Chapter

 1 3 |       nje szedł, bo v połnjé i v nocë njico szło ludzom na woczë,
 2 4 |           A zaszedł të bes tam v nocë ? — ~—Jo!~— Bo vjedzë, że
 3 4 |       vlezc, nje dostołbes mje v nocë na zomkovjisko. ~Ta sprava
 4 7 |       dołu na svjat Boskji.~Krom nocë mje beło vjidno, bom v tim
 5 8 |      mogł! ~Czo! Przeką krzikvë, nocë i strachu ~Serdecznô rôczba
 6 11|         i żdało. Tak jô so jedni nocë wuvożoł:~— Mora to nje je,
 7 11|         tobą, Remus! Psë dziso v nocë wujodałë i trzosk szedł
 8 12|           rzekł Mjichoł. Dziso v nocë paproc mô żevi vęgjel przë
 9 13|     zazerac, cze won so czasem v nocë vjidu nje zrobji. Ale vjedno
10 14|          vjedzącë, że to wona. V nocë pękło straszlivje v scanje
11 14|      drogji, co jidą z połnjô ku nocë to dvje vjelgji rzekji:
12 14|      Vjisłë przë Fordonje, a wod nocë morzé: to starodovné granjice
13 15|          jednak bełë przëvikł do nocë i dróg lasovich. Jak jô
14 15|     panje, na ti samotni gorze v nocë?~— Jakże cë to rzec? — wodezvoł
15 18|        vërzasu przez całą resztę nocë ma mjała bezpjek. Anji żoga
16 18|            Czeguż va sę bojała v nocë?~Za scanami grała rzeka,
17 18|   przëboczałë mje, żem valczeł v nocë ze Strachem.~Jakesma pocerz
18 18|        rzekji. Tego potępjińca z nocë jô sę tero nje boję, bo
19 18|         Remus, co to beło dzis v nocë?~— To beł Strach! — rzekł
20 19|          wobraze czężkjigo snu z nocë. Po chvjilë pon Czernjik
21 19|      berło veznje svjat ~Vjeczni Nocë majestat!~Tak spjevoł Czernjik.
22 19|    dobroł:Tec tobeł nen Strach z nocë ve młinje.~Chcoł sę na mje
23 20|    trunkji nich pjekjelnjikóv ti nocë?~Trąba moje mesle zgodł
24 20|          vczora szablę złomoł, v nocë zachodzi nom v drogę. Jô
25 20|     wurodą bes mogl vëstraszec v nocë człovjeka słabigo ducha.~
26 20|        nji moglë łovjic przeszłi nocë.~Ale Trąba jął mu wopovjadac,
27 20| zaspjevają nom Kaszubom na Pusti Nocë. Nodzeja v Bogu, że za tę
28 21|   kolebje go na słomjanni leżë v nocë — i ten marsz kalvdrijskji,
29 22|     chterna provadzeła ku połnji nocë na blizkji Mjirachovskji
30 22|  vązkjimi rovami płeną ku połnji nocë: to są zdroje Łebë, chterna
31 22|       psa na zomkovjisku v pomji nocë. Tvoje jelenje i sarnë patrzełë
32 23|      chterną ma vczora do pozdni nocë z Trąbą sedzala, reno zgromadzeła
33 24|       chvała jak rzoze wod pomji nocë svjecą jim v woczë i co
34 24|        vjidzoł. Nje beło to v ni nocë, jak żesta Jozva Zobłockjigo
35 24|        vjid jakjis, jak rzozô po nocë, vschodzi v moji duszë.
36 25|         mjedze mogjiłami dziso v nocë. Le wognja żodną radą nji
37 25|       Deszcz pruszeł jak minjoni nocë na leste v lese przed jomą,
38 28|    worędzë do podkorbjanjô. Le v nocë na moji leżë strzęsło mje
39 28|        trzë raze vkrąg koscoła v nocë i go przedac timu Jistnimu.
40 29|     jezora. ~Smjiło mje sę jedni nocë, żem z kalvariji vejherovskji
41 29|    przińdę, to le jak złodzej po nocë. Dzecë słuchcjta vaszi matkji
42 29|       przińdę do vas cze v cemni nocë, cze v dzeń bjoli...~...
43 31|       mocną, i mje żiczeła dobri nocë.~Delë nom do spanjô jizdebkę
44 32|         i wopocznjejszô, njiże v nocë z daleka. Verazno teżem
45 32|       tim mule, a do tego jesz v nocë.~Ku reszce ten vązkji pas
46 32|       wodemkłich wokjennjicach v nocë vjid sę poleł v jizbje.~ 
47 33|       kosą gorą jezora ku połnji nocë.~Na drugji dzeń jô sę ju
48 33|         nje zabłądzeł v ti cemni nocë!~— Wo to jô sę nje strachom.
49 33|         żdejma, chocbe do pełnji nocë, bo i jô so rozvożeł: Żeli
50 33|         będzema jachała do dom v nocë. Na szczescé spadła doka
51 36|     sobje przëboczô, jak wonji v nocë na verach skakac będą, njibe
52 39|   przëszło v ti minjoni straszni nocë v zomku Sorbskjim. Vjelgô
53 39|           chturen won mjedziso v nocë zrobjił, i za nę njeszczestlevą
54 39|   Przeszło mje, jak krzik sovë v nocë. Won tu naju na njeszczescé
55 39|          ju muszi bëc kol połnjé nocë.~Strząsł sę Trąba i rzekł:~—
56 40|         zvątpjenjé v ti dziseszi nocë na Łebskjim Błoce. Ale ten
57 40|          Ale dzeń vjidni. Womonë nocë nekałë precz. Możebe ti
58 40|       Chto wostavji co v Błoce v nocë, kjej gonji Małgorzata ten
59 40|        sę i szedł po ni straszni nocë! rzekł pon Sorbskji. Ale
60 40|         dvornjika po ni straszni nocë. Proszę cę, pokoż mje ten
61 41|        mje sę zrobjiło! A nąże v nocë, kjej będzema leżała na
62 41|      dorosłim i dzecom cuda woni nocë, kjej pastuszkovjc przënekelë
63 41|          v Sorbsku v ni straszni nocë vëszła z wobrazu na scanje
64 41|          nje przëpłuceł żëcim ti nocë. Bo chdze jô i won — vskozała
65 41|      dzivné rzecze sę dzejałë ti nocë.~Ale chatë vjidzec nje beło.~
66 41|            Cuż të, Remus, tak po nocë vanożisz? A może të sę tu
67 41|         sę v chace v polu dzis v nocë, chdzem sedzoł ze starą
68 41|          tak długo jaż do pozdni nocë deruje, tim won nje vjinjen,
69 41|         sę dzevjic v ti straszni nocë, kjej szlach mojich krokóv
70 43|       rebackjich. Som jeden v ti nocë na ti vispje i na tich vjelgjich
71 44|      położi na zemji. V dziseszi nocë paproc mjała zakviitnąc
72 44|         cud sę stanje, abo jô ti nocë nje przeżiję. Wudzirżë ducha,
73 44|       momańce vjidzoł jem, jak z nocë vëskoczeł chtos naksztolt
74 44|         samotnichace v smjegu ti nocë, kjej mój jedini tovarzesz
75 44|     trunku. Za njim vëskoczeło z nocë karno bestrich muzikańtóv
76 44|          Cud sę stanje abo jô ti nocë nje przeżiję! — tak uwona