Chapter

2501 41|          przeżegnoł sę, vzął chvecadła v ręce i pchoł ję tam, chdze
2502 42|          wożenjilë. ~Mje bełbem njigde v żëcu so wuvożoł, że v bjałce
2503 42|           njigde v żëcu so wuvożoł, że v bjałce może tile komedjanctva
2504 42|              beła kochała nad vszestko v svjece.~Ji głosni płacz
2505 42|           płacz zvabjił ludzi ze vsë i v kjile pocerzi ju całô vjes
2506 42|                położełasma wu Trąbjinë v jizbje. Jak skuńczilë pjisanjé,
2507 42|         serdeczni chłop mój!~I zaczęła v njebogłose sę jiscec, kulac
2508 42|              vjesołach, kuliż won razi v koscele dął na chvałę Bożą,
2509 42|                bo wu vaju detk cvjardo v soloku sedzi. A tero besta
2510 42|          wostavjił, za co go pochovac. V takjim razu nasza gromada
2511 42|              pjenjędze. Ale jô zdrzącë v zemni skarnje serdecznigo
2512 42|                mje samimu na wurzas, a v ti valce straceł jes żëcé.
2513 42|                wo tobje pamjętac będę!~V moji jizdebce wu szkolnigo,
2514 42|               Noc jô ju sę czuł mocni.~V małim alkjerzu leżoł druch
2515 42|               alkjerzu leżoł druch mój v wodemkłi trumje, skrzepjice
2516 42|         skrzepjice i trąbę przë sobje. V jizbje czestovała Trąbjinô
2517 42|     przechodzełë mje wobraze z naszigo v gromadze vanożenjô. A kjej
2518 42|            vanożenjô. A kjej wonji tam v jizbje spjevelë, wuczuł
2519 42|          cesnjesz wostatną gorsc zemji v mój grob, vez i wucekej!
2520 42|            Klarnetą i timi z chternimi v gromadze njeboszczik grivoł
2521 42|      njeboszczik grivoł na chvałę Bożą v Mjirachovskjim lese. Bractva
2522 42|          bjedni vanożąci muzikańt tile v kraju mjoł wuvożanjô. Bo
2523 42|           Boskji Gromnjiczni. Jô poleł v pjecku v moji jizdebce,
2524 42|         Gromnjiczni. Jô poleł v pjecku v moji jizdebce, a kjej wogjiń
2525 42|            dalij. Przë tim jô zaboczeł v pjeń wo ni wostrzedze mojigo
2526 42|              że jesz zbjegało. Woddani v przechovę wu pana szkolnigo,
2527 42|                Njim dozdrzenjeją kłose v polu, vjele ludzi vëleje
2528 42|                 wo czim starô Julka no v chacena smjegu spominęła:
2529 42|         codzenni chlebk i cepłi norcik v chace abo bogactvo i chvała
2530 42|          krevni, kjej navetk mova moja v gromadze ludztva njerozumjałô
2531 42|           ksążkami i tovarem i karovoł v svjat! Le żol mje scesnął
2532 42|       Lipińskjim. Za to, kjedem stanał v Koscerznje na renku i rozkłodoł
2533 42|       njeboszczik mój chłop też vjedno v gromadze z tobą vanożeł.~
2534 42|                drugji dzeń beł jarmark v Suleczinje. Kjej jem sę
2535 42|             vjekovoł, to won cë pomogł v hańdlu. Pocuż të na mje
2536 42|           Serakojc, tej ji ju njebeło. V Kartuzach, Żukovje, Mjirachovje,
2537 42|                zaczęlo bjic jak młotem v pjersë na ji vjidok, chterni
2538 42|                chterni wobroz jô noseł v sercu wod ni chvjile, kjej
2539 42|               jem ję wuzdrzoł postavną v rzozach zachodzącigo słuńca
2540 42|                te małi mantolikji, ale v naszim rodze wod wojca na
2541 42|                gvesno jich rodovi znak v nen dzeń żnjiv na mojich
2542 42|             podała mje rękę i zgjinęła v hurmje zebranich na wodpusce
2543 42|             vjidzoł njic, jak ten vjid v moji duszë. Wobudzeła mje
2544 42|              chterna zakaszlała, jakbe v złoscë, vëpluła na zemję
2545 42|            jego wostatnich granjic. Co v nen czas straszné przigodë
2546 42|             chcą? — meszlę sobje. Alem v głovę vjęcij wo to nje zachodzeł,
2547 42|               jô sę wodtąd nje vëzbeł. V parafijach bliżij Lipna
2548 42|           Zobór zańsc jô jesz wodvogji v sobje nje nalozł. Srodze
2549 42|              njedzeli, kjej jem sedzoł v moji jizdebce i czetoł,
2550 42|              ju sporo talaróv wuzbrané v soloku.~— Jô jich tam nje
2551 42|             zażeł tobakji i pravjił:~— V Pjismje Svjętim stoji, że
2552 42|              drogę z jakjimi dzevusami v grzeszni sposob abo, co
2553 42|              nji mjoł wukładnigo szeku v głovje, to be cë sę talarë
2554 42|             głovje, to be cë sę talarë v mjeszku nje nabjerałë. Bo
2555 42|               vjęcij jich chto mô, tim v woczach ludzkjich je mądrzejszi.~
2556 42|            cału i stracëc te pjenjędze v gromadze z jaką potcevą
2557 42|                 Cuż tam będę wobvjijoł v bavelnę! Povjem cë: Zajachoł
2558 42|              pon Czernjik z Koscerznë. V ten dzeń pravje gromada
2559 42|              ten Czernjik nji mô lecho v głovje.~Ale jô na to povjedzenjé
2560 42|          muszoł smjac, jak jem sę jesz v żëcu nje smjoł.~— Rzemiszku! —
2561 42|             natrąconigo, to też jinszi v tvojim molu dołbe zaro jutro
2562 42|               sadnje worzeł na grzędze v kurnjiku! Vëpji gorzołkę,
2563 42|          povjedzec, le nekoł stopjenje v doł, le za njim dudnjało.
2564 42|             czężko, bo jedną nogę mjoł v kolanach sztivną. Jô za
2565 42|                dnja karovoł przez most v naszi vsë, najachoł mje
2566 42|              najachoł mje z tełu vozem v porę konji szołtes Kjedrovskji.
2567 42|                karą zjachoł z poręczim v rzekęJak z pjeca nii łeb.
2568 42|               mje wogłuszeło. Nje beło v rzece głęboko, ale bełbem
2569 42|            głęboko, ale bełbem może sę v vodze wuduseł, kjejbe som
2570 42|               srodze bolała a jô leżoł v łożku. Ale nje v moji jizdebce
2571 42|              jô leżoł v łożku. Ale nje v moji jizdebce wu szkolnigo.
2572 42|                ju beł na tamtim svjece v tovarzestvje mojigu njeboszczika
2573 42|          wożenję.~Tak złi ludze ksędzu v wuszë vłożilë!~Kjedem karovoł
2574 42|           szpos! Remus roz~Do Trąbjinë v łożko vlozł.~Tero jô sobje
2575 42|       wostrzegę mojigo zmarłigo drucha v Pustą Noc: Jak cesnjesz
2576 42|          cesnjesz wostatną gorsc zemji v mój grob, vez i wucekej!
2577 42|            woczu tero z tobą vzął slub v koscele, to choba vjęcij
2578 42|           mjała z czego żëc, a jô jidę v svjat!~Wona z tim beła barzo
2579 42|               Gromnjiczni jô sę ruszeł v svjat, a Svjęti Jan sę zbliżoł
2580 42|          bjałkji. czervjoné na licach. V jizbje lecało gorzołką.
2581 42|              to żona Trąbjinô, sedzała v bestrich ruchnach na stolc,
2582 42|           krolevjonka polcem pokozała. V czężkji womonje choroscë
2583 42|                a jô vzął to straszedło v wobje ręce i rznął je woknem
2584 42|               vëlecałë, le dużô dziira v scanje wostała, przez chterną
2585 42|               jisceła.~— Remus zaszedł v głovę i mję woknem vërzuceł!
2586 42|             Njech mje Bog vëboczi, żcm v woni chvjilë —jedini roz
2587 42|               woni chvjilë —jedini roz v żëcu — podnjosł rękę na
2588 42|              vjidzoł przez vjelgą durę v scanje, chdze przedtim beło
2589 42|                vërzuceł, to przëjim to v pokorze jako spravjedlevą
2590 42|     przemiszloł, tej podszodł pod durę v scanje, chdze przedtim no
2591 42|                sedzoł na zedlu i sobje v głovje wukłodoł, co tero
2592 42|          bjedni vdovë, strącilësta mje v rzekę z mostu, wupojilë
2593 42|              ksędzem. Zkantrelësta mje v takji sposob z kobjetą,
2594 42|             ten podstęp sę vëlągł, ale v głovje vaszigo doradzce,
2595 43|                 Wostavjivszë karę moję v jizdebce wu szkolnigo, teguż
2596 43|        wutropjenjé, chternem przeszedł v wostatnim czasu, zgrezłë
2597 43|          mojigo żëcô.~Kjej jem zaszedł v las, to i tam słonuszko
2598 43|                sę stało, że të jidzesz v njedzelnich ruchnach bez
2599 43|               choc his vëzdrzoł, jakbe v njim ten dzivni ludk jesz
2600 43|            wobjod.~Za lasem jô vëszedł v pole a z pola znovu v las.
2601 43|          vëszedł v pole a z pola znovu v las. V lese mje naszła noc.
2602 43|             pole a z pola znovu v las. V lese mje naszła noc. Muszało
2603 43|          wodbjijoł sę sztołt wostrovu, v chternim jô poznoł Glonk.
2604 43|              nalozł czołen, ale vjosła v njim nje beło. Tak jô nje
2605 43|                naju z Trąbą vëstraszeł v postaceji kopjice sana.
2606 43|              nad łączką, na chternimem v te stronë pjerszi roz sę
2607 43|          dostoł. Vjidzec beło za vodą, v chterni szklełë sę mjesądz
2608 43|            vsach rebackjich. Som jeden v ti nocë na ti vispje i na
2609 43|             jak vjelgji vodë vkoł mje.~V ti spokojnoscë wusnął jein
2610 43|              vodë i pełną krose zemję. V drzevach nade mną ptactvo
2611 43|           Zobór. Jak jem ję poznoł, to v duszë moji jakbe sę dvjerze
2612 43|           lasami.~Panna Klema, stojącô v czołnje, vjosłovała ku Glonkovji
2613 43|              gorę wuzdrzała mje. Na to v ji woczach sę zaszklełë
2614 43|                sę zaszklełë vjidë, jak v słuńcu na gładze jezora
2615 43|             długo, barzo długo płakała v wobje ręce, chternimi przëkreła
2616 43|          smutnim głosem:~— Vjem jô, co v Lipnje njedobri ludze z
2617 43|                Bo choc ma tu za lasami v pusti mjeszkoma, vjédzô
2618 43|         pańskjim wokjem, tak żem sobje v ti chvjilë przëboczeł vezdrzenjé
2619 43|            voli chodzoł i jô go poznoł v jego krolestvje.~Na muravje
2620 43|            jezdesma z rodu stolimóv...~V dovnich czasach z połnocnich
2621 43|               dzevczę i rozmjiłovoł sę v njim. A jak wono przëjachało
2622 43|          dvjerze do jomë krola jezora. V gromadze wodemknęłasma drogę
2623 43|              Porządk panovoł takji, że v kuchnji szklełë sę statkji,
2624 43|             młodich ve vjeselnim domu.~V podzemni dvornjicë na stole
2625 43|           chterno mu słuchô.~I jô czuł v ti chvjilë, że moja mova
2626 43|                Pjerszi i uwostatni roz v mojim żëcu wukochanô kobjeta
2627 43|            mjiłoscą svoją.~Chadzałasma v ti pustinji vodni, jakbe
2628 43|             długô. To znovu sedzałasma v bjołim pjosku na kraju i
2629 43|            czołno, bjeżącë jak strzała v kjerunku Knjeji. Ledvjem
2630 43|          bjołim reminjem i ze strachem v głosu pitała:~— Cuż tobje,
2631 43|               nje wodrzekl le patrzeł: V czołnje jachoł Czernjik,
2632 43|            jimu sedzała dovnô Trąbjinô v bestrich ruchnach i czervjoną
2633 43|      wostrovami.~A dzevczę zdrzącë mje v woczë, pitô:~— Cuż të tam
2634 43|              vjidzałam.~Ale jô vjedzoł v ti chvjilë, że to moje szczescé
2635 43|               woboje sę dzevovała, jak v woczach vjid dzenni gasnje.~
2636 43|              rebocë vkoł povjodają, że v takjim razu jidze burzô,
2637 43|          sedzałasma cecho wokoma sebje v czężkjich meslach. Nje minęło
2638 43|               dłoń i rzeklo:~— Zińdzma v doł! Burzô, chterna nachodzi,
2639 43|           strasznô!~Tak ma zeszła. Ale v gorze nad nami grzemotë
2640 43|                nami trząsł sę i jęczoł v korzinjach wod vjatru, chturen
2641 43|            dunë na kraj. Wostrov nasz, v chternigo brzuchu ma sedzała,
2642 43|           zemja sę sepała, a cemnjicę, v chterni ma sedzała sami,
2643 43|     woslepjenjô, zeloni vjid pjorunóv. V tim vjidze łiszczałë ku
2644 43|               postavë beła wona jednak v ti chvjilë bojącą njevjastą.
2645 43|              bojącą kobjetę, bo dovnji v lese njeroz bez wurzasu
2646 43|              vosku rozchodzeła sę, jak v jizbje, chdze człovjek wumjerô.~
2647 43|               nas żevich pochovje, jak v grobje.~Ledvom tak pomesloł,
2648 43|          njebivałą mocą, że wognje nom v woczach stanęłë a woboje
2649 43|                a woboje nas podrzuceło v gorę. Zatrzeszczalë scanë
2650 43|                 ale tak, jakbe po njim v dzekjim tirzenju jezdzełë
2651 43|            vpadłë wone na nas i zalałë v wokamergnjenju zchronjisko
2652 43|             wustach zdrzałasma smjercë v woczë.~Ale ta njeprzëszła.
2653 43|              krevavi, jak rzoze słuńca v dnje vjelgjigo mrozu. V
2654 43|                v dnje vjelgjigo mrozu. V tim mocnô duna vodë przebjegłszë
2655 43|     wopuszczonich ludzi, trzimającë sę v remjonach, a valë jezora
2656 43|               remjonach, a valë jezora v nas bjiłë. Zemja pod nami
2657 43|               i trzeszczałë, jakbe nas v ti chvjilë chcałë pogrzebac.
2658 43|               nje vjedzała sobje radë.~V tim jedna taka vjelgô vëlała
2659 43|           vëlała sę na nas i wuderzeła v naju czołnem, spłavjonim
2660 43|          vëcignęłasma czołen do sebje. V njim leżałë dva vjosła i
2661 43|               Anjoł Stroż, litującë sę v sercu, nom ten czołen zesłoł.~
2662 43|                vodę, razem skoczełasma v njen. Koląbrovoł sę czołen
2663 43|             tich vodach, wutrzimało go v rovnoscë. Tej dało mje jedno
2664 43|          Priskało z vałóv na naju, jak v gorku z varem, a czołen
2665 43|                jak koń, kjej sę zapodô v smjegu albo na zibji, ale
2666 43|             jak dzekô kaczka, pjerzącë v bjoli grzevë vałóv, kjej
2667 43|              wotmikała sę szerokô voda v stron Knjeji, rzekło dzevczę:~—
2668 43|             dej boczenjé! Wobrocëma sę v procemnim kjerunku. Vëjim
2669 43|     krolevjonkji na pamjątkę, jak wojc v lińcuchach njevoli pruskji
2670 43|               nje będze, jaż go nalezę v grobje. Słova mje nje chcałë
2671 43|              chternimu Smętk nie będze v stanje psuc drogji, bo przez
2672 44|                               XLIV~Jak v Svjętojańską noc na Łisce ~
2673 44|         popjisani stoji won tam vcsoko v polu, ale jesz njicht movë
2674 44|               povjedzenje stari Julkji v nę straszną noc, kjej mój
2675 44|                noc sę położi na zemji. V dziseszi nocë paproc mjała
2676 44|                paproc mjała zakviitnąc v głębokjim lese cudovnim
2677 44|               mje krom tego povjedzała v ni zapadłi chace na smjegach?~—
2678 44|             bliza morskô scigô wokrętë v brozdë jich dróg, tego,
2679 44|         vjedzoł jô na to wodpovjedzë i v meslach vzął jem sę i szedł
2680 44|         smętorzu pod Gostomjem stojała v szarim vjidze cemnô postacejô
2681 44|               cecho jak samotnô figura v polu. Naszedłszë krocij,
2682 44|      przërzeszoni do beczkji ze smołą. V dole, chdze droga provadzeła
2683 44|              nabrałë vezdrzenjô jak no v Sorbsku, kjej zdrzała na
2684 44|              głęboką, jak ją mô jezoro v głębokjim lese, v chternim
2685 44|               jezoro v głębokjim lese, v chternim podług ludzkji
2686 44|      trzëboczné stojało svjęté mjasto. V njim stolimovi lud budovoł
2687 44|             postavjilë vjelgji kaminje v kręgu na pamjątkę i znak.
2688 44|              wofjarę, bjerze je i poji v njich gąskji na woborze.
2689 44|           wofjarovoł, vëloł svoję krev v wobronje svobodë ti zemji,
2690 44|              ti zemji, a ludek prosti, v njevolę vzęti przez cuzich
2691 44|                povjem. — Zdrzë noprzod v dol, co sę dzeje kol stóp
2692 44|               statecznoscą przewodzani v bjołi płoszcz i korunę trzëkańczastą
2693 44|          chternim na vestrzodku vbjiti v zemję stojoł słup, na jeden
2694 44|           katovskji ręce ~I nje konałë v wurzasu i męce ~Za vistąpk,
2695 44|                 Vdarzisz të so, jak të v lese ~Na vjetvje sedzała ~
2696 44|            scic ~Żdô ju kat ze smjercą v woku. ~Wumrzesz, kanjo,
2697 44|         chłopocë wucechlë, podnjosł sę v bjołim płoszczu ksążę i
2698 44|          Starodovni wobrządk takji,~Bo v mogjiłach dovno zgnjilë,~
2699 44|      stanovjilë.~I njicht z żevich nom v dorunku~Trojakjigo nje dô
2700 44|            kvjatu.....~Pokąd trunk nen v duchóv mocë,~Pokąd nje zakvjitł
2701 44|              vjekami ten wobroz szkleł v całi krosë vjelgjigo i svjętigo
2702 44|            spravë. Będą wonji tero tam v dole sądzëc svoje małé spravë
2703 44|         nochvatszi chłopok vëskoczi tu v gorę, zapoli beczkę i vëcignje
2704 44|                vëcignje ję na lińcuchu v gorę. Chvjila, a wuzdrzisz,
2705 44|              kaszubską. To ta chvjila. v chterni mosz żdac cudu.
2706 44|            vkoł, tej krziknjij na tich v dole:~— Do mje !~V chternim
2707 44|                tich v dole:~— Do mje !~V chternim z njich jesz kropla
2708 44|               Tej podnjesesz tę paproc v gorę. A żeli Bog cë namjenjił
2709 44|               namjenjił i będzesz mjoł v duszë, co trzeba, tej cudovnigo
2710 44|             kvjdt vëkvjitnje z paprocë v tvojim ręku Tej nje tile
2711 44|               tę gorę, be sę wustavjic v kręgu v koł cebje i znovu
2712 44|                be sę wustavjic v kręgu v koł cebje i znovu zkamjenjec
2713 44|           dozdrzec, gorë vkoł. Ale mje v ti vjelgji łunje przëboczeła
2714 44|         rozlała polącą smołę po gorze. V tim momańce vjidzoł jem,
2715 44|                nigo malarza ze Sorbska v długjim kołnjerzu i vesokjim
2716 44|               mje !~Lem trzimoł paproc v ręku i zdrzoł jak zdrevnjałi
2717 44|          Zvadze. Takji won sę szętoleł v samotnichace v smjegu ti
2718 44|                szętoleł v samotnichace v smjegu ti nocë, kjej mój
2719 44|              won machnął ręką i cesnął v polącą smołę jakjis proch,
2720 44|             njego, a won spjevoł:~Nąże v tuńc! Nąże v tuńc!  ~Komediji
2721 44|             spjevoł:~Nąże v tuńc! Nąże v tuńc!  ~Komediji vaszi kuńc!~
2722 44|             zdrzë na przodk, nje zdrzë v teł,~Żebes kvjitł i długo
2723 44|                i voznjik njosł,~Bo tam v połnjé nocą, dnja~Będze
2724 44|           Będze Zgodka pjilova.~A kjej v woczë zazdrzisz ji:~Drżij,
2725 44|              jich szor ~Straszni tkają v dzało vzor... ~Jaż cë wurzas
2726 44|               vprovadzi, ~Żebe czołenk v ręce brac ~I dzało tkac.~
2727 44|                ręku prządk, ~Chternich v dzało będze gnjev ~Tkoł:
2728 44|               nje zradzi, ~Le wupadnje v proch i kôł, ~Z kęde won
2729 44|            sobje, co sę ze mną dzejało v ni chvjilë. Vjidzoł jô lud
2730 44|                zaklętigo zomku. Paproc v moji ręce wopusceła lestë
2731 44|              cos tchnęło. Vezdrzoł jem v ji skarnje i vjidzoł wod
2732 44|              notë, jął zchodzec z gorë v doł ku vsë.~Pod Bożąmęką
2733 44|         sposobnô beła kobjeta, chterna v testamańce wobdzeleła i
2734 45|                dobeł na Łisce i zabroł v ręce vłodzę nad naszim ludem.
2735 45|                spravę, kjedem, sedzącë v moji jizdebce pod dachem
2736 45|               moji jizdebce pod dachem v Lipnje, pozeroł na dużi
2737 45|              Smętk mô rządzec vjecznje v naszich dzejach, a lud kaszubskji
2738 45|             mje wodeszła. Bełbem sobje v nen czas wodebroł żëcé bez
2739 45|            krolevjonkji ze zomkovjiska v lese za woknami pałacu po
2740 45|          przëszło mje do głovë:~— Kjej v tobje zapoleła moc Boskô
2741 45|             sama moc nji mô ji zapolic v 1njannovłosich głovkach
2742 45|              namjenjoné.~Szedłjem tede v svjat i vozeł ksążkji i
2743 45|                jem dzecom pod czuprinë v modri uwoczë, cze v njich
2744 45|           czuprinë v modri uwoczë, cze v njich nje wuzdrzę skrë Ormuzdovi.
2745 45|            Przińdze Remus i veznje vas v mjech! Le roz jeden të,
2746 45|             vjelgą pocechę vlołjes mje v nen czas v bjedné zvątpjałé
2747 45|         pocechę vlołjes mje v nen czas v bjedné zvątpjałé serce.
2748 45|           słovo beło jak granjé vjatru v suchich vjetvjach a namavjac
2749 45|           jakjich jôdlo njich pragnął, v ksęgarnjach nje beło. Dlotegojô
2750 45|               kartach przechovała, jak v zasepanim wognjisku, dlo
2751 45|              chterni takji skrë chovją v duszë.~Jezdem wudbë, że
2752 45|         mijanjé poznovoł, le po durach v mojim vampsu, tim samim,
2753 45|               mojim vampsu, tim samim, v chternim jô przeżeł moje
2754 45|                do trumë, bo to mundur, v chternim jô valczeł moję
2755 45|                słuńca, tak lata mazałë v moji pamjęcë dovné chvjile
2756 45|           sercu.~Roz jô zabłądzeł nocą v lasach. Kjej jem vëszedł
2757 45|                Kjej jem vëszedł z lasa v komudnim vjidze napole nalozł
2758 45|             wobrozkaini i bojkami.~Tam v dole vëzeroł ze za gorë
2759 45|            njim czorni stojoł las. Tam v pravo szło pole pod bor,
2760 45|               pravo szło pole pod bor, v chternim płinęła rzeka.
2761 45|            jazdë pana Jozva na smętorz v Lipnje. Cze tam też jesz
2762 45|               Gvesno brzidem ju zarosł v lese nen mol, na chternim
2763 45|             woblotô jesinją jarzębjinę v polu. Przëszedł mje na woczë
2764 45|             Gnjota, spjevanjé Mjichała v checzë, jak grzib stari
2765 45|                jak grzib stari sedząci v sadze, trąbjenjé jego rogu
2766 45|                z chternigo mje strąceł v zemną vodę, be mje vëlekovac
2767 45|                żołti choroscë. I gozdz v chlevje, chternim Złi Duch
2768 45|                 jażem go sekjerą vbjił v scanę. I to zeloné wokjenko
2769 45|               czetoł Lizë i Gnjadimu i v zelonim vjidze wuzdrzoł
2770 45|               rękę. A ma sobje zdrzała v woczë, ale nje vjedzała,
2771 45|              go, Marto! Jô go postavję v moji jizdebce, żebe dalij
2772 45|              vszeskjigo noszczeslevszé v mojim żëcu!~Zegar ten tero
2773 45|             żëcu!~Zegar ten tero vjisi v moji jizdebce i połikô czas
2774 45|            pustkovju, a pokąd jô leżoł v gorączce, wopovjodoł mje
2775 45|                Z jedni stronë budinku, v chternim mjeszkô szkolni,
2776 45|                bjednich ludzi wob zemę v lese, kjej jinszi robotë
2777 45|         korczami zabovjałë sę dzeceska v zchovanigo i v zbłądzonigo,
2778 45|                dzeceska v zchovanigo i v zbłądzonigo, jak jim fantazejô
2779 45|            łiskavjice, tak sę mje tero v duszë rozvjidnjało przë
2780 45|             bliza morskô scigô wokrętë v brozdë morskjich dróg, chterna
2781 45|             nad całami. To beło to, co v nen dzeń straszni na Łisce
2782 45|               mogła sama.~Ale ti vjarë v svoję moc i v svjętą spravę,
2783 45|             Ale ti vjarë v svoję moc i v svjętą spravę, ti jô nji
2784 45|              jô sę namiszloł i patrzeł v svoję duszę, budzełë mje
2785 45|           drogą vedle wurzmë kanął voz v porę zbetnich konji zaprzęgłi
2786 45|                glinjanni drodze jachoł v pole. Sedzoł v njim pon
2787 45|           drodze jachoł v pole. Sedzoł v njim pon Czernjik, jadąci
2788 45|              njim pon Czernjik, jadąci v jakjis spravje najedno z
2789 45|          choroscą, mogł go le strzimac v ten sposob, że sę doł nim
2790 45|              przicziną smjercë Remusa, v konje jak szoloni przënekoł
2791 45|              szoloni przënekoł do vsë. V njim leżoł czorni jak smoła,
2792 45|            Czernjika, Trąbjinô wumarła v trzecą roczezną smjercë