Chapter
1 6 | jô vjidzoł, że pokuńc ti drogji daleko przed nami, zastavjonô
2 7 | do torbë i szedł kavałk drogji do Lipna, bom so wuvożoł:~—
3 7 | Zińdzesz të mje zaru z drogji? A nekej chiże do dom, bo
4 7 | kruszkji vëtrząsł. Bjej z drogji,pestko,i nje żdej, jaż sę
5 7 | konja. Srogji grzem nekoł z drogji v las, rëczącë:~— Zaczęła
6 8 | Jak ma znovu wuszła kavałk drogji, tej Mjichoł podnjosł rękę
7 8 | przed nami nje navroceło z drogji, le nekało na dravoka ku
8 9 | jak zbłądzoni czlovjek, co drogji do dom szukô. Tam jô sodł
9 14| nje boczącë na cerznje, drogji i kaminje z rąk ludzkjich.~
10 14| Te dva krąconé czorné drogji, co jidą z połnjô ku nocë
11 14| tim pustkovju mają svoje drogji przepjisané: Trzë krokji
12 15| zamanąvszë znaczełë stronę drogji. Szła wona jinszim szlachem
13 15| na nowukę. Przë vëcinanju drogji Mjichoł sę przëznoł, że
14 15| njerzekł jô cë przë vëcinanju drogji, że nje będze bez tego,
15 16| Naprocem po drugji stronje drogji łiszczoł sę dvor, ten som
16 16| Naprocem po ni stronje vjeskji drogji szklełë sę wokna pałacu,
17 16| na nje, vjedzoł, że moje drogji v njich napjisané jisc muszę
18 19| Njicht mje nje zastąpjił drogji. Vëdobeł jem moję karę z
19 19| sebje. Chdze sę rozchodzelë drogji na levo i na pravo, tam
20 19| mocnji. Po poł godzenje drogji trząsł nami tak mocko, że
21 20| trafjic, bo won jesz njikomu drogji nje povjedzoł. Tero won
22 22| pokuńc mjasta, chdze sę trzë drogji rozchodzą: Do Vjeprznjice
23 22| z pola po wobu stronach drogji poszłë v gorę pod njebo
24 22| żevnotą. Po wobu stronach drogji chodzilë jako strożovje
25 22| słonuszko połovë svoji dzenni drogji nje wodbeło a ma ju przeszła
26 22| njim sę puszczema przeką drogji do naszi kompanjiji, czujma,
27 22| spjevac notę, chterną z drogji wuczulë, a dalszi tesące
28 23| chcała: Vjitomë z dalekji drogji! Wostanji wu nas i wodpocznji!
29 23| Trąba i scignął mje chiże z drogji na woborę.~— Remus! — rzekł. —
30 23| chdze sę rozchodzełë trzë drogji: jedna v pole, drugô ve
31 23| Bo wob ten czas z vesokji drogji nad drzevami lasa vërosłë
32 23| Vejherova. Na levą rękę wode drogji przez stolemni bukji bjelełë
33 24| vesokjich konjach v dimje drogji, tej bełbe to norod chvalni!~
34 24| Ale nji mogę. Trzë dnji drogji przez gorë i lase tu ztąd
35 24| chtcrni żoden człovjek nje vje drogji. Navetk sin mój sę dovje,
36 25| pobjegło, że żodna gvjozda nom drogji nje pokoże. Bele znalezc
37 25| szła pomału jesz kavałk drogji stegną lasovą, jaż zaszłasma
38 25| wod tich mogjił kole mjile drogji do ludzkjich posodłovji:
39 25| lesni po smjercë jesz njigde drogji nje zastąpjił anji mje sę
40 25| Wuvożej: Ledvje poł godzenë drogji ztąd nade drogą wod Lepusza
41 27| szandarę strzodkjem publiczni drogji i po wobrażającim sługę
42 29| pobjegło do dom. Ale v poł drogji do jezora zubjeglë nom drogę
43 29| pjerzenę. Położelë ję przeką drogji. Na nji leżoł ze smjercą
44 31| zepchnjema karę daleko wode drogji v las. Bo choc mój tovarzesz
45 31| ma ju sedzała daleko wod drogji strzod leszczenovigo brzidu
46 31| także. Bo z dalekji jidzemë drogji.~Ale Trąba nje doł wodpovjedzec
47 34| Ale kożdimu z naju jego drogji są pjisané, a moja droga
48 34| przegroł, leżi le wo poł dnja drogji. Tam znaję kożdą karczmę
49 34| vjekóv na sobje polcem Bożim drogji słuńca, mjesądza i gvjôzd.
50 34| nawuczicelem tam na Glonku. Nasze drogji nji mjalë sę podług Boskji
51 36| kuczer. Ma jim zeszła z drogji na bok, ale pon kozoł zatrzimac
52 36| wodpoczinku z tak długji drogji. Panje Derda — rzekł do
53 38| tvojim tovarzeszem zabroł z drogji. Mojim ludzom to ju njeje
54 38| dzivno, bo są nałożni, że z drogji zbjerom kaszubskjich ludzi,
55 38| wogjiń i vjidë...~Won szukô drogji ku zapadłim zomkom, ale
56 39| Błota trzimelë sę szerokji drogji. — Dzivno prędko — rzeklë
57 39| rzeklë wonji — njevjadomi drogji tam zabłądzec może i wutonąc
58 39| Małgorzatë nje zadołbe so drogji przez Błota. Szczescé vasze,
59 40| zaklęti zomk. Dzivné są drogji Boskji!~Kjej jesma z jednigo
60 40| vjęcij njiże połovę svoji drogji. Żevi wogjiń loł z njeba,
61 41| v svjat, to czasem v poł drogji sę zavroceł i mje wodszedl.
62 41| Movjoł tej, żiczącë mje drogji z Bogjem:~— Remus! Straszno
63 41| jednak zbłądzec i zińsc z drogji, bosma szła i szła a jednak
64 41| dążeł do woni vësadzoni drogji, bom so wuvożoł, że Trąba
65 41| dalij godzenę i dłużij. Ale drogji do Juszk jak nje beło, tak
66 41| gvjozdë, cobe nje milec drogji. Tak jem sę ku reszce dostoł
67 41| rovnak szukoł przek i spak drogji za znakami krokóv Trąbë.
68 41| reszcem je nalozł. Szłë wone z drogji na wurzmę pod lasem. Tęde
69 41| provadzełë na vestrzodk drogji, ale tu ju co porę krokóv
70 41| dobjegł...~Tam, chdze sę drogji krziżują z Grzebova, z Lizokóv
71 41| dobré mogło bëc poł godzenë drogji, ale provadzeł szerokji
72 42| i povjedzoł:~— A tero z drogji pracharstvo! Bo jidze ricerz
73 42| zaklętigo zomku. A jego drogji nje są vaszimi drogami!~
74 43| ale dusze nasze szukałë drogji do sebje. Jaż krolevjonka
75 43| burze. — Przëtrzimej, mój drogji, a jô vëleję kjijonką vodę
76 43| nobliższich jidze na procemni drogji, na chternich sę ju vjęcij
77 43| nie będze v stanje psuc drogji, bo przez dzirżkosc i cnotę
78 43| rodu stolimóv, chternich drogji nje są jak drogji zveczajnich
79 43| chternich drogji nje są jak drogji zveczajnich ludzi. Jidz
80 44| vëpodł kam tu na rozestajné drogji. Ale mje sę ti godce vjarë
81 45| pałacu po drugji stronje drogji. Kanęła wona na jedno wuderzenjé
82 45| sę nje stało.~Dzivné są drogji i sądë Boskji!~Wob ten czas
|