Chapter

 1 1 |       kjede szedł v perzenë, tej v kjile pocerzi Remus sobje v lese
 2 1 |          cel i zdobecz.~Tak i mje, kjile razi na woczë kanął modri
 3 3 |           pole wod lasa, i zrobjił kjile krokóv v las i vołoł z rękami
 4 5 |           przëcesnął to bolącé i v kjile skokach beł na gorze.~Ztąd
 5 5 |           gorë, ale v njim stojało kjile jałovcóv i vjelgjich kamjenji
 6 6 |            novô a Mjichoł ję przez kjile vjeczoróv vërzinoł z klocka
 7 8 |           Mjichoł pozeroł na mje i kjile razi gębę wotmikoł, jakbe
 8 9 |       przeczetoł ję roz i drugji i kjile razi jażem ję wumjoł bezmała
 9 10|            vëszedł wod vołtorza, a kjile kobjet i dvuch stareszkóv
10 10|           wulgji mje nje dało, jaż kjile ludzi z zokresteji vëszedłszë,
11 10|        cerpjenjé v pustim koscele.~Kjile panóv przëstąpjiło i mje
12 10|          toczilë v dużé szklonkji. Kjile z njich mje znało, bom z
13 11|    straszna trvoga... ~Jak jem tak kjile dalszich vjerszi wodspjevoł,
14 13|           wustrzechą. Dożełasma ju kjile vojen, ale żodna do naju
15 14|        żałobnô smutnigo svjata.~Za kjile pocerzi Marcijanna zeszła
16 15|                                 Za kjile dnji sedzoł jem po vjeczerzi
17 16|         som dvor, v chternim przed kjile lati krolevjonka moja roczeła
18 19|         karą na woborze a vkoł mje kjile ludzi i nen stari chłop,
19 20|           Vdzidzkjigo. Tam wusadło kjile vjosk, pełnich rebackjigo
20 20|        połnjô tich wostrovóv je tu kjile.~Mje beło tero naborżij
21 20|        czubkach drzév i rozervoł v kjile molach szarą dokę. Tero
22 20|         gleń, trzë butelkji pjiva, kjile sztuk suszonich na rożnach
23 21|          pod krziżem na kalvariji. Kjile set jich pevno. Drugjich
24 22|           kompanjiji dalek cignęło kjile vozóv vesoko woladovanich
25 22|           pudze dalij. Tam ksądz i kjile mjeszczanóv jidą so wodpocząc.
26 22|           volą.~V głębji tego lasu kjile mołich vsi sedzi nad zdrojami
27 22|            latach mojigo vanożenjô kjile i kjile razi. Pjił jem z
28 22|           mojigo vanożenjô kjile i kjile razi. Pjił jem z tvojich
29 23|          nji jakji poł mańdla jôj, kjile kavałkóv chleba i kjełbasę
30 23|           v stronę vsë Luzena. Tam kjile klonóv rosło vkoł figurë
31 23|         tej z jedni stronë sedzało kjile bjałk, chterne wodmovjalë
32 24|          vzął mje pod remję, szedł kjile krokóv, stanovjił sę i rzekł:~—
33 25|            padac jaż gurdżeło. A v kjile pocerzi zrobjiło sę cemno
34 25|           las sę rozlegało. Tak to kjile razi, to słabji, to mocnji
35 25|            przëstąpjił wod razu do kjile krzóv, chterne tam roslë
36 25|       wobińdze sę bez mjeszkanjô v kjile molach. Pod korzinjami tego
37 25|        vëszekovoł mje pjismo. A po kjile dnjach przëszła wodpovjedz
38 25|            sądu, tej stanąc muszę.~Kjile dnji minęło a zjavjił sę
39 26|            Strzod njich krąceło sę kjile szandaróv ze szklącimi szołmami
40 26|        vszetkjim na na volą Boską. Kjile godzin jô tam sedzoł, jaż
41 26|        kjeszinji mojigo vampsa. Za kjile dnji przëszedł sądovi przistava
42 27|      nalezc go nje beło możno.~ Po kjile latach vroceł sę na wojczesté
43 27|            za wobrażenjé sądu jesz kjile tigodnji mje vrzucają na
44 29|           nje minął dzcń, żebem po kjile razi nje beł vëstrzeleł
45 29|           z poza budinkóv i płotóv kjile strzelb przëtrzimałë ku
46 29|          jem sę ve vasze ręce! Tam kjile krokóv dalij moje konającé
47 30|           groł na murë ti sodze po kjile razi, ale të bjedoku wodtrąbjic
48 31|         njepotemu. Smętk beł gorą!~Kjile lôt jô tak przekarovoł po
49 31|            moje mesle:~— Jegomosc! Kjile lôt nazod żeł tu njedaleko
50 31|     pruskji vas nje nalozł, bo som kjile lôt sę praed njimi wukrivoł
51 32|    wotmikałë sę małi szafë. Navetk kjile wobrozkóv ze scenami z gonjitvë
52 32|             Długji to belë rurë na kjile stop, chterne przebjijalë
53 33|       postavjila straszlevi nogji. Kjile tidzenji juininęło, jak
54 33|          Bulev i solë momë jesz na kjile dnji — rzekł jem, be ksędza
55 33|           vpadlë. Za to nalazłasma kjile kożuchóv długjich i krotkjich.
56 33|            spori kam cukru, masło, kjile kjełbas i bochenk chleba.
57 33|           padnje, chto sę wodvożi. Kjile z njich jednak pamjętało,
58 33|           tam zadoł sobje worądz z kjile rebokami vodą do Vjela.
59 34|           vëstrzoł ju bliżij. A za kjile pocerzi vjidzałasma przez
60 34|           dobrze vjadomo, że vë sę kjile tidzenji tacilë po pustkovjach
61 35|         Bogjem!~V Pucku sedzoł jem kjile dnji i pozeroł na jasné
62 36|         też:~— Żebe tak zgrzebło i kjile vjader vodë i na jednę dobę
63 36|    womanjic. Takji pozvolenjé mnją kjile służkóv. Kuczer, co vaju
64 37|          zatrzimac vaju przez dnji kjile v goscenje.~Ale Trąba na
65 37|          bjednim vanogom dac przez kjile dnji vjikt i leżą, to Pon
66 37|          ludzi, że są takji, co na kjile molach v jedni godzenje
67 38|         mjeszczanóv straceł żëcé a kjile czężkji wucerpjelë ranë,
68 39|          do małi karczmë, chdzesma kjile rebokóv poznała, z chternimi
69 39|            Trąba vëpjivszë z njimi kjile kjeliszkóv, nabroł znovu
70 40|         vëszukoł chtos mocni drąg. Kjile rąk go chveceło i zaczęłë
71 41|         won zavjani, njepevni a po kjile krokach ju nje doł sę vjęcij
72 42|           zvabjił ludzi ze vsë i v kjile pocerzi ju całô vjes Lipno
73 42|         pod Zoborami. Vëbrała wona kjile ksążk, tej wobzerała zveczajni
74 43|             Nje minęlo po tim anji kjile pocerzi, jak z daleka, chdze
75 43| spokojnoscë żesma so dała radę. Za kjile pocerzi zgrzetnęło dno czołna
76 44|       vezdrzenjé ludzi, chterni za kjile godzin konac mają. Lud tej