Chapter

 1 1 |         lud je broł, jakbe to tak bëc muszało. A njikomu nje przëszło
 2 1 |        wuvożoł, że Remus nji może bëc takji złi, żeli psa nje
 3 1 |        njevjidzałi, zdovoł mje sę bëc provdzevim vizerunkjem naju
 4 1 |             Jednigo dnia — tak ju bëc mjałc — zaszedł jem do starigo
 5 1 |   przëvjozł na karze. Muszoł jimu bëc serdeczną pamjątką. Ale
 6 3 |           jem sobje, że wona może bëc krolovą, co ją las naprocem
 7 4 |      dalekji svjat. Chtuż to mogł bëc, wo chternim Marcijanna
 8 6 |          vjidzoł.~— Ko won jednak bëc tu muszi, kjej Marcijanna
 9 6 |       rzecze:~— Jakuż be to mogło bëc? ~Tej jô ji vëłożeł:~— 
10 8 |      nazvoł Czernjikjem. Mjoł won bëc gorszim wod Golijata? Pozdnji,
11 8 |         dachu. A przezebłi muszoł bëc srodze, bo długji cnjik
12 9 |       wuvożoł jem sobje. — Jak mô bëc, tak pudę!~Tak jô po wobjedze
13 10|           zdovanô! To tede ju tak bëc mjało, że pon rzekł do Morcena:~—
14 10|            bo moja krolevjonka mô bëc zdovanô.~Zdrzoł jem ku licom
15 10|        rzekł Mjichoł. —Jakuż może bëc jinaczi, kjej won njick
16 10|         sę nje wodmjenji, to może bëc zle.~— A nji ma na to lekóv? —
17 11|         nje morzi. Cużbe to mogło bëc? Choba przegrzecha jakô.~
18 13|           jego reminja. Tak muszi bëc i z bronją.~— Mosz pevnje
19 13|        nje zvjozł. Cuż to muszała bëc za wopoka z bjałkji! Tec
20 14|          beł namjenjoni i jinaczi bëc nji mogło.~A Mjichoł rzekł:~—
21 14|         bo tęde njeboszczik chcoł bëc vjezoni na smętorz do Lipna.
22 17|           zachodzeł, jak to mogło bëc. Tec znoł jem jego starka
23 18|       chternich bjes jakji mogłbe bëc zatraconi, że jô bem sę
24 18|     Gvesno!~— Ale cuż be to mogło bëc?~Medetovoł i medetovoł Trąba
25 18|         przëboczom, zdołbe mje sę bëc łopskjim chłopem. Beł boso,
26 19| kaszubskji pon, chturen nje chcoł bëc Kaszubą, smjoł sę do tego
27 20|        nje zrobjimë. Chcołbem też bëc takjim jozcem, a njima v
28 20|         nje wobzerej, kjej chcesz bëc mojim przejacelem. Jô za
29 20|          krolevskjim dvorze muszi bëc iluminacejô! — rzekł won,
30 21|           do Vejherova? Muszołbem bëc malorzem, żebe vëmalovac
31 21|    zelonigo borovjiczô! Muszołbem bëc na worganach mestrem nad
32 22|         vołoł Trąba. — Jutro mosz bëc do spovjedzë, a dziso grzeszisz?~
33 24|   vschodzi v moji duszë. Chcołbem bëc przë vas i słóv vaszich
34 24|      doznajesz sę, że nji mogłobe bëc takji czężkji, kjejbe v
35 25|           jô vjedzoł, że to muszi bëc Kłączińskji jezoro, wod
36 25|          sę słabi vjidë. To muszi bëc Potęgovo. I tero jô sę dobroł,
37 25|   pobladną. Jakoż też to be mogła bëc godzena?~Tak ma zaczęła
38 25|           zaczęła rachovac: Mogła bëc wosmô, jak ma zaszła na
39 26|      dobrze do tvarzë. Ale możesz bëc pevni jak amen v pocerzu,
40 27|         bronjic muszę.~— Kjej tak bëc muszi, to njech sę stanje
41 27|     Remusem, chturen vjedno chcoł bëc z Panem Bogjern v zgodze,
42 29|     plaskatim kaminju, a zdaje sę bëc takji wopoczni, że żoden
43 29|         kładła sę na svjat. Mogła bëc dzevjątô reno na zegarze,
44 30|  pjekjelnimu duchovji jô nje chcę bëc vjinjen moji svobodë!~Njeszczestlevô
45 31|           gvesno, dloczego tak mô bëc a nje jinaczi.~Trąba le
46 31|          wuczałô wosoba, nji może bëc porovnani z nami prostimi
47 31|         vjidzoł v żëcu. A muszała bëc njedovno postavjonô, bo
48 32|       doznoł, że njedovno muszała bëc postavjonô, bo ji gładzoné
49 32|     wudbała, że ta Bożomęka muszi bëc takô vesokô, żebe ję ze
50 32|     plaskatim kaminju, a zdaje sę bëc takji wopoczni, że żoden
51 32|         drugjich im rzekł:~—Tu to bëc muszi! ~Trąba sę na to rozesmjoł:~—
52 32|           povjedzoł:~Jednak to tu bëc muszi! Ale żebe przeszukac
53 33|            żebem, kjej ju jinaczi bëc nji może, przënomnji co
54 33|      zvonją na polach. A mje jesz bëc przed svjętim Jakubem v
55 33|       głovje przemeslnoscë i może bëc baro dzirżkjim, kjej tego
56 33|         do głovë, żebe z njimjała bëc pozdnji takô bjałka złô,
57 33|         va pevnje czuła. Mjało to bëc na pocechę vom, zakopanjim
58 34|   Jegomosc! Kjej nji może jinaczi bëc, to njech sę stanje volô
59 34|     wudzeli i pocechë? Ale jak mô bëc, tej jô jegomoscë ruchna
60 34|      dechu v pjerse. Tec won mjoł bëc v tim vjelgjim koscele dzis
61 36|         nje chcołbem tu wumrzec i bëc pochovani. Bo chtuż vje,
62 37|             Panje! Kjej vë chcece bëc tak łaskavi i nom bjednim
63 37|           pjisoł. A rovnak won to bëc nji może, bo bełbe sę do
64 37| przeżegnoł:~— I mje won sę zdovoł bëc Czernjikjem podług wurodë.~—
65 39|       malorz zgjinął zdaje mje sę bëc vjększi kavał grądu.~—Vszetko
66 39|      Trąba pitoł:~— Jakuż to może bëc godzena?~— Podług moji wudbë
67 39|     Podług moji wudbë to ju muszi bëc kol połnjé nocë.~Strząsł
68 39|         przegrzecha, to mogłbe to bëc człovjek z latornją!~I zaczął
69 39|     wuńdze, tej to poprovdze może bëc człovjek, co nom na retunk
70 39|      rzekł Trąba.~— To va muszita bëc z dalekjich stron, bo z
71 40|         ti viżavje, chdze mjałabe bëc posova. Z njego dim vëchodzeł
72 41|        barżij cuzô zdovała mje sę bëc ta strona, ale vjid svjeceł
73 41|           chatę. wopusceł, muszoł bëc njedaleko. Tak jô stanął
74 41|          Do Vęglikojc dobré mogło bëc poł godzenë drogji, ale
75 42|      przemiszloł, co beło i co mô bëc dalij. Przë tim jô zaboczeł
76 43|        mje naszła noc. Muszało to bëc ju njedaleko jezora, bo
77 43|    namjenjoną wod vjekóv. Jinaczi bëc nji może!~I vezdrzała na
78 43|           svjat. Strasznô wona mô bëc i rebë bodej z głębji vërzucô