Chapter

 1 2 |       moja pudzemë na cę v bjołim vjidze połnjô. V nen czas — za
 2 2 |        vej v stanji v mjesądzovim vjidze wuzdrzec można beło krolevjonkę
 3 3 |           jô ję vjidzoł v zelonim vjidze mjesądzovim, kjej jem v
 4 5 |         ji sę przëzdrzę z wuvogą, vjidzę, że mô wokręgh czebk a pospode
 5 6 | wokamergnjenjé mje sę zdovało. że vjidzę bladé skarnje i zeloné woczë
 6 7 |     wobdzartim i bosim, jak jô cę vjidzę, to vej wustąp sę, bo strzelę
 7 7 |         czuł Martë, ale wurodę jô vjidzę knopa. Zkądes të sę vzął
 8 8 |         nad woczë i zavołoł:~— Jô vjidzę!~Tej jô vezdrzoł też i vjidzoł:
 9 9 |           jô wuzdrzołv ksężecovim vjidze, chturen parminjami zelonimi
10 9 |         pana. Tak jô sę wobrocę i vjidzę vjelgjigo psa jak go strzelce
11 9 |         wokno nad moję leżą, a ve vjidze mjenjiła sę wuroda moji
12 9 |            rzekł jem. — Bo jô som vjidzę, że tu co njedobrigo kusi
13 10|    katolicku — Bog z vami! Jô nje vjidzę żodni przeszkodë.~Tak won
14 10|       żołti jak gromnjica.~—Jô to vjidzę ju całi szturk! — rzekł
15 11|          i zapoleł latarnją. Przë vjidze v stanji le cenje sę vjelgji
16 12|         Remus! Mało kjede cę tero vjidzę v chace. Czeż të sę stoł
17 13|           z wokna svjecei, a przë vjidze spjevoł Mjichoł. Wob dzeń
18 13|          jem Golijata. V komudnim vjidze njico ze szarimi skrzidłami,
19 15|        gorę jak pochodnje. V jich vjidze zdovało mje sę, że slode
20 15|     taceła sę v nocni doce. V tim vjidze mocno i veraznje vëchodzeła
21 16|          ceszę, że cebje na woczë vjidzę! A jakji të wurosł dużi!
22 19|         naju.~— Ha! rzekł — koguż vjidzę ? Trąbę z trąbą i skrzepjicami,
23 20|           uwobrocô v moji głovje. Vjidzę jak przez dokę. Nje stoji
24 20|    bjesadovałasma przë ksężecovim vjidze. Ale vęgle na wognjisku
25 21|      klarnecarze, flecarze! Ju jô vjidzę co będze! Vasze pjęc talaróv
26 21|       małovjele nje zabjiło.~— Jô vjidzę — rzekł vaspon — że i cebje
27 21|        mje vëszczekoł. Ale jak go vjidzę, to jakbe Zł Duch mje na
28 21|        straszno sę robji, kjej go vjidzę. Kożdi roz, kjej jem go
29 21|         wo mojim njeszczescu, tej vjidzę czorné woczë, czorną brodę
30 22|         Bo jô jezdem vjidzącô. Jô vjidzę co beło, jô vjidzę co będze. —
31 22|   vjidzącô. Jô vjidzę co beło, jô vjidzę co będze. — Dobrze żes tu
32 22|          pędzeło dalij. Boczë: Jô vjidzę, a nje vjem słova, be jich
33 22|           pitałam dusze, czimu jô vjidzę, czego ludze ze vsë nje
34 22|           nji kąsk bleżij do naju vjidzę kamrota Vebera. Ju won naju
35 22|        ludztva zdovało mje sę, że vjidzę jego vjechovati vłose i
36 24|          i rzekł:~— Dobrze, że cę vjidzę, Remus! Żevi dusze mje potrzeba,
37 24|          wojcóv mojich, ale jô tu vjidzę te modré vodë i czuję vonją
38 29|           pod drzevarni na brzegu vjidzę, jak dvuch rebokóv z wostrogą
39 30|          Wobezdrzoł jem sę. Koguż vjidzę?~Trąbę!~Smjercë bełbem sę
40 31|           Glonku, wo tańcująci ve vjidze mjesądzovim kopjicë sana,
41 31|           i patrzeł v mjesądzovim vjidze na te vodë i na dalekji
42 32|   spjikjem wuzdrzoł v mjesądzovim vjidze njezviczajno vjelgą. Kjej
43 32|    zelonim wokjenku v mjesądzovim vjidze? Cze moję krolevjonkę ze
44 32|         za sobą i wobrocivszë sę, vjidzę dzevczę z bladimi skarnjami
45 32|    muszało nad nami rosc v bjołim vjidze słuńca ku njebu. Korzinje
46 32|           Vjitejtaż, va młodi, na vjidze słuńca Bożigo! Jô sę strachoł,
47 32|       tero Trąba i vołoł:~— Ju jô vjidzę, że va nalazła zapadłi zomk
48 33|            Pobjegł jem do lukji i vjidzę:~Vodą mjedze Zoborami a
49 33|           pustkovju za lasami. Ve vjidze, jakji mje zapoleł mój dzisodnjeszi
50 34|         chodzełë, pokąd jô tam ve vjidze kominka woczë i serce kormjił
51 34|     vłodze. Beł jem jesz v szarim vjidze dziso wu jednigo z tuteszich
52 34|           Pjerszi roz go na woczë vjidzę! — wodrzekł jem.~— Më tvoji
53 34|           przervoł mje Trąba — jô vjidzę, że to modri norod. Ale
54 35|       dzevovoł sęTrąba. — Kjej jô vjidzę, że mój nolepszi druch tonje,
55 35|        Szulistkji radë nje dadzą. Vjidzę, żes të mje żiczni, ale
56 35|       jintaceją. A të bjedni, jak vjidzę, chcesz na taką wofjarę
57 36|       pjerszi roz v żëcu na woczë vjidzę. Tropji mje takji njewubetk
58 36|              rzekł Trąba.~— To jô vjidzę — rzckł pon. — Żeli nje
59 36|         rzekł:~— Remus! Jô tu nje vjidzę anji krziża, anji kropelnjice,
60 37|         jô tero wuzdrzoł v pełnim vjidze długji i vesokji scanë,
61 37|        bliżij wokjen beł v pełnim vjidze, ale dzel z drugjigo kuńca
62 38|      daleka, wod jinszi wosobë:~— Vjidzę!~— Cuż vjidzisz, corko moja?~— 
63 39| mocnjejszé granjé morzô. V słabim vjidze gvjôzd szklełë sę szerokji
64 39|      Vłose ji czesoł vjater, a ve vjidze gvjôzd szkleła na ji głovje
65 39|         reszce mje sę zdovało, że vjidzę nizko nad błotami a daleko
66 39|          potim jednę ksążkę. Przë vjidze szvebelka vjidzoł jem, że
67 40|        dobri traf, że cę jesz roz vjidzę, brace, — rzekł chtos slode
68 40|  kaszubskjim vtich stronach. Przë vjidze gorejąci zvonnjice Głovczeckjigo
69 41|           do Trąbë:~— Navprost jô vjidzę vjid, jakbe z jakji chałupë.
70 41|              Jô żodnigo vjidu nje vjidzę — rzekł na to Trąba. — 
71 41|            jô tu njick vjęcij nje vjidzę jak samę checz, bez stodołë,
72 41|        zatchłô v kominku. Przë ji vjidze doznac sę beło możno, że
73 41|          svoją drogą... Dalij nje vjidzę... Chmura a za nją pustô...~
74 41|          kominka po jizbje. V tim vjidze stojelë wonji naprocem sebje:
75 42|      postavjił njedaleko koscoła, vjidzę Trąbjinô stoji kole mje.
76 42|          żdoł na cebje, Remus, bo vjidzę, że jezdes człovjek, chturen
77 43|       zeloni vjid pjorunóv. V tim vjidze łiszczałë ku mje z ringrafa,
78 43|         dzekji szor na jezerze Ve vjidze łiskavjic vëstępovałë na
79 44|        Gostomjem stojała v szarim vjidze cemnô postacejô cecho jak
80 44|         dalek dozdrzisz wokjem ve vjidze zachodzącigo słuńca, zemja
81 45|         vëszedł z lasa v komudnim vjidze napole nalozł jem sę pod
82 45|       Lizë i Gnjadimu i v zelonim vjidze wuzdrzoł krolevjonkę, chterni