Chapter
1 1 | na Remusa blészczała. Ale krom tego zabjerała sę, żebe
2 4 | też pozdnji zrobjił.~Ale krom tego dzeń kole dnja mje
3 4 | przë ti worędzë. Ale wona krom tego vjedno bodlivô, nje
4 7 | njigo dołu na svjat Boskji.~Krom nocë mje beło vjidno, bom
5 9 | cudovną zjavę z cuzigo kraju. Krom tego szło z ji woczu njico
6 9 | moklezna na mjevëstąpjiła. Ale krom tego na połnjé nji mogł
7 10| spravą, chterna njikogo krom cebje nje wobchodzi. Jô
8 11| Złé kuseło Remusa. ~Njicht krom Martë nje vjedzoł, jakô
9 11| człovjeka smjertelnigo. Krom tich są chorosce wod strzodka.
10 14| wuspokojił mje.~— Nje bój sę! Krom tego nje są te ręce mordarza.
11 14| kaszubską zemję a skrë padałë krom sóv i sępóv, jak rój gvjozd.~
12 16| pińdlu mô, i te, co won mô krom tego złożoni wu pana szkolnigo.
13 18| ti robotë nje przëvekł. Krom tego beł jem wudbë, że to
14 19| zemji naszi wurvje. Ale krom tego jô szedł, bo tak ju
15 20| czasem możno zrobjic dvuch. A krom tego z gochóv. Bo tam v
16 20| szedł do gorë. A na gorze krom cemnoscë vjidzec beło grebi
17 20| jich dejadej nje vëchovoł. Krom tego, provdę rzekłszë, tvojigo
18 21| kjeliszk jak bocon. Ale krom tego nje wopusceł żodni
19 21| svjeca do njeba.~Ale wonji krom tego wusłuchelë mądrich
20 25| sełę. Krol jezora ale vzął krom tego voruszk drevnjannich
21 25| szerok nje beło żevi dusze krom naju wobaju strzode tich
22 26| kjej sę tego doznają. Ale krom tego nje będzesz sę łżą
23 27| jedna vjelgô broma. Ale krom ti jedni vjelgji bromë provadzi
24 27| Jô njigde nje pjiję!~— Krom tego mogłbes rzec, żes beł
25 27| njim do żevigo żolącé sę i krom tego v jego duszë zorzevjé
26 27| jak movji, nje nalozł. Krom tego wod klasnjęcô Remusovi
27 28| go nje minje. Tej Mjichoł krom czervjoni blevjązkji sę
28 29| szukoł na njim nocą wochronë. Krom Glonka tam vjele wostrovji
29 30| knopjęcich latach przetrąceła. A krom tego jô ju mom lata.~Kjej
30 31| będzece mjelë komu grac, bo krom kulavigo Macka i stari Małgorzatë
31 31| mjedze sobą i krölevjonkę, krom takjigo bohatera jak Remusa
32 32| joma beła dosc vjilgnô, a krom tego żodnigo statku do vigodë
33 32| beło możno:~— Njicht vjęcij krom nas, cosma tu dziso na Glonk
34 33| dzecë za mną nje płakalë. Krom tego mje beło wo nabranjé
35 33| i mje sę robji straszno. Krom tego boczta, że jô żenjałi
36 33| serce zmjękczeł. Ale czego krom klonovigo lestu zanjesę
37 33| grob wojca mojigo strojiła.~Krom kvjatóv znoszała ksążkji,
38 33| njeboszczika pana Jozva. Krom tegom ję vjidzoł dulczącą
39 33| tak stoji i stojec będze, krom vszetkjim burzom, jak długo
40 33| jasona, zdzevjilo go, że krom vjidu, co z gorë szedł,
41 33| rebokami i jedną bjałką. Krom njich v czołnje stojoł poprovdze
42 33| złich won sę srodze boji. Krom tego vjerzi won ve vszetkji
43 33| vëkurzą jak lesóv z jomë. Krom tego panna Klema mje kładła
44 33| i tile z dołu nabroł, a krom tego tile strachu przeszedł,
45 34| sę do njego vdzarła. Bo krom Rezego i mje, dvaji wopoczni
46 34| noleżi. Ale wodpovjem vom krom lego, bo jako Njemc szanuję
47 35| Pana Jezusa wukrziżovelë. Krom njich podł mje v woczë postavjoni
48 35| pamjętają? Bo tu vszescë, krom mje jednigo, wo njich ju
49 35| dalij nje puszczę, bo tam krom Vjerzchucena kuńczą sę katolickji
50 35| jich godkji beł vjadomi. Krom tego Trąba znoł dobrze njemjecką
51 36| mô svój przërodzoni szek, krom takjich trelóv, chterne
52 36| A nasz pon z njimi. Ale krom tego nasz pon lud kaszubskji
53 37| vëpjisalë svoje znakji.~Krom ksążąt naszich vjidzita
54 38| vszetko to je spjisané. Ale krom tego, co sę pravje teczi
55 38| kozoł zapolëc. Ku reszce krom bladich dvuch dużich wokjen
56 38| svjata. Le v jednich łożach krom tich, chdze szklelë bladé
57 38| gardła. Nade mną stojoł krom njego Trąba i vołoł, kjej
58 39| vërozumjec nji mogę. Ko krom rebackji wostrzegji ma rovnak
59 39| reszce krocij njego. Ale krom tego stegna zrobjiła sę
60 39| reszce jednak, jak ma ju krom dachu przemokła dó dzesąti
61 39| ale njick sę nje wodezvało krom czężkjigo stękanjô z pod
62 40| jodło je barzo prosté. Ale krom tego są vesokji wurodë i
63 40| nje vrocę do Sorbska, choc krom vszetkjigo dusza moja mje
64 41| v łunje wognja stojała, krom bjednich ji ruchen, poznołjem
65 41| zajisconi wo mojigo tovarzesza. Krom tego mje chdzeroz chodzeło
66 41| nobarżij strachoł wo Trąbę. Krom tegom sęju męczeł wod chodzenjô
67 42| mną sę nje beło letko, a krom tego cuż jô mjoł spolnigo
68 42| vszescë Rzemiszkjem z tego, że krom wurzędu koscelnigo zarobjoł
69 43| zgrezłë mje duszę. Ale krom tego serce moje beło pełné
70 43| jakbesma sę pitac chcała:~— Cze krom nas dvoje jesz są ludze
71 43| mje, jak sarna vërzasłô. Krom wodvogji i krolevskji postavë
72 43| drugji svjat.~Tu jesma sę krom voli zatrzimała, a jô pitoł:~—
73 43| redoscë.~I vezdrzałasma krom voli na szczit Bożimękji,
74 44| cuż wona, staró Julka, mje krom tego povjedzała v ni zapadłi
75 45| pustkovju, żije le pon i panji. Krom njich jô i mój chłop Morcin.
76 45| Chto vje, cze wone nje bełë krom vszeskjigo noszczeslevszé
|