1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-2000 | 2001-2500 | 2501-2792
Chapter
1501 28| głovę. Jak jô sę wuzdrzol v tim szarim wobleczenju i
1502 28| worędzë do podkorbjanjô. Le v nocë na moji leżë strzęsło
1503 28| pustkovju. Stari Mjichoł v checzë svoji zasepani smjegjem
1504 28| vłosną wod njich volą szedł v svjat i serca jich zranjił.~
1505 28| pamjętoł, wo timem sę doznoł v drugji Svjęto. Budinkji
1506 28| reno trąbjenjé:~— Chto sę v wopjekę...~Szła nota blogosłavjonô
1507 28| przësżła drugô, kolęda nasza:~— V żłobje leżi, chtuż pobjeżi
1508 28| vjersz za drugjim, po kolana v smjegu i zgurdżałi wod mrozu.
1509 28| wobmjerzoni, szaré kęsé ruchna, v chterne mje woblekła njevolô.
1510 28| Nalezlë kamrocë! — vjilcë jeża v żoce, ~Puscilë na volą: —
1511 28| pochvaloni Jezus Christus v tich murach sodze i njech
1512 28| pozdrovjenjé zadreżą jak czorcë v pjekle vszescë sługovje
1513 28| dłużij njiże jich państva. V drugji Svjęto jô chodzeł
1514 28| drugji Svjęto jô chodzeł v gromadze z kamrotem Vebrem
1515 28| Jidzta za to Remusovji v sodzë grac. Takjigo zorobku
1516 28| trzë raze vkrąg koscoła v nocë i go przedac timu Jistnimu.
1517 28| mjoł gorz za no rąganjé v Zvadze. Njiczim le rąganjim
1518 28| Mjichałovę Martę, le mu v drodze leżi czervjonô blevjązka,
1519 28| je smjerc namjenjonô, a v tim razu go nje minje. Tej
1520 28| takjigo zrobję, że mje też v sodzë zamkną. Będzema v
1521 28| v sodzë zamkną. Będzema v gromadze, bo srodze sę boję,
1522 29| kalvariji vejherovskji szedł v gromadze z krolem jezora
1523 29| vęglovnjika, wu chternigo ma v nen czas wob noc wostüła.
1524 29| vszeternostką sełę vëduszają. Ale v tim razu dusza moja ju sę
1525 29| żelazną i z krziżem na scanje. V norce na łożku v bestri
1526 29| scanje. V norce na łożku v bestri sodzenni poscelë
1527 29| przë łożku — tak mje sę v głovje krącëc zaczęlo. Tec
1528 29| jesz łońskjigo roku ze mną v gromadze przebjegl v dvuch
1529 29| mną v gromadze przebjegl v dvuch dnjach drogę wod gór
1530 29| potrüfjił. Somem sę vëdoł v ręce njeprzijacół.~Zdzevjoni
1531 29| mje beło legnąc njeżevi v kaplicë wukrziżovanjô.~Spomnjenjé
1532 29| bez ducha, le czężkji dech v jego pjersach groł. A jak
1533 29| mądri człovjek przed lati: V dzejach Kaszubóv Smętk machtô
1534 29| zetchnjęcô dostoł jes sę v jich njevolą. A jô dziso
1535 29| jich njevolą. A jô dziso v ti sodzë wumrzę. A jednak
1536 29| i vzęlësmë ję po wojcach v spodku!~Jô nje vjedzoł,
1537 29| mję i patrzeł mje długo v woczë.~— Poznoł jô cebje
1538 29| mojigo, jak jem sę doznoł v noczęższi chvjilë mojigo
1539 29| patrzec do pańskji corkji i że v duszë moji krolevjonka ze
1540 29| będzesz. Sedzisz przede mną v tich brzedkjich ruchnach
1541 29| skorę i vjem, że ricerskji v tobje bjije serce. Nje znaję
1542 29| Dzecątkjem. Viożeł mje go v rękę i povjedzoł:~— Ten
1543 29| zvonë bjiją. Spji sen je v spokoju! Wojc tvój za tobą
1544 29| jinszim jak nobożni jozc? V jakjim przokozanjii Boskjim
1545 29| na tvoje pitanjé, chterne v woczach tvojich czetom,
1546 29| Słuchej tede, jak jô sę dostoł v jich wobjęcé.~Kjej mje jich
1547 29| naszigo pola nad jezorem v stronę Glonka rosnje dużi
1548 29| dużi plachc jałovcziznë. V stron wod njego ku Lipnje
1549 29| matką tich, co tam dalij v gromadze stoją. Pod nim
1550 29| zapoli nen mateczni jałovc. V tim razu jô, chocbe mje
1551 29| pjętach sedzało, chocbe mje v ti chvjilë smjerc beła pjisanô,
1552 29| pjisanô, przińdę do vas cze v cemni nocë, cze v dzeń bjoli...~...
1553 29| vas cze v cemni nocë, cze v dzeń bjoli...~... Podej
1554 29| płacz bjałkji moji i dzeci v ti straszni chvjilë...~Całi
1555 29| kammji, jakbe vmurovanô v przidkji brzeg. Mjedze njimi
1556 29| pudzesz z pochiloną głovą, tak v njim njizko. Na jego spodku
1557 29| tajemnjice svoji podzemni. V jomje pod korzinjami storigo
1558 29| jomë i do vszetkjigo, co v nji nalezesz. Ko jô mjoł
1559 29| kurzącigo spokojno fefkę v zemj pod njimi. Le jeden
1560 29| nocnô, co zaboczeła wodińsc v kraj duchóv z pjerszim pjanjim
1561 29| czervjonim płoszczem krolevskjim. V grającim vjodrze latem zvjercadleł
1562 29| latem zvjercadleł won sę v cechi vodze jezora, a zemą
1563 29| vjedno takji som patrzeł v jiglenovim płoszczu ku moji
1564 29| spokojni! Doma wu cebje vszetko v svojim szeku!~Tak minęłë
1565 29| dravo nekają sanje po lodze. V sanjach sedzało trzech,
1566 29| przëboczeł jem sobje, że v Rebokach stari grof Lipskji
1567 29| testamańt robjic, bo i sanje v nę stronę pobjegłë. Ale
1568 29| jakbe mje chto wobuchem v głovę wuderzeł. Potim, jak
1569 29| jałovcovi, chturen mje sę v ti chvjilë zdovoł takji
1570 29| zvjastun mój i stroż tonął v szerokjim gnjozdze wognja.
1571 29| cos strasznigo sę stało v gnjozdze Zoborskjich. Przëboczivszë
1572 29| vëpłakała, vezdrzała mje cvjardo v woczë i rzekła:~— Wojcze!
1573 29| jak to zveczoj i vpadło v dużi przerębel. Mój Jonk
1574 29| i rzucet sę za dzeckjem v vodę. Vëdobeł dzevczątko
1575 29| jak provdzevi Zoborskji v wobronje słabich i serot.
1576 29| bełbe zgjinął ze szablą v ręce, jak provdzevi ricerz
1577 29| poli: cze wono vołtorz mô v rebackji pjersë, cze pod
1578 29| wumjerającigo sena. Jakuż v służącim sercu nalezesz
1579 29| ale wobroceł strzelbę lufą v doł na znak że sę bronjic
1580 29| beło rovno, serre wuderzeło v pjersiich zdrzącimu, jak
1581 29| dzevczę wodgarnęło złoti vłosc v teł i sę zdłożdo strzelbą
1582 29| do nicli njeprzijoceli. V ti chvjilë mje, chternim
1583 29| Pokąd mje vzęlë i provadzilë v stronę jezora, chdze żdało
1584 29| moje pobjegło do dom. Ale v poł drogji do jezora zubjeglë
1585 29| Na nji leżoł ze smjercą v woczach mój jedini sin,
1586 29| njevoli skrępované.~Com v ti chvjilë przeszedł v duszë,
1587 29| Com v ti chvjilë przeszedł v duszë, to le som Pon Bog
1588 29| kjej mje wostavjilë samigo v sodzë, tej vjidzisz co sę
1589 29| jak jem sę nalozł znovu v moji celë. Ale chvecivszë
1590 29| jem roz tak na probę vząl v gorsc sekjerę i sę z nją
1591 29| nją założeł, tej mje sę v głovje zaczęło krącëc i
1592 30| spodzevoł prędzij, njiże jego v tim molu. Ale won nje żdoł,
1593 30| do povjedzenjô.~Kjej ma v norciku moji prize na lobzaku
1594 30| bój sę Remus! Długo cę tu v ti prizë ju nje będze!~—
1595 30| flintę do rękji, nje strzeleł v jakjigo człovjeka. Ko to
1596 30| procem nogji, co mje ą krova v knopjęcich latach przetrąceła.
1597 30| chce.~— Mje co jinszigo v głovje njiże bjałka! rzekł
1598 30| mosz svój przërodzoni szek v głovje! Ale co sę mô do
1599 30| żes të gnota robocigo ale v głovje mosz mesle, co sę
1600 30| va wobaji ju nje pasujeta v te nasze pruskji czase.
1601 30| të sedzisz, a won wumarł v sodzë. Ale pogrzeb mjoł
1602 30| dodałë mje chęcë do żëcô. Ale v drugjim tigodnju jô wodebroł
1603 30| vzdrigło, a mje beło, jakbe sę v moji celë cemnji zrobjiło
1604 30| rzekł:~— Znovu va dvaji v gromadze jak no ve Zvadze
1605 30| Kjej të zełżesz drugjimu v woczë, tej krev cë może
1606 30| Zvadze, kjej jô wodecknął v stogu na polu. Ale to cë
1607 30| tobje Pon Bog błogosłavji v żëcu!~Kjedem list pokozoł
1608 31| ko jednak Wona kroluje v njebje i mô v wopjece korunę
1609 31| Wona kroluje v njebje i mô v wopjece korunę svoją polską!~
1610 31| kamrot Veber przed bramą v trąbë dęlë, jak na jakji
1611 31| vëzdrzało: Dvuch muzikantóv v trąbë dącich a jô slode
1612 31| dovająci boczenjé na porządk v mjesce, przëbliżeł sę z
1613 31| woddzękovałasma sę z kamrotem Vebrem i v gromadze z Trąbą vzęłasma
1614 31| procovelë, pokąd jô gnjił v ni prizë pruskji, tej vzęła
1615 31| A kjej jô ku reszce legł v moji jizbedce, jak dovnji
1616 31| jednak le Bogu dzeń krodł v ni sodzë. Tak jô sę doznoł
1617 31| jô sę doznoł pjerszi roz v żëcu, że zgnjiłi dnje vjęcij
1618 31| Bogu matkji i starszi, a v roboci dnje vjeczorami wo
1619 31| Boskji: Tam sę lała krev v dalekji Franceji jich mężóv,
1620 31| jem na noc legł pod krzem v polu abo na gburskji wustrzesze
1621 31| stołem pjęsce zaciskelë, ale v woczë njicht sę jim nje
1622 31| jednak njeznajomi, z duszą, v chterni, jak kam na dnje,
1623 31| mna nje wucekoł, kjej jô v rovje kol lasu sodł, be
1624 31| pjękni, kjede jô roz karovoł v kamroctvje z Trąbą przez
1625 31| drzevjęca, bestri motel v słuńcu, przmjel, chturen
1626 31| wod rena do vjeczora. Ale v tim svjece beło nom lepji,
1627 31| chcevé, bjedné i zrobjałé v wudbje, że jiin tego not
1628 31| Trąbë:~— Tam sedzi człovjek v czornich ruchnach, a kjejbe
1629 31| ruchnach, a kjejbe to nje beło v tim głębokjim lese, rzekłbem,
1630 31| co won mô tu tak daleko v lese som do robotë.~Kjedesma
1631 31| Jezdem ksędzem i zbłądzeł jem v tich lasach, wucekającë
1632 31| vom gvesno vjadomo, co sę v naszich dnjach dzeje. Koscołë
1633 31| chturen vaju na drodze v lese proseł wo kavalk chleba,
1634 31| woczë, jak naszigo ksędza v Lipnje szandarovje v karetę
1635 31| ksędza v Lipnje szandarovje v karetę pakovelë, be go zavjezc
1636 31| markotno beło, że Pon Bog v njich nje klasnął pjorunem
1637 31| chcoł vłosną ręką klasnąc v to brzedalstvo, czimu nje
1638 31| mocnimi gnotami i dobrą palecą v pjęscë, be jim te njenobożni
1639 31| ksądz, klasnął sę pjęscą v łosenę i krziknął:~— Jedna
1640 31| krziknął:~— Jedna pocecha, ze v pjekle choba dosc grôp i
1641 31| karę daleko wode drogji v las. Bo choc mój tovarzesz
1642 31| tovarzesz Remus ju dva raze v żëcu pokoroł tich sługóv
1643 31| Żebe tak ksędza zchovac v krijovce njeboszczika krola
1644 31| jezór i lasóv. Wumarł won v sodzë pruskji, ale pochovani
1645 31| rozum, mje sę zdaje, że v wokolicach jezora i na jego
1646 31| vsi rebackjich, a nji ma v njich anji jednigo, cobe
1647 31| rzekł jem. — Bom ju mjoł v głovje vëszukané ne podzemné
1648 31| mogł vanożec tidzenjami v tich borach, njevjidzącë
1649 31| njevjidzącë człovjeka na woko, to v tim vipodku moglë pjilovac
1650 31| lesni. Vzęlësma tede drogę v bok przeka lasu ku brzegom
1651 31| Matce Boskjj, co won go groł v kompanjiji do Vejherova,
1652 31| Stanelësma przed budinkjem dużim, v srąb budovanim. Staré lipë
1653 31| sę pod jich cenją chovoł.~V jizbje dużi przëvjitala
1654 31| njeszekovni z wurodë.~Ale jô sobje v ti chvjilë przëboczeł wostatné
1655 31| to matka:~— Kjej kłopot v tim, że mój njeboszczik
1656 31| lubjiczkovą. Bo taką moc jô v mojim granju mom, kjej le
1657 31| nas i zaczęłasma vszescë v gromadze radzëc, jakbe nolepji
1658 31| krola jezora i że won ksędza v nji wukrije.~Na to panna
1659 31| vezdrzenjé, jak stari kam v polu, na chternim prożno
1660 31| na mje, jak długo ma tam v gromadze sedzala. Ale v
1661 31| v gromadze sedzala. Ale v jego woczach jô czetoł takji
1662 31| wo tim, jak przed smjercą v sodzë pruskji krol jezora
1663 31| Tak jem vstoł i patrzeł v mjesądzovim vjidze na te
1664 31| żem takji jesz nje vjidzoł v żëcu. A muszała bëc njedovno
1665 31| zdovało, że tam na Glonku v mjesądzovim dnju poleł sę
1666 32| przed spjikjem wuzdrzoł v mjesądzovim vjidze njezviczajno
1667 32| veższô i wopocznjejszô, njiże v nocë z daleka. Verazno teżem
1668 32| cecho, jak przed vołtorzem v koscele, bivszë pevni, że
1669 32| co wokrętovi żogle njese v zamorskji kraje, vëczosałam
1670 32| tę Bożąmękę. Ale nji ma v tich naszich vjelgjich lasacli
1671 32| na woczach stanęła jizba v sodzë pruskji, a v nji na
1672 32| jizba v sodzë pruskji, a v nji na vjęzenni poscelë
1673 32| porenk nekô zemnjice nocné. V duzim czołnje postavnô,
1674 32| stojała panna Klema z vjosłem v ręku. Dva vjosła leżałë
1675 32| licami do naju. Sama stojącô v slednim kuńcu czołna dovała
1676 32| chternąm za dzecka wuzdrzoł v zelonim wokjenku v mjesądzovim
1677 32| wuzdrzoł v zelonim wokjenku v mjesądzovim vjidze? Cze
1678 32| ze zomkovjiska nad brodem v głębokjim lese? Cze też
1679 32| zdavało, że gromadzi wona v sobje vszelką pjęknosc vszetkjich
1680 32| kaminji, jakbe vmurovanô v przidkji brzeg. Mjedze njimi
1681 32| żcbe vjachała na brzeg v nim molu, chdzema wonge
1682 32| wod levi rękji zemja rosła v gorę przidką wurzmą. Vązkji
1683 32| sapovati, że możno beło sę v njim zapadnąc.~— V takji
1684 32| beło sę v njim zapadnąc.~— V takji sap jô vpodł — rzekł
1685 32| żebem beł mjoł wutchnąc sę v tim mule, a do tego jesz
1686 32| tim mule, a do tego jesz v nocë.~Ku reszce ten vązkji
1687 32| gvołtem ze sebje vëpchnęła v jezoro. Wobjeżdżającë vkoł
1688 32| Żebes lë tak mogł, jak v ni bojce rzec: Zezamje wodemknjij
1689 32| kaminji sę rozstąpjiła. a v brzuchu tego wostrovu żdałëbe
1690 32| pomoc? Ale jak jem veszedł v vodę, czuł jem, że dzevczę
1691 32| dozvolice szukac też krijovkji, v chterni mój wojc przeżeł
1692 32| Botë moje są robjoni v rebackji sposob, to jich
1693 32| porena do połnjô lubją bjic v te brzegji, bjołą pjenjizną
1694 32| kaminje i pjosk na kraju. V sicenje szemarzełë jakjis
1695 32| vpuszczoną wod stronë lukji v kam żelazną rączkę i vestchła:~—
1696 32| Pod tim kaminjem, jak v grobje, njeszczestlevi mój
1697 32| krziżem svjętim i vlozł v nę cemną lukę. Nje szło
1698 32| szterokach, a cemno tam beło, jak v noglębszim sklepje. Wod
1699 32| sklepje. Wod lukji szedł tero v głębją gorë gonk vązkji
1700 32| gorë gonk vązkji i njizkji, v chternim głova moja zavodzała
1701 32| nogoma szedł jem jaż do kolon v vodze. Ale po jakjich dzesęc
1702 32| wobroceł sę na pravo, doł rumu v gorę, żem sę mogł vëprostovac,
1703 32| jakjis bladi vjid. Wuczułjem v ti chvjilë krzik słabi za
1704 32| czasem jak wosoba bjołô v cemnim norce stojącô. Tak
1705 32| chterno muszało nad nami rosc v bjołim vjidze słuńca ku
1706 32| Korzinje gruboscë chłopa v pasu tak bełë rozkoscerzoni
1707 32| sztołtu vjelgjigo zvona, v chternim mogło stojec wokoma
1708 32| chterno sę żevjiło z korzenji v scanje jomë, wod strzodka
1709 32| tak, że przez jego wuzimk v gorę szła długô jak komin
1710 32| czetac pjismo. Ale dalij v całi jomje sedzała komuda
1711 32| i noc, przez chterną le v jednim molu łiszczoł małi
1712 32| wodemknął vjeko, leżałë v njim norzędza stolarskji
1713 32| pon całich Zobór, muszelë v tim zocemku tacëc, jak płoszoni
1714 32| przeszukivac jomę, jaż mję v woko vpadła małô drevjannô
1715 32| nami. Jakjimis skałanii v scanach dochodzełë cenkji
1716 32| cemnjice, rozeznałë, że v ti jizbje są statkji domovi.
1717 32| wodemknął. Tero ma sę nalazła v chędogji jizbje ze scanami
1718 32| zofë, wobcignjętô suknem v kvjotkji. Drugô scana beła
1719 32| tej sę stało vjidno, jak v kożdi gburskji chace. Vjidzec
1720 32| wuszekované na długji czas. V scanach vsadzoné bełë molami
1721 32| pruskji beła postavjiła. Kąsk v patrzenju przeszkodzałë
1722 32| wodemkłich wokjennjicach v nocë vjid sę poleł v jizbje.~
1723 32| wokjennjicach v nocë vjid sę poleł v jizbje.~ Panna Klema, chterna
1724 32| do mje i rzekła z prozbą v głosu:~— Remus! Wuzdrzalam
1725 32| zomk stolimóv, jak wo njim v naszi rozdze na Zoborach
1726 32| tede! — rzekł ksądz. Może v tim zapadłim zomku stolimë
1727 32| zapadłi zomk krola jezora! V takjich zomkach bivają sklepë
1728 32| sklepë dobrze wopatrzoni v trunkji i vjina. Bele jakji
1729 32| mosz czasu dosc. A jô tam v jedni szafje vjidzoł butlę
1730 32| jednimu spuszczełasma sę v nę podzemną lukę. Noprzod
1731 33| XXXIII~Jak Remus v gromadze z ksędzem Pavłem
1732 33| Wudboł jem sobje vësedzec v ti dobrovolni sodzë v gromadze
1733 33| vësedzec v ti dobrovolni sodzë v gromadze z ksędzem, pokąd
1734 33| na svjętigo Jana wovjinął v klonovi lest, żebe mje sę
1735 33| nabeł. Njic le ta vojna, v chterni Njemce dobelë, dała
1736 33| moji Trabjinë? Mjetelok v jedni, grulka v drugji ręce
1737 33| Mjetelok v jedni, grulka v drugji ręce vjęcij bełabe
1738 33| do Vejherova i dosz list v rękę koscelnimu przë parafijnim
1739 33| njich szandarzë dostelë v ręce. A tobje be też nje
1740 33| sę le Remusa, jak jô no v Strzepczu szandarze svoją
1741 33| chluren mosz wovjinjęti v klonovi list, a bjałka sę
1742 33| wostrovu a na noc zchodzełasma v głąbją zemji. Kożdigo porena
1743 33| cze momë sedzec zataconi v jomje krola jezora, cze
1744 33| njeprzelevkji i nokoz, be sedzec v jomje ceszij kota. Bo i
1745 33| jomje ceszij kota. Bo i v tich dalekjich wod svjata
1746 33| vjadomô, to prędzij be te rebë v vodze bełë go vëdałë, njiż
1747 33| dzecinnich lôt, jaż do tich dnji, v chternich na tim wostrovje
1748 33| delë a mjeczem vëdoł som v ręce kobjetë, wodezvoł ksądz
1749 33| karna je takô, jiże jesz v plece cë kaminjami i wotrutimi
1750 33| Choba ten wogjiń, co sę v tobje żoli, samim cepłem
1751 33| Njevorto. Żeli Pon Bog cë koże v takji postaceji chadzac
1752 33| szczestlevosc, jak pjęknô pogoda v tvoji duszë mjeszkac będą,
1753 33| mjeszkac będą, jaż ją woddosz v ręce Stvorzicela.~Vëbavji
1754 33| ricerzi, że bjeżoł po morzu v tesące korabli po cuzi brzegji,
1755 33| spravji cud, ale duch, chturen v ti leczbje zaklęti żije. —~
1756 33| naju wostrov sę podnoszô v gorę veżij a veżij, żebe
1757 33| jô nje mesloł wo vędrovce v svjat, bom wotmikoł duszę
1758 33| chturen tak njespodzevano v krijovce krola jezora mje
1759 33| słova i mesle nabjerałë v moji vimovje smjesznigo
1760 33| sztołtu, jak pjękni wobrozk v skrzevjonim zvjercadle.~
1761 33| Glonka z błogjim wubetkjem v duszë patrzeła na dużé vodë
1762 33| wodbjeżoł njevjelgji czołen, a v njim panna KIema. Kjej tak
1763 33| njim panna KIema. Kjej tak v rożovim słuńcu stojącô v
1764 33| v rożovim słuńcu stojącô v czołnje, długjim vjosłem
1765 33| kuńc, veżij głovë łiszczoł v słuńcu, to ji wudovało,
1766 33| jizbë i wustavjic na stole v nji pęczk kvjatóv. Kjej
1767 33| ksążkji, chterne z klosztom v Koscerznje dlo ksędza przësełelë.
1768 33| coroz przëchodzełë gorszé. V Koscerznje, v Lipuszu, ve
1769 33| przëchodzełë gorszé. V Koscerznje, v Lipuszu, ve Vjelu zamilkłë
1770 33| korzinjami wobjimoł głęboko v zemji naszą krijovkę. Pokąd
1771 33| njebje. Noc wobjimovała zemję v svoję vłodzą tak cecho,
1772 33| dzecko. Ji gvjozdë łiszczałë v szerokjich vodach jaż potąd,
1773 33| chmura sztołtu postaceji v długjim bjołim zgle z koseskjem
1774 33| bjołim zgle z koseskjem v ręku, z chternigo vërostała
1775 33| woczu zgjinęła za lasem v kjerunku diszle Furmana
1776 33| Kara Boskô spadła na kraj, v chternim zvonë grac woprzestałë.
1777 33| woprzestałë. Strach zapanovoł v sercach ludzkjich, że sę
1778 33| ludzkjich, że sę zamikelë v chatach, a po drogach le
1779 33| vjndomigo. Vjidzisz falę v morzu. Cze vjesz, czimu
1780 33| jidą po vjidomich drogach, v jakji godzenje sę zapolelë,
1781 33| godzenje sę zapolelë, a v jakji zgasną? Vszetko v
1782 33| v jakji zgasną? Vszetko v ręku Boskjim. Ale jedno
1783 33| pon Bog nje dopusci, be v sercach ludzkjich vëgasła
1784 33| ludzkjich vëgasła vjara v Dobro, Cnotę i Ducha. —~
1785 33| bëc przed svjętim Jakubem v drodze do kraju, chdze rządë
1786 33| zjavjił.~Beło to pravje v połnjé, a ma dojadała wobjadu
1787 33| sebje pitającimi woczoma. V tim jesz roz, jak na potvjerdzenjé,
1788 33| vëdostac nji moglë, jak v sposob, jak sę vëkopuje
1789 33| sę vëkopuje lesa z jomë. V jomje doł jem boczenjé,
1790 33| jomje doł jem boczenjé, żebe v kuchnji nje beło dimnigo
1791 33| veszłasma do naszi jizbë, v chterni na stole jesz stojałë
1792 33| nje tile ku Zoborom, ale i v stronę Plęs vjidzec, co
1793 33| platę wognjiska. Vezdrzoł v gorę i wuzdrzoł ve vëtrupjałi
1794 33| zvjercadło a naprocem jimu durę v drzevje.~Przënjesële zaro
1795 33| na place. a jô wuzdrzoł v njim wodbjijająci sę sztek
1796 33| strzałë.~—To ju pevno jak amen v pocerzu — rzekł ksądz, że
1797 33| nami bjeżoł czołen dużi. V njim dvuch lesnich v zelonich
1798 33| dużi. V njim dvuch lesnich v zelonich ruchnach robjiło
1799 33| jezora je pevnô.~Przez lukji v jizbje verazno vjidzec beło,
1800 33| rebackji bjeżą ku nom vodą: v kożdim po jednim lesnim
1801 33| ku reszce rągac z njich v duszë.~Mijałë długji godzenë.
1802 33| To jô vjem! — rzekł jem. —V Zoborskjich rozdze poląci
1803 33| Trąba?~Za długą chvjilę v łoża naszigo vjidu vjachało
1804 33| jedną bjałką. Krom njich v czołnje stojoł poprovdze
1805 33| mocë na vodë i lase.~Ale v naszą stronę wonji nje zavrocilë.
1806 33| sę nje wopatrzeła lepji v żevnotę, bosma vczora zjadła
1807 33| poceszëc.~— A zdrój vodë płinje v naszim mjeszkanju. Vęgli
1808 33| doką. Voda stanęła, jak v baliji, a po nji bąblami
1809 33| wodvogji zapolic svjeczkę v naszi jizbje, przedtim zamknąvszë
1810 33| parminje vjidu, jakjich mje tu v ti cemni jomje pod zemją
1811 33| woslepjałë, jak wognje mołnji v cemną noc. Ale czim dalij
1812 33| przëvikałë do novigo vjidu, v chternim svjat przëbjeroł
1813 33| sposobern ju drugii roz v żëcu svjat mje sę wotmjenjił.
1814 33| navetk zajk nje wubędze v taką pogodę pod krzem, kjej
1815 33| bojącim, jednak mô vjele v głovje przemeslnoscë i może
1816 33| njego. Żebe le nje zabłądzeł v ti cemni nocë!~— Wo to jô
1817 33| lati, kjej jesma zaczęła v gromadze vanożec po Kaszubach,
1818 33| naleze. Gvesno won też je v zmovje z niini rebokami,
1819 33| niini rebokami, a ti go v taką pogodę podvjezą.~Ksadz
1820 33| so rozvożeł: Żeli Trąba v taką pogodę do naju sę nje
1821 33| naju sę nje przekradnje, v jinszą mu będze barzo zimko.~—
1822 33| stolimach i dlotego sę boji.~—V tich povjostkach — rzekł
1823 33| dokozała: Barzo dovno timu, v czasach, z chternich żodna
1824 33| nasz povjodô, to rovnak v procë svojich rąk wokozelë
1825 33| vjelgji, jak checza vjeskô v pustim polu abo na rozestajnich
1826 33| dzełem stolima, chturen v dovnich czasach minjonich
1827 33| njevolnjikami cuzich panóv.~V takjich rozmovach minęła
1828 33| zdovało, że cos szlapje v gonku do naszi jomë. Ale
1829 33| pochvaloni Jezus Christus, navetk v tim mokriin kretovjisku !
1830 33| vëzbeł, jak te njemové ribkji v jezerze. A jak sę czego
1831 33| i ruchen nje zeblekę, to v vajich woczach tu sę przemjenję
1832 33| woczach tu sę przemjenję v szura vodnigo. Dreżę całi
1833 33| drevjannich vęgli do pjecka v kuchnji, a jô je dmuchoczem
1834 33| stanje kol wognjiska, jak v pjekarnjiku. Jô sę na tim
1835 33| a Remus mje wob ten czas v tich scanovich szafach vëszukô
1836 33| cobem so szlafrok zrobjił.~V scanach jizbë za drevjannimi
1837 33| mokrć ruchna i wovjinął sę v kożuch, chturen mu sigoł
1838 33| ti flachë, a mom nodzeję v Bogu, że krev moja sę wodgrzeje
1839 33| przënjes varu, co sobje v nich gronuszkach po krolu
1840 33| całą paczkę z Vejherova v dorunku.~V jizbje rozpakovol
1841 33| paczkę z Vejherova v dorunku.~V jizbje rozpakovol Trąba
1842 33| rzeczë, vëzdrzoł jak Gvjozda v svojim kożuchu, chterna
1843 33| z panną Klemą wudbała, a v Koscerskjich Vdzidzach nalozł
1844 33| mjelë. Z njimi jô sę zabroł v drogę. Moje trąbjenjé va
1845 33| pocechę vom, zakopanjim v tim kretovjisku, v tim momance
1846 33| zakopanjim v tim kretovjisku, v tim momance mjiłim i ceplim.
1847 33| tam trzë pjętra głęboko v zemji zatacilë, ma jich
1848 33| vożeła podjachac pod Cloiik v nazodni drodze! Bo ma będzema
1849 33| zatransporterujema do sodze v gromadze z timi, co sę tam
1850 33| jak będzema jachała do dom v nocë. Na szczescé spadła
1851 33| słabi człovjek, a mocną v pjęscach mom bjałkę. Dobrze
1852 33| ji go poprovdze zanjosł v gromadze z tim drugjim,
1853 33| gromadze z tim drugjim, v list klonovi wovinjętim.
1854 33| wokjem. Ale wona, jak ji daję v pokorze dusze dva cvjardi
1855 33| lestem do Vcjherova, beł jem v ti domovi vojnje srodze
1856 33| jakjim sposobem jô mogł v to njeszczescé zalezc. Ale
1857 33| naszla go tidzeń nazod v Juszkovskjim lese i tak
1858 33| zaczął przede mną tańcovac v szlołce chojeczkji, topjelca
1859 33| żodni skarbë svjata bem tu v ti jomje nje vësedzoł anji
1860 33| pocerza.~I wobvjinął sę lepji v kożuch po krolu jezora,
1861 34| chiże woblekala z nodzeją v duszë. Za chvjilę znovu
1862 34| czołno ku brzegom Glonka. V njim jak zvjastunka svobodë
1863 34| svobodë stojała z vjosłem v ręku panna Klema, vesokô
1864 34| mjoł gvesno pomeszlenjô, że v lestach, chterne njosł,
1865 34| bëlëbesmë jegomoscé tu mjelë v tich czężkjich czasach,
1866 34| a na dregji dzeń go tam v kartë przegroł, leżi le
1867 34| mogłbe jegomosc navetk v potrzebje wob noc wostac,
1868 34| A kjej go naszi gburzë v pańskji jizbje przéroczą
1869 34| Dalij wod brzegu buchtują sę v gromodkach chatë v srąb
1870 34| buchtują sę v gromodkach chatë v srąb słomą poszivané, za
1871 34| tim vjelgjim zvonem, jak v svjątinji njebivałi vjelgoscë,
1872 34| rebackji, vsparłi na drągach, v pjosk Kozłovca vbjitich,
1873 34| vołtorz. Dvuch chłopokóv v bjołich komeżkach służeło
1874 34| vodnim, chterno sę zlecało v te knjeje na svój ptoszi
1875 34| zagroł, nabroł Trąba dechu v pjerse. Tec won mjoł bëc
1876 34| pjerse. Tec won mjoł bëc v tim vjelgjim koscele dzis
1877 34| Vjelem pozdnji vjidzoł v spanjałich koscołach na
1878 34| spanjałich koscołach na javje i v bezpjeku svjęconich wofjar,
1879 34| sę tak mocko nje vbjiła v duszę, jak na tajemnô rebackô
1880 34| zakłodoł jadra na ribkji v jezerze. Z vesokjigo njeba
1881 34| i vodë i lase i ten całi v njelitoscevi ręce njeprzijoceli
1882 34| czołnóv rebackjich, jak v karnje vepłoszonich dzekjich
1883 34| czołen nje przejachoł. Tej v wokamergnjenju rozlecałë
1884 34| voda wunoszała sę vałem v jich molu, jakbe prostovała
1885 34| czołnóv, a rebok stanąvszë v dzubje povjedzoł:~— Znaję
1886 34| vińdze. Przed vszetkjim chiże v drogę Jegomosc, żebe ne
1887 34| woblec, co sę naleze. Bo v svoji suknji jegomosc daleko
1888 34| pjisani. Le pozdnji, jak nazod v svoje ruchna vlezesz, żebes
1889 34| beł buszni i nje dovoł sę v ręce całovac po koscele,
1890 34| veszka na voli, jak jedvabje v sodzë. Nje je to provda,
1891 34| małą godzinkę ju belasma v drodze. Nje wodzękovałasma
1892 34| jem sę wodprovadzëc ksędza v gromadze z Trąba. Takji
1893 34| njedalek Cisevjô zdrzimë a v chmurze kurzu tirzi vjechrzem
1894 34| le takji noremni szandara v szklącim szołmje na głovje.
1895 34| głovje. Jachoł nom prosto v woczë. a jak nanekoł krotko,
1896 34| wodprovadzeł do vojta Czecha v Korsinje. Ten mô znętę strzelac
1897 34| tovarë?~— Vëprzedoł resztę v Koscerznje i jidze do dom
1898 34| podług Boskji voli njigde ju v żëcu zińsc do gromadë.~Na
1899 34| ksądz szczestlevje dostoł sę v drogę. Ale prożne beło nasze
1900 34| Wod blizkjigo koininka, v chternim panna zatikała
1901 34| vroceł na Zoborë? Znadz v gvjozdach tak beło namjenjoné.
1902 34| zazdrzoł. Dvje moce cignęłë mje v procemné stronë. Jedna mje
1903 34| Kjedem sę reno zbudzeł v jizdebce, v chterni ma za
1904 34| reno zbudzeł v jizdebce, v chterni ma za pjerszą razą
1905 34| vjédzą z blizkjich vsóv, że v Korsinje szandarzë zaarasztovelë
1906 34| smjoł sę i movjił:~— Vszetko v porządku, jak sę noleżi!
1907 34| Chojnjic i tam go puscilë v drogę. A na tim samim vozu
1908 34| sodze. Jak sę tego doznelë v Chojnjicach na sądze, meslołjem,
1909 34| sę na mje nje będąi mje v jakjim cemnim norce nje
1910 34| sprovodzô dvuch szandaróv v gromadze. Sadną wonji sobje
1911 34| vetransportovac do sodze v Chojnjicach.~Tej wobroceł
1912 34| zaklepoł na dvjerze i veszedł.~V jizbje vstoł wod stołu vesokji
1913 34| wod stołu vesokji człovjek v peszni postavje z długą
1914 34| zastępcę vłodze. Beł jem jesz v szarim vjidze dziso wu jednigo
1915 34| i rzekł:~— Ksęże Krauze! V jimję krola jô vas arasztuję.
1916 34| Choba, besce sę zabrelë v gromadze z Formelą, chturen
1917 34| mje, jakji to beło słovo, v pjekle gvesno vëmesloné,
1918 34| bogatą movę. Më Kaszubovje v naszi bjedni movje nazevomë
1919 34| Ksądz Paveł, pokąd ma tam v jomje v gromadze sedzała,
1920 34| Paveł, pokąd ma tam v jomje v gromadze sedzała, nawuczeł
1921 34| jednak bëlë głupi, jak tobaka v rożku. Choba bëlë vëortovani!
1922 34| chturen sedzoł na vozu v całi chvale svobodë, a dregjim
1923 34| znadz nje dovjerzoł, le v Męczikalu kozoł zatrzimac
1924 34| vëdoł dva sznapse. Jednak i v tich jinsztach kąsk sumjenjô
1925 34| sumjenjô ludzkjigo mjeszkô.~V Chojnjicach Formela, njibe
1926 34| furmanowi noleżnigo detka v rękę krijamko vetchnął.
1927 34| skarnje, jak wod łunë, co v zemni dnje z kominka cepłem
1928 34| Vszescë mjałasma nodzeję v Bogu, że naju ksądz bezpjeczno
1929 34| nji mogł jinaczi, lem legł v cenji vesokjich jałovcóv
1930 34| mjiło na duszë, jak njigde v żëcu, czującimu to krolevskji
1931 34| nade mną stoji panna Klema. V ji woczach żoleł sę jakjis
1932 34| Chvjilę zdrzalasma sobje v woczë, jak dvoje ludzi,
1933 34| postavnô, vesokô i z podnjesoną v korunje złotich vłosóv głovą.
1934 34| rozpjęła, a pod nją szkleł v sluńcu powobjadovim vizerunk
1935 34| karę. Vzął jem chvecadła v wobje ręce, nje woddzękovoł
1936 34| dom — do Lipna. Drugji roz v mojim żëcu zatrzasł jem
1937 35| XXXV~Jak Remus sę modlił v koscele Wolivskjim za dusze
1938 35| Tego rokujô sę ju nje doł v svjat. Z Trąbą, kjej uwon
1939 35| cë co jinszigo:Poj ze mną v svjat. Żnjiva latosé belë
1940 35| człovjekovji młodô krev v żełach vreje, to na te bjałkovskji
1941 35| le sedzi, dukvji i patrzi v gvjozdë. Jinszi znovu smaruje
1942 35| vjidzec ti jistni. Jak jô v mankolijach mjiłosnich chodzeł,
1943 35| mojeskrzepkji mje tak nje grałë, jak v nen czas! Cuż z tego, kjej
1944 35| bjałkę, starą Szulistkę v Gorkach, chterna takji mankolije
1945 35| chturen mjoł zadané. Le że to v tim przipodku kąsk boli,
1946 35| Remus, povjem cë, żebem jô v nen czas, jô jak sobje na
1947 35| Muszoł jisc som, a jô wostoł v moji jizbedce wu szkolnigo
1948 35| znjikała. Bladła tero ta cenjô v mojich woczach a za nją
1949 35| chvecadła moji karë i karovał v svjat.~— Jak nodalij, jak
1950 35| młodich lôt na zomkovjisku v lese.~Gnała mje z lądu ku
1951 35| straszeł. Bo povjodoł won mje v Lipnje, że kożdigo, chto
1952 35| njikogo wobleczonigo, jak jô: v modri vamps foliszovi i
1953 35| wuzdrzoł całe mandle żedóv v długjich ferezijach i z
1954 35| wukrziżovelë. Krom njich podł mje v woczë postavjoni za żelazną
1955 35| vłodzę na morzu a ne wosce v jego ręku vłodzą nad rebim
1956 35| kol serca wod redoscë, że v tim mjesce, założonim przez
1957 35| z Gduńska do Wolivë. Tam v dnje targovi ju naszich
1958 35| Kaszuba, chocle roz jeden v żëcu, wodbëc povjinjen pjclgrzimkę,
1959 35| pocerz. Ale kjej jem vezdrzoł v gorę i wuzdrzoł patrząci
1960 35| mje jich vjelgji postacije v płoszczach krolevskjich
1961 35| płoszczach krolevskjich i v łiszczącich pancerzach,
1962 35| głovę naksztoł skorcóv, co v jesenni dzeń woblatują starą
1963 35| woblatują starą jarzębjinę v polu:~Chdziż sę podzałë
1964 35| cecho jidąci za kompanjiją v lese Mjirachovskjim, dzivnô
1965 35| chturen ze spichu zomkovjiska v lesc zdrzoł na pogrzebovi
1966 35| tu przë tim koscele, ale v tile latach mje sę jesz
1967 35| Rzeczë mje: Cze vjęcij v tvojich stronach chronji
1968 35| precz będze vzęti i chdze v norce postavjoni, żebe njikomu
1969 35| Pochadej, Remus, z Bogjem!~V Pucku sedzoł jem kjile dnji
1970 35| drzevami i chrostem tak v lese jak i v polu. Tovarë
1971 35| chrostem tak v lese jak i v polu. Tovarë jôju vjele
1972 35| chęcë, bo z dalekjigo grobu v Lipnje dobjegoł mje zev:~—
1973 35| vschodem słuńca, tej mgłë v sztołtach wukozk bladich
1974 35| stoji klosztor, chvalni v dzejach kaszubskjich. Mjało
1975 35| vse i chatë są le vispami v njemjeckjim morzu. Tak jô
1976 35| kołovaże tvoji karë. Alem v Darżlubskji Pusti straceł
1977 35| jô so wuvożoł, że pudzesz v stronę Żarnovskjigo klosztoru
1978 35| jem vodę ze zdrojóv Łebë v Mjirachovskjim lese, a ksądz
1979 36| XXXVI~Remus i Trąba v pjekle. ~Drogą pjoskovatą
1980 36| knjeji, chternejô pjerszi roz v żëcu na woczë vjidzę. Tropji
1981 36| Tropji mje takji njewubetk v duszë, że so nje vjem radë,
1982 36| peszną karetę, zaprzęgłą v szterë konje, v chterni
1983 36| zaprzęgłą v szterë konje, v chterni sedzoł pon v latach
1984 36| konje, v chterni sedzoł pon v latach a na procem jimu
1985 36| mô procem nas njedobrze v głovje.~Ale ku naszimu vjelgjimu
1986 36| dłużij. A zaszłasma jaż v ten dalekji kraj, bo mój
1987 36| mje, bo jô vas zabjerom v goscenę.~V wokamergnjenju
1988 36| vas zabjerom v goscenę.~V wokamergnjenju stało sę,
1989 36| chturen pokozoł mjescé v landarze kol sebje i rzekł:~—
1990 36| Tec nasze vjeprzinë są v porządku i spravjedlevje
1991 36| seminjô. Ale kogo jô zaproszę v goscenę, ten mje sę nje
1992 36| woczë. Nomjilij bem vaju v szperetusu przechovoł v
1993 36| v szperetusu przechovoł v duzich szklonkach na pokozkę
1994 36| duzich szklonkach na pokozkę v mojim muzeum.~Trąba vezdrzoł
1995 36| vëstraszoni, tej rzekł:~—V muzeum, panje? To gvesno
1996 36| zgodł, brace — rzekł pon. — V muzeum przechovuje sę to,
1997 36| wumarło.~— A vë chcece naju v takjim grobje v szperetus
1998 36| chcece naju v takjim grobje v szperetus vłożëc?~— Chcołbem,
1999 36| żijącich ludzi nji mogę v szperetus vłożëc i zapropkovac.~—
2000 36| sąsedzë movją, że mô dzivno v głovje. To le beła takô
1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-2000 | 2001-2500 | 2501-2792 |