Chapter

 1 3 |          sobą. Bełam njemovą, ale dziso mom volą movjenjô. Wudzirzë
 2 4 |            Ale chleba z masłem jô dziso pevno wod cebje nje dostanę.~
 3 6 |         wutropjenjé... Moc Boskô! Dziso jô sę nje dzevuję Jadomovji,
 4 9 |           do mje:~— Vejle, Remus! Dziso të spjisz pod pjerzeną v
 5 9 |       anji dnja anji godzenë. Ale dziso mje sę zdovało, jakbe won
 6 9 |            Bom mocni tero i dużi. Dziso bem przenjosł krolevjonkę
 7 9 |          dovjerzała, abem ję mogł dziso przenjesc przez vodę i jem
 8 9 |        połvjidze. Ale mje ten las dziso sę vëdovoł jak jizba, z
 9 10|        czas povjedzoł, że będę tu dziso v norciku skrëti żdoł? A
10 10|        przërôczilë:~— Poj, Jemus! Dziso naju pon żenji jediną corkę.
11 10|  krolevjonce mój mjecz złoti. Ale dziso nje nosełë ruchen njedzelnich,
12 10|           co dovnji żeł v lese, a dziso le v bojce żije.~Przejachoł
13 11|            Bog z tobą, Remus! Psë dziso v nocë wujodałë i trzosk
14 12|          mje klepoł po reminju.~— Dziso nje będzema spjevała — movjił —
15 12|       Poprovdze! — rzekł Mjichoł. Dziso v nocë paproc mô żevi vęgjel
16 12|           Nje posłołbem cebje tam dziso, bo bem sę wo cę strachoł.
17 13|         Ale rzeczë som: Nacuż nom dziso bronjô? Rządzą nami pruskji
18 13|     jezdzilë do koscoła.~Znadz sę dziso zabavjilë dłużij! — pomeslołjem
19 13|  muszołjem so povjedzec, żebe mje dziso ju żodna vjetva nje strzimała.
20 14|     lampka mojigo żëcô gasnje. Co dziso pjiszę, to bojka, chterną
21 14|         Boczë, chłopku, coc rzekę dziso. Bog vje, cze jesz roz przë
22 15| njeszczescô. I jô cë to movję, że dziso jak pudzema z pogrzebem
23 16|  potrzebuje I co të jesz zrobjisz dziso? — Zaarandujesz tę jizdebkę,
24 18|           Pozdejże, pjekjelnjiku! Dziso jô ju nje jem nim mołim
25 19|          i skrzepjicami, to będze dziso vjesoło! Słuńce szło sobje
26 19|         noc, a va ję popamjętota.~Dziso jesz nje vjem, czemum szedł
27 19|   naprovodzoł. Ale jich potomk ję dziso przedaje za mjeszk złota. —
28 19|       smjeszną godką? Moje sostrë dziso są roczoné na bal. A jô
29 20|           reno wonji vëmaszerują. Dziso momë czvortk. Kjej ma sę
30 20|         długjich jak drągji. Jesz dziso poznac, że jich przodkovje
31 20|          mje do granjô na trąbje, dziso szedłbe mjimo, kjejbe mje
32 20|        dlo vaju, żesta mje naszła dziso. A vëboczta nę komediją
33 20|       pluga jąc... Dobrze i cepło dziso przë tim wognju, ale jidą
34 21|     vsadzëc do sodze. Wuvożej, że dziso panem na Zvadze je Njemc,
35 21|        Boską do Vejherova grac, a dziso sę vjeselą, że takjigo honoru
36 21|      będze! Vasze pjęc talaróv va dziso przëpjijeta wu Neumana,
37 21|           mu povjodoł:~— Czernjik dziso na renku do mje movjił:
38 21|          vjinjen podzękę, bo jesz dziso nje rozumjem, jakjim sposobem
39 21|      povjem cë to może pozdnji... Dziso rzekę cë le tile: Tu v tich
40 22|           z pilątkami pod figurą, dziso reno tesknjączka mje sę
41 22|         patrzę na tich co jidą. I dziso patrzełam. Na przodku szła
42 22|          vojsku tich cenji, co tu dziso przelecalë. Ale v nen czas
43 22|           sę jak płominje chvałë. Dziso të takji bjedni i żorotni,
44 22|           i molu naszigo potkanjô dziso vjedzec nji ma. Zëcé to
45 22|          mosz bëc do spovjedzë, a dziso grzeszisz?~Starô Julka na
46 24|      zastąpjiła mje vjernje. Jesz dziso nje vjem, jak ten Czernjik
47 24|       woczoma.~— Spovjodoł jem sę dziso dva raze: Bogu i tobje.
48 25|     svjatem, a kjejbe nas Pon Bog dziso v gromadze ze svjata vzął,
49 25|      zemno je i deszcz padô. Jesz dziso muszimë duńsc do Lepuskjich
50 25|           dachem mjedze mogjiłami dziso v nocë. Le wognja żodną
51 25|           robotę na jego polu doł dziso bochenk chleba i gleń masła,
52 26|          pitelë, cze jô vjem, żem dziso na renku sproł szandarę
53 27|          na Lipińskjich Pustkach, dziso hańdlorz ksążkami i drobnim
54 28|       kąsk njiżij. Nji mjelëbesma dziso z tobą robotë a kasa krolevskô
55 29|           sę v jich njevolą. A jô dziso v ti sodzë wumrzę. A jednak
56 30|          beło: Cuż za njeszczescé dziso spadnje na mje?~Ale Trąba
57 31|     wukrziżovac wod żedóv. A kjej dziso Won daje vłodzę pastvjenjô
58 32|         vjęcij krom nas, cosma tu dziso na Glonk zajechała, nje
59 33|         svjeżi kvjatë przënjesoni dziso przez pannę Klemę.~Wob czas
60 33|           z naszim Trąbą, chterno dziso reno z muziką przebjeżało
61 33|        duch nje vëstraszi, to won dziso nańdze, bo lepszi worędzë
62 33|         do naju, tego won doł nom dziso vjédzą svojim granjim.~—
63 33|          drogę na Glonk. Won ją i dziso naleze. Gvesno won też je
64 33|       dzel Glonka, na chternim ma dziso sedzima i navetk joma, chterna
65 33|        chterni, provdę, rzekłszë, dziso są njevolnjikami cuzich
66 33|         vodkji ze złotem, że jesz dziso sę muszę woblizivac, kjej
67 33|      povjedzoł:~— Vëmoczeł jem sę dziso jak sledz na sobotę. Dlotego
68 34|           rzekł ksądz Paveł. — To dziso jesz naceszëma sę sobje,
69 34|           nobożeństva wodprovjoł. Dziso reno na Vdzidzkjich jezorach
70 34|        Zoborë. Z tich bo, co naju dziso reno z czołna vjidzelë na
71 34|           kłopot njepotrzebni. Jô dziso na vjeczor też vrocę i wostanę
72 34|        rzekł na to szandara. — Vë dziso reno też wodprovjelë zakozané
73 34|          jem jesz v szarim vjidze dziso wu jednigo z tuteszich szkolnich,
74 35|      woknem dzevczęca, chterno sę dziso nazevô Trąbjiną. Jakji jô
75 38|             Remus! — rzekł won. — Dziso pod zochod słuńca jô po
76 39|           kaszubskjigo svjata, le dziso nje vjem, cze strzimom.
77 40|       reminju!~Na to jô rzekł:~—  Dziso vëspjima sę v Smołdzenach
78 41|          kjivnął głovą i rzekł:~— Dziso to wostrzejszô przeprava,
79 41|         njiże no ve Zvadze! Ale i dziso jeden wumrze.~Tero mje jakbe
80 41|          pamjęcë jich wojcóv, jak dziso stoji: Veższô njiż vjeżô
81 42|      Matkji Boskji. Takjigo pevno dziso ju kupjic nje możno?~—Nje! —
82 44|    starigo mjasta Koscerznë. Jesz dziso dzivnimi znakami popjisani
83 44|     vëbavjenjé zaklętigo zomku...~Dziso po vszeskjich gorach szekovelë