Chapter

 1 2 |    Straszku, chturen mjeszkoł na pustkovju. ~V Jimję Wojca i Sena i
 2 2 |         nje bojała sę njikogo na pustkovju, bo wod długjich lôt tam
 3 2 |        chternich povjodelë so na pustkovju po roboce: Vjidzoł jem smoka
 4 2 |          dzivno beło, że ludzena pustkovju chodzilë i svoję robotę
 5 3 |      dobré drzevjęta.~Wu naju na pustkovju povjadelë, że gbur razu
 6 4 |     sprava zdradnô. Povjadelë na pustkovju wo takjich, chternim przë
 7 5 |      cliojen jidącą. Z nją jô na pustkovju mogł sę nolepji rozmovjic,
 8 6 |         Remus szukoł Straszka na pustkovju a v gromadze z Martą zaczął
 9 7 |       njico dzivnigo sę stało na pustkovju. Ticzeło to nigo Straszka,
10 7 |      bjegas zegara, bo Smjerc po pustkovju chodzi!~— Co to sę dzis
11 7 |          i vjedzało, że sę co na pustkovju svjęci.~Ale Straszka vszędze
12 7 |  Golijatami szukô cebje po całim pustkovju. A skorno cę zchvecą, to
13 7 |         Zkądes të sę vzął na tim pustkovju?~Tej nen njibe knop sę rozesmjoł
14 8 |         i zkąd go brac? —~ ~*~Na pustkovju wodtąd njic sę nje zdarzeło.
15 8 |          tego bronjiła.~Naszi na pustkovju go ju znelë z jarmarkóv,
16 8 |         nje je pjisané, żebes na pustkovju przë konjach i pługu dożdoł
17 8 |         ceszeło mje, że na njiin pustkovju rovnak takjich złich ludzi
18 9 |        chterną le ludze na najim pustkovju rozumjeją. Ale przëszło
19 9 |     stało, ale całé moje żëcé na pustkovju chiżim krokjem jęło jisc
20 10|          dovnji a dzis parobk na pustkovju Zobłockjigo, v norciku sedzi
21 11|         zelonim wokjenkjem, a na pustkovju vszetko pod wopjeką Boską
22 11|      vszeskji jinszi budinkji na pustkovju, v srąb wukłodané z dużich
23 11|           że sę naszi vszescë na pustkovju pobudzą. Alem so wuvożoł:~—
24 12|          krokoma cignął v stronę pustkovju, jakbe beł kuńtańt ze svoji
25 13|       wod krevavi vodë. Naszi na pustkovju pozerelë cecho na tę zjavę,
26 13|       będze blizko. Tu na naszim pustkovju jesz vszetko jidze po starimu,
27 13|    noveższi plac na całim naszim pustkovju. Kjej jem zaszedł, skovronkji
28 13|   przerosł vszetkjich chłopóv na pustkovju. Zaszedł jem ku reszce jaż
29 13|      snjije? Jak długo jô na tim pustkovju pamjęcą signąc mogę, nje
30 13|          złi dzeń, vanożącigo po pustkovju.~Tak jô stojoł i patrzeł
31 14|        że to Smjerc taceła sę po pustkovju. Czuj jem ję porę razi nje
32 14|       rozumje, le naszi ludze na pustkovju?~A won sę przësłuchoł moji
33 14|          długo ju tvoje nogji po pustkovju chadzac nje będą!~V Mjichałovi
34 14|        won ze szkół i chodzeł po pustkovju i lasach ze strzelbą. —
35 14|          to vjidzelësmë ludze na pustkovju, że jimu njijak do gburzenjô.
36 14|         Të i jô i vszescë na tim pustkovju mają svoje drogji przepjisané:
37 15| czężkjich serdecznich przigód na pustkovju. Ajô do nji z povjilanjim
38 15|         nje wutrzimosz Remusa na pustkovju, chocbe go dzesęc konji
39 15|          dobetk pase? Za vami na pustkovju, serdeczni tovarzisze lôt
40 16|       nje je napjisané, żebes na pustkovju przë konjach i pługu dożdoł
41 16|      njiże nim robocim ludzom na pustkovju. Jô cë povjem: Ruchna të
42 16|        Lipna. Cuż jô cë rzekł na pustkovju przë ni worędzë? — Ma dvaji
43 16|          gvjozdë, te same, co na pustkovju za lasem. A jô zdrzącë na
44 18|         żes të, Remus, wurosł na pustkovju za jezorami i lasem. Bo
45 18|        mje przez njeboszczika na pustkovju — pjerszi roz v moji vędrovce
46 19|       naloł. Z knopjęcich lôt na pustkovju vstoł przed mojimi woczoma
47 19|    Straszk lotoł v bjoli dzeń po pustkovju a na mje żdała valka z Golijatem.
48 19|     Smjerc, jakom ję wuzdrzoł na pustkovju, klepjącą kosę za stodołą.
49 19|         je vëkłodoł pon Jozef na pustkovju. Stari rod tego pana vëtrupjoł
50 20|       potcevi Mjichoł i Marta na pustkovju zchovelë v sklepje wod bulev
51 20|             mesloł jem sobje. Na pustkovju Zobłockjigo czuł jem njeroz
52 20|        të rosc na barzo zapadlim pustkovju, kjej të nje czuł jesz wo
53 20|      Remus njedovno sę vëkluł na pustkovju jak pilątko ze skarupë.
54 22|      mołą przë gąskach na naszim pustkovju za jezorami i za lasami.~
55 24|         sę zdac na Trąbę, bom na pustkovju wo tich spravach sę nje
56 26|          z krijovkji i ludzom na pustkovju narobjił wutropjenjô!~Won
57 27|         chłopa, potcevą procę na pustkovju i jako hańdlorz ksążkami
58 27|        porajił do pjekła. Cos na pustkovju potrafjił, to choba i v
59 28|          scął jezoro przë naszim pustkovju. Stari Mjichoł v checzë
60 29|     schnąc, jak no przed lati na pustkovju. Jakbe na tim ricerskjim
61 31|       mje markotno, że na naszim pustkovju nje będzece mjelë komu grac,
62 31|       granjô, jak dzis na naszim pustkovju, njeczułam. Bo chtuż tu
63 33|           bom ję vjidzoł. jak na pustkovju za stodołą za mojich knopjęcich
64 33|     tęgovich na dalekjim bjednim pustkovju za lasami. Ve vjidze, jakji
65 35|         povjedzoł, a przedtim na pustkovju njeboszczik pon Jozef nakozoł:~—
66 37|        wosobach i wo Lipnje i wo pustkovju Zobłockjigo, tej rzekł:~—
67 39|    chvjilë stari nasz Mjichoł na pustkovju, jak won tam za mojich młodich
68 41|     takjich nocach przed lati na pustkovju vëchodzeł stari Mjichoł
69 45|         przed długjimi latami na Pustkovju. Ko to beł nen mol, chturen
70 45|     njeboszczik i naszi ludze na pustkovju zvelë studnją.~Tede jô sodł
71 45|         co jak va rosł tu na tim pustkovju. Nje povjadałam jô vama
72 45|           Z tich, cos të znoł na pustkovju, żije le pon i panji. Krom
73 45|         i mje przëboczeł lata na pustkovju. Chto vje, cze wone nje
74 45|    Pozeroł na mje, jak dovnji na pustkovju, a pokąd jô leżoł v gorączce,
75 45|          mje dovné moje dzeje na pustkovju.~Po długjich tidzenjach
76 45|      przë krolevjonce... Rosł na pustkovju za lasami pasturk małi,