Chapter

 1 1 |               za duszę moję grzeszną, drugji dzel dejce tak, żebe jeden
 2 1 |             dejce tak, żebe jeden abo drugji Kaszuba bjedni mogł jisc
 3 3 |           rzecem wuzdrzoł głovą v doł drugji zomk i drugji drzeva jak
 4 3 |             głovą v doł drugji zomk i drugji drzeva jak v zvjercadle.~
 5 3 |                jimję jego Trud. A nen drugji, co na grubim camrze płinje
 6 4 |          zarvała, mô le jeden rog, bo drugji so skjidła przë ti worędzë.
 7 4 |             nje boczącë, że jak sobjć drugji rog skjidnje, to na jarmarku
 8 4 |               pod gorę. A kjej jem po drugji stronje zchodzeł na doł,
 9 6 |          plebanjiji i wuczeł mje som. Drugji dzecë wuczeł ksądz vjikari
10 6 |              mój rękov i rzekła:~— Na drugji roz jô z tobą brodem nje
11 7 |           vëpoleł prosto ve mje roz i drugji.~Dim jak chmura zaloł Golijata
12 7 |              na mje pęk słomë jeden i drugji i wuczuł jem zevMarcijannë,
13 8 |          Godzenë sę skłodałë jedna do drugji: jedne na dzeń, drugji na
14 8 |             do drugji: jedne na dzeń, drugji na noc. Z dnji i noci vjązałë
15 9 |               jem przeczetoł ję roz i drugji i kjile razi jażem ję wumjoł
16 11|               przëbetku Pana Boga!~Na drugji dzeń mje gbur pusceł do
17 12|               głovę v teł na plece, a drugji straceł rozum i vjedno le
18 14|        zaboczeł, żem chori i że ju na drugji rok nje woboczę kvitnącigo
19 14|                płakała Marcijanna. Na drugji dzeń rzekł pon do Mjichała
20 16|          pełnim kvjotkóv. Naprocem po drugji stronje drogji łiszczoł
21 18|         mruknął jem im sę wobroceł na drugji bok.~Ale Trąba nje doł mje
22 18|        wukorunovaną jarzębjiną:~— Nen drugji, co na grubim camrze płinje
23 18|        długjim vampsem wobleczoni, bo drugji ruchna sę suszełë na słuńcu.
24 19|          vołtorzu, pełen poczesnoscë. Drugji vëdovoł sę młodszim i sedzoł
25 20|            lese wuzbranich. Jô sodł z drugji stronë i beło nom cepło
26 20|             kjej tu jeden vëzdrzi jak drugji. Tam ma zgjinjema jak zorna
27 20|        drążkjem stojała cecho, jak te drugji dvje.~—Vjidzisz, że sę nje
28 21|          njeszczescé na mje żdało. Po drugji stronje jezora mój szvagjer,
29 22|             młodi chłopok i klęknął z drugji stronë. Długo wonji tam
30 22|            szło nje patrzącë jedno na drugji.~Të małô gąsorko i va żołté
31 22|             to sobje: Roz jeden i roz drugji nańdzesz mje na svoji drodze.
32 23|             kjej wojc jego poszedł na drugji svjat. Tede won so wudboł
33 23|              a jedno mô parobk, bo na drugji je slepi. Tero jô jidę z
34 25|          będze njedaleko, ale hene po drugji stronje vodë. To też sedzema
35 26|               takjigo vjiktu, jak nen drugji, co strzod bęborkóv sę kuloł.
36 26|      bormistrz a przë njim pjisorz, Z drugji stronë rozpjeroł sę na krzasle
37 27|             mova wo Korunje Polskji,— drugji, żes rękę podnjosł na worzła,
38 27|              je rabunk. Za jedno i za drugji nje minje cebje kara v domu
39 27|          zarvoł ję svojim całem, a po drugji — że z levi szczękji dolni
40 28|        pamjętoł, wo timem sę doznoł v drugji Svjęto. Budinkji sodze stojalë
41 28|          dłużij njiże jich państva. V drugji Svjęto jô chodzeł v gromadze
42 29|           krolevskjigo zomku zdrzi na drugji svjat. Ale przed smjercą
43 29|               dobrze, kjedem szedł na drugji brzeg. A kjedem naszedł
44 31|         szandarami. A jak jeden tak a drugji jinaczi radzeł, rzekła panna:~—
45 32|     zovijasach... Wobjachałasma roz i drugji całi wostrov, ale takjigo
46 32|         poscelą. Tero jô też wuzdrzoł drugji wokjennjice wobok nich pjerszich,
47 33|            Mjetelok v jedni, grulka v drugji ręce vjęcij bełabe skurała,
48 33|               wuceszi i będze ludzkô. Drugji vëdosz wob drogę na żëcé.~—
49 33|             rożańca, jeden pjękni jak drugji. Kożdé reno wobudzeł nas
50 33|             jezora ku połnji nocë.~Na drugji dzeń jô sę ju doznoł, po
51 33|                Bo wod brzegu vëbjeżoł drugji czołen z dvuma szandarami
52 33|            pakunkji: jeden z przodku, drugji z tełu. Te won nopjervji
53 33|              pjęt. Tej pocignął roz i drugji z butelkji, strząsł sę i
54 34|              nekoł do dom — do Lipna. Drugji roz v mojim żëcu zatrzasł
55 36|                że noszę szkaplerz. Ti drugji ludze, choc movją naju godka
56 37|          dalij i wodemknął dvjerze do drugji, jesz vjększi, dvornjice.
57 37|               trzimelë berła v rękach,drugji mjecze.~Pon sę wobroceł
58 37|            vjelgji jezoro. Za jezorem drugji, za jezorami morzé. A tam,
59 38|           rzecem wuzdrzoł głovą v dol drugji zomk i drugji drzeva, jak
60 38|             głovą v dol drugji zomk i drugji drzeva, jak v zvjercadle.~
61 38|        trzimoł pochodnję gorejącą a v drugji mjecz łiszcząci, jak rozga
62 38|             jego pjeknô corka pudą na drugji svjat, tej tu vszetko njemjeckô
63 39|           kjerunk dovoł i rovną vogę. Drugji na małim maszce rozpjął
64 40|                sładno vëzbędzesz sę i drugji połovë i będze po tobje.
65 40|               z pjekła vëdostoł, tego drugji roz tam nje chcą. Boczë:
66 40| novonarodzonigo dzecka!~Kjej jesma na drugji dzeń z daleka wuzdrzała
67 41|        Garecznjicą. — Roz jeden i roz drugji nańdzesz mje na svoji drodze.
68 41|         sedzoł znajomi mje szołtes. Z drugji stronë z akt, v chternich
69 42|             tej sę chdzes podzała.~Na drugji dzeń beł jarmark v Suleczinje.
70 42|            jipoku.~Kjej jem cignął na drugji dzeń do Serakojc, tej ji
71 42|       pożdejle, stari grzesznjiku!~Na drugji dzeń całô vjes vjedzała,
72 43|               sę ze sinem, jidącim na drugji svjat.~Tu jesma sę krom
73 44|              Smętkjem wo zaklęti zomk drugji trup legł na moji drodze,
74 45|             lese za woknami pałacu po drugji stronje drogji. Kanęła wona
75 45|             povjem:~— Wusodł Remus na drugji dzeń po dobëcu svoji provdë