Chapter

 1 1 |       skazę v jęzeku, że nje tile chto przëchodni. ale choba le
 2 1 |         tak postąpjił sobje choba chto z dalekjich parafiji, chdze
 3 1 |       ludzką wostavjonimu, robjił chto krzivdę abo przespravę.~
 4 1 |        wumortvjenjô anji kłopotu. Chto zazdrzoł v jego czorné,
 5 1 |           Remus jak jinszi ludze. Chto go le znoł tim bjednim hańdlarzem
 6 1 |           Ale doznac sę nji mogę, chto jesta ten, komu wonesę noleżą.
 7 3 |         żdaje na svojigo vëbovcę. Chto mje przenjese przez tę vodę
 8 4 |      stojała łaka, pełna paprocë. Chto mô serce wodvożné, jidze
 9 4 |          i vęgla wod ji korzenja. Chto wudobędze, ten nje szukô
10 8 |         Dac tobje vjid i mjecz, a chto vje, czebes tak nje zrobjił,
11 8 |          ksążkji, takji ładné, że chto czelô, płakac muszi, chocbe
12 11|          spjevac cechim głosem:~— Chto sę v wopjekę podda panu
13 11|          jesz mosz v gnotach, ale chto vje, jak długo cë go zbędze?~
14 12|         peszni kvjat na vjechrzu. Chto ten kvjat nalcze a vęgjel
15 13|        vojna i njewubetk v kraju. Chto vje, co nom Pon Bog zesle
16 14|        beło. Ale jô sę ju dobroł, chto to kosę klepje za stodołą.~
17 14|         jął movjic:~— A vjesz të, chto jô takji? — Nje vjesz, chłopku,
18 14|          strzelba. A won rzekł:~— Chto ten człovjek na portrece,
19 14|         Dac tobje vjid i mjecz, a chto vje, czebes nje zrobjił,
20 14| krolevjonkę przez glęboką vodę?~A chto cë uJodrzecze: Chcę! — ten
21 15|       kolebkji do deskji grobovi:~Chto sę v uwopjekę podda panu
22 15|         Chdze legnjesz do spjiku, chto cë dô stravë? Chto cę wopjerze
23 15|        spjiku, chto cë dô stravë? Chto cę wopjerze i wobszije?
24 18|        bom mesloł, że vjem lepji, chto to beł. Ale Trąba rzekł:~—
25 19|         Vjerzë mje, jô, jakbe mje chto mjechem v łeb chlasnął.
26 19|        słovo beło rozumjec, jakbe chto jmszi przez cebje godoł.
27 20|           za nami będą szukelë, a chto vje, cze i kjede naju przetrzimają?
28 20|           v karnje szarich vrobli chto naleze pravje jednigo, co
29 20|          Remus! — wodrzekł Trąba. Chto mô cziszczec na zemji, czimu
30 20|          sedzema, jak ve fortecë. Chto do naju chce przińsc, muszi
31 20|          rzekł jem. Vez i zagrej "Chto sę v wopjekę" , a żeli to
32 20|           të bes też rod vjedzoł, chto jô takji? Njech cë Trąba
33 20|            że go paraluż ruszeł i chto vje cze żije.~Vaspon vezdrzoł
34 21|      kobjołkę kjełbas na drogę.~— Chto chce co wod Francka? — wodezvoł
35 22|       potkałë, rzekła:~— Jô vjem, chto të takji.~— A chtuż të jezdes,
36 22|     głębokjim basem:~— Szczęslivi chto sobje patrona Jozefa vząt
37 22|         pjes na gburskji woborze. Chto tądkę nocą z Bącza, Szop
38 23|      rozeszła, be szukac nocligu. Chto nji mjoł przijacelstva anji
39 23|         jes katolikjem, a ni kęsi chto vje jaką vjarę mają?~Rzekłszë
40 23|          będą v głovę zachodzilë, chto to zrobjił.~Tak godoł sobje
41 23|        mje Stach dô vjeczerzą! Bo chto vje, na jak długo będę sę
42 26|          szedł chvalebnje. A kjej chto kupjił wode mje ksążkę wo
43 27|           noprzod wuczujesz notę "Chto sę v wopjekę..." , a tej
44 28|      doszło mje reno trąbjenjé:~— Chto sę v wopjekę...~Szła nota
45 29|           njewubetkjem, jakbe mje chto wobuchem v głovę wuderzeł.
46 31|           moją karą przez mjasto: Chto żiv, stanął i sę przëzeroł,
47 31|         sobje momë. Le povjedzce, chto vë takji? Vëzdrzice na ksędza
48 32|          mje przëszło do głovë:~— Chto vje, cze sin jego bełbe
49 32|          kam popuszczoł, jakbe go chto z tełu popichoł i doł sę
50 33|       stronë vjedno vjidzoł, kjej chto najeżdżoł.~Tero nama sę
51 33|       jezora, tak smjercą padnje, chto sę wodvożi. Kjile z njich
52 33|         ju sę rozgodało, a muszoł chto z njich podsłuchac, bo naszi
53 34|        scesnęłë, jak vjedno, kjej chto mjiłi i dobri sę woddzękuje.
54 34|     njeprzijacelom. Bo chtuż vje, chto wonji?~Jô vjedzoł dobrze,
55 34|    pokozoł i beło dobrze.~— A vë, chto vë takji? — rzekł szandara
56 34|           Kozłovcu, mogłbe beł cę chto vdarzec sobje, bo takjigo
57 34|          Reza, mjeszkô tu wu vaju chto z przezvjiskjem Krauze,
58 35|         mje v Lipnje, że kożdigo, chto pjerszi roz przińdze do
59 36|    wobrazu. Jodło beło dobré. Ale chto vje, jakji kucharze je varzilë? 
60 37|           i pitoł:~—  A vjesz të, chto to z tich portreróv na nas
61 38|           dzecku. Wono mje povje, chto të takji.~Pozdnim vjeczorem
62 39|        Rzekł jem tede do Trąbë:~— Chto vje, chdze tu v tich vjelgjich
63 39|          szerok po błotach, jakbe chto calé karno psóv z lińcuszka
64 39|          sę zaczął zibotac, jakbe chto dovoł znak, że czuje. Trąba
65 39|           cobe na vjid vëtrafjił, chto narna chce pomoc. Na szczescé
66 40|      rzekł rebok i podnjosł rękę. Chto wostavji co v Błoce v nocë,
67 40|      pitac. Nje bój sę muzikańce! Chto sę roz z pjekła vëdostoł,
68 41|           zaru broł do sodze. Ale chto vje, czebe sę mje v ręku
69 41|         jedno Złé.~Jô vjedzoł ju, chto to beł. Njedarmo mje panna
70 42|          że kupjic nji możno! Tec chto takji mantolik posodô, ten
71 42|       nasz koscelni Kojtała. Mało chto znoł jego provdzevi przezvjisko,
72 42|     zastąpjic, a czim vjęcij jich chto mô, tim v woczach ludzkjich
73 43|         szklełë sę statkji, jakbe chto szekovoł mjeszkanjé dlo
74 45|     przëboczeł lata na pustkovju. Chto vje, cze wone nje bełë krom