, a dlo bjałk guzikji i njitkji.
30 17| gorzołkji. Ale to nje je dlo muzikańta takji zveczoj.
31 17| że won tak procuje vjerno dlo naszigo pana.~— Jô so nje
32 17| rzekł, robjił sę vjększi. Dlo panji, co nji mogła czuc
33 18| sprochnjah zębë, tej rzekł:~— Mom dlo naju norcik bezpjeczni.
34 18| sposobem. Jeden pęk słomë dlo cebje a jeden dlo mje. Svoję
35 18| słomë dlo cebje a jeden dlo mje. Svoję karę możesz wod
36 20| woszkaradzeł — cuż za kłopot dlo moji bjałkji Trąbjinë.~—
37 20| provdzevim krolem. — Dobrze dlo vaju, żesta mje naszła dziso.
38 21| pjije.~— Tim vjęcij będze dlo naju — rzekł Stach. Ale
39 22| Dobrze żes tu wusodł dlo wodpoczinku i nje szedł
40 22| vjelgji jezora wotmikają duktë dlo vjatróv i słuńca i leżnosc
41 23| To je też takji rzemjęsło dlo zgnjiłich ludzi — rzekt
42 24| ti srogji mocë naszich! Dlo njich wofjarovac szczescé
43 24| wobeczoj są posmjevjiskjem dlo tich, co njimi rządzą. Wofjarovac
44 24| wosoba i vasze słova są dlo mje, co zdrovje dlo chorigo
45 24| słova są dlo mje, co zdrovje dlo chorigo człovjeka. Moc ve
46 24| przekrącanjô prava. Za to dlo njich kożdigo djobel mô
47 28| bo njic lepszigo nji ma dlo zdrovjô. Tej wonji mje głovę
48 30| krolevskji pełné je łaskji dlo vszelkjich vistępcóv. Wuvożej
49 30| Morcen będze dobrim chłopem dlo nji. Njech sę żenji. Jô
50 31| wostrovach jesz noprędzij dlo jegomoscë krijovkę dotegujemë.~—
51 31| Cze të jezdes paneszką dlo wochotë, vanożącą ze strzelbą
52 32| jakjis straszné znaczenjé dlo tego dzevczęca i dlo mjészkańcóv
53 32| znaczenjé dlo tego dzevczęca i dlo mjészkańcóv Vesokjich Zobór.
54 32| dostatnô jizba pod zemją, to są dlo mje takji svjęti pamjątkji,
55 33| koże zos przińsc i dô cë dlo mje list abo i paczkę zapjeczętovaną.
56 33| z klosztom v Koscerznje dlo ksędza przësełelë. Wod nji
57 33| jizbë do kuchnji wodemkłé dlo lepszi rozmovë i kożdi z
58 33| chternim svjat przëbjeroł dlo mje jinszą krosę i novi
59 33| znaję... Jegomosc njech dlo wutcenjô woczu nje zdrzi,
60 33| wovczi kożuch i skorzanni pas dlo Trąbë. Wob ten czas vęgle
61 33| nji mogę i cę puszczę! Bo dlo tich tam tak a tak ju nji
62 33| jegomosc mesloł, jak mje doł dlo nji nigo talara. Jô ji go
63 33| mjetelok! Boczącë, że mom dlo jegomoscë nę spravę z lestem
64 34| dobrodzij beł tak dobri i dlo njich wodpravjił na jednim
65 34| pocechą:~— Pożdejtale dzecë! I dlo vaju godzena svobodë vëbjije!~
66 34| njeboszcziku wojcu przerobjic dlo naszigo Macka na njedzelę.
67 34| Pjerszô beła wo ruchna dlo ksędza i wo furmonkę do
68 34| wodprovjelë zakozané nabożeństvo dlo rebokóv na jednim z wostrovji
69 34| szkolnich, chętnigo procovac dlo koscoła narodovigo, njemjeckjigo.
70 35| wod nji lubjiczka njosło dlo chłopoka, chturen na nję
71 38| Ajô jezdem wudbë, że dlo dzevovanjô drugjich nje
72 39| dobrze ludzom nocovac.~Pevné dlo mje beło, że z tich czężkjich
73 40| vëgasilë. Le v Głovczecach jesz dlo starich ludzi wodprovjelë
74 41| ju wusnąc nje chcała. Le dlo nji jô nji mjoł robotë i
75 41| nji jô nji mjoł robotë i dlo tego wona mje duseła wod
76 41| moje tovarë na podarunkji dlo dzeck v Bożé Narodzenjé.
77 41| żebe dzecë nje vjidzałë, co dlo njich gvjozdka przënjese.
78 41| sztoperczeło ze smjegu z luką dlo dvjerkóv, chterne pevno
79 42| nje wobełżeta. A kjej jô dlo ludzkjich woczu tero z tobą
80 43| chto szekovoł mjeszkanjé dlo państva młodich ve vjeselnim
81 43| żëcé i nad vszestko, co dlo mje svjęté. Ringraf ten
82 43| vszelką moc i jem povjedzoł:~— Dlo mje njima dodom, nodrogszô
83 45| mjech! Le roz jeden të, dlo chternigo jô pjiszę moje
84 45| jak v zasepanim wognjisku, dlo cebje i tich, chterni takji
85 45| ma z Mjichalem vërąbjilë dlo wostatni jazdë pana Jozva
|