Chapter

 1 1 |    płaczlevé i poceszné przigodë pana Czorlińskjigo, chturen do
 2 7 |         vodą anji nje pochvaleło Pana Boga, choc vëzdrzalo jak
 3 7 |          ludzi, nje pochvalivszë Pana Boga anji nje przeżegnavszë
 4 7 |     domocigo na ludzi vëpusceł a Pana Boga nje pochvaleł. Za to
 5 8 |        wodpovjedzała Marcijanna.~Pana Jezusa żid vej pochvalëc
 6 8 |          Przëstąpjił jem tede do pana i rzekł:~— Njech mje pon
 7 9 |        ju v novim pasturku nijoł pana. Tak jô sę wobrocę i vjidzę
 8 10|       vołtorzu, jak pjes v woczë pana, czebe ztąd mje nje przëszła
 9 10|   posovje vesoko vjisoł vizerunk Pana Jezusa na krziżu. Strach
10 10|       wokoma czorno wobleczonigo pana, całô bjołô jak anjoł.~Zeloni
11 11|        dzeń zdovanjô v przëbetku Pana Boga!~Na drugji dzeń mje
12 12|          nakłodoł.~Pochvaleł jem Pana Boga a wona vjidzącë, że
13 13|    strzelbami gbur, wojc naszigo pana, wuzbrojił chłopóv svojich,
14 14|          veszedł jem i pochvoleł Pana Boga. Wodezvoł człovjek,
15 14|        takjich gódk jak tero wod pana Jozva i Mjichala. I nje
16 14|      Remus, nje chadej vjęcij do pana Jozva! Ale jô wodrzekł:~—
17 15|       Jak vjezlë na smętorz cało pana Jozva zaboczoną drogą i
18 15|       tede Liza i Gnjadi svojigo pana na wostatni spoczink do
19 15|   chternąsma vjezła njeboszczika pana Jozva do grobu, drogę, chterna
20 15|        moc, jakom nabroł z ducha pana Jozva v Straszkovi jizbje,
21 15|    njedovno vjezlë trumę z całem pana Jozva i vjidzoł jem starodovni
22 16|          mô krom tego złożoni wu pana szkolnigo. Zapłacisz za
23 16|       długji lata. Tej poprosisz pana szkolnigo, żebe cë jesz
24 17|       procuje vjerno dlo naszigo pana.~— Jô so nje vdarzę — rzekł
25 17|          starka i wojca i samigo pana wod dzecka, a njigde z nami
26 17|          jego, czimu nje jidą do pana z prozbą? ~Stari chłop wodezvoł:~—
27 17|  njeboszczicë przodkovje naszigo pana. Czeż to też je tovor?~—
28 17|    mamutë!~Ale nen wobleczoni za pana Luceper go ręką zatrzimoł
29 17|     vëszła nje pochvalivszë razu Pana Boga. A jak ma ju stojała
30 19|   bronjilë przodkovje dziseszigo pana svoji zemji wod njeprzijocela,
31 19|        pustkovju. Stari rod tego pana vëtrupjoł wod strzodka i
32 20|         vjem. Może też duch tego pana ze Zvadë, cos të mu vczora
33 20|          przëboczoł njeboszczika pana Jozva na Lipińskjich Pustkach.
34 21|      woczë kanął. Mje, com sę le Pana Boga na njebje i njiczego
35 22|      złapjilë. To gvesno za nego pana ze Zvadë, chternimu żes
36 23|        wurzędnjika abo vjelgjigo pana...~— Mje sę zdaje, że të
37 24|          sę na wosobje vesokjigo pana z worzlovim vezdrzenjim
38 24|       trumę z całem njeboszczika pana Jozva na smętorz do Lipna.
39 24|     Vezdrzoł jem na njevjadomigo pana i rzekł:~— Vorto dac żëcé
40 24|          stronach wukrziżovanigo Pana Jezusa stoją krziże vjelgji.
41 25|     przeżegnoł i poleceł wopjece Pana Boga. Tej jem legł mjedze
42 26|         prorokjem. Wuvożej: Nigo pana ze Zvadë, co to go przez
43 26|         woceleła sę vczora krova pana bormistrza i vëdała celę
44 26|         to, żes të nje pochvaleł Pana Boga, Straszkas vëpusceł
45 27|          Mjichała i Marcijannę i pana szkolnigo z Lipna. Beł też
46 27|    młinach pod Zvadą pobjił nocą pana njemjeckjigo, chturen probovoł
47 28|          Boga, co ni żedzë, njim Pana Jezusa wukrziżovelë, to
48 31|       nom z woczu na pochvalenjé Pana Boga. A vëzdrzi na wosobę
49 31|      mjarë, stanęło i pochvaleło Pana Boga. A jak ma wodchvaleła,
50 33|     klepała kosę na njeboszczika pana Jozva. Krom tegom ję vjidzoł
51 33|          dulczącą na zdradlevigo pana ve Zvadze, jak sedzała na
52 34|        słonuszko złoté, jak woko Pana Boga z pocechą:~— Pożdejtale
53 34|        możno woszukac. Ko rovnak Pana Boga nje woszukosz. Kjej
54 35|          jakbe przed poł godzeną Pana Jezusa wukrziżovelë. Krom
55 35|     zdrzoł na pogrzebovi kondukt pana Jozva i pod Wolivską Bromą
56 36|  wostatecznim dovrzeszczoł sę do Pana Jezusa, żem katolik, i z
57 36|         Jô nji mom vjarë do tego pana. Czeż won pochvoleł Pana
58 36|         pana. Czeż won pochvoleł Pana Boga? Nje! Po drodze nje
59 36|     żodni robotë.~Ale służka wod pana ju szukoł za nami. Jô beł
60 36|     dvornjika dostoł i vezvoł do pana. A Trąba, choc nji mjoł
61 37| provadzeł naju służka do svojigo pana. Ku reszce wodemknął vesokji
62 37|       taka godkę tego wostatnigo pana kaszubskjigo, wuczułjem
63 37|      dvornjicë takjigo vjelgjigo pana v takjim wuvożanju svoje
64 38|       przë beznodzejnich słovach pana, jak won vërzekł: "Nje vorto",
65 38|      żorotnich ruchnach, le jako pana.~Po chvjilë vstoł, scignął
66 38|      wosemdzesątim przez naszigo pana Barnima Trzënostigo za zbrojné
67 38|         Goszk po smjercë svojigo pana jako wostatną pamjątkę wodnjosł.~
68 39|        nim zaczarovanim zomku wu pana Sorbskjigo sedzoł, jô godoł
69 40|   namovjilë, chiże jął movjic do pana:~— Vjelmożni panje! V tim
70 40|      dusza moja mje tam cignęła.~Pana Sorbskjigojem vjidzoł reno
71 40|     polącigo dachu:~Rzekł Pan do Pana mego łaskavim ~Svim głosem:
72 41|     vëdostac słovo, be pochvalic Pana Boga.~— Na vjekji vjekóv,
73 41|          za bjedną duszą svojigo pana. Kjej jem vezdrzoł na te
74 42|           Woddani v przechovę wu pana szkolnigo, mój mjeszk nabjeroł
75 42|          tede veszedł, pochvaleł Pana Boga i rzekł:~— Przë ti
76 42|         jem do moji jizdebkji wu pana szkolnigo. Ale ten krąceł
77 43|         szkleł vesoko na figurze Pana Jezusa, rożovi jak wod rzozóv
78 45|     vërąbjilë dlo wostatni jazdë pana Jozva na smętorz v Lipnje.