Chapter

 1 1 |              nji może bëc takji złi, żeli psa nje wukaroł za svoję
 2 4 |             do pasenjô. Grzech mosz, żeli będzesz społ, zamjast pjilovac
 3 6 |            chrzescijańskji a poznji, żeli dożije, bjalka potcevô vënekô
 4 7 |          pogrozeł mje nją i rzekl:~— Żeli të jes jakô poczvara abo
 5 7 |            chdze cë tvoje dodom! Ale żeli të jezdes le knopem wobdzartim
 6 8 |          chdze wona do jezora bjeżi. Żeli to je człovjek, to njech
 7 8 |             wotvartô voda i zotor. A żeli to je Pokusa, tej njech
 8 8 |             ti sami vjarë i rzekł:~— Żeli to człovjek, to won jidze
 9 9 |             To beła gvesno pokusa.~— Żeli to pokusa, Marto, to jô
10 9 |           Mjichoł.~—To je barzo zle! Żeli to do jutra nje popusci,
11 10|           mje jak sostra wod dzecka. Żeli wonacę chce, a të mosz volą
12 11|             rzeczë, czegoc trzeba. A żeli jes co lechigo, tu wustąp
13 11|              cë druchem i żicznim, a żeli mje słuchac będzesz, vëbavję
14 11|            mogła mjec to zrobjoné?~— Żeli to mje mô zadané wosoba,
15 12|             rozum, jô so tak meszlę: Żeli Pon Bog na strożë tego molu
16 13|       Marcijanna cë co wostavjiła. A żeli nje, to pudę bez vjeczerzi
17 15|           wostatni marsz po zemji?~— Żeli jezdes duchem, to vjesz
18 16|           jakbe mogł robjic geszeft, żeli be ludze sę gorzilë na jego
19 17|         kjeszinji vëschnje wod razu, żeli vjem, jak jô sę dostoł v
20 18|    zavrzeszczoł:~— Njekaro! Strachu! Zeli të jes człovjekjem chleb
21 18|             bjitvje, jażes dobeł. Bo żeli to beł poprovdze jakji potępjeńc,
22 20|             vjem chdze. Do vjeczora, żeli będzema nogji dzirżko vëcigata,
23 20|            Zdrzë brace, przed sebje! Żeli rechłij njiże jô v ti cemnoscë
24 20|               Chto sę v wopjekę" , a żeli to je Złé, to wono sę zaru
25 21|             co po wodpustach spjevô. Żeli ne kęsi psë poznają krola
26 21|          wulicë, tej won sę pitoł:~— Zeli mosz do mje jakji słovo,
27 22|             nje! I sadła kole mje.~— Żeli mosz przë sobje co do jedzenjô,
28 22|        jidącich, tej dovej boczenjé. Żeli szandarovje sedzą v karczmje,
29 22|           wonji ztąd nje vjidzą. Ale żeli wonji stoją przed karczmą
30 24|       strzelilë v wobronje vłosni!~— Żeli tak — rzekł vaspon — to
31 24|       znajesz wobeczajóv svjatovich. Żeli të chcesz sę wukrëc, to
32 25|             długji chvjilë movjił:~— Żeli cë sę chce spac, Remus,
33 25|              przëvjitanjé njesrogji. Żeli të meslisz, Remus, że sę
34 25|      zrobjisz z bjałką? Pożiczë mje, żeli mosz jednę markę a jô cë
35 26| przëvłoszczeł. Tero jim je markotno, żeli chtos spominô wo ti korunje,
36 26|     vëszczergë łagodnje:~— Psu kęsi! Żeli të mje tu będzesz v woczë
37 27|       vëmjerzô spravjedlivosc sędzi. Żeli ten cebje wuznô njedovjmnim,
38 27|              wużetku vjedzoł. Boczë: Żeli të komu co krijamko veznjesz,
39 28|         słuńcu na njebje rzekł jem:~—Żeli to dva lata poderuje, to
40 30|            krolevjonkę! — To znaczi, żeli żiv ztąd vińdę.~Trąba jakbe
41 31|              i rzekł:~— Dobri ludze! Żeli mota przë duszë kromkę chleba
42 31|              że złapją ksędza Pavła, żeli sę dobrze nje zataci. I
43 31|             tede na noclig i stravę, żeli vom będze dosc dobrze vstąpjic
44 31|     zabjerzema zrzeszonigo na karze, żeli nje volisz jisc dobrą volą
45 31|              czetoł takji pitanjé:~— Żeli wojc njeboszczik cë povjedzoł
46 32|            mjec vjelgą do vas vjarę, żeli vom svoję krijovkę povjedzoł.
47 32|             chdze pod zemją zapadła, żeli mu Trąba nje rozpędzi czasu
48 33|             Trud, Strach i Njevorto. Żeli Pon Bog cë  koże v takji
49 33|              vanożi sobje po svjece, żeli bjałka jak mom nodzeję zdrovo
50 33|           nocë, bo i jô so rozvożeł: Żeli Trąba v taką pogodę do naju
51 33|       kaszubskji zemji lud stolimóv. Żeli wonji może z wurodë nje
52 34|              na podłodze i zavołoł:~—Żeli to panna Klema strzelô,
53 34|        ksędza proboszcza ve Vjelu, a żeli jego volô, to ze vschodem
54 35|            cebje za szkoda, Remus. A żeli sobje som radë nje vjesz,
55 36|             jô vjidzę — rzckł pon. — Żeli nje po tobje, muzikańce,
56 36|            kaszubskô skora, cze nje? Zeli tak, to njeszczestlivimu
57 36|              tich budinkóv i pałacu. Żeli to jistamańtnje beło pjekło
58 36|            serca! — rzekł Trąba. — A żeli vasz poczestunk będze takji
59 37|            va tak polubjita, jak jô, żeli sę z njim bliżij zkamrocita:
60 37|             granjic movë kaszubskji?~Żeli pudzesz na zochod słuńca
61 39|             zapadnjima, jak kaminje, żeli Pon Bog nom nje zesle retunku.~
62 39|          kraj womon i czaróv! Remus, żeli ma tu żevi vińdzema, to
63 39|            Ale rzekł z vatpjenjim:~— Żeli to nje je znovu jakô przegrzecha,
64 39|            Przeżegnejże to, Remus! A żeli to strzimje i nje wuńdze,
65 40|             njim zlecenjé czężkji.~— Żeli tak, to ringraf vroceł na
66 40|            grulkę Trąbjinë, Remus. A żeli mje wob drogę do tich błogosłavjonich
67 41|             tich won mô na sumjenju, żeli won tam mô jakji sumjenjé.
68 41|              tero i spjesz sę barzo, żeli chcesz, be tvój tovarzesz
69 41|           drogę, chternąm przeszedł. Żeli jô szedł prosto, to bełbem
70 42|            go meła będzesz do trumë, żeli nje zeszłë wob czas vanożenjô
71 42|            Na pogrzeb!~— Na pogrzeb? Żeli të jich mosz do tila, co
72 42|             Won całą vjes vëmordujc, żeli go nje zavjezeta do głupigo
73 42|       pravjic do bjałkji:~— Kobjeto! Żeli tvój cę kąsk vëtłukł i cebje
74 44|       podnjesesz tę paproc v gorę. A żeli Bog cë namjenjił i będzesz
75 45|         chodzec. Jô cë go przenjesę, żeli chcesz.~— Przenjesë mje