Chapter

 1 1 |        sę jimô i pocornje, pokąd va szkurpë so spjita belno
 2 4 |         i zaczęła vadzëc: ~— Cuż va będzeta małimu knopu głupą
 3 4 |         Bjejta lepji spac. Bo co va wułovjita, lo też kot na
 4 4 |        Vrzeszcztałe, vrzeszczta! Va mje chcata womanjic, żebem
 5 4 |         v jinszim molu, a tam be va sedzała cecho i sę nje dzarla! — ~
 6 5 |     długą vodną drogą! ~Chdzesta va podzała naszą krolevjonkę
 7 5 |         krolevjonkę młodą? ~Hej, va kołpje, bjołi ptochë glębok
 8 8 |   wobezdrzelë. Rzekł:~—Zdzevjita va sę, potcevi ludze, co jô
 9 8 |       znak podzękji za to, żesta va dvoje z tatkjem mje nę brozdę
10 10|       nją żenjic. Ale v njedzelę va przëszła v gromadze z lasa.
11 10|          lasa. Rzeczë mje! Jesta va ze sobą zakantrani, cze
12 13|         novi nadchodzi. Wuvożała va, dzecë, jak latosigo roku
13 13|          Ale jô jem ti wudbë, że va młodi może jesz kuńca svjata
14 14|          do Mjichała i do mje:~— Va dvaji, że nji mota strachu,
15 17|     wostatni roz, że takjich jak va dvaji na folvark vpuszczają.~—
16 17|         bo vaju spjerzę jak psóv va mamutë!~Ale nen wobleczoni
17 17|           Mô won dosc kłopotóv a va psujeta mu dobri handel.~
18 18|      jakbe rzec chcało:~— Czeguż va sę bojała v nocë?~Za scanami
19 19|        bjołi zębë i vołoł:~— Cuż va tam stojita, jakbesta wuzdrzała
20 19|  smjecochë! Vjesołô będze noc, a va ję popamjętota.~Dziso jesz
21 20|        tu na Vdzidzką Pustą? Cze va może też co przeskurzeła
22 21|    trąbjicelstvo v gromadze! Wo, va dudarze, skrzepkarze, basovnjicë,
23 21|        będze! Vasze pjęc talaróv va dziso przëpjijeta wu Neumana,
24 21|          Pannë v proceseji, kjej va będzeta womglałi léżała
25 21|        rzekł Klenk. — Co znaczi: Va końskji łbë! Żebesta va
26 21|          Va końskji łbë! Żebesta va połovę ti fercovkji beła
27 22|        drugji.~Të małô gąsorko i va żołté pilątka pod bjolą
28 22|         pod bjolą figurą v polu! Va timu vjinné, że mje sę czężko
29 23|         na nas i sę pitoł:~— Cuż va za jedni?~Trąba pokozoł
30 24|          Ta fala nas rozdzeleła.~Va kalvarijskji gorë! Kjileż
31 24|       przëstąpjił i rzekł:~— Cuż va tak nose pospuszczelë, panovje
32 26|       głos i sę zapitoł:~— Nacuż va tile ksążk do koscoła nabivota?~ 
33 29|   noczęższi chvjilë mojigo żecô. Va woboje vëchovjeta mje pomscecela!~
34 30|       krol jezora beł takjim, le va wobaji ju nje pasujeta v
35 30|     zarzechotoł i rzekł:~— Znovu va dvaji v gromadze jak no
36 30|       torba pjenjędzi. Ale czimu va sę tak vërzasła. Ko jô mom
37 31|       Ale jô so wuvożoł:~— Jakji va głupi! Chocbesta voltorze
38 32|    zavołoł vjesoło:~— Vjitejtaż, va młodi, na vjidze słuńca
39 32|        vołoł:~— Ju jô vjidzę, że va nalazła zapadłi zomk krola
40 33|          v drogę. Moje trąbjenjé va pevnje czuła. Mjało to bëc
41 33|          wodlev pitac:~— A pocuż va strzelota, kjej ju vojna
42 34|         krocij i sę pitoł:~— Cuż va za jedni?~ Trąba vëstąpjił
43 34|         tam ludzi burzeł. A może va też tam beła? Nolepji bem
44 34|       jaż wodezvoł pastor:~— Cuż va sobje żiczeła, dobri ludze?~—
45 34|         vanogóv na svjece?~Czuła va, jak mje ten duszełovca
46 35|       mjerzekł roz nasz ksądz:~— Va Kaszubji jesta jak reszta
47 35|        vom je pjisanô, ale pokąd va jesz woddichota, dobjic
48 36|         nas po kaszubsku:~— Zkąd va sę tu vzęła?~— Z Kaszub,
49 36|   poznołbem Kaszubę. Ale z jakji va stronë? Bo i tu, pokąd jô
50 36|      przed provdzevą kuznją. Ale va będzeta wuchodzoni i not
51 36|       jego pakji vezmë na voz. A va — pokozol na Trąbę i mje —
52 36|         rzekł:~— Tero sadnjijta, va dvaji!~Ale Trąba sę bojoł
53 36|          sztuk kaszubskjich, jak va dvaji, nje vjidzoł na woczë.
54 36|     dzevovoł sę Trąba.— A chdziż va mota tich potępjińcóv?~—
55 36|   potępjińcóv?~— Budink, chturen va vjidzała, najachavszë z
56 36|          Tos ma tu zaszłal A cuż va z nami chcała zrobjic?~— 
57 36|         le pjekjelną godkę. A ti va noprzod vëknąc muszita.~
58 36|     wonji po dobrimu:~— Czotale! Va tam v jizbje! Wodemknjijta!
59 36|      pjekjelni muzikańce!~— Sami va jesta pjekjelnikji! — wodvrzeszczoł
60 36|         sedzączkę i pitoł:~— Cze va poprovdze nje są djobłë
61 37|          vjisus Derda, chternigo va tak polubjita, jak jô, żeli
62 37|          mjona i jakjim sposobem va sę jaż tu, tak daleko, zapusceła?~
63 37|    wuvogą i rzekł:~— A z jakjich va stron, bracô?~Tak Trąba
64 37| starszimi pudze wona do grobu...~Va tam za Żarnovską vodą żijeta
65 37|         vaju godzena ju vëbjiła. Va żijeta, choc vaju możni
66 37|             Nje wone bjedné, ale va bjedni, że nji mota v poczestnoscë
67 37|        go pochovelë v Wolivje, a va tam jesz żijeta przez jego
68 37|         nodzeja!... Tak tede, co va tu vjidzita, bracô, to reszta
69 37|         kol stopë gorë Revekoła.~Va dvaji pochodzita z ti częscë
70 37|   Kaszubji jesz żiją. Ale chdziż va vjidzała wu vas pomnjikji,
71 39|   chternich jeden sę wodezvoł:~— Va zablądzeła v błotach?~—
72 39|      zablądzeła v błotach?~— Jak va vjidzita! rzekł Trąba.~—
73 39|      vjidzita! rzekł Trąba.~— To va muszita bëc z dalekjich
74 41|         to głos Czernjika:~— Cuż va tu stojita, jakbe vom na
75 41|       Bog mô v svoji wopjece! Bo va nje vjeta, że duch pjekła
76 42|         Czernjik to złi duch. Le va głupi sę tego nje doznajeta.
77 42|        żesta wobelgała, ale Boga va nje wobełżeta. A kjej jô
78 42|          Żebe to rozumjec, jesta va za głupi. A żesta z pjekjelnim
79 44|         na krokóv trzëdzesce, ~A va matkji svoje dzotkji strzeżce, ~
80 44|      ksążę i movjił takji słova:~Va ludze ze vsë,~Pocuż va sę
81 44|           Va ludze ze vsë,~Pocuż va sę tu zeszlë?~Tec nje vjeta,
82 45|     njich. — To je Remus, co jak va rosł tu na tim pustkovju.
83 45|         jak won, małi bivszë jak va, dobeł na Golijace?~Tej